Psalmen 69
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
King James Version with Apocrypha
1Voor muziekbegeleiding; op de wijze: “De leliën.” Van David. Red mij, o God! Want het water staat aan mijn lippen;
1Save me, O God; for the waters are come in unto my soul.
2Ik zink in een modderpoel weg, En voel geen grond meer onder de voeten; Ik ben in peilloze wateren geraakt, En de stroom sleurt mij mee.
2I sink in deep mire, where there is no standing: I am come into deep waters, where the floods overflow me.
3Ik ben afgemat van mijn schreien en schor is mijn keel; Mijn ogen staan mat van het staren naar God.
3I am weary of my crying: my throat is dried: mine eyes fail while I wait for my God.
4Talrijker dan de haren op mijn hoofd, zijn zij, die mij onverdiend haten. Talrijker dan mijn beenderen, die mij bestrijden zonder enige grond; En wat ik niet heb geroofd, Vordert men nog van mij terug.
4They that hate me without a cause are more than the hairs of mine head: they that would destroy me, being mine enemies wrongfully, are mighty: then I restored that which I took not away.
5Gij zoudt het weten, o God, als ik iets dwaas had gedaan, En als ik schuld had, was het U niet verborgen!
5O God, thou knowest my foolishness; and my sins are not hid from thee.
6Laat dus in mij niet worden beschaamd, Die op U hopen, Heer, Jahweh der heirscharen; In mij niet te schande worden, Die U zoeken, Israëls God!
6Let not them that wait on thee, O Lord GOD of hosts, be ashamed for my sake: let not those that seek thee be confounded for my sake, O God of Israel.
7Neen, om Uwentwil moet ik schande verduren, En bedekt het schaamrood mijn gelaat!
7Because for thy sake I have borne reproach; shame hath covered my face.
8Ik ben een vreemdeling voor mijn broeders geworden, Een onbekende voor de zonen mijner moeder:
8I am become a stranger unto my brethren, and an alien unto my mother’s children.
9Want de ijver voor uw huis heeft mij verteerd, Op mij valt de smaad van hen, die U smaden.
9For the zeal of thine house hath eaten me up; and the reproaches of them that reproached thee are fallen upon me.
10Als ik ween, en mij door vasten kastijd, Wordt het mij tot schande gerekend;
10When I wept, and chastened my soul with fasting, that was to my reproach.
11Trek ik het boetekleed aan, Men gaat er mee spotten;
11I made sackcloth also my garment; and I became a proverb to them.
12Die in de poort zitten, praten over mij, En de slempers maken er liedjes op.
12They that sit in the gate speak against me; and I was the song of the drunkards.
13Maar tot U richt ik mijn bede, o Jahweh, In de tijd der genade, o God. Verhoor mij om uw grote ontferming, En om de trouw van uw hulp;
13But as for me, my prayer is unto thee, O LORD , in an acceptable time: O God, in the multitude of thy mercy hear me, in the truth of thy salvation.
14Red mij uit de modderpoel en laat mij er niet in verzinken; Verlos mij, en trek mij uit de diepe wateren omhoog!
14Deliver me out of the mire, and let me not sink: let me be delivered from them that hate me, and out of the deep waters.
15Laat de watervloed mij niet overstelpen, de kolken verzwelgen, De afgrond zijn mond niet boven mij sluiten.
15Let not the waterflood overflow me, neither let the deep swallow me up, and let not the pit shut her mouth upon me.
16Red mij, Jahweh, naar de goedertierenheid uwer genade, En zie op mij neer naar uw grote ontferming;
16Hear me, O LORD ; for thy lovingkindness is good: turn unto me according to the multitude of thy tender mercies.
17Verberg uw aanschijn niet voor uw dienaar, Verhoor mij spoedig, want het is mij bang om het hart!
17And hide not thy face from thy servant; for I am in trouble: hear me speedily.
18Wees mij nabij, en kom mij te hulp, Verlos mij om wille van mijn vijand!
18Draw nigh unto my soul, and redeem it: deliver me because of mine enemies.
19Gij kent toch mijn smaad, mijn schaamte en schande, En al mijn verdrukkers staan U voor ogen;
19Thou hast known my reproach, and my shame, and my dishonour: mine adversaries are all before thee.
20Gij weet, hoe de smaad mij het hart heeft gebroken, En hoe vertwijfeld ik ben. Ik wachtte op een, die medelijden had, maar er was er geen, Op troosters, maar ik vond ze niet.
20Reproach hath broken my heart; and I am full of heaviness: and I looked for some to take pity, but there was none; and for comforters, but I found none.
21Ze gaven mij gal in plaats van spijs, En lesten mijn dorst met azijn.
21They gave me also gall for my meat; and in my thirst they gave me vinegar to drink.
22Hun tafel worde hun tot een val, Hun offergelagen een strik;
22Let their table become a snare before them: and that which should have been for their welfare, let it become a trap.
23Laat hun ogen worden beneveld, zodat ze niet zien, En ontwricht hun lenden voor immer;
23Let their eyes be darkened, that they see not; and make their loins continually to shake.
24Stort uw gramschap over hen uit, Uw woede moge hen treffen!
24Pour out thine indignation upon them, and let thy wrathful anger take hold of them.
25Laat hun kamp tot steppe worden, En niemand hun tenten bewonen.
25Let their habitation be desolate; and let none dwell in their tents.
26Neen, ze vervolgden nog, dien Gij hadt geslagen, En vergrootten de smarten van die door U was gewond;
26For they persecute him whom thou hast smitten; and they talk to the grief of those whom thou hast wounded.
27Stapel de ene schuld op de andere, Zodat ze niet tot uw gerechtigheid komen;
27Add iniquity unto their iniquity: and let them not come into thy righteousness.
28Laat ze uit het boek des levens worden geschrapt, Niet worden opgeschreven met de rechtvaardigen.
28Let them be blotted out of the book of the living, and not be written with the righteous.
29Maar hoe ook geplaagd en bedroefd, Uw hulp, o God, zal mij redden!
29But I am poor and sorrowful: let thy salvation, O God, set me up on high.
30Dan zal ik de Naam van God in liederen prijzen, En Hem loven en danken!
30I will praise the name of God with a song, and will magnify him with thanksgiving.
31Dit zal Jahweh meer aangenaam zijn dan stieren, Meer dan varren met horens en hoeven.
31This also shall please the LORD better than an ox or bullock that hath horns and hoofs.
32Verheugt u, ongelukkigen, wanneer gij dit ziet; Zoekt naar God, en uw hart leeft weer op.
32The humble shall see this, and be glad: and your heart shall live that seek God.
33Want Jahweh hoort de behoeftigen aan, En versmaadt de geknevelden niet.
33For the LORD heareth the poor, and despiseth not his prisoners.
34Hemel en aarde moeten Hem loven, De zeeën, met wat er in leeft!
34Let the heaven and earth praise him, the seas, and every thing that moveth therein.
35Want God zal Sion verlossen, En de steden van Juda herbouwen. Men zal daarin terugkeren, En ze bezetten;
35For God will save Zion, and will build the cities of Judah: that they may dwell there, and have it in possession.
36Het geslacht van zijn dienaars zal ze erven, En wie zijn Naam liefheeft, daar wonen!
36The seed also of his servants shall inherit it: and they that love his name shall dwell therein.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.