สดุดี 69
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1พระเจ้า โปรดช่วยฉันให้รอด เพราะน้ำขึ้นมาถึงคอแล้ว!
1Save me, O God; for the waters are come in unto my soul.
2ฉันจมลงในโคลนลึก ไม่มีที่ให้เท้าเหยียบ ตกลงในน้ำลึก กระแสน้ำท่วมท้นตัว
2I sink in deep mire, where there is no standing: I am come into deep waters, where the floods overflow me.
3ฉันร้องจนหมดแรง คอแห้งผาก ตาของฉันพร่ามัวเพราะเฝ้าคอยพระเจ้าของฉัน
3I am weary of my crying: my throat is dried: mine eyes fail while I wait for my God.
4คนที่เกลียดฉันโดยไม่มีเหตุมีมากกว่าเส้นผมบนหัว ศัตรูที่อยากกำจัดฉันอย่างอยุติธรรมมีกำลังมาก ฉันต้องคืนสิ่งที่ไม่ได้เอาไป
4They that hate me without a cause are more than the hairs of mine head: they that would destroy me, being mine enemies wrongfully, are mighty: then I restored that which I took not away.
5พระเจ้า พระองค์รู้ความโง่เขลาของฉัน บาปของฉันไม่ได้ซ่อนจากพระองค์
5O God, thou knowest my foolishness; and my sins are not hid from thee.
6องค์เจ้านาย พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ โปรดอย่าให้คนที่เฝ้ารอพระองค์ต้องอับอายเพราะฉัน พระเจ้าแห่งอิสราเอล โปรดอย่าให้คนที่แสวงหาพระองค์ต้องเสียเกียรติเพราะฉัน
6Let not them that wait on thee, O Lord GOD of hosts, be ashamed for my sake: let not those that seek thee be confounded for my sake, O God of Israel.
7เพราะเห็นแก่พระองค์ ฉันจึงทนคำดูหมิ่น ความอับอายปกคลุมใบหน้าของฉัน
7Because for thy sake I have borne reproach; shame hath covered my face.
8ฉันกลายเป็นคนแปลกหน้าสำหรับพี่น้อง เป็นคนต่างถิ่นสำหรับลูกๆ ของแม่ฉัน
8I am become a stranger unto my brethren, and an alien unto my mother’s children.
9เพราะความทุ่มเทเพื่อบ้านของพระองค์เผาผลาญฉัน คำดูหมิ่นของคนที่ดูหมิ่นพระองค์ ฉันกลับต้องรับไว้
9For the zeal of thine house hath eaten me up; and the reproaches of them that reproached thee are fallen upon me.
10เมื่อฉันร้องไห้และอดอาหาร สิ่งนั้นกลับกลายเป็นเหตุให้คนดูหมิ่นฉัน
10When I wept, and chastened my soul with fasting, that was to my reproach.
11เมื่อฉันเอาผ้ากระสอบมาสวม กลับกลายเป็นคำล้อเลียนของพวกเขา
11I made sackcloth also my garment; and I became a proverb to them.
12คนที่นั่งตรงประตูเมืองพูดถึงฉัน ฉันกลายเป็นเพลงในปากคนเมา
12They that sit in the gate speak against me; and I was the song of the drunkards.
13แต่ฉันจะอธิษฐานต่อพระองค์ พระยาห์เวห์ ในเวลาที่พระองค์ทรงพอพระทัย พระเจ้า ด้วยความรักมั่นคงอันล้นเหลือ โปรดตอบฉันตามความสัตย์จริงของพระองค์ โดยช่วยฉันให้รอด
13But as for me, my prayer is unto thee, O LORD , in an acceptable time: O God, in the multitude of thy mercy hear me, in the truth of thy salvation.
14โปรดดึงฉันขึ้นจากโคลน อย่าให้จมลง โปรดช่วยฉันให้พ้นจากคนที่เกลียดฉัน และจากน้ำลึก
14Deliver me out of the mire, and let me not sink: let me be delivered from them that hate me, and out of the deep waters.
15อย่าให้น้ำท่วมท้นฉัน อย่าให้ห้วงลึกกลืนฉัน อย่าให้ปากหลุมปิดงับฉันไว้
15Let not the waterflood overflow me, neither let the deep swallow me up, and let not the pit shut her mouth upon me.
16พระยาห์เวห์ โปรดตอบฉัน เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ดีงาม ตามความเมตตาอันล้นพ้นของพระองค์ โปรดหันมาหาฉัน
16Hear me, O LORD ; for thy lovingkindness is good: turn unto me according to the multitude of thy tender mercies.
17อย่าซ่อนใบหน้าของพระองค์จากผู้รับใช้คนนี้ เพราะฉันกำลังทุกข์ใจ โปรดตอบฉันโดยเร็ว!
17And hide not thy face from thy servant; for I am in trouble: hear me speedily.
18โปรดเข้ามาใกล้และไถ่ชีวิตฉัน โปรดไถ่ตัวฉันเพราะศัตรูของฉัน
18Draw nigh unto my soul, and redeem it: deliver me because of mine enemies.
19พระองค์รู้ว่าฉันถูกดูหมิ่น อับอาย และเสียเกียรติเพียงใด ศัตรูของฉันทุกคนอยู่ต่อหน้าพระองค์
19Thou hast known my reproach, and my shame, and my dishonour: mine adversaries are all before thee.
20คำดูหมิ่นทำให้ใจฉันแตกสลาย ฉันหนักอึ้งด้วยความเศร้า ฉันมองหาคนที่จะสงสาร แต่ไม่มีใคร มองหาคนปลอบใจ แต่ก็ไม่พบ
20Reproach hath broken my heart; and I am full of heaviness: and I looked for some to take pity, but there was none; and for comforters, but I found none.
21พวกเขาเอายาพิษมาให้ฉันกิน เมื่อฉันกระหาย พวกเขาเอาน้ำส้มสายชูมาให้ดื่ม
21They gave me also gall for my meat; and in my thirst they gave me vinegar to drink.
22ขอให้โต๊ะอาหารตรงหน้าพวกเขากลายเป็นกับดัก ให้มันกลายเป็นโทษตอบแทนและเป็นบ่วง
22Let their table become a snare before them: and that which should have been for their welfare, let it become a trap.
23ขอให้ตาของพวกเขามืดจนมองไม่เห็น และให้หลังของพวกเขาค้อมอยู่เสมอ
23Let their eyes be darkened, that they see not; and make their loins continually to shake.
24โปรดเทความกริ้วของพระองค์ลงบนพวกเขา ให้ความโกรธอันร้อนแรงของพระองค์ไล่ทันพวกเขา
24Pour out thine indignation upon them, and let thy wrathful anger take hold of them.
25ขอให้ที่อยู่ของพวกเขารกร้าง อย่าให้มีใครอาศัยในเต็นท์ของพวกเขา
25Let their habitation be desolate; and let none dwell in their tents.
26เพราะพวกเขาข่มเหงคนที่พระองค์ทำให้บาดเจ็บ และพูดถึงความเจ็บปวดของคนที่พระองค์ทำให้เจ็บ
26For they persecute him whom thou hast smitten; and they talk to the grief of those whom thou hast wounded.
27โปรดเพิ่มความผิดให้พวกเขาอีกเหนือความผิดเดิม อย่าให้พวกเขาเข้ามามีส่วนในความเที่ยงธรรมของพระองค์
27Add iniquity unto their iniquity: and let them not come into thy righteousness.
28ขอให้พวกเขาถูกลบออกจากหนังสือแห่งชีวิต อย่าให้ถูกบันทึกไว้ร่วมกับคนเที่ยงธรรม
28Let them be blotted out of the book of the living, and not be written with the righteous.
29แต่ฉันเจ็บปวดและทุกข์ยาก พระเจ้า ขอความรอดของพระองค์คุ้มครองฉัน
29But I am poor and sorrowful: let thy salvation, O God, set me up on high.
30ฉันจะร้องเพลงสรรเสริญพระนามของพระเจ้า และยกย่องพระองค์ด้วยการขอบคุณ
30I will praise the name of God with a song, and will magnify him with thanksgiving.
31สิ่งนี้จะทำให้พระยาห์เวห์พอพระทัยยิ่งกว่าโค ยิ่งกว่าวัวผู้ที่มีเขาและกีบ
31This also shall please the LORD better than an ox or bullock that hath horns and hoofs.
32คนถ่อมใจเห็นแล้วก็ยินดี ผู้แสวงหาพระเจ้าเอ๋ย ขอให้ใจฟื้นขึ้น
32The humble shall see this, and be glad: and your heart shall live that seek God.
33เพราะพระยาห์เวห์ทรงฟังคนขัดสน และไม่ดูหมิ่นประชากรของพระองค์ที่ถูกจองจำ
33For the LORD heareth the poor, and despiseth not his prisoners.
34ขอให้ฟ้าสวรรค์และแผ่นดินสรรเสริญพระองค์ ทั้งทะเลและทุกสิ่งที่เคลื่อนไหวอยู่ในนั้น!
34Let the heaven and earth praise him, the seas, and every thing that moveth therein.
35เพราะพระเจ้าจะช่วยศิโยนให้รอด และสร้างเมืองต่างๆ ของยูดาห์ พวกเขาจะตั้งถิ่นฐานที่นั่นและครอบครองมัน
35For God will save Zion, and will build the cities of Judah: that they may dwell there, and have it in possession.
36ลูกหลานของผู้รับใช้พระองค์จะได้รับมันเป็นมรดก คนที่รักพระนามของพระองค์จะอาศัยอยู่ที่นั่น
36The seed also of his servants shall inherit it: and they that love his name shall dwell therein.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.