สดุดี
Chapter 69
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

สดุดี 69

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1พระเจ้า โปรด​ช่วย​ฉัน​ให้​รอด เพราะ​น้ำ​ขึ้น​มา​ถึง​คอ​แล้ว!
1לַמְנַצֵּ֬חַ עַֽל־שֹׁושַׁנִּ֬ים לְדָוִֽד׃
2ฉัน​จม​ลง​ใน​โคลน​ลึก ไม่​มี​ที่​ให้​เท้า​เหยียบ ตกลง​ใน​น้ำ​ลึก กระแสน้ำ​ท่วมท้น​ตัว
2הֹושִׁיעֵ֥נִי אֱלֹהִ֑ים כִּ֤י בָ֖אוּ מַ֣יִם עַד־נָֽפֶשׁ׃
3ฉัน​ร้อง​จน​หมด​แรง คอแห้ง​ผาก ตา​ของ​ฉัน​พร่า​มัว​เพราะ​เฝ้า​คอย​พระเจ้า​ของ​ฉัน
3טָבַ֤עְתִּי ׀ בִּיוֵ֣ן מְ֭צוּלָה וְאֵ֣ין מָעֳמָ֑ד בָּ֥אתִי בְמַעֲמַקֵּי־מַ֝֗יִם וְשִׁבֹּ֥לֶת שְׁטָפָֽתְנִי׃
4คน​ที่​เกลียด​ฉัน​โดย​ไม่​มี​เหตุ​มี​มาก​กว่า​เส้น​ผม​บน​หัว ศัตรู​ที่​อยาก​กำจัด​ฉัน​อย่าง​อยุติธรรม​มี​กำลัง​มาก ฉัน​ต้อง​คืน​สิ่ง​ที่​ไม่​ได้​เอา​ไป
4יָגַ֣עְתִּי בְקָרְאִי֮ נִחַ֪ר גְּרֹ֫ונִ֥י כָּל֥וּ עֵינַ֑י מְ֝יַחֵ֗ל לֵאלֹהָֽי׃
5พระเจ้า พระองค์​รู้ความ​โง่เขลา​ของ​ฉัน บาป​ของ​ฉัน​ไม่​ได้​ซ่อน​จาก​พระองค์
5רַבּ֤וּ ׀ מִשַּׂעֲרֹ֣ות רֹאשִׁי֮ שֹׂנְאַ֪י חִ֫נָּ֥ם עָצְמ֣וּ מַ֭צְמִיתַי אֹיְבַ֣י שֶׁ֑קֶר אֲשֶׁ֥ר לֹא־גָ֝זַ֗לְתִּי אָ֣ז אָשִֽׁיב׃
6องค์เจ้านาย พระยาห์เวห์​แห่ง​กองทัพ โปรด​อย่า​ให้​คน​ที่​เฝ้ารอ​พระองค์​ต้องอับอาย​เพราะ​ฉัน พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล โปรด​อย่า​ให้​คน​ที่​แสวง​หา​พระองค์​ต้อง​เสีย​เกียรติ​เพราะ​ฉัน
6אֱ‍ֽלֹהִ֗ים אַתָּ֣ה יָ֭דַעְתָּ לְאִוַּלְתִּ֑י וְ֝אַשְׁמֹותַ֗י מִמְּךָ֥ לֹא־נִכְחָֽדוּ׃
7เพราะ​เห็นแก่​พระองค์ ฉัน​จึง​ทน​คำ​ดูหมิ่น ความ​อับอาย​ปกคลุม​ใบหน้า​ของ​ฉัน
7אַל־יֵ֘בֹ֤שׁוּ בִ֨י ׀ קֹוֶיךָ֮ אֲדֹנָ֥י יְהוִ֗ה צְבָ֫אֹ֥ות אַל־יִכָּ֣לְמוּ בִ֣י מְבַקְשֶׁ֑יךָ אֱ֝לֹהֵ֗י יִשְׂרָאֵֽל׃
8ฉัน​กลาย​เป็น​คน​แปลก​หน้า​สำหรับ​พี่น้อง เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​สำหรับ​ลูกๆ ของ​แม่​ฉัน
8כִּֽי־עָ֭לֶיךָ נָשָׂ֣אתִי חֶרְפָּ֑ה כִּסְּתָ֖ה כְלִמָּ֣ה פָנָֽי׃
9เพราะ​ความ​ทุ่มเท​เพื่อ​บ้าน​ของพระองค์​เผาผลาญ​ฉัน คำ​ดูหมิ่น​ของ​คน​ที่​ดูหมิ่น​พระองค์ ฉัน​กลับ​ต้อง​รับ​ไว้
9מ֖וּזָר הָיִ֣יתִי לְאֶחָ֑י וְ֝נָכְרִ֗י לִבְנֵ֥י אִמִּֽי׃
10เมื่อ​ฉัน​ร้องไห้​และ​อด​อาหาร สิ่ง​นั้น​กลับ​กลาย​เป็น​เหตุ​ให้​คน​ดูหมิ่น​ฉัน
10כִּֽי־קִנְאַ֣ת בֵּיתְךָ֣ אֲכָלָ֑תְנִי וְחֶרְפֹּ֥ות חֹ֝ורְפֶ֗יךָ נָפְל֥וּ עָלָֽי׃
11เมื่อ​ฉัน​เอา​ผ้า​กระสอบ​มา​สวม กลับ​กลาย​เป็น​คำ​ล้อเลียน​ของ​พวก​เขา
11וָאֶבְכֶּ֣ה בַצֹּ֣ום נַפְשִׁ֑י וַתְּהִ֖י לַחֲרָפֹ֣ות לִֽי׃
12คน​ที่นั่ง​ตรง​ประตู​เมือง​พูด​ถึง​ฉัน ฉัน​กลาย​เป็น​เพลง​ใน​ปาก​คน​เมา
12וָאֶתְּנָ֣ה לְבוּשִׁ֣י שָׂ֑ק וָאֱהִ֖י לָהֶ֣ם לְמָשָֽׁל׃
13แต่​ฉัน​จะ​อธิษฐาน​ต่อ​พระองค์ พระ​ยาห์เวห์ ใน​เวลา​ที่​พระองค์​ทรง​พอ​พระทัย พระเจ้า ด้วย​ความ​รัก​มั่นคง​อัน​ล้นเหลือ โปรด​ตอบ​ฉัน​ตาม​ความ​สัตย์​จริง​ของพระองค์ โดย​ช่วย​ฉัน​ให้​รอด
13יָשִׂ֣יחוּ בִ֭י יֹ֣שְׁבֵי שָׁ֑עַר וּ֝נְגִינֹ֗ות שֹׁותֵ֥י שֵׁכָֽר׃
14โปรด​ดึง​ฉัน​ขึ้น​จาก​โคลน อย่า​ให้​จม​ลง โปรด​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​คน​ที่​เกลียด​ฉัน และ​จาก​น้ำ​ลึก
14וַאֲנִ֤י תְפִלָּתִֽי־לְךָ֨ ׀ יְהוָ֡ה עֵ֤ת רָצֹ֗ון אֱלֹהִ֥ים בְּרָב־חַסְדֶּ֑ךָ עֲ֝נֵ֗נִי בֶּאֱמֶ֥ת יִשְׁעֶֽךָ׃
15อย่า​ให้​น้ำ​ท่วมท้น​ฉัน อย่า​ให้​ห้วง​ลึก​กลืน​ฉัน อย่า​ให้​ปาก​หลุม​ปิด​งับ​ฉัน​ไว้
15הַצִּילֵ֣נִי מִ֭טִּיט וְאַל־אֶטְבָּ֑עָה אִנָּצְלָ֥ה מִ֝שֹּֽׂנְאַ֗י וּמִמַּֽעֲמַקֵּי־מָֽיִם׃
16พระ​ยาห์เวห์ โปรด​ตอบ​ฉัน เพราะ​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์​ดี​งาม ตาม​ความ​เมตตา​อัน​ล้นพ้น​ของ​พระองค์ โปรด​หัน​มา​หา​ฉัน
16אַל־תִּשְׁטְפֵ֤נִי ׀ שִׁבֹּ֣לֶת מַ֭יִם וְאַל־תִּבְלָעֵ֣נִי מְצוּלָ֑ה וְאַל־תֶּאְטַר־עָלַ֖י בְּאֵ֣ר פִּֽיהָ׃
17อย่า​ซ่อน​ใบหน้า​ของ​พระองค์​จาก​ผู้​รับใช้​คน​นี้ เพราะ​ฉัน​กำลัง​ทุกข์​ใจ โปรด​ตอบ​ฉัน​โดย​เร็ว!
17עֲנֵ֣נִי יְ֭הוָה כִּי־טֹ֣וב חַסְדֶּ֑ךָ כְּרֹ֥ב רַ֝חֲמֶ֗יךָ פְּנֵ֣ה אֵלָֽי׃
18โปรด​เข้า​มา​ใกล้​และ​ไถ่​ชีวิต​ฉัน โปรด​ไถ่​ตัว​ฉัน​เพราะ​ศัตรู​ของ​ฉัน
18וְאַל־תַּסְתֵּ֣ר פָּ֭נֶיךָ מֵֽעַבְדֶּ֑ךָ כִּֽי־צַר־לִ֝֗י מַהֵ֥ר עֲנֵֽנִי׃
19พระองค์​รู้​ว่า​ฉัน​ถูก​ดูหมิ่น อับอาย และ​เสีย​เกียรติ​เพียง​ใด ศัตรู​ของ​ฉัน​ทุก​คน​อยู่​ต่อ​หน้า​พระองค์
19קָרְבָ֣ה אֶל־נַפְשִׁ֣י גְאָלָ֑הּ לְמַ֖עַן אֹיְבַ֣י פְּדֵֽנִי׃
20คำ​ดูหมิ่น​ทำให้​ใจ​ฉัน​แตก​สลาย ฉัน​หนัก​อึ้ง​ด้วย​ความ​เศร้า ฉัน​มอง​หา​คน​ที่​จะ​สงสาร แต่​ไม่​มี​ใคร มอง​หา​คน​ปลอบ​ใจ แต่​ก็​ไม่​พบ
20אַתָּ֤ה יָדַ֗עְתָּ חֶרְפָּתִ֣י וּ֭בָשְׁתִּי וּכְלִמָּתִ֑י נֶ֝גְדְּךָ֗ כָּל־צֹורְרָֽי׃
21พวก​เขา​เอา​ยาพิษ​มา​ให้​ฉัน​กิน เมื่อ​ฉัน​กระหาย พวก​เขา​เอา​น้ำส้มสายชู​มา​ให้​ดื่ม
21חֶרְפָּ֤ה ׀ שָֽׁבְרָ֥ה לִבִּ֗י וָֽאָ֫נ֥וּשָׁה וָאֲקַוֶּ֣ה לָנ֣וּד וָאַ֑יִן וְ֝לַמְנַחֲמִ֗ים וְלֹ֣א מָצָֽאתִי׃
22ขอ​ให้​โต๊ะ​อาหาร​ตรง​หน้า​พวก​เขา​กลาย​เป็น​กับดัก ให้​มัน​กลาย​เป็น​โทษ​ตอบแทน​และ​เป็น​บ่วง
22וַיִּתְּנ֣וּ בְּבָרוּתִ֣י רֹ֑אשׁ וְ֝לִצְמָאִ֗י יַשְׁק֥וּנִי חֹֽמֶץ׃
23ขอ​ให้​ตา​ของ​พวก​เขา​มืด​จน​มอง​ไม่​เห็น และ​ให้หลัง​ของ​พวก​เขา​ค้อม​อยู่​เสมอ
23יְהִֽי־שֻׁלְחָנָ֣ם לִפְנֵיהֶ֣ם לְפָ֑ח וְלִשְׁלֹומִ֥ים לְמֹוקֵֽשׁ׃
24โปรด​เทค​วาม​กริ้ว​ของ​พระองค์​ลง​บน​พวก​เขา ให้​ความ​โกรธ​อัน​ร้อน​แรง​ของ​พระองค์​ไล่​ทัน​พวก​เขา
24תֶּחְשַׁ֣כְנָה עֵ֭ינֵיהֶם מֵרְאֹ֑ות וּ֝מָתְנֵ֗יהֶם תָּמִ֥יד הַמְעַֽד׃
25ขอ​ให้​ที่​อยู่​ของ​พวก​เขา​รกร้าง อย่า​ให้​มี​ใคร​อาศัย​ใน​เต็นท์​ของ​พวก​เขา
25שְׁפָךְ־עֲלֵיהֶ֥ם זַעְמֶ֑ךָ וַחֲרֹ֥ון אַ֝פְּךָ֗ יַשִּׂיגֵֽם׃
26เพราะ​พวก​เขา​ข่มเหง​คน​ที่​พระองค์​ทำให้​บาดเจ็บ และ​พูด​ถึง​ความ​เจ็บ​ปวด​ของ​คน​ที่​พระองค์​ทำให้​เจ็บ
26תְּהִי־טִֽירָתָ֥ם נְשַׁמָּ֑ה בְּ֝אָהֳלֵיהֶ֗ם אַל־יְהִ֥י יֹשֵֽׁב׃
27โปรด​เพิ่ม​ความ​ผิด​ให้​พวก​เขา​อีก​เหนือ​ความ​ผิด​เดิม อย่า​ให้​พวก​เขา​เข้า​มา​มี​ส่วน​ใน​ความ​เที่ยงธรรม​ของ​พระองค์
27כִּֽי־אַתָּ֣ה אֲשֶׁר־הִכִּ֣יתָ רָדָ֑פוּ וְאֶל־מַכְאֹ֖וב חֲלָלֶ֣יךָ יְסַפֵּֽרוּ׃
28ขอ​ให้​พวก​เขา​ถูก​ลบ​ออก​จาก​หนังสือ​แห่ง​ชีวิต อย่า​ให้​ถูก​บันทึก​ไว้​ร่วม​กับ​คน​เที่ยงธรรม
28תְּֽנָה־עָ֭וֹן עַל־עֲוֹנָ֑ם וְאַל־יָ֝בֹ֗אוּ בְּצִדְקָתֶֽךָ׃
29แต่​ฉัน​เจ็บ​ปวด​และ​ทุกข์​ยาก พระเจ้า ขอ​ความ​รอด​ของ​พระองค์​คุ้มครอง​ฉัน
29יִ֭מָּחֽוּ מִסֵּ֣פֶר חַיִּ֑ים וְעִ֥ם צַ֝דִּיקִ֗ים אַל־יִכָּתֵֽבוּ׃
30ฉัน​จะ​ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​พระ​นาม​ของ​พระเจ้า และ​ยกย่อง​พระองค์​ด้วย​การ​ขอบคุณ
30וַ֭אֲנִי עָנִ֣י וְכֹואֵ֑ב יְשׁוּעָתְךָ֖ אֱלֹהִ֣ים תְּשַׂגְּבֵֽנִי׃
31สิ่ง​นี้​จะ​ทำให้​พระ​ยาห์เวห์​พอ​พระทัย​ยิ่ง​กว่า​โค ยิ่ง​กว่า​วัว​ผู้​ที่​มี​เขา​และ​กีบ
31אֲהַֽלְלָ֣ה שֵׁם־אֱלֹהִ֣ים בְּשִׁ֑יר וַאֲגַדְּלֶ֥נּוּ בְתֹודָֽה׃
32คน​ถ่อม​ใจ​เห็น​แล้ว​ก็​ยินดี ผู้​แสวงหา​พระเจ้า​เอ๋ย ขอ​ให้​ใจ​ฟื้น​ขึ้น
32וְתִיטַ֣ב לַֽ֭יהוָה מִשֹּׁ֥ור פָּ֗ר מַקְרִ֥ן מַפְרִֽיס׃
33เพราะ​พระ​ยาห์เวห์​ทรง​ฟัง​คน​ขัด​สน และ​ไม่​ดูหมิ่น​ประชากร​ของ​พระองค์​ที่​ถูก​จอง​จำ
33רָא֣וּ עֲנָוִ֣ים יִשְׂמָ֑חוּ דֹּרְשֵׁ֥י אֱ֝לֹהִ֗ים וִיחִ֥י לְבַבְכֶֽם׃
34ขอ​ให้​ฟ้า​สวรรค์​และ​แผ่นดิน​สรรเสริญ​พระองค์ ทั้ง​ทะเล​และ​ทุก​สิ่ง​ที่​เคลื่อนไหว​อยู่​ใน​นั้น!
34כִּֽי־שֹׁמֵ֣עַ אֶל־אֶבְיֹונִ֣ים יְהוָ֑ה וְאֶת־אֲ֝סִירָ֗יו לֹ֣א בָזָֽה׃
35เพราะ​พระเจ้า​จะ​ช่วย​ศิ​โยน​ให้​รอด และ​สร้าง​เมือง​ต่างๆ ของ​ยูดาห์ พวก​เขา​จะ​ตั้ง​ถิ่น​ฐาน​ที่​นั่น​และ​ครอบครอง​มัน
35יְֽ֭הַלְלוּהוּ שָׁמַ֣יִם וָאָ֑רֶץ יַ֝מִּ֗ים וְֽכָל־רֹמֵ֥שׂ בָּֽם׃
36ลูกหลาน​ของ​ผู้​รับใช้​พระองค์​จะ​ได้​รับ​มัน​เป็น​มรดก คน​ที่​รัก​พระ​นาม​ของ​พระองค์​จะ​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น
36כִּ֤י אֱלֹהִ֨ים ׀ יֹ֘ושִׁ֤יעַ צִיֹּ֗ון וְ֭יִבְנֶה עָרֵ֣י יְהוּדָ֑ה וְיָ֥שְׁבוּ שָׁ֝֗ם וִירֵשֽׁוּהָ׃
no verse 37 in this text
37וְזֶ֣רַע עֲ֭בָדָיו יִנְחָל֑וּהָ וְאֹהֲבֵ֥י שְׁ֝מֹ֗ו יִשְׁכְּנוּ־בָֽהּ׃

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.