สดุดี 104
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1ใจของฉันเอ๋ย จงยกย่องพระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์ พระเจ้าของฉัน พระองค์ยิ่งใหญ่นัก พระองค์คลุมกายด้วยเกียรติและความสง่างาม
1בָּרֲכִ֥י נַפְשִׁ֗י אֶת־יְה֫וָ֥ה יְהוָ֣ה אֱ֭לֹהַי גָּדַ֣לְתָּ מְּאֹ֑ד הֹ֭וד וְהָדָ֣ר לָבָֽשְׁתָּ׃
2พระองค์ห่มแสงไว้เหมือนเสื้อผ้า ขึงฟ้าสวรรค์ออกเหมือนผ้าม่าน
2עֹֽטֶה־אֹ֭ור כַּשַּׂלְמָ֑ה נֹוטֶ֥ה שָׁ֝מַ֗יִם כַּיְרִיעָֽה׃
3วางคานห้องชั้นบนของพระองค์ไว้ในห้วงน้ำ ใช้เมฆเป็นรถศึก ก้าวไปบนปีกแห่งลม
3הַ֥מְקָרֶֽה בַמַּ֗יִם עֲֽלִיֹּ֫ותָ֥יו הַשָּׂם־עָבִ֥ים רְכוּבֹ֑ו הַֽ֝מְהַלֵּ֗ךְ עַל־כַּנְפֵי־רֽוּחַ׃
4พระองค์ทำให้ผู้ส่งข่าว ของพระองค์เป็นสายลม และผู้รับใช้เป็นเปลวไฟ
4עֹשֶׂ֣ה מַלְאָכָ֣יו רוּחֹ֑ות מְ֝שָׁרְתָ֗יו אֵ֣שׁ לֹהֵֽט׃
5พระองค์วางรากฐานของแผ่นดินโลก มันจะไม่สั่นคลอนตลอดไป
5יָֽסַד־אֶ֭רֶץ עַל־מְכֹונֶ֑יהָ בַּל־תִּ֝מֹּ֗וט עֹולָ֥ם וָעֶֽד׃
6พระองค์คลุมมันด้วยห้วงลึกเหมือนเสื้อคลุม น้ำเคยยืนสูงเหนือภูเขา
6תְּ֭הֹום כַּלְּב֣וּשׁ כִּסִּיתֹ֑ו עַל־הָ֝רִ֗ים יַֽעַמְדוּ־מָֽיִם׃
7เมื่อพระองค์กำราบ น้ำก็หนีไป เมื่อเสียงฟ้าร้องของพระองค์ดังขึ้น มันก็รีบหนี
7מִן־גַּעֲרָ֣תְךָ֣ יְנוּס֑וּן מִן־קֹ֥ול רַֽ֝עַמְךָ֗ יֵחָפֵזֽוּן׃
8ภูเขาสูงขึ้น หุบเขายุบต่ำลง ไปยังที่ซึ่งพระองค์กำหนดไว้ให้มัน
8יַעֲל֣וּ הָ֭רִים יֵרְד֣וּ בְקָעֹ֑ות אֶל־מְ֝קֹ֗ום זֶ֤ה ׀ יָסַ֬דְתָּ לָהֶֽם׃
9พระองค์วางเขตที่น้ำจะข้ามไม่ได้ มันจะไม่กลับมาท่วมแผ่นดินอีก
9גְּֽבוּל־שַׂ֭מְתָּ בַּל־יֽ͏ַעֲבֹר֑וּן בַּל־יְ֝שׁוּב֗וּן לְכַסֹּ֥ות הָאָֽרֶץ׃
10พระองค์ส่งธารน้ำพุลงตามหุบเขา ให้ไหลคดเคี้ยวท่ามกลางภูเขา
10הַֽמְשַׁלֵּ֣חַ מַ֭עְיָנִים בַּנְּחָלִ֑ים בֵּ֥ין הָ֝רִ֗ים יְהַלֵּכֽוּן׃
11สัตว์ป่าทุกชนิดได้ดื่ม ลาป่าก็ดับกระหาย
11יַ֭שְׁקוּ כָּל־חַיְתֹ֣ו שָׂדָ֑י יִשְׁבְּר֖וּ פְרָאִ֣ים צְמָאָֽם׃
12นกบนฟ้าทำรังอยู่ริมธาร ส่งเสียงร้องอยู่ตามกิ่งไม้
12עֲ֭לֵיהֶם עֹוף־הַשָּׁמַ֣יִם יִשְׁכֹּ֑ון מִבֵּ֥ין עֳ֝פָאיִ֗ם יִתְּנוּ־קֹֽול׃
13พระองค์รดน้ำภูเขาจากห้องชั้นบน แผ่นดินอิ่มด้วยผลจากกิจการของพระองค์
13מַשְׁקֶ֣ה הָ֭רִים מֵעֲלִיֹּותָ֑יו מִפְּרִ֥י מַ֝עֲשֶׂ֗יךָ תִּשְׂבַּ֥ע הָאָֽרֶץ׃
14พระองค์ทำให้หญ้างอกเป็นอาหารของฝูงสัตว์ และให้พืชผลแก่มนุษย์เพาะปลูก เพื่อผลิตอาหารจากแผ่นดิน
14מַצְמִ֤יחַ חָצִ֨יר ׀ לַבְּהֵמָ֗ה וְ֭עֵשֶׂב לַעֲבֹדַ֣ת הָאָדָ֑ם לְהֹ֥וצִיא לֶ֝֗חֶם מִן־הָאָֽרֶץ׃
15มีเหล้าองุ่นทำให้ใจมนุษย์ชื่นบาน น้ำมันทำให้ใบหน้าเปล่งปลั่ง และขนมปังทำให้ใจมนุษย์มีกำลัง
15וְיַ֤יִן ׀ יְשַׂמַּ֬ח לְֽבַב־אֱנֹ֗ושׁ לְהַצְהִ֣יל פָּנִ֣ים מִשָּׁ֑מֶן וְ֝לֶ֗חֶם לְֽבַב־אֱנֹ֥ושׁ יִסְעָֽד׃
16ต้นไม้ของพระยาห์เวห์ได้รับน้ำเต็มที่ ต้นซีดาร์แห่งเลบานอนที่พระองค์ปลูกไว้
16יִ֭שְׂבְּעוּ עֲצֵ֣י יְהוָ֑ה אַֽרְזֵ֥י לְ֝בָנֹ֗ון אֲשֶׁ֣ר נָטָֽע׃
17นกทำรังอยู่ที่นั่น นกกระสามีรังอยู่บนต้นไซเปรส
17אֲשֶׁר־שָׁ֭ם צִפֳּרִ֣ים יְקַנֵּ֑נוּ חֲ֝סִידָ֗ה בְּרֹושִׁ֥ים בֵּיתָֽהּ׃
18ภูเขาสูงเป็นที่อยู่ของแพะป่า ซอกหินเป็นที่หลบภัยของตัวแบดเจอร์หิน
18הָרִ֣ים הַ֭גְּבֹהִים לַיְּעֵלִ֑ים סְ֝לָעִ֗ים מַחְסֶ֥ה לַֽשְׁפַנִּֽים׃
19พระองค์กำหนดดวงจันทร์ไว้บอกฤดูกาล ดวงอาทิตย์รู้เวลาตกของมัน
19עָשָׂ֣ה יָ֭רֵחַ לְמֹועֲדִ֑ים שֶׁ֝֗מֶשׁ יָדַ֥ע מְבֹואֹֽו׃
20พระองค์ทำให้มืด แล้วกลางคืนก็มาถึง สัตว์ป่าทั้งหมดออกเที่ยวหากิน
20תָּֽשֶׁת־חֹ֭שֶׁךְ וִ֣יהִי לָ֑יְלָה בֹּֽו־תִ֝רְמֹ֗שׂ כָּל־חַיְתֹו־יָֽעַר׃
21สิงโตหนุ่มคำรามหาเหยื่อ และขออาหารจากพระเจ้า
21הַ֭כְּפִירִים שֹׁאֲגִ֣ים לַטָּ֑רֶף וּלְבַקֵּ֖שׁ מֵאֵ֣ל אָכְלָֽם׃
22เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น พวกมันก็หลบกลับ นอนลงในถ้ำของตน
22תִּזְרַ֣ח הַ֭שֶּׁמֶשׁ יֵאָסֵפ֑וּן וְאֶל־מְ֝עֹונֹתָ֗ם יִרְבָּצֽוּן׃
23มนุษย์ออกไปทำงาน ตรากตรำจนถึงเย็น
23יֵצֵ֣א אָדָ֣ם לְפָעֳלֹ֑ו וְֽלַעֲבֹ֖דָתֹ֣ו עֲדֵי־עָֽרֶב׃
24พระยาห์เวห์ กิจการของพระองค์มากมายเหลือเกิน! พระองค์สร้างทุกสิ่งด้วยปัญญา แผ่นดินโลกเต็มด้วยทรัพย์มากมายของพระองค์
24מָֽה־רַבּ֬וּ מַעֲשֶׂ֨יךָ ׀ יְֽהוָ֗ה כֻּ֭לָּם בְּחָכְמָ֣ה עָשִׂ֑יתָ מָלְאָ֥ה הָ֝אָ֗רֶץ קִנְיָנֶֽךָ׃
25นั่นคือทะเล กว้างใหญ่ไพศาล เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วน ทั้งสัตว์เล็กและสัตว์ใหญ่
25זֶ֤ה ׀ הַיָּ֥ם גָּדֹול֮ וּרְחַ֪ב יָ֫דָ֥יִם שָֽׁם־רֶ֭מֶשׂ וְאֵ֣ין מִסְפָּ֑ר חַיֹּ֥ות קְ֝טַנֹּ֗ות עִם־גְּדֹלֹֽות׃
26เรือแล่นไปในนั้น และเลวีอาธานที่พระองค์สร้างไว้ให้เล่นอยู่ในทะเล
26שָׁ֭ם אֳנִיֹּ֣ות יְהַלֵּכ֑וּן לִ֝וְיָתָ֗ן זֶֽה־יָצַ֥רְתָּ לְשַֽׂחֶק־בֹּֽו׃
27ทุกสิ่งเฝ้ารอพระองค์ ให้พระองค์ประทานอาหารแก่พวกมันตามเวลา
27כֻּ֭לָּם אֵלֶ֣יךָ יְשַׂבֵּר֑וּן לָתֵ֖ת אָכְלָ֣ם בְּעִתֹּֽו׃
28พระองค์ให้ พวกมันก็เก็บเอา พระองค์แบมือ พวกมันก็อิ่มหนำด้วยสิ่งดี
28תִּתֵּ֣ן לָ֭הֶם יִלְקֹט֑וּן תִּפְתַּ֥ח יָֽ֝דְךָ֗ יִשְׂבְּע֥וּן טֹֽוב׃
29พระองค์ซ่อนหน้า พวกมันก็หวาดหวั่น พระองค์เอาลมหายใจของพวกมันไป พวกมันก็ตายและกลับเป็นฝุ่น
29תַּסְתִּ֥יר פָּנֶיךָ֮ יִֽבָּהֵ֫ל֥וּן תֹּסֵ֣ף ר֭וּחָם יִגְוָע֑וּן וְֽאֶל־עֲפָרָ֥ם יְשׁוּבֽוּן׃
30พระองค์ส่งพระวิญญาณออกไป พวกมันก็ถูกสร้างขึ้น พระองค์ทำให้ผืนดินกลับสดใหม่
30תְּשַׁלַּ֣ח ר֭וּחֲךָ יִבָּרֵא֑וּן וּ֝תְחַדֵּ֗שׁ פְּנֵ֣י אֲדָמָֽה׃
31ขอความรุ่งโรจน์ของพระยาห์เวห์ดำรงอยู่ตลอดไป ขอพระยาห์เวห์ชื่นชมยินดีในสิ่งที่พระองค์สร้าง
31יְהִ֤י כְבֹ֣וד יְהוָ֣ה לְעֹולָ֑ם יִשְׂמַ֖ח יְהוָ֣ה בְּמַעֲשָֽׂיו׃
32พระองค์มองแผ่นดิน มันก็สั่น แตะภูเขา มันก็มีควันพวยพุ่ง
32הַמַּבִּ֣יט לָ֭אָרֶץ וַתִּרְעָ֑ד יִגַּ֖ע בֶּהָרִ֣ים וֽ͏ְיֶעֱשָֽׁנוּ׃
33ตราบใดที่ยังมีชีวิต จะร้องเพลงถวายพระยาห์เวห์ ตราบใดที่ยังเป็นอยู่ จะร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าของฉัน
33אָשִׁ֣ירָה לַיהוָ֣ה בְּחַיָּ֑י אֲזַמְּרָ֖ה לֵאלֹהַ֣י בְּעֹודִֽי׃
34ขอให้ความคิดคำนึงของฉันเป็นที่ชื่นชอบของพระองค์ ฉันจะชื่นชมยินดีในพระยาห์เวห์
34יֶעֱרַ֣ב עָלָ֣יו שִׂיחִ֑י אָ֝נֹכִ֗י אֶשְׂמַ֥ח בַּיהוָֽה׃
35ขอให้คนบาปหมดสิ้นไปจากแผ่นดิน ขอให้คนชั่วไม่มีอยู่อีก ใจของฉันเอ๋ย จงยกย่องพระยาห์เวห์ จงสรรเสริญพระยาห์เวห์!
35יִתַּ֤מּוּ חַטָּאִ֨ים ׀ מִן־הָאָ֡רֶץ וּרְשָׁעִ֤ים ׀ עֹ֤וד אֵינָ֗ם בָּרֲכִ֣י נַ֭פְשִׁי אֶת־יְהוָ֗ה הַֽלְלוּ־יָֽהּ׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.