อิสยาห์
Chapter 1
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

อิสยาห์ 1

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1นิมิต​ที่​อิสยาห์​บุตร​อาโมส​เห็น​เกี่ยวกับ​ยูดาห์​และ​เยรูซาเล็ม ใน​สมัย​อุสซียาห์ โยธาม อาหัส และ​เฮเซคียาห์ กษัตริย์​แห่ง​ยูดาห์
1חֲזֹון֙ יְשַֽׁעְיָ֣הוּ בֶן־אָמֹ֔וץ אֲשֶׁ֣ר חָזָ֔ה עַל־יְהוּדָ֖ה וִירוּשָׁלָ֑͏ִם בִּימֵ֨י עֻזִּיָּ֧הוּ יֹותָ֛ם אָחָ֥ז יְחִזְקִיָּ֖הוּ מַלְכֵ֥י יְהוּדָֽה׃
2ฟ้าสวรรค์ จง​ฟัง แผ่นดิน จง​เงี่ยหู​ฟัง เพราะ​พระยาห์เวห์ ได้​กล่าว​ว่า “เรา​เลี้ยงดู​ลูกๆ จน​เติบใหญ่ แต่​พวกเขา​กลับ​กบฏ​ต่อ​เรา
2שִׁמְע֤וּ שָׁמַ֙יִם֙ וְהַאֲזִ֣ינִי אֶ֔רֶץ כִּ֥י יְהוָ֖ה דִּבֵּ֑ר בָּנִים֙ גִּדַּ֣לְתִּי וְרֹומַ֔מְתִּי וְהֵ֖ם פָּ֥שְׁעוּ בִֽי׃
3วัว​ยัง​รู้จัก​เจ้าของ ลา​ยัง​รู้จัก​รางอาหาร​ของ​นาย แต่​อิสราเอล​ไม่​รู้จัก ประชาชน​ของ​เรา​ไม่​ใส่ใจ”
3יָדַ֥ע שֹׁור֙ קֹנֵ֔הוּ וַחֲמֹ֖ור אֵב֣וּס בְּעָלָ֑יו יִשְׂרָאֵל֙ לֹ֣א יָדַ֔ע עַמִּ֖י לֹ֥א הִתְבֹּונָֽן׃
4อนิจจา ชาติ​ที่​ทำบาป ประชาชน​ที่​แบก​ความ​ชั่ว​ไว้​หนักอึ้ง ลูกหลาน ของ​คน​ทำ​ชั่ว ลูกๆ ที่​ประพฤติ​เสื่อมทราม! พวกเขา​ทอดทิ้ง​พระยาห์เวห์ ดูหมิ่น​พระผู้บริสุทธิ์​แห่ง​อิสราเอล เหินห่าง​และ​หันหลัง​ให้​พระองค์
4הֹ֣וי ׀ גֹּ֣וי חֹטֵ֗א עַ֚ם כֶּ֣בֶד עָוֹ֔ן זֶ֣רַע מְרֵעִ֔ים בָּנִ֖ים מַשְׁחִיתִ֑ים עָזְב֣וּ אֶת־יְהוָ֗ה נִֽאֲצ֛וּ אֶת־קְדֹ֥ושׁ יִשְׂרָאֵ֖ל נָזֹ֥רוּ אָחֹֽור׃
5ทำไม​จึง​ต้อง​ถูก​เฆี่ยนตี​อีก ใน​เมื่อ​พวกเจ้า​ยิ่ง​กบฏ​มาก​ขึ้น​ทุกที? หัว​ทั้ง​หัว​ป่วยไข้ ใจ​ทั้ง​ดวง​อ่อนแรง
5עַ֣ל מֶ֥ה תֻכּ֛וּ עֹ֖וד תֹּוסִ֣יפוּ סָרָ֑ה כָּל־רֹ֣אשׁ לָחֳלִ֔י וְכָל־לֵבָ֖ב דַּוָּֽי׃
6ตั้งแต่​หัว​จรด​เท้า ไม่มี​ส่วน​ใด​ดี​เลย มี​แต่​บาดแผล รอย​ช้ำ และ​แผล​เปิด ไม่​ได้​สมาน​แผล ไม่​ได้​พัน​ผ้า หรือ​ชโลม​น้ำมัน​ให้​ทุเลา
6מִכַּף־רֶ֤גֶל וְעַד־רֹאשׁ֙ אֵֽין־בֹּ֣ו מְתֹ֔ם פֶּ֥צַע וְחַבּוּרָ֖ה וּמַכָּ֣ה טְרִיָּ֑ה לֹא־זֹ֙רוּ֙ וְלֹ֣א חֻבָּ֔שׁוּ וְלֹ֥א רֻכְּכָ֖ה בַּשָּֽׁמֶן׃
7บ้าน​เมือง​ของ​พวกเจ้า​รกร้าง เมือง​ต่างๆ ถูก​ไฟ​เผา คน​ต่าง​ถิ่น​กิน​ผล​จาก​แผ่นดิน​ของ​พวกเจ้า​ต่อหน้าต่อตา แผ่นดิน​รกร้าง ราวกับ​ถูก​คน​ต่าง​ถิ่น​โค่น​ทำลาย
7אַרְצְכֶ֣ם שְׁמָמָ֔ה עָרֵיכֶ֖ם שְׂרֻפֹ֣ות אֵ֑שׁ אַדְמַתְכֶ֗ם לְנֶגְדְּכֶם֙ זָרִים֙ אֹכְלִ֣ים אֹתָ֔הּ וּשְׁמָמָ֖ה כְּמַהְפֵּכַ֥ת זָרִֽים׃
8ธิดา​แห่ง​ศิโยน​เหลือ​อยู่​เหมือน​เพิง​ใน​สวน​องุ่น เหมือน​กระท่อม​ใน​ไร่​แตง เหมือน​เมือง​ที่​ถูก​ล้อม
8וְנֹותְרָ֥ה בַת־צִיֹּ֖ון כְּסֻכָּ֣ה בְכָ֑רֶם כִּמְלוּנָ֥ה בְמִקְשָׁ֖ה כְּעִ֥יר נְצוּרָֽה׃
9หาก​พระยาห์เวห์​แห่ง​กองทัพ​ไม่​ได้​ให้​พวกเรา​เหลือ​รอด​อยู่​เพียง​เล็ก​น้อย พวกเรา​คง​เป็น​เหมือน​โสโดม คง​เป็น​เหมือน​โกโมราห์
9לוּלֵי֙ יְהוָ֣ה צְבָאֹ֔ות הֹותִ֥יר לָ֛נוּ שָׂרִ֖יד כִּמְעָ֑ט כִּסְדֹ֣ם הָיִ֔ינוּ לַעֲמֹרָ֖ה דָּמִֽינוּ׃ ס
10ผู้​ปกครอง​แห่ง​โสโดม จง​ฟัง​คำ​ของ​พระยาห์เวห์! ประชาชน​แห่ง​โกโมราห์ จง​ฟัง​ข้อบัญญัติ​ของ​พระเจ้า​ของ​พวกเรา!
10שִׁמְע֥וּ דְבַר־יְהוָ֖ה קְצִינֵ֣י סְדֹ֑ם הַאֲזִ֛ינוּ תֹּורַ֥ת אֱלֹהֵ֖ינוּ עַ֥ם עֲמֹרָֽה׃
11พระยาห์เวห์​กล่าว​ว่า “เครื่องบูชา​มากมาย​ของ​พวกเจ้า​มี​ประโยชน์​อะไร​กับ​เรา? เรา​เอือม​กับ​แกะ​ตัวผู้​ที่​เผา​ถวาย และ​ไขมัน​ของ​สัตว์​ที่​ขุน​จน​อ้วน เรา​ไม่​ชื่น​ชอบ​เลือด​วัว​ตัวผู้ เลือด​ลูก​แกะ หรือ​เลือด​แพะ​ตัวผู้
11לָמָּה־לִּ֤י רֹב־זִבְחֵיכֶם֙ יֹאמַ֣ר יְהוָ֔ה שָׂבַ֛עְתִּי עֹלֹ֥ות אֵילִ֖ים וְחֵ֣לֶב מְרִיאִ֑ים וְדַ֨ם פָּרִ֧ים וּכְבָשִׂ֛ים וְעַתּוּדִ֖ים לֹ֥א חָפָֽצְתִּי׃
12เมื่อ​พวกเจ้า​มา​ปรากฏ​ตัว​ต่อหน้า​เรา ใคร​เรียก​ร้อง​ให้​พวกเจ้า​มา​เหยียบ​ย่ำ​ลาน​ของ​เรา​อย่าง​นี้?
12כִּ֣י תָבֹ֔אוּ לֵרָאֹ֖ות פָּנָ֑י מִי־בִקֵּ֥שׁ זֹ֛את מִיֶּדְכֶ֖ם רְמֹ֥ס חֲצֵרָֽי׃
13อย่า​นำ​เครื่องบูชา​ที่​ไร้​ค่า​มา​อีก เครื่อง​หอม​บูชา​ของ​พวกเจ้า​น่า​รังเกียจ​สำหรับ​เรา เทศกาล​ขึ้น​เดือน​ใหม่ วันสะบาโต และ​การ​ชุมนุม— เรา​ทน​การ​ชุมนุม​ที่​ชั่ว​ร้าย​ไม่​ได้
13לֹ֣א תֹוסִ֗יפוּ הָבִיא֙ מִנְחַת־שָׁ֔וְא קְטֹ֧רֶת תֹּועֵבָ֛ה הִ֖יא לִ֑י חֹ֤דֶשׁ וְשַׁבָּת֙ קְרֹ֣א מִקְרָ֔א לֹא־אוּכַ֥ל אָ֖וֶן וַעֲצָרָֽה׃
14เรา​ชิงชัง​อย่าง​ยิ่ง ทั้ง​เทศกาล​ขึ้น​เดือน​ใหม่​และ​เทศกาล​ที่​พวกเจ้า​กำหนด​ไว้ มัน​เป็น​ภาระ​ให้​เรา เรา​เหนื่อย​หน่าย​ที่​จะ​ต้อง​แบก​รับ
14חָדְשֵׁיכֶ֤ם וּמֹועֲדֵיכֶם֙ שָׂנְאָ֣ה נַפְשִׁ֔י הָי֥וּ עָלַ֖י לָטֹ֑רַח נִלְאֵ֖יתִי נְשֹֽׂא׃
15เมื่อ​พวกเจ้า​กาง​มือ​ออก เรา​จะ​เบือน​สายตา​หนี แม้​อธิษฐาน​มากมาย เรา​ก็​จะ​ไม่​ฟัง มือ​ของ​พวกเจ้า​เปื้อน​เลือด​ไป​หมด
15וּבְפָרִשְׂכֶ֣ם כַּפֵּיכֶ֗ם אַעְלִ֤ים עֵינַי֙ מִכֶּ֔ם גַּ֛ם כִּֽי־תַרְבּ֥וּ תְפִלָּ֖ה אֵינֶ֣נִּי שֹׁמֵ֑עַ יְדֵיכֶ֖ם דָּמִ֥ים מָלֵֽאוּ׃
16จง​ล้าง​ตัว​ให้​สะอาด เลิก​ทำ​ชั่ว​ต่อหน้า​เรา หยุด​ความ​ชั่ว​เสีย
16רַחֲצוּ֙ הִזַּכּ֔וּ הָסִ֛ירוּ רֹ֥עַ מַעַלְלֵיכֶ֖ם מִנֶּ֣גֶד עֵינָ֑י חִדְל֖וּ הָרֵֽעַ׃
17จง​ฝึก​ทำ​ความ​ดี แสวงหา​ความยุติธรรม ช่วย​ให้​ผู้​ถูก​กดขี่​พ้น​ทุกข์ ปกป้อง​เด็ก​ที่​ไม่มี​พ่อ ว่า​ความ​ให้​หญิง​ม่าย”
17לִמְד֥וּ הֵיטֵ֛ב דִּרְשׁ֥וּ מִשְׁפָּ֖ט אַשְּׁר֣וּ חָמֹ֑וץ שִׁפְט֣וּ יָתֹ֔ום רִ֖יבוּ אַלְמָנָֽה׃ ס
18พระยาห์เวห์​กล่าว​ว่า “มา​เถิด มา​พูด​กัน​ด้วย​เหตุผล แม้​บาป​ของ​พวกเจ้า​จะ​แดง​จัด ก็​จะ​ขาว​อย่าง​หิมะ แม้​จะ​แดง​เข้ม ก็​จะ​เป็น​เหมือน​ขน​แกะ
18לְכוּ־נָ֛א וְנִוָּֽכְחָ֖ה יֹאמַ֣ר יְהוָ֑ה אִם־יִֽהְי֨וּ חֲטָאֵיכֶ֤ם כַּשָּׁנִים֙ כַּשֶּׁ֣לֶג יַלְבִּ֔ינוּ אִם־יַאְדִּ֥ימוּ כַתֹּולָ֖ע כַּצֶּ֥מֶר יִהְיֽוּ׃
19ถ้า​พวกเจ้า​ยินดี​เชื่อ​ฟัง ก็​จะ​ได้​กิน​สิ่ง​ดีๆ จาก​แผ่นดิน
19אִם־תֹּאב֖וּ וּשְׁמַעְתֶּ֑ם ט֥וּב הָאָ֖רֶץ תֹּאכֵֽלוּ׃
20แต่​ถ้า​ปฏิเสธ​และ​กบฏ คม​ดาบ​จะ​กลืน​กิน​พวกเจ้า เพราะ​ปาก​ของ​พระยาห์เวห์​กล่าว​ไว้​แล้ว”
20וְאִם־תְּמָאֲנ֖וּ וּמְרִיתֶ֑ם חֶ֣רֶב תְּאֻכְּל֔וּ כִּ֛י פִּ֥י יְהוָ֖ה דִּבֵּֽר׃ ס
21เมือง​ที่​เคย​ซื่อสัตย์ กลาย​เป็น​หญิงขายบริการ​ไป​ได้​อย่างไร! เธอ​เคย​เต็ม​ไป​ด้วย​ความยุติธรรม ความเที่ยงธรรม​เคย​อาศัย​อยู่​ใน​เธอ แต่​บัดนี้​มี​แต่​ฆาตกร
21אֵיכָה֙ הָיְתָ֣ה לְזֹונָ֔ה קִרְיָ֖ה נֶאֱמָנָ֑ה מְלֵאֲתִ֣י מִשְׁפָּ֗ט צֶ֛דֶק יָלִ֥ין בָּ֖הּ וְעַתָּ֥ה מְרַצְּחִֽים׃
22เงิน​ของ​เธอ​กลาย​เป็น​กาก​โลหะ เหล้าองุ่น​ของ​เธอ​มี​น้ำ​เจือปน
22כַּסְפֵּ֖ךְ הָיָ֣ה לְסִיגִ֑ים סָבְאֵ֖ךְ מָה֥וּל בַּמָּֽיִם׃
23ผู้นำ​ของ​เธอ​กบฏ​และ​คบหา​กับ​โจร ทุก​คน​ชอบ​สินบน​และ​วิ่ง​หา​ผล​ตอบแทน ไม่​ปกป้อง​เด็ก​ที่​ไม่มี​พ่อ คดี​ของ​หญิง​ม่าย​ก็​ไป​ไม่​ถึง​พวกเขา
23שָׂרַ֣יִךְ סֹורְרִ֗ים וְחַבְרֵי֙ גַּנָּבִ֔ים כֻּלֹּו֙ אֹהֵ֣ב שֹׁ֔חַד וְרֹדֵ֖ף שַׁלְמֹנִ֑ים יָתֹום֙ לֹ֣א יִשְׁפֹּ֔טוּ וְרִ֥יב אַלְמָנָ֖ה לֹֽא־יָבֹ֥וא אֲלֵיהֶֽם׃ פ
24ดัง​นั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์​แห่ง​กองทัพ พระ​ผู้ทรง​พลัง​แห่ง​อิสราเอล จึง​กล่าว​ว่า “อา เรา​จะ​ระบาย​ความ​อัด​อั้น​กับ​ผู้​ที่​ต่อ​ต้าน​เรา จะ​แก้​แค้น​ศัตรู​ของ​เรา
24לָכֵ֗ן נְאֻ֤ם הָֽאָדֹון֙ יְהוָ֣ה צְבָאֹ֔ות אֲבִ֖יר יִשְׂרָאֵ֑ל הֹ֚וי אֶנָּחֵ֣ם מִצָּרַ֔י וְאִנָּקְמָ֖ה מֵאֹויְבָֽי׃
25เรา​จะ​หัน​มือ​มา​เล่น​งาน​เจ้า จะ​ชำระ​กาก​โลหะ​ของ​เจ้า​ออก​ให้​หมดจด และ​เอา​ดีบุก​ของ​เจ้า​ออก​ทั้งหมด
25וְאָשִׁ֤יבָה יָדִי֙ עָלַ֔יִךְ וְאֶצְרֹ֥ף כַּבֹּ֖ר סִיגָ֑יִךְ וְאָסִ֖ירָה כָּל־בְּדִילָֽיִךְ׃
26เรา​จะ​คืน​ผู้​พิพากษา​ให้​เจ้า​เหมือน​ครั้ง​แรก คืน​ที่​ปรึกษา​ให้​เหมือน​ใน​ตอน​ต้น แล้ว​เจ้า​จะ​ได้​ชื่อ​ว่า ‘เมือง​แห่ง​ความเที่ยงธรรม เมือง​ที่​ซื่อสัตย์’
26וְאָשִׁ֤יבָה שֹׁפְטַ֙יִךְ֙ כְּבָרִ֣אשֹׁנָ֔ה וְיֹעֲצַ֖יִךְ כְּבַתְּחִלָּ֑ה אַחֲרֵי־כֵ֗ן יִקָּ֤רֵא לָךְ֙ עִ֣יר הַצֶּ֔דֶק קִרְיָ֖ה נֶאֱמָנָֽה׃
27ศิโยน​จะ​ได้​รับ​การ​ไถ่​ด้วย​ความยุติธรรม ผู้​ที่​หัน​กลับ​ใน​เมือง​นั้น​จะ​ได้​รับ​การ​ไถ่​ด้วย​ความเที่ยงธรรม
27צִיֹּ֖ון בְּמִשְׁפָּ֣ט תִּפָּדֶ֑ה וְשָׁבֶ֖יהָ בִּצְדָקָֽה׃
28แต่​ผู้​ฝ่าฝืน​และ​คน​ทำบาป​จะ​พินาศ​ไป​ด้วย​กัน ผู้​ที่​ทอดทิ้ง​พระยาห์เวห์​จะ​ถูก​เผา​ผลาญ
28וְשֶׁ֧בֶר פֹּשְׁעִ֛ים וְחַטָּאִ֖ים יַחְדָּ֑ו וְעֹזְבֵ֥י יְהוָ֖ה יִכְלֽוּ׃
29พวกเขา​จะ​อับอาย​เพราะ​ต้น​โอ๊ก​ที่​พวกเจ้า​ใฝ่​หา พวกเจ้า​จะ​อดสู​เพราะ​สวน​ที่​เลือก​ไว้
29כִּ֣י יֵבֹ֔שׁוּ מֵאֵילִ֖ים אֲשֶׁ֣ר חֲמַדְתֶּ֑ם וְתַ֨חְפְּר֔וּ מֵהַגַּנֹּ֖ות אֲשֶׁ֥ר בְּחַרְתֶּֽם׃
30พวกเจ้า​จะ​เหมือน​ต้น​โอ๊ก​ที่​ใบ​เหี่ยว เหมือน​สวน​ที่​ขาด​น้ำ
30כִּ֣י תִֽהְי֔וּ כְּאֵלָ֖ה נֹבֶ֣לֶת עָלֶ֑הָ וּֽכְגַנָּ֔ה אֲשֶׁר־מַ֖יִם אֵ֥ין לָֽהּ׃
31ผู้​แข็งแกร่ง​จะ​เป็น​เหมือน​เชื้อ​ไฟ ผล​งาน​ของ​เขา​เป็น​เหมือน​ประกาย​ไฟ ทั้ง​สอง​จะ​ไหม้​ไป​ด้วย​กัน ไม่มี​ใคร​ดับ​ได้”
31וְהָיָ֤ה הֶחָסֹן֙ לִנְעֹ֔רֶת וּפֹעֲלֹ֖ו לְנִיצֹ֑וץ וּבָעֲר֧וּ שְׁנֵיהֶ֛ם יַחְדָּ֖ו וְאֵ֥ין מְכַבֶּֽה׃ ס

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.