อิสยาห์ 8
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1พระยาห์เวห์บอกข้าพเจ้าว่า “จงเอาแผ่นสำหรับเขียนขนาดใหญ่มา แล้วเขียนด้วยปากกาที่คนทั่วไปใช้ว่า ‘สำหรับมาเฮอร์ ชาลาล ฮาช บาซ’
1וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֵלַ֔י קַח־לְךָ֖ גִּלָּיֹ֣ון גָּדֹ֑ול וּכְתֹ֤ב עָלָיו֙ בְּחֶ֣רֶט אֱנֹ֔ושׁ לְמַהֵ֥ר שָׁלָ֖ל חָ֥שׁ בַּֽז׃
2เราจะเลือกพยานที่เชื่อถือได้มารับรอง คืออุรียาห์ปุโรหิต และเศคาริยาห์บุตรเยเบเรคิยาห์”
2וְאָעִ֣ידָה לִּ֔י עֵדִ֖ים נֶאֱמָנִ֑ים אֵ֚ת אוּרִיָּ֣ה הַכֹּהֵ֔ן וְאֶת־זְכַרְיָ֖הוּ בֶּ֥ן יְבֶרֶכְיָֽהוּ׃
3ข้าพเจ้าเข้าไปหาหญิงผู้เผยพระวจนะ นางตั้งครรภ์และคลอดบุตรชาย พระยาห์เวห์จึงบอกข้าพเจ้าว่า “จงตั้งชื่อเขาว่า มาเฮอร์ ชาลาล ฮาช บาซ
3וָאֶקְרַב֙ אֶל־הַנְּבִיאָ֔ה וַתַּ֖הַר וַתֵּ֣לֶד בֵּ֑ן וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֵלַ֔י קְרָ֣א שְׁמֹ֔ו מַהֵ֥ר שָׁלָ֖ל חָ֥שׁ בַּֽז׃
4เพราะก่อนเด็กจะพูดได้ว่า ‘พ่อของฉัน’ และ ‘แม่ของฉัน’ กษัตริย์แห่งอัสซีเรียจะขนทรัพย์สมบัติของดามัสกัสและของที่ปล้นจากสะมาเรียไป”
4כִּ֗י בְּטֶ֙רֶם֙ יֵדַ֣ע הַנַּ֔עַר קְרֹ֖א אָבִ֣י וְאִמִּ֑י יִשָּׂ֣א ׀ אֶת־חֵ֣יל דַּמֶּ֗שֶׂק וְאֵת֙ שְׁלַ֣ל שֹׁמְרֹ֔ון לִפְנֵ֖י מֶ֥לֶךְ אַשּֽׁוּר׃ ס
5พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าอีกว่า
5וַיֹּ֣סֶף יְהוָ֔ה דַּבֵּ֥ר אֵלַ֛י עֹ֖וד לֵאמֹֽר׃
6“เพราะประชาชนนี้ปฏิเสธน้ำชิโลอาห์ที่ไหลเอื่อย แต่กลับยินดีกับเรซีนและบุตรเรมาลิยาห์
6יַ֗עַן כִּ֤י מָאַס֙ הָעָ֣ם הַזֶּ֔ה אֵ֚ת מֵ֣י הַשִּׁלֹ֔חַ הַהֹלְכִ֖ים לְאַ֑ט וּמְשֹׂ֥ושׂ אֶת־רְצִ֖ין וּבֶן־רְמַלְיָֽהוּ׃
7ดังนั้น ดูเถิด พระผู้เป็นเจ้าจะนำน้ำหลากเชี่ยวกรากของแม่น้ำมาท่วมพวกเขา คือกษัตริย์แห่งอัสซีเรียพร้อมความรุ่งโรจน์ทั้งหมดของเขา น้ำจะล้นทุกทางน้ำและเอ่อท่วมทุกฝั่ง
7וְלָכֵ֡ן הִנֵּ֣ה אֲדֹנָי֩ מַעֲלֶ֨ה עֲלֵיהֶ֜ם אֶת־מֵ֣י הַנָּהָ֗ר הָעֲצוּמִים֙ וְהָ֣רַבִּ֔ים אֶת־מֶ֥לֶךְ אַשּׁ֖וּר וְאֶת־כָּל־כְּבֹודֹ֑ו וְעָלָה֙ עַל־כָּל־אֲפִיקָ֔יו וְהָלַ֖ךְ עַל־כָּל־גְּדֹותָֽיו׃
8จะไหลบ่าเข้าไปในยูดาห์ ท่วมแล้วผ่านไป สูงขึ้นถึงคอ อิมมานูเอลเอ๋ย ปีกที่มันแผ่ออกจะคลุมแผ่นดินของเจ้าตลอดความกว้าง
8וְחָלַ֤ף בִּֽיהוּדָה֙ שָׁטַ֣ף וְעָבַ֔ר עַד־צַוָּ֖אר יַגִּ֑יעַ וְהָיָה֙ מֻטֹּ֣ות כְּנָפָ֔יו מְלֹ֥א רֹֽחַב־אַרְצְךָ֖ עִמָּ֥נוּ אֵֽל׃ ס
9ชนชาติทั้งหลาย จงส่งเสียงอึกทึก แล้วจงแตกสลาย! ผู้คนจากแผ่นดินไกลทั้งหลาย จงฟัง! จงแต่งกายให้พร้อมออกรบ แล้วจงแตกสลาย! จงแต่งกายให้พร้อมออกรบ แล้วจงแตกสลาย!
9רֹ֤עוּ עַמִּים֙ וָחֹ֔תּוּ וְהַֽאֲזִ֔ינוּ כֹּ֖ל מֶרְחַקֵּי־אָ֑רֶץ הִתְאַזְּר֣וּ וָחֹ֔תּוּ הִֽתְאַזְּר֖וּ וָחֹֽתּוּ׃
10จงวางแผนร่วมกัน แล้วแผนนั้นจะสูญเปล่า จงประกาศคำ แล้วคำนั้นจะไม่เป็นผล เพราะพระเจ้าอยู่กับพวกเรา”
10עֻ֥צוּ עֵצָ֖ה וְתֻפָ֑ר דַּבְּר֤וּ דָבָר֙ וְלֹ֣א יָק֔וּם כִּ֥י עִמָּ֖נוּ אֵֽל׃ ס
11พระยาห์เวห์ได้กล่าวเช่นนี้กับข้าพเจ้า ด้วยมืออันทรงพลัง และสั่งข้าพเจ้าไม่ให้เดินตามทางของประชาชนนี้ว่า
11כִּי֩ כֹ֨ה אָמַ֧ר יְהוָ֛ה אֵלַ֖י כְּחֶזְקַ֣ת הַיָּ֑ד וְיִסְּרֵ֕נִי מִלֶּ֛כֶת בְּדֶ֥רֶךְ הָֽעָם־הַזֶּ֖ה לֵאמֹֽר׃
12“ทุกสิ่งที่ประชาชนนี้เรียกว่า ‘แผนสมคบคิด’ พวกเจ้าอย่าเรียกตามว่าเป็นแผนสมคบคิด อย่ากลัวคำขู่ของพวกเขาหรือหวาดผวา
12לֹא־תֹאמְר֣וּן קֶ֔שֶׁר לְכֹ֧ל אֲשֶׁר־יֹאמַ֛ר הָעָ֥ם הַזֶּ֖ה קָ֑שֶׁר וְאֶת־מֹורָאֹ֥ו לֹֽא־תִֽירְא֖וּ וְלֹ֥א תַעֲרִֽיצוּ׃
13จงยกย่องพระยาห์เวห์แห่งกองทัพว่าบริสุทธิ์ พระองค์คือผู้ที่พวกเจ้าต้องเกรงกลัวและหวั่นเกรง
13אֶת־יְהוָ֥ה צְבָאֹ֖ות אֹתֹ֣ו תַקְדִּ֑ישׁוּ וְה֥וּא מֹורַאֲכֶ֖ם וְה֥וּא מֽ͏ַעֲרִֽצְכֶֽם׃
14พระองค์จะเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ แต่สำหรับเชื้อสายอิสราเอลทั้งสองฝ่าย พระองค์จะเป็นหินให้สะดุด เป็นศิลาให้ล้ม ส่วนชาวเยรูซาเล็ม พระองค์จะเป็นกับดักและบ่วง
14וְהָיָ֖ה לְמִקְדָּ֑שׁ וּלְאֶ֣בֶן נֶ֠גֶף וּלְצ֨וּר מִכְשֹׁ֜ול לִשְׁנֵ֨י בָתֵּ֤י יִשְׂרָאֵל֙ לְפַ֣ח וּלְמֹוקֵ֔שׁ לְיֹושֵׁ֖ב יְרוּשָׁלָֽ͏ִם׃
15หลายคนจะสะดุดหินนั้น ล้มลง แตกหัก ติดบ่วง และถูกจับ”
15וְכָ֥שְׁלוּ בָ֖ם רַבִּ֑ים וְנָפְל֣וּ וְנִשְׁבָּ֔רוּ וְנֹוקְשׁ֖וּ וְנִלְכָּֽדוּ׃ ס
16จงห่อพันธสัญญาเก็บไว้ ผนึกข้อบัญญัติไว้ในหมู่ศิษย์ของข้าพเจ้า
16צֹ֖ור תְּעוּדָ֑ה חֲתֹ֥ום תֹּורָ֖ה בְּלִמֻּדָֽי׃
17ข้าพเจ้าจะรอพระยาห์เวห์ ผู้ซ่อนหน้าจากเชื้อสายยาโคบ ข้าพเจ้าจะเฝ้าคอยพระองค์
17וְחִכִּ֙יתִי֙ לַיהוָ֔ה הַמַּסְתִּ֥יר פָּנָ֖יו מִבֵּ֣ית יַעֲקֹ֑ב וְקִוֵּ֖יתִֽי־לֹֽו׃
18ดูเถิด ข้าพเจ้ากับลูกๆ ที่พระยาห์เวห์มอบให้ เป็นหมายสำคัญและสิ่งอัศจรรย์ในอิสราเอล จากพระยาห์เวห์แห่งกองทัพผู้อาศัยอยู่บนภูเขาศิโยน
18הִנֵּ֣ה אָנֹכִ֗י וְהַיְלָדִים֙ אֲשֶׁ֣ר נָֽתַן־לִ֣י יְהוָ֔ה לְאֹתֹ֥ות וּלְמֹופְתִ֖ים בְּיִשְׂרָאֵ֑ל מֵעִם֙ יְהוָ֣ה צְבָאֹ֔ות הַשֹּׁכֵ֖ן בְּהַ֥ר צִיֹּֽון׃ ס
19เมื่อพวกเขาบอกพวกเจ้าว่า “จงไปปรึกษาคนที่ติดต่อวิญญาณและพ่อมดผู้ส่งเสียงจิ๊บๆ และพึมพำ” ประชาชนไม่ควรปรึกษาพระเจ้าของตนหรือ? ควรปรึกษาคนตายเพื่อคนเป็นหรือ?
19וְכִֽי־יֹאמְר֣וּ אֲלֵיכֶ֗ם דִּרְשׁ֤וּ אֶל־הָאֹבֹות֙ וְאֶל־הַיִּדְּעֹנִ֔ים הַֽמְצַפְצְפִ֖ים וְהַמַּהְגִּ֑ים הֲלֹוא־עַם֙ אֶל־אֱלֹהָ֣יו יִדְרֹ֔שׁ בְּעַ֥ד הַחַיִּ֖ים אֶל־הַמֵּתִֽים׃
20จงหันไปหาข้อบัญญัติและพันธสัญญา! ถ้าพวกเขาไม่พูดตามคำนี้ ก็ไม่มีรุ่งอรุณสำหรับพวกเขาแน่
20לְתֹורָ֖ה וְלִתְעוּדָ֑ה אִם־לֹ֤א יֹֽאמְרוּ֙ כַּדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה אֲשֶׁ֥ר אֵֽין־לֹ֖ו שָֽׁחַר׃
21พวกเขาจะเดินผ่านแผ่นดินนั้นอย่างทุกข์หนักและหิวโหย เมื่อหิวก็จะกระวนกระวาย สาปแช่งกษัตริย์และพระเจ้าของตน แล้วแหงนหน้าขึ้น
21וְעָ֥בַר בָּ֖הּ נִקְשֶׁ֣ה וְרָעֵ֑ב וְהָיָ֨ה כִֽי־יִרְעַ֜ב וְהִתְקַצַּ֗ף וְקִלֵּ֧ל בְּמַלְכֹּ֛ו וּבֵאלֹהָ֖יו וּפָנָ֥ה לְמָֽעְלָה׃
22เมื่อมองลงมายังแผ่นดิน ก็เห็นความทุกข์ ความมืด และเงามืดแห่งความปวดร้าว พวกเขาจะถูกขับเข้าไปในความมืดทึบ
22וְאֶל־אֶ֖רֶץ יַבִּ֑יט וְהִנֵּ֨ה צָרָ֤ה וַחֲשֵׁכָה֙ מְע֣וּף צוּקָ֔ה וַאֲפֵלָ֖ה מְנֻדָּֽח׃
no verse 23 in this text
23כִּ֣י לֹ֣א מוּעָף֮ לַאֲשֶׁ֣ר מוּצָ֣ק לָהּ֒ כָּעֵ֣ת הָרִאשֹׁ֗ון הֵקַ֞ל אַ֤רְצָה זְבֻלוּן֙ וְאַ֣רְצָה נַפְתָּלִ֔י וְהָאַחֲרֹ֖ון הִכְבִּ֑יד דֶּ֤רֶךְ הַיָּם֙ עֵ֣בֶר הַיַּרְדֵּ֔ן גְּלִ֖יל הַגֹּויִֽם׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.