อิสยาห์
Chapter 44
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

อิสยาห์ 44

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1แต่​บัดนี้ ยาโคบ​ผู้รับใช้​ของ​เรา จง​ฟัง อิสราเอล​ที่​เรา​เลือก
1וְעַתָּ֥ה שְׁמַ֖ע יַעֲקֹ֣ב עַבְדִּ֑י וְיִשְׂרָאֵ֖ל בָּחַ֥רְתִּי בֹֽו׃
2พระยาห์เวห์​ผู้​ทำ​เจ้า ปั้น​เจ้า​จาก​ครรภ์ ผู้​จะ​ช่วย​เจ้า กล่าว​ดังนี้ “อย่า​กลัว ยาโคบ​ผู้รับใช้​ของ​เรา เยชูรุน​ที่​เรา​เลือก
2כֹּה־אָמַ֨ר יְהוָ֥ה עֹשֶׂ֛ךָ וְיֹצֶרְךָ֥ מִבֶּ֖טֶן יַעְזְרֶ֑ךָּ אַל־תִּירָא֙ עַבְדִּ֣י יַֽעֲקֹ֔ב וִישֻׁר֖וּן בָּחַ֥רְתִּי בֹֽו׃
3เพราะ​เรา​จะ​เท​น้ำ​ให้​คน​กระหาย ให้​ธาร​ไหล​บน​ดิน​แห้ง เท​พระวิญญาณ​ของ​เรา​ลง​บน​ลูกหลาน​เจ้า เท​พร​ของ​เรา​ลง​บน​เชื้อสาย​เจ้า
3כִּ֤י אֶצָּק־מַ֙יִם֙ עַל־צָמֵ֔א וְנֹזְלִ֖ים עַל־יַבָּשָׁ֑ה אֶצֹּ֤ק רוּחִי֙ עַל־זַרְעֶ֔ךָ וּבִרְכָתִ֖י עַל־צֶאֱצָאֶֽיךָ׃
4พวกเขา​จะ​งอก​ท่ามกลาง​หญ้า เหมือน​ต้นหลิว​ริม​ทาง​น้ำ
4וְצָמְח֖וּ בְּבֵ֣ין חָצִ֑יר כַּעֲרָבִ֖ים עַל־יִבְלֵי־מָֽיִם׃
5คน​หนึ่ง​จะ​ว่า ‘ฉัน​เป็น​ของ​พระยาห์เวห์’ อีก​คน​จะ​ถูก​เรียก​ตาม​ชื่อ​ยาโคบ อีก​คน​จะ​เขียน​ด้วย​มือ​ว่า ‘แด่​พระยาห์เวห์’ และ​ให้​เกียรติ​ชื่อ​อิสราเอล”
5זֶ֤ה יֹאמַר֙ לַֽיהוָ֣ה אָ֔נִי וְזֶ֖ה יִקְרָ֣א בְשֵֽׁם־יַעֲקֹ֑ב וְזֶ֗ה יִכְתֹּ֤ב יָדֹו֙ לַֽיהוָ֔ה וּבְשֵׁ֥ם יִשְׂרָאֵ֖ל יְכַנֶּֽה׃ פ
6พระยาห์เวห์ กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล และ​ผู้​ไถ่​เขา พระยาห์เวห์​แห่ง​กองทัพ กล่าว​ดังนี้ “เรา​เป็น​ผู้​แรก​และ​ผู้​สุดท้าย นอกจาก​เรา​ไม่มี​พระเจ้า
6כֹּֽה־אָמַ֨ר יְהוָ֧ה מֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵ֛ל וְגֹאֲלֹ֖ו יְהוָ֣ה צְבָאֹ֑ות אֲנִ֤י רִאשֹׁון֙ וַאֲנִ֣י אַחֲרֹ֔ון וּמִבַּלְעָדַ֖י אֵ֥ין אֱלֹהִֽים׃
7ใคร​เหมือน​เรา? ใคร​จะ​ร้อง​ประกาศ บอก​เรื่อง​นั้น เรียง​ให้​เรา ตั้งแต่​เรา​ตั้ง​ประชาชน​โบราณ? ให้​พวกเขา​บอก​สิ่ง​ที่​จะ​มา สิ่ง​ที่​จะ​เกิด
7וּמִֽי־כָמֹ֣ונִי יִקְרָ֗א וְיַגִּידֶ֤הָ וְיַעְרְכֶ֙הָ֙ לִ֔י מִשּׂוּמִ֖י עַם־עֹולָ֑ם וְאֹתִיֹּ֛ות וַאֲשֶׁ֥ר תָּבֹ֖אנָה יַגִּ֥ידוּ לָֽמֹו׃
8อย่า​กลัว อย่า​หวาดหวั่น เรา​ไม่​ได้​บอก​เจ้า​นาน​แล้ว ไม่​ได้​แสดง​หรือ? พวกเจ้า​เป็น​พยาน​เรา มี​พระเจ้า​อื่น​นอกจาก​เรา​หรือ? ไม่มี​เลย เรา​ไม่​รู้จัก​ศิลา​อื่น”
8אַֽל־תִּפְחֲדוּ֙ וְאַל־תִּרְה֔וּ הֲלֹ֥א מֵאָ֛ז הִשְׁמַעְתִּ֥יךָ וְהִגַּ֖דְתִּי וְאַתֶּ֣ם עֵדָ֑י הֲיֵ֤שׁ אֱלֹ֙והַּ֙ מִבַּלְעָדַ֔י וְאֵ֥ין צ֖וּר בַּל־יָדָֽעְתִּי׃
9ทุก​คน​ที่​ทำ​รูป​แกะ​สลัก​สูญ​เปล่า สิ่ง​ที่​เขา​ชื่น​ชอบ​ไม่​เกิด​ประโยชน์ พยาน​ของ​เขา​เอง​ไม่​เห็น ไม่รู้ จึง​ต้อง​ผิด​หวัง
9יֹֽצְרֵי־פֶ֤סֶל כֻּלָּם֙ תֹּ֔הוּ וַחֲמוּדֵיהֶ֖ם בַּל־יֹועִ֑ילוּ וְעֵדֵיהֶ֣ם הֵ֗ׄמָּׄהׄ בַּל־יִרְא֛וּ וּבַל־יֵדְע֖וּ לְמַ֥עַן יֵבֹֽשׁוּ׃
10ใคร​ปั้น​เทพเจ้า หล่อ​รูป​ที่​ไร้​ประโยชน์?
10מִֽי־יָצַ֥ר אֵ֖ל וּפֶ֣סֶל נָסָ֑ךְ לְבִלְתִּ֖י הֹועִֽיל׃
11ดูเถิด เพื่อน​ทั้งหมด​ของ​เขา​จะ​ผิด​หวัง ช่าง​เป็น​เพียง​มนุษย์ ให้​ทุก​คน​รวม​กัน ยืน​ขึ้น พวกเขา​จะ​กลัว จะ​อับอาย​ด้วย​กัน
11הֵ֤ן כָּל־חֲבֵרָיו֙ יֵבֹ֔שׁוּ וְחָרָשִׁ֥ים הֵ֖מָּה מֵֽאָדָ֑ם יִֽתְקַבְּצ֤וּ כֻלָּם֙ יַֽעֲמֹ֔דוּ יִפְחֲד֖וּ יֵבֹ֥שׁוּ יָֽחַד׃
12ช่างเหล็ก​เอา​ขวาน ทำงาน​กับ​ถ่าน ใช้​ค้อน​ขึ้น​รูป ใช้​แขน​แข็ง​แรง​ทำงาน เขา​หิว กำลัง​หมด ไม่​ดื่ม​น้ำ จึง​อ่อนแรง
12חָרַ֤שׁ בַּרְזֶל֙ מַֽעֲצָ֔ד וּפָעַל֙ בַּפֶּחָ֔ם וּבַמַּקָּבֹ֖ות יִצְּרֵ֑הוּ וַיִּפְעָלֵ֙הוּ֙ בִּזְרֹ֣ועַ כֹּחֹ֔ו גַּם־רָעֵב֙ וְאֵ֣ין כֹּ֔חַ לֹא־שָׁ֥תָה מַ֖יִם וַיִּיעָֽף׃
13ช่างไม้​ขึง​สาย ใช้​ดินสอ​ทำ​เครื่องหมาย ใช้​กบไส​ขึ้น​รูป ใช้​วงเวียน​ทำ​เครื่องหมาย ทำให้​เป็น​รูป​มนุษย์ มี​ความ​งาม​ของ​มนุษย์ ให้​อยู่​ใน​บ้าน
13חָרַ֣שׁ עֵצִים֮ נָ֣טָה קָו֒ יְתָאֲרֵ֣הוּ בַשֶּׂ֔רֶד יַעֲשֵׂ֙הוּ֙ בַּמַּקְצֻעֹ֔ות וּבַמְּחוּגָ֖ה יְתָאֳרֵ֑הוּ וַֽיַּעֲשֵׂ֙הוּ֙ כְּתַבְנִ֣ית אִ֔ישׁ כְּתִפְאֶ֥רֶת אָדָ֖ם לָשֶׁ֥בֶת בָּֽיִת׃
14เขา​ตัด​ซีดาร์​ให้​ตน เอา​ไซเปรส​กับ​โอ๊ก บำรุง​ต้นไม้​ต้น​หนึ่ง​ใน​ป่า​ให้​แข็ง​แรง​ไว้​สำหรับ​ตน เขา​ปลูก​ไซเปรส ฝน​เลี้ยง​มัน
14לִכְרָת־לֹ֣ו אֲרָזִ֔ים וַיִּקַּ֤ח תִּרְזָה֙ וְאַלֹּ֔ון וַיְאַמֶּץ־לֹ֖ו בַּעֲצֵי־יָ֑עַר נָטַ֥ע אֹ֖רֶן וְגֶ֥שֶׁם יְגַדֵּֽל׃
15มัน​จะ​เป็น​ฟืน​ให้​คน​เผา เขา​เอา​บาง​ส่วน​ให้​ตน​อุ่น เผา​และ​อบ​ขนมปัง เขา​ทำ​เทพเจ้า​แล้ว​กราบ​ไหว้ ทำ​รูป​แกะ​สลัก​แล้ว​หมอบ​ลง
15וְהָיָ֤ה לְאָדָם֙ לְבָעֵ֔ר וַיִּקַּ֤ח מֵהֶם֙ וַיָּ֔חָם אַף־יַשִּׂ֖יק וְאָ֣פָה לָ֑חֶם אַף־יִפְעַל־אֵל֙ וַיִּשְׁתָּ֔חוּ עָשָׂ֥הוּ פֶ֖סֶל וַיִּסְגָּד־לָֽמֹו׃
16เขา​เผา​ส่วน​หนึ่ง​ใน​ไฟ ใช้​บาง​ส่วน​ปรุง​เนื้อ​กิน ย่าง​เนื้อ​กิน​จน​อิ่ม เขา​ผิง​ให้​อุ่น พูด​ว่า “อา อุ่น​แล้ว ฉัน​เห็น​ไฟ​แล้ว”
16חֶצְיֹו֙ שָׂרַ֣ף בְּמֹו־אֵ֔שׁ עַל־חֶצְיֹו֙ בָּשָׂ֣ר יֹאכֵ֔ל יִצְלֶ֥ה צָלִ֖י וְיִשְׂבָּ֑ע אַף־יָחֹם֙ וְיֹאמַ֣ר הֶאָ֔ח חַמֹּותִ֖י רָאִ֥יתִי אֽוּר׃
17ส่วน​ที่​เหลือ​ทำ​เป็น​เทพเจ้า เป็น​รูป​แกะ​สลัก หมอบ​กราบ​ไหว้ อธิษฐาน​ว่า “ช่วย​ฉัน เพราะ​ท่าน​เป็น​เทพเจ้า​ของ​ฉัน!”
17וּשְׁאֵ֣רִיתֹ֔ו לְאֵ֥ל עָשָׂ֖ה לְפִסְלֹ֑ו *יִסְגֹּוד־ (יִסְגָּד)־לֹ֤ו וְיִשְׁתַּ֙חוּ֙ וְיִתְפַּלֵּ֣ל אֵלָ֔יו וְיֹאמַר֙ הַצִּילֵ֔נִי כִּ֥י אֵלִ֖י אָֽתָּה׃
18พวกเขา​ไม่รู้ ไม่​พิจารณา เพราะ​เขา​ปิด​ตา​ไม่​ให้​เห็น ปิด​ใจ​ไม่​ให้​เข้าใจ
18לֹ֥א יָדְע֖וּ וְלֹ֣א יָבִ֑ינוּ כִּ֣י טַ֤ח מֵֽרְאֹות֙ עֵֽינֵיהֶ֔ם מֵהַשְׂכִּ֖יל לִבֹּתָֽם׃
19ไม่มี​ใคร​คิด ไม่มี​ความ​รู้​ความ​เข้าใจ​พอ​จะ​ว่า “ฉัน​เผา​บาง​ส่วน​ใน​ไฟ อบ​ขนมปัง​บน​ถ่าน ย่าง​เนื้อ​แล้ว​กิน จะ​ทำ​ส่วน​ที่​เหลือ​เป็น​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​หรือ? จะ​หมอบ​ต่อ​ท่อน​ไม้​หรือ?”
19וְלֹא־יָשִׁ֣יב אֶל־לִבֹּ֗ו וְלֹ֨א דַ֥עַת וְלֹֽא־תְבוּנָה֮ לֵאמֹר֒ חֶצְיֹ֞ו שָׂרַ֣פְתִּי בְמֹו־אֵ֗שׁ וְ֠אַף אָפִ֤יתִי עַל־גֶּחָלָיו֙ לֶ֔חֶם אֶצְלֶ֥ה בָשָׂ֖ר וְאֹכֵ֑ל וְיִתְרֹו֙ לְתֹועֵבָ֣ה אֶעֱשֶׂ֔ה לְב֥וּל עֵ֖ץ אֶסְגֹּֽוד׃
20เขา​กิน​ขี้​เถ้า ใจ​ที่​ถูก​หลอก​พา​เขา​หลง เขา​ช่วย​ชีวิต​ตน​ไม่​ได้ พูด​ไม่​ได้​ว่า “ใน​มือขวา​ของ​ฉัน​มี​คำ​โกหก​ไม่ใช่​หรือ?”
20רֹעֶ֣ה אֵ֔פֶר לֵ֥ב הוּתַ֖ל הִטָּ֑הוּ וְלֹֽא־יַצִּ֤יל אֶת־נַפְשֹׁו֙ וְלֹ֣א יֹאמַ֔ר הֲלֹ֥וא שֶׁ֖קֶר בִּימִינִֽי׃ ס
21ยาโคบ​และ​อิสราเอล จง​จำ​สิ่ง​นี้ เพราะ​เจ้า​เป็น​ผู้รับใช้​เรา เรา​ปั้น​เจ้า เจ้า​เป็น​ผู้รับใช้​เรา อิสราเอล เรา​จะ​ไม่​ลืม​เจ้า
21זְכָר־אֵ֣לֶּה יַעֲקֹ֔ב וְיִשְׂרָאֵ֖ל כִּ֣י עַבְדִּי־אָ֑תָּה יְצַרְתִּ֤יךָ עֶֽבֶד־לִי֙ אַ֔תָּה יִשְׂרָאֵ֖ל לֹ֥א תִנָּשֵֽׁנִי׃
22เรา​ลบ​การ​ฝ่าฝืน​เจ้า​เหมือน​เมฆ​หนา ลบ​บาป​เหมือน​เมฆ กลับ​มา​หา​เรา เพราะ​เรา​ไถ่​เจ้า​แล้ว
22מָחִ֤יתִי כָעָב֙ פְּשָׁעֶ֔יךָ וְכֶעָנָ֖ן חַטֹּאותֶ֑יךָ שׁוּבָ֥ה אֵלַ֖י כִּ֥י גְאַלְתִּֽיךָ׃
23ฟ้าสวรรค์ จง​ร้องเพลง เพราะ​พระยาห์เวห์​ทำ​แล้ว! ส่วน​ลึก​แผ่นดิน จง​โห่​ร้อง! ภูเขา ป่า และ​ต้นไม้​ทั้งหมด จง​ร้องเพลง เพราะ​พระยาห์เวห์​ไถ่​ยาโคบ จะ​สำแดง​เกียรติ​ใน​อิสราเอล
23רָנּ֨וּ שָׁמַ֜יִם כִּֽי־עָשָׂ֣ה יְהוָ֗ה הָרִ֙יעוּ֙ תַּחְתִּיֹּ֣ות אָ֔רֶץ פִּצְח֤וּ הָרִים֙ רִנָּ֔ה יַ֖עַר וְכָל־עֵ֣ץ בֹּ֑ו כִּֽי־גָאַ֤ל יְהוָה֙ יַֽעֲקֹ֔ב וּבְיִשְׂרָאֵ֖ל יִתְפָּאָֽר׃ פ
24พระยาห์เวห์​ผู้​ไถ่​เจ้า ผู้​ปั้น​เจ้า​จาก​ครรภ์ กล่าว​ดังนี้ “เรา​เป็น​พระยาห์เวห์ ผู้​ทำ​ทุก​สิ่ง ขึง​ฟ้าสวรรค์​ผู้​เดียว แผ่​แผ่นดิน​ด้วย​ตนเอง
24כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ גֹּאֲלֶ֔ךָ וְיֹצֶרְךָ֖ מִבָּ֑טֶן אָנֹכִ֤י יְהוָה֙ עֹ֣שֶׂה כֹּ֔ל נֹטֶ֤ה שָׁמַ֙יִם֙ לְבַדִּ֔י רֹקַ֥ע הָאָ֖רֶץ *מִי *אִתִּי (מֵאִתִּֽי)׃
25ทำ​หมาย​สำคัญ​ของ​คน​โกหก​ให้​ล้ม​เหลว ทำให้​คน​ทำนาย​เสีย​สติ ทำ​ปราชญ์​ถอย​กลับ ทำ​ความ​รู้​ให้​โง่​เขลา
25מֵפֵר֙ אֹתֹ֣ות בַּדִּ֔ים וְקֹסְמִ֖ים יְהֹולֵ֑ל מֵשִׁ֧יב חֲכָמִ֛ים אָחֹ֖ור וְדַעְתָּ֥ם יְשַׂכֵּֽל׃
26ยืนยัน​คำ​ของ​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์ ทำ​แผน​ของ​ผู้​ส่ง​สาร​ของ​พระองค์​ให้​สำเร็จ กล่าว​ถึง​เยรูซาเล็ม​ว่า ‘จะ​มี​คน​อยู่’ ถึง​เมือง​ต่าง ๆ ของ​ยูดาห์​ว่า ‘จะ​สร้าง​ขึ้น’ และ​ว่า ‘เรา​จะ​ฟื้น​ที่​ร้าง​ของ​มัน’
26מֵקִים֙ דְּבַ֣ר עַבְדֹּ֔ו וַעֲצַ֥ת מַלְאָכָ֖יו יַשְׁלִ֑ים הָאֹמֵ֨ר לִירוּשָׁלַ֜͏ִם תּוּשָׁ֗ב וּלְעָרֵ֤י יְהוּדָה֙ תִּבָּנֶ֔ינָה וְחָרְבֹותֶ֖יהָ אֲקֹומֵֽם׃
27บอก​ห้วง​ลึก​ว่า ‘จง​แห้ง’ และ​ว่า ‘เรา​จะ​ทำ​แม่น้ำ​ของ​เจ้า​ให้​แห้ง’
27הָאֹמֵ֥ר לַצּוּלָ֖ה חֳרָ֑בִי וְנַהֲרֹתַ֖יִךְ אֹובִֽישׁ׃
28กล่าว​ถึง​ไซรัส​ว่า ‘เขา​เป็น​ผู้​เลี้ยง​ของ​เรา จะ​ทำ​ทุก​สิ่ง​ที่​เรา​พอใจ’ กล่าว​ถึง​เยรูซาเล็ม​ว่า ‘จะ​สร้าง​ขึ้น’ ถึง​พระวิหาร​ว่า ‘จะ​วาง​รากฐาน​ของ​เจ้า’”
28הָאֹמֵ֤ר לְכֹ֙ורֶשׁ֙ רֹעִ֔י וְכָל־חֶפְצִ֖י יַשְׁלִ֑ם וְלֵאמֹ֤ר לִירוּשָׁלַ֙͏ִם֙ תִּבָּנֶ֔ה וְהֵיכָ֖ל תִּוָּסֵֽד׃ ס

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.