อิสยาห์ 16

Freedom Bible (Thai)Translation

Freedom Bible (Thai)

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)

1จงส่งลูกแกะให้ผู้ปกครองแผ่นดิน จากเสลาห์ไปยังถิ่นกันดาร ไปภูเขาของธิดาแห่งศิโยน

1שִׁלְחוּ־כַ֥ר מֹשֵֽׁל־אֶ֖רֶץ מִסֶּ֣לַע מִדְבָּ֑רָה אֶל־הַ֖ר בַּת־צִיֹּֽון׃

2ธิดาแห่งโมอับจะอยู่ที่ท่าข้ามอารโนน เหมือนนกพลัดถิ่น เหมือนรังที่กระจัดกระจาย

2וְהָיָ֥ה כְעֹוף־נֹודֵ֖ד קֵ֣ן מְשֻׁלָּ֑ח תִּֽהְיֶ֙ינָה֙ בְּנֹ֣ות מֹואָ֔ב מַעְבָּרֹ֖ת לְאַרְנֹֽון׃

3จงให้คำแนะนำ! จงให้ความยุติธรรม! ให้ร่มเงาของคุณเป็นเหมือนกลางคืนในเวลาเที่ยงวัน! ซ่อนคนที่ถูกขับไล่ อย่าส่งมอบคนที่หนีมา!

3*הָבִיאוּ (הָבִ֤יאִי) עֵצָה֙ עֲשׂ֣וּ פְלִילָ֔ה שִׁ֧יתִי כַלַּ֛יִל צִלֵּ֖ךְ בְּתֹ֣וךְ צָהֳרָ֑יִם סַתְּרִי֙ נִדָּחִ֔ים נֹדֵ֖ד אַל־תְּגַלִּֽי׃

4ให้คนของเราที่ถูกขับไล่อาศัยกับคุณ ส่วนโมอับ จงเป็นที่ซ่อนให้เขาพ้นจากผู้ทำลาย เพราะผู้ขูดรีดสิ้นสุดแล้ว การทำลายหยุดลง ผู้กดขี่หมดไปจากแผ่นดิน

4יָג֤וּרוּ בָךְ֙ נִדָּחַ֔י מֹואָ֛ב הֱוִי־סֵ֥תֶר לָ֖מֹו מִפְּנֵ֣י שֹׁודֵ֑ד כִּֽי־אָפֵ֤ס הַמֵּץ֙ כָּ֣לָה שֹׁ֔ד תַּ֥מּוּ רֹמֵ֖ס מִן־הָאָֽרֶץ׃

5บัลลังก์จะตั้งมั่นด้วยความรักมั่นคง จะมีผู้หนึ่งนั่งอยู่บนนั้นด้วยความซื่อตรงในเต็นท์ของดาวิด เขาจะตัดสิน แสวงหาความยุติธรรม และรีบลงมือทำสิ่งที่เที่ยงธรรม

5וְהוּכַ֤ן בַּחֶ֙סֶד֙ כִּסֵּ֔א וְיָשַׁ֥ב עָלָ֛יו בֶּאֱמֶ֖ת בְּאֹ֣הֶל דָּוִ֑ד שֹׁפֵ֛ט וְדֹרֵ֥שׁ מִשְׁפָּ֖ט וּמְהִ֥ר צֶֽדֶק׃

6พวกเราได้ยินถึงความหยิ่งของโมอับ เขาหยิ่งมาก ทั้งความอวดดี ความทะนง และความโกรธ แต่คำโอ้อวดของเขาไร้ค่า

6שָׁמַ֥עְנוּ גְאֹון־מֹואָ֖ב גֵּ֣א מְאֹ֑ד גַּאֲוָתֹ֧ו וּגְאֹונֹ֛ו וְעֶבְרָתֹ֖ו לֹא־כֵ֥ן בַּדָּֽיו׃ ס

7โมอับจึงจะคร่ำครวญถึงโมอับ ทุกคนจะคร่ำครวญ พวกคุณจะโศกเศร้าถึงขนมลูกเกดแห่งคีร์ฮาเรเสท บอบช้ำอย่างยิ่ง

7לָכֵ֗ן יְיֵלִ֥יל מֹואָ֛ב לְמֹואָ֖ב כֻּלֹּ֣ה יְיֵלִ֑יל לַאֲשִׁישֵׁ֧י קִיר־חֲרֶ֛שֶׂת תֶּהְגּ֖וּ אַךְ־נְכָאִֽים׃

8ทุ่งแห่งเฮชโบนและเถาองุ่นแห่งสิบมาห์เหี่ยวแห้ง เหล่าเจ้านายของชาติต่างๆ หักกิ่งงามของมัน กิ่งที่แผ่ไปถึงยาเซอร์ เลื้อยเข้าไปในถิ่นกันดาร ยอดแผ่ออกข้ามทะเล

8כִּ֣י שַׁדְמֹות֩ חֶשְׁבֹּ֨ון אֻמְלָ֜ל גֶּ֣פֶן שִׂבְמָ֗ה בַּעֲלֵ֤י גֹויִם֙ הָלְמ֣וּ שְׂרוּקֶּ֔יהָ עַד־יַעְזֵ֥ר נָגָ֖עוּ תָּ֣עוּ מִדְבָּ֑ר שְׁלֻ֣חֹותֶ֔יהָ נִטְּשׁ֖וּ עָ֥בְרוּ יָֽם׃

9ข้าพเจ้าจึงจะร้องไห้กับยาเซอร์ถึงเถาองุ่นแห่งสิบมาห์ เฮชโบนและเอเลอาเลห์ ข้าพเจ้าจะรดพวกเจ้าด้วยน้ำตา เพราะเสียงโห่รบตกลงมาบนผลไม้ฤดูร้อนและผลเก็บเกี่ยวของพวกเจ้า

9עַל־כֵּ֡ן אֶבְכֶּ֞ה בִּבְכִ֤י יַעְזֵר֙ גֶּ֣פֶן שִׂבְמָ֔ה אֲרַיָּ֙וֶךְ֙ דִּמְעָתִ֔י חֶשְׁבֹּ֖ון וְאֶלְעָלֵ֑ה כִּ֧י עַל־קֵיצֵ֛ךְ וְעַל־קְצִירֵ֖ךְ הֵידָ֥ד נָפָֽל׃

10ความชื่นบานและความยินดีถูกเอาออกจากไร่อุดมสมบูรณ์ ในสวนองุ่นจะไม่มีเสียงเพลงหรือเสียงรื่นเริง ไม่มีใครย่ำองุ่นในบ่อย่ำ เราได้ให้เสียงโห่ร้องหยุดแล้ว

10וְנֶאֱסַ֨ף שִׂמְחָ֤ה וָגִיל֙ מִן־הַכַּרְמֶ֔ל וּבַכְּרָמִ֥ים לֹֽא־יְרֻנָּ֖ן לֹ֣א יְרֹעָ֑ע יַ֗יִן בַּיְקָבִ֛ים לֹֽא־יִדְרֹ֥ךְ הַדֹּרֵ֖ךְ הֵידָ֥ד הִשְׁבַּֽתִּי׃

11ใจข้าพเจ้าจึงสั่นก้องเหมือนเสียงพิณเพื่อโมอับ ส่วนลึกในตัวข้าพเจ้าก็สั่นก้องเพื่อคีร์เฮเรส

11עַל־כֵּן֙ מֵעַ֣י לְמֹואָ֔ב כַּכִּנֹּ֖ור יֶֽהֱמ֑וּ וְקִרְבִּ֖י לְקִ֥יר חָֽרֶשׂ׃

12เมื่อโมอับมาปรากฏตัว ทำตนให้เหน็ดเหนื่อยบนสถานบูชาที่สูง และเข้าไปอธิษฐานในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของตน เขาก็จะไม่สำเร็จ

12וְהָיָ֧ה כִֽי־נִרְאָ֛ה כִּֽי־נִלְאָ֥ה מֹואָ֖ב עַל־הַבָּמָ֑ה וּבָ֧א אֶל־מִקְדָּשֹׁ֛ו לְהִתְפַּלֵּ֖ל וְלֹ֥א יוּכָֽל׃

13นี่คือคำที่พระยาห์เวห์กล่าวเกี่ยวกับโมอับในอดีต

13זֶ֣ה הַדָּבָ֗ר אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֧ר יְהוָ֛ה אֶל־מֹואָ֖ב מֵאָֽז׃

14แต่บัดนี้พระยาห์เวห์กล่าวว่า “ภายในสามปี นับอย่างคนงานที่ทำงานตามสัญญา ความรุ่งโรจน์ของโมอับพร้อมกับผู้คนจำนวนมหาศาลทั้งหมดจะถูกดูหมิ่น ผู้ที่เหลืออยู่จะน้อยมากและอ่อนแอ”

14וְעַתָּ֗ה דִּבֶּ֣ר יְהוָה֮ לֵאמֹר֒ בְּשָׁלֹ֤שׁ שָׁנִים֙ כִּשְׁנֵ֣י שָׂכִ֔יר וְנִקְלָה֙ כְּבֹ֣וד מֹואָ֔ב בְּכֹ֖ל הֶהָמֹ֣ון הָרָ֑ב וּשְׁאָ֥ר מְעַ֛ט מִזְעָ֖ר לֹ֥וא כַבִּֽיר׃ ס

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.