อิสยาห์
Chapter 5
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

อิสยาห์ 5

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1ข้าพเจ้า​จะ​ร้องเพลง​ให้​ผู้​เป็น​ที่รัก​ยิ่ง เพลง​ถึง​สวน​องุ่น​ของ​ผู้​เป็น​ที่รัก ผู้​เป็น​ที่รัก​ของ​ข้าพเจ้า​มี​สวน​องุ่น​บน​เนินเขา​ที่​อุดม​สมบูรณ์​มาก
1אָשִׁ֤ירָה נָּא֙ לִֽידִידִ֔י שִׁירַ֥ת דֹּודִ֖י לְכַרְמֹ֑ו כֶּ֛רֶם הָיָ֥ה לִֽידִידִ֖י בְּקֶ֥רֶן בֶּן־שָֽׁמֶן׃
2เขา​ขุด​ดิน เก็บ​หิน​ออก ปลูก​องุ่น​พันธุ์​ดี​เลิศ สร้าง​หอคอย​ไว้​กลาง​สวน และ​สกัด​บ่อย่ำองุ่น​ไว้​ด้วย เขา​หวัง​จะ​ได้​ผล​องุ่น แต่​สวน​กลับ​ให้​ผล​องุ่น​ป่า
2וַֽיְעַזְּקֵ֣הוּ וַֽיְסַקְּלֵ֗הוּ וַיִּטָּעֵ֙הוּ֙ שֹׂרֵ֔ק וַיִּ֤בֶן מִגְדָּל֙ בְּתֹוכֹ֔ו וְגַם־יֶ֖קֶב חָצֵ֣ב בֹּ֑ו וַיְקַ֛ו לַעֲשֹׂ֥ות עֲנָבִ֖ים וַיַּ֥עַשׂ בְּאֻשִֽׁים׃
3“ชาว​เยรูซาเล็ม​และ​ชาว​ยูดาห์ โปรด​ตัดสิน​ระหว่าง​เรา​กับ​สวน​องุ่น​ของ​เรา
3וְעַתָּ֛ה יֹושֵׁ֥ב יְרוּשָׁלַ֖͏ִם וְאִ֣ישׁ יְהוּדָ֑ה שִׁפְטוּ־נָ֕א בֵּינִ֖י וּבֵ֥ין כַּרְמִֽי׃
4เรา​จะ​ทำ​อะไร​ให้​สวน​องุ่น​นี้​ได้​อีก ที่​เรา​ยัง​ไม่​ได้​ทำ? ทำไม​เรา​หวัง​จะ​ได้​ผล​องุ่น แต่​กลับ​ได้​องุ่น​ป่า?
4מַה־לַּעֲשֹׂ֥ות עֹוד֙ לְכַרְמִ֔י וְלֹ֥א עָשִׂ֖יתִי בֹּ֑ו מַדּ֧וּעַ קִוֵּ֛יתִי לַעֲשֹׂ֥ות עֲנָבִ֖ים וַיַּ֥עַשׂ בְּאֻשִֽׁים׃
5เรา​จะ​บอก​ให้​รู้​ว่า​เรา​จะ​ทำ​อะไร​กับ​สวน​ของ​เรา เรา​จะ​รื้อ​รั้ว​พุ่ม​ไม้ ให้​สวน​ถูก​กิน​จน​หมด จะ​พัง​กำแพง ให้​สวน​ถูก​เหยียบ​ย่ำ
5וְעַתָּה֙ אֹודִֽיעָה־נָּ֣א אֶתְכֶ֔ם אֵ֛ת אֲשֶׁר־אֲנִ֥י עֹשֶׂ֖ה לְכַרְמִ֑י הָסֵ֤ר מְשׂוּכָּתֹו֙ וְהָיָ֣ה לְבָעֵ֔ר פָּרֹ֥ץ גְּדֵרֹ֖ו וְהָיָ֥ה לְמִרְמָֽס׃
6เรา​จะ​ทำให้​เป็น​ที่​รกร้าง ไม่มี​ใคร​ลิด​กิ่ง​หรือ​พรวน​ดิน จะ​มี​แต่​พุ่มหนาม​และ​ต้นหนาม​ขึ้น เรา​จะ​สั่ง​เมฆ​ไม่​ให้​ฝน​ตกลง​มา​ใน​สวน”
6וַאֲשִׁיתֵ֣הוּ בָתָ֗ה לֹ֤א יִזָּמֵר֙ וְלֹ֣א יֵעָדֵ֔ר וְעָלָ֥ה שָׁמִ֖יר וָשָׁ֑יִת וְעַ֤ל הֶעָבִים֙ אֲצַוֶּ֔ה מֵהַמְטִ֥יר עָלָ֖יו מָטָֽר׃
7สวน​องุ่น​ของ​พระยาห์เวห์​แห่ง​กองทัพ​คือ​เชื้อสาย​อิสราเอล ชาว​ยูดาห์​คือ​ต้นไม้​ที่​พระองค์​ชื่น​ชอบ พระองค์​หวัง​ความยุติธรรม แต่​กลับ​พบ​การ​กดขี่ หวัง​ความเที่ยงธรรม แต่​กลับ​ได้ยิน​เสียง​ร้อง​ทุกข์
7כִּ֣י כֶ֜רֶם יְהוָ֤ה צְבָאֹות֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל וְאִ֣ישׁ יְהוּדָ֔ה נְטַ֖ע שַׁעֲשׁוּעָ֑יו וַיְקַ֤ו לְמִשְׁפָּט֙ וְהִנֵּ֣ה מִשְׂפָּ֔ח לִצְדָקָ֖ה וְהִנֵּ֥ה צְעָקָֽה׃ ס
8วิบัติ​จง​เกิด​แก่​คน​ที่​รวบ​บ้าน​หลัง​แล้ว​หลัง​เล่า รวบ​ที่​นา​ผืน​แล้ว​ผืน​เล่า จน​ไม่​เหลือ​ที่​ว่าง และ​พวกเจ้า​ต้อง​อยู่​ตาม​ลำพัง​กลาง​แผ่นดิน!
8הֹ֗וי מַגִּיעֵ֥י בַ֙יִת֙ בְּבַ֔יִת שָׂדֶ֥ה בְשָׂדֶ֖ה יַקְרִ֑יבוּ עַ֚ד אֶ֣פֶס מָקֹ֔ום וְהֽוּשַׁבְתֶּ֥ם לְבַדְּכֶ֖ם בְּקֶ֥רֶב הָאָֽרֶץ׃
9ข้าพเจ้า​ได้ยิน​พระยาห์เวห์​แห่ง​กองทัพ​กล่าว​ว่า “บ้าน​มากมาย​จะ​ร้าง​แน่นอน แม้​บ้าน​ใหญ่​และ​สวยงาม​ก็​ไม่มี​คน​อยู่
9בְּאָזְנָ֖י יְהוָ֣ה צְבָאֹ֑ות אִם־לֹ֞א בָּתִּ֤ים רַבִּים֙ לְשַׁמָּ֣ה יִֽהְי֔וּ גְּדֹלִ֥ים וְטֹובִ֖ים מֵאֵ֥ין יֹושֵֽׁב׃
10สวน​องุ่น​สิบ​เอเคอร์ จะ​ให้​เหล้าองุ่น​เพียง​หนึ่ง​บัท เมล็ด​พันธุ์​หนึ่ง​โฮเมอร์ จะ​ให้​ผล​เพียง​หนึ่ง​เอฟาห์”
10כִּ֗י עֲשֶׂ֙רֶת֙ צִמְדֵּי־כֶ֔רֶם יַעֲשׂ֖וּ בַּ֣ת אֶחָ֑ת וְזֶ֥רַע חֹ֖מֶר יַעֲשֶׂ֥ה אֵיפָֽה׃ פ
11วิบัติ​จง​เกิด​แก่​คน​ที่​ตื่น​แต่​เช้า​เพื่อ​หา​สุรา อยู่​จน​ดึกดื่น ดื่ม​เหล้าองุ่น​จน​เร่าร้อน!
11הֹ֛וי מַשְׁכִּימֵ֥י בַבֹּ֖קֶר שֵׁכָ֣ר יִרְדֹּ֑פוּ מְאַחֲרֵ֣י בַנֶּ֔שֶׁף יַ֖יִן יַדְלִיקֵֽם׃
12ใน​งาน​เลี้ยง​ของ​พวกเขา​มี​พิณ​กับ​พิณ​ไลร์ รำมะนา ขลุ่ย และ​เหล้าองุ่น แต่​ไม่​ใส่ใจ​งาน​ของ​พระยาห์เวห์ ไม่​พิจารณา​สิ่ง​ที่​พระองค์​ลงมือ​ทำ
12וְהָיָ֨ה כִנֹּ֜ור וָנֶ֗בֶל תֹּ֧ף וְחָלִ֛יל וָיַ֖יִן מִשְׁתֵּיהֶ֑ם וְאֵ֨ת פֹּ֤עַל יְהוָה֙ לֹ֣א יַבִּ֔יטוּ וּמַעֲשֵׂ֥ה יָדָ֖יו לֹ֥א רָאֽוּ׃
13ประชาชน​ของ​เรา​จึง​ตก​เป็น​เชลย​เพราะ​ขาด​ความ​รู้ ผู้​มี​เกียรติ​หิวโหย ฝูง​ชนก​ระหาย​น้ำ​จน​คอแห้ง
13לָכֵ֛ן גָּלָ֥ה עַמִּ֖י מִבְּלִי־דָ֑עַת וּכְבֹודֹו֙ מְתֵ֣י רָעָ֔ב וַהֲמֹונֹ֖ו צִחֵ֥ה צָמָֽא׃
14เชโอล จึง​อยาก​กิน​มาก​ขึ้น อ้า​ปาก​กว้าง​อย่าง​ไร้​ขอบเขต ความรุ่งโรจน์ ฝูง​ชน ความ​โอ่อ่า และ​คน​ที่​สนุกสนาน​ใน​หมู่​พวกเขา​ลง​ไป​ใน​นั้น
14לָכֵ֗ן הִרְחִ֤יבָה שְּׁאֹול֙ נַפְשָׁ֔הּ וּפָעֲרָ֥ה פִ֖יהָ לִבְלִי־חֹ֑ק וְיָרַ֨ד הֲדָרָ֧הּ וַהֲמֹונָ֛הּ וּשְׁאֹונָ֖הּ וְעָלֵ֥ז בָּֽהּ׃
15มนุษย์​จึง​ตกต่ำ มวล​มนุษย์​ถูก​กด​ให้​ต่ำ​ลง สายตา​ของ​คน​หยิ่ง​ต้อง​ก้ม​ลง
15וַיִּשַּׁ֥ח אָדָ֖ם וַיִּשְׁפַּל־אִ֑ישׁ וְעֵינֵ֥י גְבֹהִ֖ים תִּשְׁפַּֽלְנָה׃
16แต่​พระยาห์เวห์​แห่ง​กองทัพ​สูง​เด่น​ด้วย​ความยุติธรรม พระเจ้า​ผู้​บริสุทธิ์​แสดง​ความ​บริสุทธิ์​ด้วย​ความเที่ยงธรรม
16וַיִּגְבַּ֛ה יְהוָ֥ה צְבָאֹ֖ות בַּמִּשְׁפָּ֑ט וְהָאֵל֙ הַקָּדֹ֔ושׁ נִקְדָּ֖שׁ בִּצְדָקָֽה׃
17แล้ว​ลูก​แกะ​จะ​กิน​หญ้า​เหมือน​ใน​ทุ่ง​เลี้ยง​ของ​ตน คน​ต่าง​ถิ่น​จะ​หากิน​ตาม​ซาก​ปรักหักพัง​ของ​คน​มั่งคั่ง
17וְרָע֥וּ כְבָשִׂ֖ים כְּדָבְרָ֑ם וְחָרְבֹ֥ות מֵחִ֖ים גָּרִ֥ים יֹאכֵֽלוּ׃
18วิบัติ​จง​เกิด​แก่​คน​ที่​ลาก​ความ​ชั่ว​ด้วย​สาย​เชือก​แห่ง​ความ​เท็จ ลาก​ความ​ชั่ว​ร้าย​เหมือน​ใช้​เชือก​ลาก​เกวียน
18הֹ֛וי מֹשְׁכֵ֥י הֶֽעָוֹ֖ן בְּחַבְלֵ֣י הַשָּׁ֑וְא וְכַעֲבֹ֥ות הָעֲגָלָ֖ה חַטָּאָֽה׃
19คน​ที่​พูด​ว่า “ให้​พระองค์​รีบ​เถิด รีบ​ทำงาน​ให้​พวกเรา​เห็น ให้​แผน​ของ​พระผู้บริสุทธิ์​แห่ง​อิสราเอล​มา​ถึง​เร็วๆ พวกเรา​จะ​ได้​รู้!”
19הָאֹמְרִ֗ים יְמַהֵ֧ר ׀ יָחִ֛ישָׁה מַעֲשֵׂ֖הוּ לְמַ֣עַן נִרְאֶ֑ה וְתִקְרַ֣ב וְתָבֹ֗ואָה עֲצַ֛ת קְדֹ֥ושׁ יִשְׂרָאֵ֖ל וְנֵדָֽעָה׃ ס
20วิบัติ​จง​เกิด​แก่​คน​ที่​เรียก​ความ​ชั่ว​ว่า​ดี และ​เรียก​ความ​ดี​ว่า​ชั่ว เอา​ความ​มืด​มา​แทน​แสง​สว่าง เอา​แสง​สว่าง​มา​แทน​ความ​มืด เอา​ความ​ขม​มา​แทน​ความ​หวาน เอา​ความ​หวาน​มา​แทน​ความ​ขม!
20הֹ֣וי הָאֹמְרִ֥ים לָרַ֛ע טֹ֖וב וְלַטֹּ֣וב רָ֑ע שָׂמִ֨ים חֹ֤שֶׁךְ לְאֹור֙ וְאֹ֣ור לְחֹ֔שֶׁךְ שָׂמִ֥ים מַ֛ר לְמָתֹ֖וק וּמָתֹ֥וק לְמָֽר׃ ס
21วิบัติ​จง​เกิด​แก่​คน​ที่​เห็น​ว่า​ตน​ฉลาด และ​คิด​ว่า​ตน​รอบคอบ!
21הֹ֖וי חֲכָמִ֣ים בְּעֵֽינֵיהֶ֑ם וְנֶ֥גֶד פְּנֵיהֶ֖ם נְבֹנִֽים׃
22วิบัติ​จง​เกิด​แก่​คน​ที่​เก่ง​กล้า​ดื่ม​เหล้าองุ่น เป็น​ยอด​ฝีมือ​ผสม​สุรา
22הֹ֕וי גִּבֹּורִ֖ים לִשְׁתֹּ֣ות יָ֑יִן וְאַנְשֵׁי־חַ֖יִל לִמְסֹ֥ךְ שֵׁכָֽר׃
23คน​ที่​รับ​สินบน​แล้ว​ตัดสิน​ยกฟ้อง​คน​ผิด แต่​ไม่​ให้​ความยุติธรรม​แก่​คน​บริสุทธิ์!
23מַצְדִּיקֵ֥י רָשָׁ֖ע עֵ֣קֶב שֹׁ֑חַד וְצִדְקַ֥ת צַדִּיקִ֖ים יָסִ֥ירוּ מִמֶּֽנּוּ׃ ס
24ดัง​ที่​เปลว​ไฟ​กิน​ตอ​ซัง และ​หญ้า​แห้ง​ยุบ​ลง​ใน​ไฟ ราก​ของ​พวกเขา​จะ​เน่า ดอก​จะ​ฟุ้ง​ขึ้น​เป็น​ฝุ่น เพราะ​พวกเขา​ปฏิเสธ​ข้อบัญญัติ​ของ​พระยาห์เวห์​แห่ง​กองทัพ ดูหมิ่น​คำ​ของ​พระผู้บริสุทธิ์​แห่ง​อิสราเอล
24לָכֵן֩ כֶּאֱכֹ֨ל קַ֜שׁ לְשֹׁ֣ון אֵ֗שׁ וַחֲשַׁ֤שׁ לֶֽהָבָה֙ יִרְפֶּ֔ה שָׁרְשָׁם֙ כַּמָּ֣ק יִֽהְיֶ֔ה וּפִרְחָ֖ם כָּאָבָ֣ק יַעֲלֶ֑ה כִּ֣י מָאֲס֗וּ אֵ֚ת תֹּורַת֙ יְהוָ֣ה צְבָאֹ֔ות וְאֵ֛ת אִמְרַ֥ת קְדֹֽושׁ־יִשְׂרָאֵ֖ל נִאֵֽצוּ׃
25พระยาห์เวห์​จึง​โกรธ​ประชาชน​ของ​พระองค์​อย่าง​ร้อน​แรง ยื่น​มือ​ออก​ไป​เล่น​งาน​และ​ตี​พวกเขา ภูเขา​สั่น​สะเทือน ศพ​ของ​พวกเขา​เหมือน​ขยะ​กลาง​ถนน แม้​เกิด​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้ ความ​โกรธ​ของ​พระองค์​ก็​ยัง​ไม่​คลาย มือ​ของ​พระองค์​ยัง​ยื่น​ออก​มา
25עַל־כֵּ֡ן חָרָה֩ אַף־יְהוָ֨ה בְּעַמֹּ֜ו וַיֵּ֣ט יָדֹ֧ו עָלָ֣יו וַיַּכֵּ֗הוּ וַֽיִּרְגְּזוּ֙ הֶֽהָרִ֔ים וַתְּהִ֧י נִבְלָתָ֛ם כַּסּוּחָ֖ה בְּקֶ֣רֶב חוּצֹ֑ות בְּכָל־זֹאת֙ לֹא־שָׁ֣ב אַפֹּ֔ו וְעֹ֖וד יָדֹ֥ו נְטוּיָֽה׃
26พระองค์​จะ​ยก​ธง​ส่ง​สัญญาณ​ให้​ชาติต่างๆ ที่​อยู่​ไกล จะ​ผิวปาก​เรียก​พวกเขา​จาก​สุด​ปลาย​แผ่นดิน พวกเขา​จะ​มา​อย่าง​รวดเร็ว​ทันที
26וְנָֽשָׂא־נֵ֤ס לַגֹּויִם֙ מֵרָחֹ֔וק וְשָׁ֥רַק לֹ֖ו מִקְצֵ֣ה הָאָ֑רֶץ וְהִנֵּ֥ה מְהֵרָ֖ה קַ֥ל יָבֹֽוא׃
27ไม่มี​ใคร​เหนื่อย​ล้า​หรือ​สะดุด​ใน​หมู่​พวกเขา ไม่มี​ใคร​ง่วง​หรือ​หลับ สาย​คาด​เอว​ไม่​หลุด สาย​รองเท้า​ไม่​ขาด
27אֵין־עָיֵ֤ף וְאֵין־כֹּושֵׁל֙ בֹּ֔ו לֹ֥א יָנ֖וּם וְלֹ֣א יִישָׁ֑ן וְלֹ֤א נִפְתַּח֙ אֵזֹ֣ור חֲלָצָ֔יו וְלֹ֥א נִתַּ֖ק שְׂרֹ֥וךְ נְעָלָֽיו׃
28ลูก​ธนู​ของ​พวกเขา​คม คัน​ธนู​ทุก​คัน​โก่ง​ไว้ กีบ​ม้า​เหมือน​หินเหล็กไฟ ล้อ​รถ​เหมือน​ลม​หมุน
28אֲשֶׁ֤ר חִצָּיו֙ שְׁנוּנִ֔ים וְכָל־קַשְּׁתֹתָ֖יו דְּרֻכֹ֑ות פַּרְסֹ֤ות סוּסָיו֙ כַּצַּ֣ר נֶחְשָׁ֔בוּ וְגַלְגִּלָּ֖יו כַּסּוּפָֽה׃
29เสียง​คำราม​เหมือน​สิงโต​ตัว​เมีย พวกเขา​คำราม​เหมือน​สิงโต​หนุ่ม คำราม จับ​เหยื่อ​แล้ว​เอา​ไป ไม่มี​ใคร​ช่วย​ได้
29שְׁאָגָ֥ה לֹ֖ו כַּלָּבִ֑יא *וְשָׁאַג (יִשְׁאַ֨ג) כַּכְּפִירִ֤ים וְיִנְהֹם֙ וְיֹאחֵ֣ז טֶ֔רֶף וְיַפְלִ֖יט וְאֵ֥ין מַצִּֽיל׃
30ใน​วัน​นั้น พวกเขา​จะ​คำราม​ใส่​ผู้คน​เหมือน​เสียง​ทะเล​คำราม เมื่อ​มอง​ไป​ที่​แผ่นดิน ก็​เห็น​ความ​มืด​และ​ความ​ทุกข์ เมฆ​บดบัง​แสง​จน​มืด​ลง
30וְיִנְהֹ֥ם עָלָ֛יו בַּיֹּ֥ום הַה֖וּא כְּנַהֲמַת־יָ֑ם וְנִבַּ֤ט לָאָ֙רֶץ֙ וְהִנֵּה־חֹ֔שֶׁךְ צַ֣ר וָאֹ֔ור חָשַׁ֖ךְ בַּעֲרִיפֶֽיהָ׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.