อพยพ 1
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1ต่อไปนี้คือชื่อของลูกชายอิสราเอลที่เดินทางมาอียิปต์ แต่ละคนมากับครอบครัวของตนพร้อมกับยาโคบ
1וְאֵ֗לֶּה שְׁמֹות֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הַבָּאִ֖ים מִצְרָ֑יְמָה אֵ֣ת יַעֲקֹ֔ב אִ֥ישׁ וּבֵיתֹ֖ו בָּֽאוּ׃
2รูเบน สิเมโอน เลวี และยูดาห์
2רְאוּבֵ֣ן שִׁמְעֹ֔ון לֵוִ֖י וִיהוּדָֽה׃
3อิสสาคาร์ เศบูลุน และเบนยามิน
3יִשָּׂשכָ֥ר זְבוּלֻ֖ן וּבְנְיָמִֽן׃
4ดานกับนัฟทาลี กาดกับอาเชอร์
4דָּ֥ן וְנַפְתָּלִ֖י גָּ֥ד וְאָשֵֽׁר׃
5ผู้ที่สืบเชื้อสายโดยตรงจากยาโคบมีทั้งหมด 70 คน ส่วนโยเซฟอยู่ในอียิปต์ก่อนแล้ว
5וֽ͏ַיְהִ֗י כָּל־נֶ֛פֶשׁ יֹצְאֵ֥י יֶֽרֶךְ־יַעֲקֹ֖ב שִׁבְעִ֣ים נָ֑פֶשׁ וְיֹוסֵ֖ף הָיָ֥ה בְמִצְרָֽיִם׃
6ต่อมาโยเซฟกับพี่น้องทั้งหมดของเขาและคนทั้งรุ่นนั้นก็ตายไป
6וַיָּ֤מָת יֹוסֵף֙ וְכָל־אֶחָ֔יו וְכֹ֖ל הַדֹּ֥ור הַהֽוּא׃
7แต่ชาวอิสราเอลมีลูกดก เพิ่มพูนอย่างมาก ทวีจำนวนขึ้น และแข็งแกร่งยิ่งนัก จนแผ่นดินเต็มไปด้วยพวกเขา
7וּבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל פָּר֧וּ וַֽיִּשְׁרְצ֛וּ וַיִּרְבּ֥וּ וַיַּֽעַצְמ֖וּ בִּמְאֹ֣ד מְאֹ֑ד וַתִּמָּלֵ֥א הָאָ֖רֶץ אֹתָֽם׃ פ
8ต่อมามีกษัตริย์องค์ใหม่ขึ้นปกครองอียิปต์ ซึ่งไม่รู้จักโยเซฟ
8וַיָּ֥קָם מֶֽלֶךְ־חָדָ֖שׁ עַל־מִצְרָ֑יִם אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־יָדַ֖ע אֶת־יֹוסֵֽף׃
9เขาพูดกับประชาชนของตนว่า “ดูสิ คนอิสราเอลมีจำนวนมากกว่าเราและแข็งแกร่งกว่าเรา
9וַיֹּ֖אמֶר אֶל־עַמֹּ֑ו הִנֵּ֗ה עַ֚ם בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל רַ֥ב וְעָצ֖וּם מִמֶּֽנּוּ׃
10มาเถอะ เราต้องหาวิธีจัดการกับพวกเขาอย่างแยบยล ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะยิ่งทวีจำนวน และถ้าเกิดสงครามขึ้น พวกเขาอาจเข้ากับศัตรูของเรา ต่อสู้กับเรา แล้วหนีออกจากแผ่นดินนี้ไป”
10הָ֥בָה נִֽתְחַכְּמָ֖ה לֹ֑ו פֶּן־יִרְבֶּ֗ה וְהָיָ֞ה כִּֽי־תִקְרֶ֤אנָה מִלְחָמָה֙ וְנֹוסַ֤ף גַּם־הוּא֙ עַל־שֹׂ֣נְאֵ֔ינוּ וְנִלְחַם־בָּ֖נוּ וְעָלָ֥ה מִן־הָאָֽרֶץ׃
11ชาวอียิปต์จึงตั้งผู้คุมแรงงานมาควบคุมพวกเขา เพื่อกดขี่พวกเขาด้วยงานหนัก ชาวอิสราเอลสร้างเมืองคลังเสบียงให้ฟาโรห์ คือปิธอมและราอัมเสส
11וַיָּשִׂ֤ימוּ עָלָיו֙ שָׂרֵ֣י מִסִּ֔ים לְמַ֥עַן עַנֹּתֹ֖ו בְּסִבְלֹתָ֑ם וַיִּ֜בֶן עָרֵ֤י מִסְכְּנֹות֙ לְפַרְעֹ֔ה אֶת־פִּתֹ֖ם וְאֶת־רַעַמְסֵֽס׃
12แต่ยิ่งถูกกดขี่ พวกเขาก็ยิ่งทวีจำนวนและแผ่ขยายออกไป ชาวอียิปต์จึงเริ่มหวาดกลัวชาวอิสราเอล
12וְכַאֲשֶׁר֙ יְעַנּ֣וּ אֹתֹ֔ו כֵּ֥ן יִרְבֶּ֖ה וְכֵ֣ן יִפְרֹ֑ץ וַיָּקֻ֕צוּ מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
13ชาวอียิปต์บังคับชาวอิสราเอลให้ทำงานอย่างโหดร้าย
13וַיַּעֲבִ֧דוּ מִצְרַ֛יִם אֶת־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל בְּפָֽרֶךְ׃
14ทำให้ชีวิตของพวกเขาขมขื่นด้วยงานทาสหนัก ทั้งงานปูน งานทำอิฐ และงานทุกชนิดในทุ่งนา งานทั้งหมดที่ชาวอียิปต์บังคับให้พวกเขาทำนั้นล้วนโหดร้าย
14וַיְמָרְר֨וּ אֶת־חַיֵּיהֶ֜ם בַּעֲבֹדָ֣ה קָשָׁ֗ה בְּחֹ֙מֶר֙ וּבִלְבֵנִ֔ים וּבְכָל־עֲבֹדָ֖ה בַּשָּׂדֶ֑ה אֵ֚ת כָּל־עֲבֹ֣דָתָ֔ם אֲשֶׁר־עָבְד֥וּ בָהֶ֖ם בְּפָֽרֶךְ׃
15กษัตริย์อียิปต์พูดกับหญิงทำคลอดชาวฮีบรูสองคน คนหนึ่งชื่อชิฟราห์ อีกคนชื่อปูอาห์
15וַיֹּ֙אמֶר֙ מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם לַֽמְיַלְּדֹ֖ת הָֽעִבְרִיֹּ֑ת אֲשֶׁ֨ר שֵׁ֤ם הָֽאַחַת֙ שִׁפְרָ֔ה וְשֵׁ֥ם הַשֵּׁנִ֖ית פּוּעָֽה׃
16เขาสั่งว่า “เวลาพวกเจ้าไปทำคลอดให้หญิงฮีบรู แล้วเห็นเด็กบนที่นั่งคลอด ถ้าเป็นลูกชายให้ฆ่าเสีย แต่ถ้าเป็นลูกสาวก็ให้มีชีวิตอยู่”
16וַיֹּ֗אמֶר בְּיַלֶּדְכֶן֙ אֶת־הָֽעִבְרִיֹּ֔ות וּרְאִיתֶ֖ן עַל־הָאָבְנָ֑יִם אִם־בֵּ֥ן הוּא֙ וַהֲמִתֶּ֣ן אֹתֹ֔ו וְאִם־בַּ֥ת הִ֖יא וָחָֽיָה׃
17แต่หญิงทำคลอดเกรงกลัวพระเจ้า พวกเธอจึงไม่ทำตามที่กษัตริย์อียิปต์สั่ง แต่ปล่อยให้เด็กชายมีชีวิตอยู่
17וַתִּירֶ֤אןָ הַֽמְיַלְּדֹת֙ אֶת־הָ֣אֱלֹהִ֔ים וְלֹ֣א עָשׂ֔וּ כַּאֲשֶׁ֛ר דִּבֶּ֥ר אֲלֵיהֶ֖ן מֶ֣לֶךְ מִצְרָ֑יִם וַתְּחַיֶּ֖יןָ אֶת־הַיְלָדִֽים׃
18กษัตริย์อียิปต์จึงเรียกหญิงทำคลอดมาถามว่า “ทำไมพวกเจ้าถึงทำอย่างนี้ ทำไมถึงปล่อยให้เด็กชายมีชีวิตอยู่?”
18וַיִּקְרָ֤א מֶֽלֶךְ־מִצְרַ֙יִם֙ לַֽמְיַלְּדֹ֔ת וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֔ן מַדּ֥וּעַ עֲשִׂיתֶ֖ן הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֑ה וַתְּחַיֶּ֖יןָ אֶת־הַיְלָדִֽים׃
19พวกเธอตอบฟาโรห์ว่า “เพราะหญิงฮีบรูไม่เหมือนหญิงอียิปต์ พวกเธอแข็งแรงและคลอดลูกก่อนที่หญิงทำคลอดจะไปถึง”
19וַתֹּאמַ֤רְןָ הַֽמְיַלְּדֹת֙ אֶל־פַּרְעֹ֔ה כִּ֣י לֹ֧א כַנָּשִׁ֛ים הַמִּצְרִיֹּ֖ת הָֽעִבְרִיֹּ֑ת כִּֽי־חָיֹ֣ות הֵ֔נָּה בְּטֶ֨רֶם תָּבֹ֧וא אֲלֵהֶ֛ן הַמְיַלֶּ֖דֶת וְיָלָֽדוּ׃
20พระเจ้าจึงดีต่อหญิงทำคลอดเหล่านั้น ส่วนประชาชนก็ทวีจำนวนและแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก
20וַיֵּ֥יטֶב אֱלֹהִ֖ים לַֽמְיַלְּדֹ֑ת וַיִּ֧רֶב הָעָ֛ם וַיַּֽעַצְמ֖וּ מְאֹֽד׃
21และเพราะหญิงทำคลอดเกรงกลัวพระเจ้า พระองค์จึงให้พวกเธอมีครอบครัวของตนเอง
21וַיְהִ֕י כִּֽי־יָֽרְא֥וּ הַֽמְיַלְּדֹ֖ת אֶת־הָאֱלֹהִ֑ים וַיַּ֥עַשׂ לָהֶ֖ם בָּתִּֽים׃
22แล้วฟาโรห์สั่งประชาชนทั้งหมดของเขาว่า “เด็กชายทุกคนที่เกิดมาให้โยนลงแม่น้ำ แต่เด็กหญิงทุกคนให้ไว้ชีวิต”
22וַיְצַ֣ו פַּרְעֹ֔ה לְכָל־עַמֹּ֖ו לֵאמֹ֑ר כָּל־הַבֵּ֣ן הַיִּלֹּ֗וד הַיְאֹ֙רָה֙ תַּשְׁלִיכֻ֔הוּ וְכָל־הַבַּ֖ת תְּחַיּֽוּן׃ ס
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.