อพยพ 20
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1พระเจ้า ตรัสถ้อยคำทั้งหมดนี้ว่า
1וַיְדַבֵּ֣ר אֱלֹהִ֔ים אֵ֛ת כָּל־הַדְּבָרִ֥ים הָאֵ֖לֶּה לֵאמֹֽר׃ ס
2“เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า ผู้พาเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์ ออกจากที่ที่เจ้าเป็นทาส
2אָֽנֹכִ֖י֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑֔יךָ אֲשֶׁ֧ר הֹוצֵאתִ֛יךָ מֵאֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם מִבֵּ֣֥ית עֲבָדִֽ֑ים׃
3“อย่ามีพระอื่นใดนอกจากเรา
3לֹֽ֣א יִהְיֶֽה־לְךָ֛֩ אֱלֹהִ֥֨ים אֲחֵרִ֖֜ים עַל־פָּנָֽ֗יַ
4“อย่าทำรูปเคารพหรือรูปเหมือนของสิ่งใดที่อยู่บนฟ้าเบื้องบน บนแผ่นดินเบื้องล่าง หรือในน้ำใต้แผ่นดิน
4לֹֽ֣א תֽ͏ַעֲשֶׂ֨ה־לְךָ֥֣ פֶ֣֙סֶל֙ ׀ וְכָל־תְּמוּנָ֡֔ה אֲשֶׁ֤֣ר בַּשָּׁמַ֣֙יִם֙ ׀ מִמַּ֡֔עַל וֽ͏ַאֲשֶׁ֥ר֩ בָּאָ֖֨רֶץ מִתָּ֑͏ַ֜חַת וַאֲשֶׁ֥֣ר בַּמַּ֖֣יִם ׀ מִתַּ֥֣חַת לָאָֽ֗רֶץ
5อย่ากราบลงต่อสิ่งเหล่านั้นหรือรับใช้มัน เพราะเรา พระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า เป็นพระเจ้าผู้หวงแหนความภักดีของเจ้า เราลงโทษความผิดของบรรพบุรุษที่เกลียดเราไปถึงลูกหลานรุ่นที่ 3 และ 4
5לֹֽא־תִשְׁתַּחְוֶ֥֣ה לָהֶ֖ם֮ וְלֹ֣א תָעָבְדֵ֑ם֒ כִּ֣י אֽ͏ָנֹכִ֞י יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ אֵ֣ל קַנָּ֔א פֹּ֠קֵד עֲוֹ֨ן אָבֹ֧ת עַל־בָּנִ֛ים עַל־שִׁלֵּשִׁ֥ים וְעַל־רִבֵּעִ֖ים לְשֹׂנְאָֽ֑י׃
6แต่เราแสดงความรักมั่นคงต่อผู้ที่รักเราและรักษาคำสั่งของเราเป็นพัน ๆ คน
6וְעֹ֥֤שֶׂה חֶ֖֙סֶד֙ לַאֲלָפִ֑֔ים לְאֹהֲבַ֖י וּלְשֹׁמְרֵ֥י מִצְוֹתָֽי׃ ס
7“อย่าใช้พระนามของพระยาห์เวห์ พระเจ้าของเจ้าอย่างไม่สมควร เพราะพระยาห์เวห์จะถือว่าคนที่ใช้พระนามของพระองค์อย่างไม่สมควรมีความผิด
7לֹ֥א תִשָּׂ֛א אֶת־שֵֽׁם־יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ לַשָּׁ֑וְא כִּ֣י לֹ֤א יְנַקֶּה֙ יְהוָ֔ה אֵ֛ת אֲשֶׁר־יִשָּׂ֥א אֶת־שְׁמֹ֖ו לַשָּֽׁוְא׃ פ
8“จงระลึกถึงวันสะบาโตและรักษาวันนั้นให้ศักดิ์สิทธิ์
8זָכֹ֛ור֩ אֶת־יֹ֥֨ום הַשַּׁבָּ֖֜ת לְקַדְּשֹֽׁ֗ו
9เจ้าต้องทำงาน 6 วัน และทำงานทั้งหมดของเจ้าให้เสร็จ
9שֵׁ֤֣שֶׁת יָמִ֣ים֙ תּֽ͏ַעֲבֹ֔ד֮ וְעָשִׂ֖֣יתָ כָּל־מְלַאכְתֶּֽךָ֒
10แต่วันที่ 7 เป็นวันสะบาโตถวายแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า ในวันนั้นห้ามทำงานใด ๆ ไม่ว่าเจ้า ลูกชาย ลูกสาว ทาสชาย ทาสหญิง สัตว์เลี้ยง หรือคนต่างถิ่นที่อาศัยอยู่ภายในประตูเมืองของเจ้า
10וְיֹ֙ום֙ הַשְּׁבִיעִ֔֜י שַׁבָּ֖֣ת ׀ לַיהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑֗יךָ לֹֽ֣א־תַעֲשֶׂ֣֨ה כָל־מְלָאכָ֡֜ה אַתָּ֣ה ׀ וּבִנְךָֽ֣־וּ֠בִתֶּ֗ךָ עַבְדְּךָ֤֨ וַאֲמָֽתְךָ֜֙ וּבְהֶמְתֶּ֔֗ךָ וְגֵרְךָ֖֙ אֲשֶׁ֥֣ר בִּשְׁעָרֶֽ֔יךָ
11เพราะใน 6 วันพระยาห์เวห์สร้างฟ้า แผ่นดิน ทะเล และทุกสิ่งในนั้น แล้วพักในวันที่ 7 เพราะฉะนั้นพระยาห์เวห์จึงอวยพรวันสะบาโตและทำให้วันนั้นศักดิ์สิทธิ์
11כִּ֣י שֵֽׁשֶׁת־יָמִים֩ עָשָׂ֨ה יְהוָ֜ה אֶת־הַשָּׁמַ֣יִם וְאֶת־הָאָ֗רֶץ אֶת־הַיָּם֙ וְאֶת־כָּל־אֲשֶׁר־בָּ֔ם וַיָּ֖נַח בַּיֹּ֣ום הַשְּׁבִיעִ֑י עַל־כֵּ֗ן בֵּרַ֧ךְ יְהוָ֛ה אֶת־יֹ֥ום הַשַּׁבָּ֖ת וַֽיְקַדְּשֵֽׁהוּ׃ ס
12“จงให้เกียรติพ่อและแม่ของเจ้า เพื่อเจ้าจะมีชีวิตยืนยาวในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าประทานให้
12כַּבֵּ֥ד אֶת־אָבִ֖יךָ וְאֶת־אִמֶּ֑ךָ לְמַ֙עַן֙ יַאֲרִכ֣וּן יָמֶ֔יךָ עַ֚ל הָאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁר־יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ נֹתֵ֥ן לָֽךְ׃ ס
13“อย่าฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา
13לֹ֥֖א תִּֿרְצָֽ֖ח׃ ס
14“อย่าล่วงประเวณี
14לֹ֣֖א תִּֿנְאָֽ֑ף׃ ס
15“อย่าขโมย
15לֹ֣֖א תִּֿגְנֹֽ֔ב׃ ס
16“อย่าเป็นพยานเท็จปรักปรำผู้อื่น
16לֹֽא־תַעֲנֶ֥ה בְרֵעֲךָ֖ עֵ֥ד שָֽׁקֶר׃ ס
17“อย่าโลภอยากได้บ้านของผู้อื่น อย่าโลภอยากได้ภรรยาของเขา ทาสชาย ทาสหญิง วัว ลา หรือสิ่งใด ๆ ที่เป็นของเขา”
17לֹ֥א תַחְמֹ֖ד בֵּ֣ית רֵעֶ֑ךָ לֹֽא־תַחְמֹ֞ד אֵ֣שֶׁת רֵעֶ֗ךָ וְעַבְדֹּ֤ו וַאֲמָתֹו֙ וְשֹׁורֹ֣ו וַחֲמֹרֹ֔ו וְכֹ֖ל אֲשֶׁ֥ר לְרֵעֶֽךָ׃ פ
18ประชาชนทั้งหมดได้ยินเสียงฟ้าร้อง เห็นฟ้าแลบ ได้ยินเสียงแตร และเห็นภูเขามีควัน เมื่อเห็นเช่นนั้นพวกเขาก็ตัวสั่นและยืนอยู่ห่าง ๆ
18וְכָל־הָעָם֩ רֹאִ֨ים אֶת־הַקֹּולֹ֜ת וְאֶת־הַלַּפִּידִ֗ם וְאֵת֙ קֹ֣ול הַשֹּׁפָ֔ר וְאֶת־הָהָ֖ר עָשֵׁ֑ן וַיַּ֤רְא הָעָם֙ וַיָּנֻ֔עוּ וַיּֽ͏ַעַמְד֖וּ מֵֽרָחֹֽק׃
19พวกเขาพูดกับโมเสสว่า “ท่านพูดกับพวกเราเถอะ แล้วพวกเราจะฟัง แต่อย่าให้พระเจ้าพูดกับพวกเราเลย ไม่อย่างนั้นพวกเราจะตาย”
19וַיֹּֽאמְרוּ֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה דַּבֵּר־אַתָּ֥ה עִמָּ֖נוּ וְנִשְׁמָ֑עָה וְאַל־יְדַבֵּ֥ר עִמָּ֛נוּ אֱלֹהִ֖ים פֶּן־נָמֽוּת׃
20โมเสสบอกประชาชนว่า “อย่ากลัวเลย พระเจ้ามาเพื่อทดสอบพวกคุณ และเพื่อให้พวกคุณเกรงกลัวพระองค์อยู่เสมอ จะได้ไม่ทำบาป”
20וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֣ה אֶל־הָעָם֮ אַל־תִּירָאוּ֒ כִּ֗י לְבַֽעֲבוּר֙ נַסֹּ֣ות אֶתְכֶ֔ם בָּ֖א הָאֱלֹהִ֑ים וּבַעֲב֗וּר תִּהְיֶ֧ה יִרְאָתֹ֛ו עַל־פְּנֵיכֶ֖ם לְבִלְתִּ֥י תֶחֱטָֽאוּ׃
21ประชาชนยังคงยืนอยู่ห่าง ๆ ส่วนโมเสสเข้าไปใกล้ความมืดทึบที่พระเจ้าอยู่
21וַיַּעֲמֹ֥ד הָעָ֖ם מֵרָחֹ֑ק וּמֹשֶׁה֙ נִגַּ֣שׁ אֶל־הָֽעֲרָפֶ֔ל אֲשֶׁר־שָׁ֖ם הָאֱלֹהִֽים׃ פ
22พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘พวกเจ้าได้เห็นด้วยตาตัวเองแล้วว่าเราได้พูดกับพวกเจ้าจากฟ้า
22וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה כֹּ֥ה תֹאמַ֖ר אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אַתֶּ֣ם רְאִיתֶ֔ם כִּ֚י מִן־הַשָּׁמַ֔יִם דִּבַּ֖רְתִּי עִמָּכֶֽם׃
23อย่าทำเทพเจ้าเงินหรือเทพเจ้าทองไว้เคียงข้างเราอย่างเด็ดขาด
23לֹ֥א תַעֲשׂ֖וּן אִתִּ֑י אֱלֹ֤הֵי כֶ֙סֶף֙ וֵאלֹהֵ֣י זָהָ֔ב לֹ֥א תַעֲשׂ֖וּ לָכֶֽם׃
24จงทำแท่นบูชาดินสำหรับเรา แล้วถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวและเครื่องบูชาเพื่อสันติของพวกเจ้า ทั้งแกะและวัวบนแท่นนั้น ในทุกแห่งที่เราจะให้พวกเจ้าระลึกถึงชื่อของเรา เราจะมาหาพวกเจ้าและอวยพรพวกเจ้า
24מִזְבַּ֣ח אֲדָמָה֮ תַּעֲשֶׂה־לִּי֒ וְזָבַחְתָּ֣ עָלָ֗יו אֶת־עֹלֹתֶ֙יךָ֙ וְאֶת־שְׁלָמֶ֔יךָ אֶת־צֹֽאנְךָ֖ וְאֶת־בְּקָרֶ֑ךָ בְּכָל־הַמָּקֹום֙ אֲשֶׁ֣ר אַזְכִּ֣יר אֶת־שְׁמִ֔י אָבֹ֥וא אֵלֶ֖יךָ וּבֵרַכְתִּֽיךָ׃
25ถ้าพวกเจ้าทำแท่นบูชาหินสำหรับเรา อย่าสร้างด้วยหินที่ตัดแต่งแล้ว เพราะถ้าใช้เครื่องมือกับหินเหล่านั้น พวกเจ้าจะทำให้แท่นนั้นแปดเปื้อน
25וְאִם־מִזְבַּ֤ח אֲבָנִים֙ תַּֽעֲשֶׂה־לִּ֔י לֹֽא־תִבְנֶ֥ה אֶתְהֶ֖ן גָּזִ֑ית כִּ֧י חַרְבְּךָ֛ הֵנַ֥פְתָּ עָלֶ֖יהָ וַתְּחַֽלְלֶֽהָ׃
26และอย่าขึ้นแท่นบูชาของเราด้วยบันได เพื่อไม่ให้ส่วนลับของร่างกายพวกเจ้าถูกเปิดเผยเมื่อขึ้นไปบนแท่นนั้น’
26וְלֹֽא־תַעֲלֶ֥ה בְמַעֲלֹ֖ת עַֽל־מִזְבְּחִ֑י אֲשֶׁ֛ר לֹֽא־תִגָּלֶ֥ה עֶרְוָתְךָ֖ עָלָֽיו׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.