อพยพ
Chapter 12
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

อพยพ 12

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์​ว่า
1וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֣ה וְאֶֽל־אַהֲרֹ֔ן בְּאֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם לֵאמֹֽר׃
2“เดือน​นี้​จะ​เป็น​เดือน​เริ่มต้น​ของ​พวก​เจ้า ให้​ถือ​เป็น​เดือน​แรก​ของ​ปี
2הַחֹ֧דֶשׁ הַזֶּ֛ה לָכֶ֖ם רֹ֣אשׁ חֳדָשִׁ֑ים רִאשֹׁ֥ון הוּא֙ לָכֶ֔ם לְחָדְשֵׁ֖י הַשָּׁנָֽה׃
3จง​บอก​ชุมชน​อิสราเอล​ทั้งหมด​ว่า ‘ใน​วัน​ที่ 10 ของ​เดือน​นี้ ให้​แต่ละ​ครัว​เรือน​ใน​ตระกูล​เลือก​ลูก​แกะ 1 ตัว ครัว​เรือน​ละ 1 ตัว
3דַּבְּר֗וּ אֶֽל־כָּל־עֲדַ֤ת יִשְׂרָאֵל֙ לֵאמֹ֔ר בֶּעָשֹׂ֖ר לַחֹ֣דֶשׁ הַזֶּ֑ה וְיִקְח֣וּ לָהֶ֗ם אִ֛ישׁ שֶׂ֥ה לְבֵית־אָבֹ֖ת שֶׂ֥ה לַבָּֽיִת׃
4ถ้า​ครอบครัว​ไหน​มี​คน​น้อย​เกิน​กว่า​จะ​กิน​ลูก​แกะ​ทั้ง​ตัว ให้​ครอบครัว​นั้น​รวม​กับ​เพื่อนบ้าน​ที่​อยู่​ติด​กัน เลือก​หนึ่ง​ตัว​ตาม​จำนวน​คน และ​คำนวณ​ตาม​ปริมาณ​ที่​แต่ละ​คน​กิน​ได้
4וְאִם־יִמְעַ֣ט הַבַּיִת֮ מִהְיֹ֣ת מִשֶּׂה֒ וְלָקַ֣ח ה֗וּא וּשְׁכֵנֹ֛ו הַקָּרֹ֥ב אֶל־בֵּיתֹ֖ו בְּמִכְסַ֣ת נְפָשֹׁ֑ת אִ֚ישׁ לְפִ֣י אָכְלֹ֔ו תָּכֹ֖סּוּ עַל־הַשֶּֽׂה׃
5สัตว์​ที่​เลือก​ต้อง​ไม่​มี​ตำหนิ เป็น​ตัวผู้​อายุ 1 ปี จะ​เลือก​เป็น​ลูก​แกะ​หรือ​ลูก​แพะ​ก็​ได้
5שֶׂ֥ה תָמִ֛ים זָכָ֥ר בֶּן־שָׁנָ֖ה יִהְיֶ֣ה לָכֶ֑ם מִן־הַכְּבָשִׂ֥ים וּמִן־הָעִזִּ֖ים תִּקָּֽחוּ׃
6จง​เก็บ​มัน​ไว้​จน​ถึง​วัน​ที่ 14 ของ​เดือน​นั้น แล้ว​ชุมชน​อิสราเอล​ทั้งหมด​จะ​ฆ่า​มัน​ใน​เวลา​เย็น
6וְהָיָ֤ה לָכֶם֙ לְמִשְׁמֶ֔רֶת עַ֣ד אַרְבָּעָ֥ה עָשָׂ֛ר יֹ֖ום לַחֹ֣דֶשׁ הַזֶּ֑ה וְשָׁחֲט֣וּ אֹתֹ֗ו כֹּ֛ל קְהַ֥ל עֲדַֽת־יִשְׂרָאֵ֖ל בֵּ֥ין הָעַרְבָּֽיִם׃
7ให้​เอา​เลือด​บาง​ส่วน​ทา​ที่​เสา​ประตู​ทั้ง​สอง​ข้าง​และ​คาน​ประตู​ด้าน​บน​ของ​บ้าน​ที่​กิน​เนื้อ​นั้น
7וְלָֽקְחוּ֙ מִן־הַדָּ֔ם וְנָֽתְנ֛וּ עַל־שְׁתֵּ֥י הַמְּזוּזֹ֖ת וְעַל־הַמַּשְׁקֹ֑וף עַ֚ל הַבָּ֣תִּ֔ים אֲשֶׁר־יֹאכְל֥וּ אֹתֹ֖ו בָּהֶֽם׃
8คืน​นั้น​ให้​กิน​เนื้อ​ซึ่ง​ย่าง​ด้วย​ไฟ​พร้อม​ขนมปัง​ไร้​เชื้อ​และ​ผัก​รส​ขม
8וְאָכְל֥וּ אֶת־הַבָּשָׂ֖ר בַּלַּ֣יְלָה הַזֶּ֑ה צְלִי־אֵ֣שׁ וּמַצֹּ֔ות עַל־מְרֹרִ֖ים יֹאכְלֻֽהוּ׃
9อย่า​กิน​ดิบ​หรือ​เอา​ไป​ต้ม​ใน​น้ำ ต้อง​ย่าง​ด้วย​ไฟ​ทั้ง​หัว ขา และ​เครื่องใน
9אַל־תֹּאכְל֤וּ מִמֶּ֙נּוּ֙ נָ֔א וּבָשֵׁ֥ל מְבֻשָּׁ֖ל בַּמָּ֑יִם כִּ֣י אִם־צְלִי־אֵ֔שׁ רֹאשֹׁ֥ו עַל־כְּרָעָ֖יו וְעַל־קִרְבֹּֽו׃
10อย่า​เหลือ​ไว้​ถึง​เช้า ถ้า​มี​อะไร​เหลือ​ถึง​เช้า​ให้​เผา​เสีย
10וְלֹא־תֹותִ֥ירוּ מִמֶּ֖נּוּ עַד־בֹּ֑קֶר וְהַנֹּתָ֥ר מִמֶּ֛נּוּ עַד־בֹּ֖קֶר בָּאֵ֥שׁ תִּשְׂרֹֽפוּ׃
11ให้​กิน​แบบ​นี้ คือ​คาด​เข็มขัด​ไว้​ที่​เอว สวม​รองเท้า ถือ​ไม้เท้า​ไว้​ใน​มือ และ​รีบ​กิน นี่​คือ​พิธี​ปัสกา​ของ​พระยาห์เวห์
11וְכָכָה֮ תֹּאכְל֣וּ אֹתֹו֒ מָתְנֵיכֶ֣ם חֲגֻרִ֔ים נֽ͏ַעֲלֵיכֶם֙ בְּרַגְלֵיכֶ֔ם וּמַקֶּלְכֶ֖ם בְּיֶדְכֶ֑ם וַאֲכַלְתֶּ֤ם אֹתֹו֙ בְּחִפָּזֹ֔ון פֶּ֥סַח ה֖וּא לַיהוָֽה׃
12เพราะ​คืน​นั้น​เรา​จะ​ผ่าน​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์ และ​จะ​ประหาร​ลูก​คน​โต​ทุก​คน​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ ทั้งคน​และ​สัตว์ เรา​จะ​พิพากษา​เทพเจ้า​ทั้งหมด​ของ​อียิปต์ เรา​คือ​พระยาห์เวห์
12וְעָבַרְתִּ֣י בְאֶֽרֶץ־מִצְרַיִם֮ בַּלַּ֣יְלָה הַזֶּה֒ וְהִכֵּיתִ֤י כָל־בְּכֹור֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם מֵאָדָ֖ם וְעַד־בְּהֵמָ֑ה וּבְכָל־אֱלֹהֵ֥י מִצְרַ֛יִם אֶֽעֱשֶׂ֥ה שְׁפָטִ֖ים אֲנִ֥י יְהוָֽה׃
13เลือด​บน​บ้าน​ที่​พวก​เจ้า​อยู่​จะ​เป็น​หมาย​สำคัญ​สำหรับ​พวก​เจ้า เมื่อ​เรา​เห็น​เลือด เรา​จะ​ผ่าน​เลย​พวก​เจ้า​ไป และ​เมื่อ​เรา​โจมตี​แผ่นดิน​อียิปต์ ภัยพิบัติ​ที่​จะ​ทำลาย​จะ​ไม่​เกิด​กับ​พวก​เจ้า
13וְהָיָה֩ הַדָּ֨ם לָכֶ֜ם לְאֹ֗ת עַ֤ל הַבָּתִּים֙ אֲשֶׁ֣ר אַתֶּ֣ם שָׁ֔ם וְרָאִ֙יתִי֙ אֶת־הַדָּ֔ם וּפָסַחְתִּ֖י עֲלֵכֶ֑ם וְלֹֽא־יִֽהְיֶ֨ה בָכֶ֥ם נֶ֙גֶף֙ לְמַשְׁחִ֔ית בְּהַכֹּתִ֖י בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃
14วัน​นี้​จะ​เป็น​วัน​ที่​พวก​เจ้า​ระลึก​ถึง จง​ฉลอง​วัน​นี้​เป็น​เทศกาล​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ พวก​เจ้า​ต้อง​ถือ​เทศกาล​นี้​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ​เป็น​ข้อ​กำหนด​ถาวร
14וְהָיָה֩ הַיֹּ֨ום הַזֶּ֤ה לָכֶם֙ לְזִכָּרֹ֔ון וְחַגֹּתֶ֥ם אֹתֹ֖ו חַ֣ג לַֽיהוָ֑ה לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם חֻקַּ֥ת עֹולָ֖ם תְּחָגֻּֽהוּ׃
15“‘พวก​เจ้า​ต้อง​กิน​ขนมปัง​ไร้​เชื้อ​เป็น​เวลา 7 วัน ตั้งแต่​วัน​แรก​ให้​เอา​เชื้อ​แป้ง​ออก​จาก​บ้าน เพราะ​ใคร​กิน​ขนมปัง​ที่​มี​เชื้อ​ตั้งแต่​วัน​แรก​จน​ถึง​วัน​ที่ 7 คน​นั้น​จะ​ถูก​ตัด​ออก​จาก​อิสราเอล
15שִׁבְעַ֤ת יָמִים֙ מַצֹּ֣ות תֹּאכֵ֔לוּ אַ֚ךְ בַּיֹּ֣ום הָרִאשֹׁ֔ון תַּשְׁבִּ֥יתוּ שְּׂאֹ֖ר מִבָּתֵּיכֶ֑ם כִּ֣י ׀ כָּל־אֹכֵ֣ל חָמֵ֗ץ וְנִכְרְתָ֞ה הַנֶּ֤פֶשׁ הַהִוא֙ מִיִּשְׂרָאֵ֔ל מִיֹּ֥ום הָרִאשֹׁ֖ן עַד־יֹ֥ום הַשְּׁבִעִֽי׃
16ใน​วัน​แรก​และ​วัน​ที่ 7 ให้​มี​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ ห้าม​ทำงาน​ใด ๆ ใน​วัน​เหล่า​นั้น นอกจาก​เตรียม​อาหาร​ที่​แต่ละ​คน​ต้อง​กิน​เท่านั้น
16וּבַיֹּ֤ום הָרִאשֹׁון֙ מִקְרָא־קֹ֔דֶשׁ וּבַיֹּום֙ הַשְּׁבִיעִ֔י מִקְרָא־קֹ֖דֶשׁ יִהְיֶ֣ה לָכֶ֑ם כָּל־מְלָאכָה֙ לֹא־יֵעָשֶׂ֣ה בָהֶ֔ם אַ֚ךְ אֲשֶׁ֣ר יֵאָכֵ֣ל לְכָל־נֶ֔פֶשׁ ה֥וּא לְבַדֹּ֖ו יֵעָשֶׂ֥ה לָכֶֽם׃
17จง​ถือ​เทศกาล​ขนมปัง​ไร้​เชื้อ เพราะ​ใน​วัน​นี้​เอง​เรา​ได้​นำ​กองทัพ​ของ​พวก​เจ้า​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ พวก​เจ้า​จึง​ต้อง​ถือ​วัน​นี้​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ​เป็น​ข้อ​กำหนด​ถาวร
17וּשְׁמַרְתֶּם֮ אֶת־הַמַּצֹּות֒ כִּ֗י בְּעֶ֙צֶם֙ הַיֹּ֣ום הַזֶּ֔ה הֹוצֵ֥אתִי אֶת־צִבְאֹותֵיכֶ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וּשְׁמַרְתֶּ֞ם אֶת־הַיֹּ֥ום הַזֶּ֛ה לְדֹרֹתֵיכֶ֖ם חֻקַּ֥ת עֹולָֽם׃
18ใน​เดือน​แรก ตั้งแต่​เย็น​วัน​ที่ 14 จน​ถึง​เย็น​วัน​ที่ 21 ของ​เดือน พวก​เจ้า​ต้อง​กิน​ขนมปัง​ไร้​เชื้อ
18בָּרִאשֹׁ֡ן בְּאַרְבָּעָה֩ עָשָׂ֨ר יֹ֤ום לַחֹ֙דֶשׁ֙ בָּעֶ֔רֶב תֹּאכְל֖וּ מַצֹּ֑ת עַ֠ד יֹ֣ום הָאֶחָ֧ד וְעֶשְׂרִ֛ים לַחֹ֖דֶשׁ בָּעָֽרֶב׃
19ตลอด 7 วัน​ต้อง​ไม่​พบ​เชื้อ​แป้ง​ใน​บ้าน​ของ​พวก​เจ้า เพราะ​ใคร​กิน​สิ่ง​ที่​มี​เชื้อ คน​นั้น​จะ​ถูก​ตัด​ออก​จาก​ชุมชน​อิสราเอล ไม่​ว่า​จะ​เป็น​คน​ต่าง​ชาติ​หรือ​คน​ที่​เกิด​ใน​แผ่นดิน
19שִׁבְעַ֣ת יָמִ֔ים שְׂאֹ֕ר לֹ֥א יִמָּצֵ֖א בְּבָתֵּיכֶ֑ם כִּ֣י ׀ כָּל־אֹכֵ֣ל מַחְמֶ֗צֶת וְנִכְרְתָ֞ה הַנֶּ֤פֶשׁ הַהִוא֙ מֵעֲדַ֣ת יִשְׂרָאֵ֔ל בַּגֵּ֖ר וּבְאֶזְרַ֥ח הָאָֽרֶץ׃
20พวก​เจ้า​อย่า​กิน​สิ่ง​ใด​ที่​มี​เชื้อ ไม่​ว่า​พวก​เจ้า​จะ​อาศัย​อยู่​ที่ไหน​ก็​ให้​กิน​ขนมปัง​ไร้​เชื้อ’”
20כָּל־מַחְמֶ֖צֶת לֹ֣א תֹאכֵ֑לוּ בְּכֹל֙ מֹושְׁבֹ֣תֵיכֶ֔ם תֹּאכְל֖וּ מַצֹּֽות׃ פ
21โมเสส​เรียก​ผู้​อาวุโส​ทั้งหมด​ของ​อิสราเอล​มา​แล้ว​พูด​ว่า “ไป​เลือก​ลูก​แกะ​ตาม​ครอบครัว​ของ​พวก​คุณ แล้ว​ฆ่า​สัตว์​สำหรับ​พิธี​ปัสกา
21וַיִּקְרָ֥א מֹשֶׁ֛ה לְכָל־זִקְנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֑ם מִֽשְׁכ֗וּ וּקְח֨וּ לָכֶ֥ם צֹ֛אן לְמִשְׁפְּחֹתֵיכֶ֖ם וְשַׁחֲט֥וּ הַפָּֽסַח׃
22เอา​กิ่ง​หุสบ​หนึ่ง​กำ​จุ่ม​ลง​ใน​เลือด​ที่​อยู่​ใน​อ่าง แล้ว​ใช้​เลือด​นั้น​แต้ม​คาน​ประตู​ด้าน​บน​กับ​เสา​ประตู​ทั้ง​สอง​ข้าง ไม่​มี​ใคร​ออก​จาก​ประตู​บ้าน​จน​ถึง​เช้า
22וּלְקַחְתֶּ֞ם אֲגֻדַּ֣ת אֵזֹ֗וב וּטְבַלְתֶּם֮ בַּדָּ֣ם אֲשֶׁר־בַּסַּף֒ וְהִגַּעְתֶּ֤ם אֶל־הַמַּשְׁקֹוף֙ וְאֶל־שְׁתֵּ֣י הַמְּזוּזֹ֔ת מִן־הַדָּ֖ם אֲשֶׁ֣ר בַּסָּ֑ף וְאַתֶּ֗ם לֹ֥א תֵצְא֛וּ אִ֥ישׁ מִפֶּֽתַח־בֵּיתֹ֖ו עַד־בֹּֽקֶר׃
23เพราะ​พระยาห์เวห์​จะ​ผ่าน​ไป​ประหาร​ชาว​อียิปต์ เมื่อ​พระองค์​เห็น​เลือด​บน​คาน​ประตู​ด้าน​บน​และ​เสา​ประตู​ทั้ง​สอง​ข้าง พระยาห์เวห์​จะ​ผ่าน​เลย​ประตู​นั้น​ไป และ​จะ​ไม่​ยอม​ให้​ผู้​ทำลาย​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​พวก​คุณ​เพื่อ​ประหาร​พวก​คุณ
23וְעָבַ֣ר יְהוָה֮ לִנְגֹּ֣ף אֶת־מִצְרַיִם֒ וְרָאָ֤ה אֶת־הַדָּם֙ עַל־הַמַּשְׁקֹ֔וף וְעַ֖ל שְׁתֵּ֣י הַמְּזוּזֹ֑ת וּפָסַ֤ח יְהוָה֙ עַל־הַפֶּ֔תַח וְלֹ֤א יִתֵּן֙ הַמַּשְׁחִ֔ית לָבֹ֥א אֶל־בָּתֵּיכֶ֖ם לִנְגֹּֽף׃
24พวก​คุณ​และ​ลูก ๆ ต้อง​ปฏิบัติ​ตาม​เรื่อง​นี้​เป็น​ข้อ​กำหนด​ตลอด​ไป
24וּשְׁמַרְתֶּ֖ם אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֑ה לְחָק־לְךָ֥ וּלְבָנֶ֖יךָ עַד־עֹולָֽם׃
25เมื่อ​พวก​คุณ​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​จะ​ประทาน​ให้​ตาม​ที่​พระองค์​สัญญา​ไว้​แล้ว ก็​จง​ถือ​พิธี​นี้​ต่อ​ไป
25וְהָיָ֞ה כִּֽי־תָבֹ֣אוּ אֶל־הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֨ר יִתֵּ֧ן יְהוָ֛ה לָכֶ֖ם כַּאֲשֶׁ֣ר דִּבֵּ֑ר וּשְׁמַרְתֶּ֖ם אֶת־הָעֲבֹדָ֥ה הַזֹּֽאת׃
26เมื่อ​ลูก ๆ ถาม​พวก​คุณ​ว่า ‘พิธี​นี้​หมายความ​ว่า​อย่างไร?’
26וְהָיָ֕ה כִּֽי־יֹאמְר֥וּ אֲלֵיכֶ֖ם בְּנֵיכֶ֑ם מָ֛ה הָעֲבֹדָ֥ה הַזֹּ֖את לָכֶֽם׃
27ให้​ตอบ​ว่า ‘นี่​คือ​เครื่องบูชา​ปัสกา​ของ​พระยาห์เวห์ เพราะ​พระองค์​ผ่าน​เลย​บ้าน​ของ​ชาว​อิสราเอล​ใน​อียิปต์​ไป ตอน​ที่​พระองค์​ประหาร​ชาว​อียิปต์ แต่​ละเว้น​บ้าน​ของ​พวก​เรา​ไว้’” ประชาชน​จึง​ก้ม​ศีรษะ​ลง​นมัสการ
27וַאֲמַרְתֶּ֡ם זֶֽבַח־פֶּ֨סַח ה֜וּא לַֽיהוָ֗ה אֲשֶׁ֣ר פָּ֠סַח עַל־בָּתֵּ֤י בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ בְּמִצְרַ֔יִם בְּנָגְפֹּ֥ו אֶת־מִצְרַ֖יִם וְאֶת־בָּתֵּ֣ינוּ הִצִּ֑יל וַיִּקֹּ֥ד הָעָ֖ם וַיִּֽשְׁתַּחֲוּֽוּ׃
28ชาว​อิสราเอล​ก็​ไป​ทำ​เช่น​นั้น พวก​เขา​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส​และ​อาโรน​ทุก​อย่าง
28וַיֵּלְכ֥וּ וַיּֽ͏ַעֲשׂ֖וּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה אֶת־מֹשֶׁ֥ה וְאַהֲרֹ֖ן כֵּ֥ן עָשֽׂוּ׃ ס
29เวลา​เที่ยงคืน พระยาห์เวห์​ประหาร​ลูก​คน​โต​ทุก​คน​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ ตั้งแต่​ลูก​คน​โต​ของ​ฟาโรห์​ที่นั่ง​อยู่​บน​บัลลังก์ ไป​จน​ถึง​ลูก​คน​โต​ของ​เชลย​ที่​อยู่​ใน​คุก​ใต้​ดิน รวม​ทั้ง​ลูก​ตัว​แรก​ของ​สัตว์​ทั้งหมด
29וַיְהִ֣י ׀ בַּחֲצִ֣י הַלַּ֗יְלָה וַֽיהוָה֮ הִכָּ֣ה כָל־בְּכֹור֮ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַיִם֒ מִבְּכֹ֤ר פַּרְעֹה֙ הַיֹּשֵׁ֣ב עַל־כִּסְאֹ֔ו עַ֚ד בְּכֹ֣ור הַשְּׁבִ֔י אֲשֶׁ֖ר בְּבֵ֣ית הַבֹּ֑ור וְכֹ֖ל בְּכֹ֥ור בְּהֵמָֽה׃
30ฟาโรห์​ลุก​ขึ้น​กลาง​ดึก​พร้อม​กับ​ข้า​รับใช้​ทั้งหมด​และ​ชาว​อียิปต์​ทุก​คน เกิด​เสียง​ร้องไห้​คร่ำครวญ​ดัง​ทั่ว​อียิปต์ เพราะ​ไม่​มี​บ้าน​ไหน​ที่​ไม่​มี​คน​ตาย
30וַיָּ֨קָם פַּרְעֹ֜ה לַ֗יְלָה ה֤וּא וְכָל־עֲבָדָיו֙ וְכָל־מִצְרַ֔יִם וַתְּהִ֛י צְעָקָ֥ה גְדֹלָ֖ה בְּמִצְרָ֑יִם כִּֽי־אֵ֣ין בַּ֔יִת אֲשֶׁ֥ר אֵֽין־שָׁ֖ם מֵֽת׃
31ฟาโรห์​เรียก​โมเสส​กับ​อาโรน​มาก​ลาง​ดึก​แล้ว​พูด​ว่า “ลุก​ขึ้น! ออก​ไป​จาก​ท่ามกลาง​ประชาชน​ของ​เรา ทั้ง​พวก​เจ้า​และ​ชาว​อิสราเอล ไป​เสีย ไป​รับใช้​พระยาห์เวห์​อย่าง​ที่​พวก​เจ้า​พูด​ไว้!
31וַיִּקְרָא֩ לְמֹשֶׁ֨ה וּֽלְאַהֲרֹ֜ן לַ֗יְלָה וַיֹּ֙אמֶר֙ ק֤וּמוּ צְּאוּ֙ מִתֹּ֣וךְ עַמִּ֔י גַּם־אַתֶּ֖ם גַּם־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וּלְכ֛וּ עִבְד֥וּ אֶת־יְהוָ֖ה כְּדַבֶּרְכֶֽם׃
32เอา​ทั้ง​ฝูง​แพะ​แกะ​และ​ฝูง​วัว​ของ​พวก​เจ้า​ไป​ด้วย​อย่าง​ที่​พวก​เจ้า​พูด​ไว้ แล้ว​ไป​ให้​พ้น และ​ช่วย​อวยพร​เรา​ด้วย!”
32גַּם־צֹאנְכֶ֨ם גַּם־בְּקַרְכֶ֥ם קְח֛וּ כַּאֲשֶׁ֥ר דִּבַּרְתֶּ֖ם וָלֵ֑כוּ וּבֵֽרַכְתֶּ֖ם גַּם־אֹתִֽי׃
33ชาว​อียิปต์​เร่ง​ให้​ประชาชน​ออก​จาก​แผ่นดิน​โดย​เร็ว เพราะ​พูด​กัน​ว่า “พวก​เรา​ตาย​กัน​หมด​แน่!”
33וַתֶּחֱזַ֤ק מִצְרַ֙יִם֙ עַל־הָעָ֔ם לְמַהֵ֖ר לְשַׁלְּחָ֣ם מִן־הָאָ֑רֶץ כִּ֥י אָמְר֖וּ כֻּלָּ֥נוּ מֵתִֽים׃
34ประชาชน​จึง​ยก​แป้ง​ที่​ยัง​ไม่​ขึ้น​ฟู​ไป​ทั้ง​อ่าง​นวด​แป้ง โดย​ห่อ​อ่าง​ไว้​ใน​เสื้อ​ผ้า​แล้ว​แบก​ขึ้น​บ่า
34וַיִּשָּׂ֥א הָעָ֛ם אֶת־בְּצֵקֹ֖ו טֶ֣רֶם יֶחְמָ֑ץ מִשְׁאֲרֹתָ֛ם צְרֻרֹ֥ת בְּשִׂמְלֹתָ֖ם עַל־שִׁכְמָֽם׃
35ชาว​อิสราเอล​ทำ​ตาม​ที่​โมเสส​บอก พวก​เขา​ขอ​เครื่องเงิน เครื่อง​ทอง และ​เสื้อ​ผ้า​จาก​ชาว​อียิปต์
35וּבְנֵי־יִשְׂרָאֵ֥ל עָשׂ֖וּ כִּדְבַ֣ר מֹשֶׁ֑ה וַֽיִּשְׁאֲלוּ֙ מִמִּצְרַ֔יִם כְּלֵי־כֶ֛סֶף וּכְלֵ֥י זָהָ֖ב וּשְׂמָלֹֽת׃
36พระยาห์เวห์​ทำให้​ชาว​อิสราเอล​ได้​รับ​ความ​เอ็นดู​จาก​ชาว​อียิปต์ ชาว​อียิปต์​จึง​ให้​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​ขอ ชาว​อิสราเอล​จึง​กวาด​เอา​ทรัพย์สิน​ของ​ชาว​อียิปต์​ไป
36וַֽיהוָ֞ה נָתַ֨ן אֶת־חֵ֥ן הָעָ֛ם בְּעֵינֵ֥י מִצְרַ֖יִם וַיַּשְׁאִל֑וּם וַֽיְנַצְּל֖וּ אֶת־מִצְרָֽיִם׃ פ
37ชาว​อิสราเอล​เดินทาง​จาก​ราเมเสส​ไป​สุคคท มี​ผู้ชาย​ที่​เดิน​เท้า​ประมาณ 600,000 คน ไม่​นับ​เด็ก
37וַיִּסְע֧וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל מֵרַעְמְסֵ֖ס סֻכֹּ֑תָה כְּשֵׁשׁ־מֵאֹ֨ות אֶ֧לֶף רַגְלִ֛י הַגְּבָרִ֖ים לְבַ֥ד מִטָּֽף׃
38ยัง​มี​ฝูง​ชน​หลากหลาย​กลุ่ม​จำนวน​มาก​ร่วม​เดินทาง​ไป​กับ​พวก​เขา พร้อม​ฝูง​แพะ​แกะ ฝูง​วัว และ​สัตว์​เลี้ยง​จำนวน​มาก
38וְגַם־עֵ֥רֶב רַ֖ב עָלָ֣ה אִתָּ֑ם וְצֹ֣אן וּבָקָ֔ר מִקְנֶ֖ה כָּבֵ֥ד מְאֹֽד׃
39พวก​เขา​เอา​แป้ง​ที่​นำ​ออก​มา​จาก​อียิปต์​มา​อบ​เป็น​แผ่น​ขนมปัง​ไร้​เชื้อ เพราะ​แป้ง​ยัง​ไม่​ขึ้น​ฟู เนื่อง​จาก​พวก​เขา​ถูก​เร่ง​ให้​ออก​จาก​อียิปต์​จน​รอ​ไม่​ได้ และ​ไม่​ได้​เตรียม​เสบียง​ไว้​สำหรับ​ตัวเอง
39וַיֹּאפ֨וּ אֶת־הַבָּצֵ֜ק אֲשֶׁ֨ר הֹוצִ֧יאוּ מִמִּצְרַ֛יִם עֻגֹ֥ת מַצֹּ֖ות כִּ֣י לֹ֣א חָמֵ֑ץ כִּֽי־גֹרְשׁ֣וּ מִמִּצְרַ֗יִם וְלֹ֤א יָֽכְלוּ֙ לְהִתְמַהְמֵ֔הַּ וְגַם־צֵדָ֖ה לֹא־עָשׂ֥וּ לָהֶֽם׃
40ชาว​อิสราเอล​พำนัก​อยู่​ใน​อียิปต์​เป็น​เวลา 430 ปี
40וּמֹושַׁב֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֥ר יָשְׁב֖וּ בְּמִצְרָ֑יִם שְׁלֹשִׁ֣ים שָׁנָ֔ה וְאַרְבַּ֥ע מֵאֹ֖ות שָׁנָֽה׃
41เมื่อ​ครบ 430 ปี​พอดี ใน​วัน​นั้น​เอง กองทัพ​ทั้งหมด​ของ​พระยาห์เวห์​ก็​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์
41וַיְהִ֗י מִקֵּץ֙ שְׁלֹשִׁ֣ים שָׁנָ֔ה וְאַרְבַּ֥ע מֵאֹ֖ות שָׁנָ֑ה וַיְהִ֗י בְּעֶ֙צֶם֙ הַיֹּ֣ום הַזֶּ֔ה יָֽצְא֛וּ כָּל־צִבְאֹ֥ות יְהוָ֖ה מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃
42คืน​นั้น​เป็น​คืน​ที่​ต้อง​เฝ้า​ระลึก​ถึง​พระยาห์เวห์ เพราะ​พระองค์​พา​พวก​เขา​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ นี่​คือ​คืน​ของ​พระยาห์เวห์​ที่​ชาว​อิสราเอล​ทุก​ชั่ว​อายุ​ต้อง​เฝ้า​ระลึก​ถึง
42לֵ֣יל שִׁמֻּרִ֥ים הוּא֙ לַֽיהוָ֔ה לְהֹוצִיאָ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם הֽוּא־הַלַּ֤יְלָה הַזֶּה֙ לַֽיהוָ֔ה שִׁמֻּרִ֛ים לְכָל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לְדֹרֹתָֽם׃ פ
43พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ว่า “นี่​คือ​ข้อ​กำหนด​สำหรับ​พิธี​ปัสกา คน​ต่าง​ชาติ​ห้าม​กิน​อาหาร​พิธี​นี้
43וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֣ה וְאַהֲרֹ֔ן זֹ֖את חֻקַּ֣ת הַפָּ֑סַח כָּל־בֶּן־נֵכָ֖ר לֹא־יֹ֥אכַל בֹּֽו׃
44แต่​ทาส​ชาย​ที่​ซื้อ​มา เมื่อ​ให้​เขา​เข้า​สุหนัต​แล้ว​จึง​กิน​ได้
44וְכָל־עֶ֥בֶד אִ֖ישׁ מִקְנַת־כָּ֑סֶף וּמַלְתָּ֣ה אֹתֹ֔ו אָ֖ז יֹ֥אכַל בֹּֽו׃
45คน​ต่าง​ชาติ​และ​ลูกจ้าง​ห้าม​กิน
45תֹּושָׁ֥ב וְשָׂכִ֖יר לֹא־יֹ֥אכַל־בֹּֽו׃
46ต้อง​กิน​ใน​บ้าน​หลัง​เดียว ห้าม​นำ​เนื้อ​ออก​นอก​บ้าน และ​ห้าม​หัก​กระดูก​ของ​มัน​แม้​แต่​ชิ้น​เดียว
46בְּבַ֤יִת אֶחָד֙ יֵאָכֵ֔ל לֹא־תֹוצִ֧יא מִן־הַבַּ֛יִת מִן־הַבָּשָׂ֖ר ח֑וּצָה וְעֶ֖צֶם לֹ֥א תִשְׁבְּרוּ־בֹֽו׃
47ชุมชน​อิสราเอล​ทั้งหมด​ต้อง​ถือ​พิธี​นี้
47כָּל־עֲדַ֥ת יִשְׂרָאֵ֖ל יַעֲשׂ֥וּ אֹתֹֽו׃
48ถ้า​มี​คน​ต่าง​ถิ่น​มา​พำนัก​อยู่​กับ​พวก​เจ้า​และ​ต้องการ​ถือ​พิธี​ปัสกา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ ทุก​คน​ใน​บ้าน​ของ​เขา​ที่​เป็น​เพศชาย​ต้อง​เข้า​สุหนัต​ก่อน แล้ว​เขา​จึง​เข้า​ร่วม​พิธี​ได้ เขา​จะ​เป็น​เหมือน​คน​ที่​เกิด​ใน​แผ่นดิน แต่​คน​ที่​ไม่​ได้​เข้า​สุหนัต​ห้าม​กิน​อาหาร​พิธี​นี้
48וְכִֽי־יָג֨וּר אִתְּךָ֜ גֵּ֗ר וְעָ֣שָׂה פֶסַח֮ לַיהוָה֒ הִמֹּ֧ול לֹ֣ו כָל־זָכָ֗ר וְאָז֙ יִקְרַ֣ב לַעֲשֹׂתֹ֔ו וְהָיָ֖ה כְּאֶזְרַ֣ח הָאָ֑רֶץ וְכָל־עָרֵ֖ל לֹֽא־יֹ֥אכַל בֹּֽו׃
49กฎ​เดียวกัน​ใช้​กับ​คน​พื้นเมือง​และ​คน​ต่าง​ถิ่น​ที่​มา​พำนัก​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า”
49תֹּורָ֣ה אַחַ֔ת יִהְיֶ֖ה לָֽאֶזְרָ֑ח וְלַגֵּ֖ר הַגָּ֥ר בְּתֹוכְכֶֽם׃
50ชาว​อิสราเอล​ทุก​คน​ก็​ทำ​เช่น​นั้น พวก​เขา​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส​และ​อาโรน
50וַיּֽ͏ַעֲשׂ֖וּ כָּל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה אֶת־מֹשֶׁ֥ה וְאֶֽת־אַהֲרֹ֖ן כֵּ֥ן עָשֽׂוּ׃ ס
51ใน​วัน​นั้น​เอง พระยาห์เวห์​นำ​ชาว​อิสราเอล​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​เป็น​กองทัพ​ต่าง ๆ
51וַיְהִ֕י בְּעֶ֖צֶם הַיֹּ֣ום הַזֶּ֑ה הֹוצִ֨יא יְהוָ֜ה אֶת־בְּנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל מֵאֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם עַל־צִבְאֹתָֽם׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.