อพยพ 34
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงสกัดแผ่นศิลา 2 แผ่นให้เหมือนแผ่นแรก เราจะเขียนถ้อยคำที่อยู่บนแผ่นแรกซึ่งเจ้าทำแตกลงบนแผ่นศิลาเหล่านี้
1וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה פְּסָל־לְךָ֛ שְׁנֵֽי־לֻחֹ֥ת אֲבָנִ֖ים כָּרִאשֹׁנִ֑ים וְכָתַבְתִּי֙ עַל־הַלֻּחֹ֔ת אֶת־הַדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁ֥ר הָי֛וּ עַל־הַלֻּחֹ֥ת הָרִאשֹׁנִ֖ים אֲשֶׁ֥ר שִׁבַּֽרְתָּ׃
2เตรียมตัวให้พร้อมก่อนรุ่งเช้า แล้วตอนเช้าขึ้นมาบนภูเขาซีนาย มายืนต่อหน้าเราบนยอดภูเขา
2וֶהְיֵ֥ה נָכֹ֖ון לַבֹּ֑קֶר וְעָלִ֤יתָ בַבֹּ֙קֶר֙ אֶל־הַ֣ר סִינַ֔י וְנִצַּבְתָּ֥ לִ֛י שָׁ֖ם עַל־רֹ֥אשׁ הָהָֽר׃
3อย่าให้ใครขึ้นมากับเจ้า และอย่าให้มีใครปรากฏตัวอยู่ที่ใดบนภูเขา แม้แต่ฝูงแกะหรือฝูงวัวก็ห้ามกินหญ้าหน้าภูเขานั้น”
3וְאִישׁ֙ לֹֽא־יַעֲלֶ֣ה עִמָּ֔ךְ וְגַם־אִ֥ישׁ אַל־יֵרָ֖א בְּכָל־הָהָ֑ר גַּם־הַצֹּ֤אן וְהַבָּקָר֙ אַל־יִרְע֔וּ אֶל־מ֖וּל הָהָ֥ר הַהֽוּא׃
4โมเสสจึงสกัดแผ่นศิลา 2 แผ่นให้เหมือนแผ่นแรก แล้วลุกขึ้นแต่เช้า ขึ้นไปบนภูเขาซีนายตามที่พระยาห์เวห์สั่ง โดยถือแผ่นศิลา 2 แผ่นไว้ในมือ
4וַיִּפְסֹ֡ל שְׁנֵֽי־לֻחֹ֨ת אֲבָנִ֜ים כָּרִאשֹׁנִ֗ים וַיַּשְׁכֵּ֨ם מֹשֶׁ֤ה בַבֹּ֙קֶר֙ וַיַּ֙עַל֙ אֶל־הַ֣ר סִינַ֔י כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֹתֹ֑ו וַיִּקַּ֣ח בְּיָדֹ֔ו שְׁנֵ֖י לֻחֹ֥ת אֲבָנִֽים׃
5พระยาห์เวห์ลงมาในเมฆ ยืนอยู่กับเขาที่นั่น และประกาศพระนามของพระยาห์เวห์
5וַיֵּ֤רֶד יְהוָה֙ בֶּֽעָנָ֔ן וַיִּתְיַצֵּ֥ב עִמֹּ֖ו שָׁ֑ם וַיִּקְרָ֥א בְשֵׁ֖ם יְהוָֽה׃
6พระยาห์เวห์ผ่านไปตรงหน้าเขาและประกาศว่า “พระยาห์เวห์! พระยาห์เวห์! พระเจ้าผู้เมตตาและกรุณา ไม่โกรธง่าย เปี่ยมด้วยความรักมั่นคงและความจริง
6וַיַּעֲבֹ֨ר יְהוָ֥ה ׀ עַל־פָּנָיו֮ וַיִּקְרָא֒ יְהוָ֣ה ׀ יְהוָ֔ה אֵ֥ל רַח֖וּם וְחַנּ֑וּן אֶ֥רֶךְ אַפַּ֖יִם וְרַב־חֶ֥סֶד וֶאֱמֶֽת׃
7ผู้รักษาความรักมั่นคงไว้แก่คนเป็นพัน ๆ ผู้ให้อภัยความผิด การไม่เชื่อฟัง และบาป แต่จะไม่ปล่อยคนผิดให้พ้นผิดอย่างเด็ดขาด และจะลงโทษความผิดของบรรพบุรุษไปถึงลูกหลานและเหลน ถึงรุ่นที่ 3 และ 4”
7נֹצֵ֥ר חֶ֙סֶד֙ לָאֲלָפִ֔ים נֹשֵׂ֥א עָוֹ֛ן וָפֶ֖שַׁע וְחַטָּאָ֑ה וְנַקֵּה֙ לֹ֣א יְנַקֶּ֔ה פֹּקֵ֣ד ׀ עֲוֹ֣ן אָבֹ֗ות עַל־בָּנִים֙ וְעַל־בְּנֵ֣י בָנִ֔ים עַל־שִׁלֵּשִׁ֖ים וְעַל־רִבֵּעִֽים׃
8โมเสสรีบก้มศีรษะลงสู่พื้นและนมัสการ
8וַיְמַהֵ֖ר מֹשֶׁ֑ה וַיִּקֹּ֥ד אַ֖רְצָה וַיִּשְׁתָּֽחוּ׃
9เขาพูดว่า “พระองค์ผู้เป็นเจ้านาย ถ้าผมเป็นที่พอใจของพระองค์ โปรดไปอยู่กลางพวกเราด้วยเถิด แม้ประชาชนพวกนี้จะหัวแข็ง โปรดยกโทษความผิดและบาปของพวกเรา และรับพวกเราไว้เป็นมรดกของพระองค์”
9וַיֹּ֡אמֶר אִם־נָא֩ מָצָ֨אתִי חֵ֤ן בְּעֵינֶ֙יךָ֙ אֲדֹנָ֔י יֵֽלֶךְ־נָ֥א אֲדֹנָ֖י בְּקִרְבֵּ֑נוּ כִּ֤י עַם־קְשֵׁה־עֹ֙רֶף֙ ה֔וּא וְסָלַחְתָּ֛ לַעֲוֹנֵ֥נוּ וּלְחַטָּאתֵ֖נוּ וּנְחַלְתָּֽנוּ׃
10พระองค์ตรัสว่า “ดูสิ เรากำลังทำพันธสัญญา ต่อหน้าประชาชนทั้งหมดของเจ้า เราจะทำสิ่งอัศจรรย์อย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นทั่วทั้งแผ่นดินโลกหรือในชนชาติใด และประชาชนทั้งหมดที่เจ้าอยู่ท่ามกลางจะได้เห็นกิจการของพระยาห์เวห์ เพราะสิ่งที่เราจะทำกับเจ้านั้นน่าเกรงขาม
10וַיֹּ֗אמֶר הִנֵּ֣ה אָנֹכִי֮ כֹּרֵ֣ת בְּרִית֒ נֶ֤גֶד כָּֽל־עַמְּךָ֙ אֶעֱשֶׂ֣ה נִפְלָאֹ֔ת אֲשֶׁ֛ר לֹֽא־נִבְרְא֥וּ בְכָל־הָאָ֖רֶץ וּבְכָל־הַגֹּויִ֑ם וְרָאָ֣ה כָל־הָ֠עָם אֲשֶׁר־אַתָּ֨ה בְקִרְבֹּ֜ו אֶת־מַעֲשֵׂ֤ה יְהוָה֙ כִּֽי־נֹורָ֣א ה֔וּא אֲשֶׁ֥ר אֲנִ֖י עֹשֶׂ֥ה עִמָּֽךְ׃
11จงทำตามสิ่งที่เราสั่งเจ้าในวันนี้ ดูสิ เราจะขับไล่ชาวอาโมไรต์ ชาวคานาอัน ชาวฮิตไทต์ ชาวเปริสไซต์ ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุสออกไปต่อหน้าเจ้า
11שְׁמָ֨ר־לְךָ֔ אֵ֛ת אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י מְצַוְּךָ֣ הַיֹּ֑ום הִנְנִ֧י גֹרֵ֣שׁ מִפָּנֶ֗יךָ אֶת־הָאֱמֹרִי֙ וְהַֽכְּנַעֲנִ֔י וְהַחִתִּי֙ וְהַפְּרִזִּ֔י וְהַחִוִּ֖י וְהַיְבוּסִֽי׃
12จงระวัง อย่าทำพันธสัญญากับชาวแผ่นดินที่เจ้ากำลังจะเข้าไปอยู่ เกรงว่าพันธสัญญานั้นจะกลายเป็นบ่วงดักสำหรับพวกเจ้า
12הִשָּׁ֣מֶר לְךָ֗ פֶּן־תִּכְרֹ֤ת בְּרִית֙ לְיֹושֵׁ֣ב הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֥ר אַתָּ֖ה בָּ֣א עָלֶ֑יהָ פֶּן־יִהְיֶ֥ה לְמֹוקֵ֖שׁ בְּקִרְבֶּֽךָ׃
13แต่เจ้าต้องรื้อแท่นบูชาของพวกเขา ทุบเสาหินของพวกเขาให้แตก และโค่นเสาอาเชราห์ของพวกเขาลง
13כִּ֤י אֶת־מִזְבְּחֹתָם֙ תִּתֹּצ֔וּן וְאֶת־מַצֵּבֹתָ֖ם תְּשַׁבֵּר֑וּן וְאֶת־אֲשֵׁרָ֖יו תִּכְרֹתֽוּן׃
14เพราะเจ้าต้องไม่นมัสการเทพเจ้าอื่นใด พระยาห์เวห์ ผู้มีนามว่า ‘ผู้หวงแหน’ เป็นพระเจ้าผู้หวงแหนความภักดีของเจ้า
14כִּ֛י לֹ֥א תִֽשְׁתַּחֲוֶ֖ה לְאֵ֣ל אַחֵ֑ר כִּ֤י יְהוָה֙ קַנָּ֣א שְׁמֹ֔ו אֵ֥ל קַנָּ֖א הֽוּא׃
15“อย่าทำพันธสัญญากับชาวแผ่นดินนั้น เกรงว่าพวกเขาจะไปเป็นชู้กับเทพเจ้าของตนและถวายเครื่องบูชาแก่เทพเจ้าเหล่านั้น แล้วมีคนเชิญเจ้าไปกินเครื่องบูชาของเขา
15פֶּן־תִּכְרֹ֥ת בְּרִ֖ית לְיֹושֵׁ֣ב הָאָ֑רֶץ וְזָנ֣וּ ׀ אַחֲרֵ֣י אֱלֹֽהֵיהֶ֗ם וְזָבְחוּ֙ לֵאלֹ֣הֵיהֶ֔ם וְקָרָ֣א לְךָ֔ וְאָכַלְתָּ֖ מִזִּבְחֹֽו׃
16แล้วเจ้ารับลูกสาวของพวกเขามาให้ลูกชายของเจ้า แล้วลูกสาวเหล่านั้นไปเป็นชู้กับเทพเจ้าของตน และทำให้ลูกชายของเจ้าไปเป็นชู้กับเทพเจ้าเหล่านั้นด้วย
16וְלָקַחְתָּ֥ מִבְּנֹתָ֖יו לְבָנֶ֑יךָ וְזָנ֣וּ בְנֹתָ֗יו אַחֲרֵי֙ אֱלֹ֣הֵיהֶ֔ן וְהִזְנוּ֙ אֶת־בָּנֶ֔יךָ אַחֲרֵ֖י אֱלֹהֵיהֶֽן׃
17“อย่าทำรูปเคารพหล่อขึ้นสำหรับพวกเจ้า
17אֱלֹהֵ֥י מַסֵּכָ֖ה לֹ֥א תַעֲשֶׂה־לָּֽךְ׃
18“จงรักษาเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ เจ้าต้องกินขนมปังไร้เชื้อ 7 วันตามที่เราสั่งเจ้า ในเวลาที่กำหนดไว้ในเดือนอาบีบ เพราะเจ้าออกจากอียิปต์ในเดือนอาบีบ
18אֶת־חַ֣ג הַמַּצֹּות֮ תִּשְׁמֹר֒ שִׁבְעַ֨ת יָמִ֜ים תֹּאכַ֤ל מַצֹּות֙ אֲשֶׁ֣ר צִוִּיתִ֔ךָ לְמֹועֵ֖ד חֹ֣דֶשׁ הָאָבִ֑יב כִּ֚י בְּחֹ֣דֶשׁ הָֽאָבִ֔יב יָצָ֖אתָ מִמִּצְרָֽיִם׃
19“ลูกแรกจากครรภ์ทุกคนและทุกตัวเป็นของเรา รวมทั้งลูกตัวแรกของฝูงสัตว์ของเจ้าที่เป็นตัวผู้ ทั้งวัวและแกะ
19כָּל־פֶּ֥טֶר רֶ֖חֶם לִ֑י וְכָֽל־מִקְנְךָ֙ תִּזָּכָ֔ר פֶּ֖טֶר שֹׁ֥ור וָשֶֽׂה׃
20เจ้าต้องไถ่ลูกลาตัวแรกด้วยลูกแกะ ถ้าไม่ไถ่ก็ต้องหักคอมัน เจ้าต้องไถ่ลูกชายคนโตทั้งหมดของเจ้า และไม่มีใครมาปรากฏต่อหน้าเราโดยมือเปล่า
20וּפֶ֤טֶר חֲמֹור֙ תִּפְדֶּ֣ה בְשֶׂ֔ה וְאִם־לֹ֥א תִפְדֶּ֖ה וַעֲרַפְתֹּ֑ו כֹּ֣ל בְּכֹ֤ור בָּנֶ֙יךָ֙ תִּפְדֶּ֔ה וְלֹֽא־יֵרָא֥וּ פָנַ֖י רֵיקָֽם׃
21“เจ้าต้องทำงาน 6 วัน แต่วันที่ 7 ต้องพัก แม้ในฤดูไถนาและฤดูเก็บเกี่ยวเจ้าก็ต้องพัก
21שֵׁ֤שֶׁת יָמִים֙ תַּעֲבֹ֔ד וּבַיֹּ֥ום הַשְּׁבִיעִ֖י תִּשְׁבֹּ֑ת בֶּחָרִ֥ישׁ וּבַקָּצִ֖יר תִּשְׁבֹּֽת׃
22“จงถือเทศกาลสัปดาห์ด้วยผลแรกจากการเก็บเกี่ยวข้าวสาลี และถือเทศกาลเก็บเกี่ยวเมื่อสิ้นปี
22וְחַ֤ג שָׁבֻעֹת֙ תַּעֲשֶׂ֣ה לְךָ֔ בִּכּוּרֵ֖י קְצִ֣יר חִטִּ֑ים וְחַג֙ הָֽאָסִ֔יף תְּקוּפַ֖ת הַשָּׁנָֽה׃
23ปีละ 3 ครั้ง ผู้ชายทุกคนของเจ้าต้องมาปรากฏต่อหน้าพระยาห์เวห์ผู้เป็นเจ้านาย พระเจ้าแห่งอิสราเอล
23שָׁלֹ֥שׁ פְּעָמִ֖ים בַּשָּׁנָ֑ה יֵרָאֶה֙ כָּל־זְכ֣וּרְךָ֔ אֶת־פְּנֵ֛י הָֽאָדֹ֥ן ׀ יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
24เพราะเราจะขับไล่ชนชาติต่าง ๆ ออกไปต่อหน้าเจ้าและขยายเขตแดนของเจ้า เมื่อเจ้าขึ้นไปปรากฏต่อหน้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า ปีละ 3 ครั้ง จะไม่มีใครคิดอยากได้แผ่นดินของเจ้า
24כִּֽי־אֹורִ֤ישׁ גֹּויִם֙ מִפָּנֶ֔יךָ וְהִרְחַבְתִּ֖י אֶת־גְּבוּלֶ֑ךָ וְלֹא־יַחְמֹ֥ד אִישׁ֙ אֶֽת־אַרְצְךָ֔ בַּעֲלֹֽתְךָ֗ לֵרָאֹות֙ אֶת־פְּנֵי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ שָׁלֹ֥שׁ פְּעָמִ֖ים בַּשָּׁנָֽה׃
25“อย่าถวายเลือดของเครื่องบูชาของเราพร้อมกับขนมปังที่มีเชื้อ และอย่าเหลือเครื่องบูชาของเทศกาลปัสกาไว้จนถึงเช้า
25לֹֽא־תִשְׁחַ֥ט עַל־חָמֵ֖ץ דַּם־זִבְחִ֑י וְלֹא־יָלִ֣ין לַבֹּ֔קֶר זֶ֖בַח חַ֥ג הַפָּֽסַח׃
26“จงนำส่วนแรกจากผลผลิตแรกของแผ่นดินของเจ้ามายังพระนิเวศของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า “อย่าต้มลูกแพะในน้ำนมของแม่มัน”
26רֵאשִׁ֗ית בִּכּוּרֵי֙ אַדְמָ֣תְךָ֔ תָּבִ֕יא בֵּ֖ית יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ לֹא־תְבַשֵּׁ֥ל גְּדִ֖י בַּחֲלֵ֥ב אִמֹּֽו׃ פ
27พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงเขียนถ้อยคำเหล่านี้ไว้ เพราะเราทำพันธสัญญากับเจ้าและกับอิสราเอลตามถ้อยคำเหล่านี้”
27וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה כְּתָב־לְךָ֖ אֶת־הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֑לֶּה כִּ֞י עַל־פִּ֣י ׀ הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֗לֶּה כָּרַ֧תִּי אִתְּךָ֛ בְּרִ֖ית וְאֶת־יִשְׂרָאֵֽל׃
28เขาอยู่กับพระยาห์เวห์ที่นั่น 40 วัน 40 คืน โดยไม่กินขนมปังและไม่ดื่มน้ำ เขาเขียนถ้อยคำแห่งพันธสัญญา คือคำสั่ง 10 ประการ ลงบนแผ่นศิลา
28וֽ͏ַיְהִי־שָׁ֣ם עִם־יְהוָ֗ה אַרְבָּעִ֥ים יֹום֙ וְאַרְבָּעִ֣ים לַ֔יְלָה לֶ֚חֶם לֹ֣א אָכַ֔ל וּמַ֖יִם לֹ֣א שָׁתָ֑ה וַיִּכְתֹּ֣ב עַל־הַלֻּחֹ֗ת אֵ֚ת דִּבְרֵ֣י הַבְּרִ֔ית עֲשֶׂ֖רֶת הַדְּבָרִֽים׃
29เมื่อโมเสสลงมาจากภูเขาซีนาย เขาถือแผ่นศิลาพันธสัญญา 2 แผ่นไว้ในมือ โมเสสไม่รู้เลยว่าผิวหน้าของเขาเปล่งแสงเพราะเขาได้พูดกับพระยาห์เวห์
29וַיְהִ֗י בְּרֶ֤דֶת מֹשֶׁה֙ מֵהַ֣ר סִינַ֔י וּשְׁנֵ֨י לֻחֹ֤ת הָֽעֵדֻת֙ בְּיַד־מֹשֶׁ֔ה בְּרִדְתֹּ֖ו מִן־הָהָ֑ר וּמֹשֶׁ֣ה לֹֽא־יָדַ֗ע כִּ֥י קָרַ֛ן עֹ֥ור פָּנָ֖יו בְּדַבְּרֹ֥ו אִתֹּֽו׃
30เมื่ออาโรนและชาวอิสราเอลทุกคนเห็นโมเสส ก็เห็นว่าผิวหน้าของเขาเปล่งแสง พวกเขาจึงกลัวไม่กล้าเข้าใกล้
30וַיַּ֨רְא אַהֲרֹ֜ן וְכָל־בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ אֶת־מֹשֶׁ֔ה וְהִנֵּ֥ה קָרַ֖ן עֹ֣ור פָּנָ֑יו וַיִּֽירְא֖וּ מִגֶּ֥שֶׁת אֵלָֽיו׃
31โมเสสเรียกพวกเขา อาโรนและผู้นำทั้งหมดของชุมชนจึงกลับมาหาเขา แล้วโมเสสก็พูดกับพวกเขา
31וַיִּקְרָ֤א אֲלֵהֶם֙ מֹשֶׁ֔ה וַיָּשֻׁ֧בוּ אֵלָ֛יו אַהֲרֹ֥ן וְכָל־הַנְּשִׂאִ֖ים בָּעֵדָ֑ה וַיְדַבֵּ֥ר מֹשֶׁ֖ה אֲלֵהֶֽם׃
32หลังจากนั้นชาวอิสราเอลทุกคนก็เข้ามาใกล้ และโมเสสบอกคำสั่งทั้งหมดที่พระยาห์เวห์ตรัสกับเขาบนภูเขาซีนายแก่พวกเขา
32וְאַחֲרֵי־כֵ֥ן נִגְּשׁ֖וּ כָּל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיְצַוֵּ֕ם אֵת֩ כָּל־אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֧ר יְהוָ֛ה אִתֹּ֖ו בְּהַ֥ר סִינָֽי׃
33เมื่อโมเสสพูดกับพวกเขาเสร็จ เขาก็เอาผ้าคลุมหน้าปิดไว้
33וַיְכַ֣ל מֹשֶׁ֔ה מִדַּבֵּ֖ר אִתָּ֑ם וַיִּתֵּ֥ן עַל־פָּנָ֖יו מַסְוֶֽה׃
34แต่เมื่อโมเสสเข้าไปต่อหน้าพระยาห์เวห์เพื่อพูดกับพระองค์ เขาจะเอาผ้าคลุมหน้าออกจนกว่าจะออกมา แล้วเมื่อออกมาก็จะบอกชาวอิสราเอลถึงสิ่งที่ได้รับคำสั่ง
34וּבְבֹ֨א מֹשֶׁ֜ה לִפְנֵ֤י יְהוָה֙ לְדַבֵּ֣ר אִתֹּ֔ו יָסִ֥יר אֶת־הַמַּסְוֶ֖ה עַד־צֵאתֹ֑ו וְיָצָ֗א וְדִבֶּר֙ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֵ֖ת אֲשֶׁ֥ר יְצֻוֶּֽה׃
35ชาวอิสราเอลเห็นว่าผิวหน้าของโมเสสเปล่งแสง โมเสสจึงเอาผ้าคลุมหน้าปิดไว้อีก จนกว่าเขาจะเข้าไปพูดกับพระยาห์เวห์
35וְרָא֤וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ אֶת־פְּנֵ֣י מֹשֶׁ֔ה כִּ֣י קָרַ֔ן עֹ֖ור פְּנֵ֣י מֹשֶׁ֑ה וְהֵשִׁ֨יב מֹשֶׁ֤ה אֶת־הַמַּסְוֶה֙ עַל־פָּנָ֔יו עַד־בֹּאֹ֖ו לְדַבֵּ֥ר אִתֹּֽו׃ ס
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.