อพยพ 31

Freedom Bible (Thai)Translation

Freedom Bible (Thai)

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)

1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า

1וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

2“ดูสิ เราได้เจาะจงเรียกเบซาเลล บุตรอูรี บุตรเฮอร์ จากเผ่ายูดาห์

2רְאֵ֖ה קָרָ֣אתִֽי בְשֵׁ֑ם בְּצַלְאֵ֛ל בֶּן־אוּרִ֥י בֶן־ח֖וּר לְמַטֵּ֥ה יְהוּדָֽה׃

3เราให้เขาเปี่ยมด้วยพระวิญญาณของพระเจ้า พร้อมด้วยสติปัญญา ความเข้าใจ ความรู้ และฝีมือทุกชนิด

3וָאֲמַלֵּ֥א אֹתֹ֖ו ר֣וּחַ אֱלֹהִ֑ים בְּחָכְמָ֛ה וּבִתְבוּנָ֥ה וּבְדַ֖עַת וּבְכָל־מְלָאכָֽה׃

4เพื่อคิดออกแบบงานอย่างชำนาญ และทำงานทองคำ เงิน และทองสัมฤทธิ์

4לַחְשֹׁ֖ב מַחֲשָׁבֹ֑ת לַעֲשֹׂ֛ות בַּזָּהָ֥ב וּבַכֶּ֖סֶף וּבַנְּחֹֽשֶׁת׃

5เจียระไนอัญมณีสำหรับฝัง แกะสลักไม้ และทำงานฝีมือทุกชนิด

5וּבַחֲרֹ֥שֶׁת אֶ֛בֶן לְמַלֹּ֖את וּבַחֲרֹ֣שֶׁת עֵ֑ץ לַעֲשֹׂ֖ות בְּכָל־מְלָאכָֽה׃

6และดูสิ เราแต่งตั้งโอโฮลีอับ บุตรอาหิสามัค จากเผ่าดาน ให้ทำงานร่วมกับเขา เราได้ให้สติปัญญาแก่ทุกคนที่มีปัญญาและฝีมือ เพื่อให้พวกเขาทำทุกสิ่งที่เราสั่งเจ้า

6וַאֲנִ֞י הִנֵּ֧ה נָתַ֣תִּי אִתֹּ֗ו אֵ֣ת אָהֳלִיאָ֞ב בֶּן־אֲחִֽיסָמָךְ֙ לְמַטֵּה־דָ֔ן וּבְלֵ֥ב כָּל־חֲכַם־לֵ֖ב נָתַ֣תִּי חָכְמָ֑ה וְעָשׂ֕וּ אֵ֖ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר צִוִּיתִֽךָ׃

7คือเต็นท์นัดพบ หีบพันธสัญญา ฝาปิดแห่งพระเมตตาซึ่งอยู่บนหีบ และเครื่องใช้ทั้งหมดของเต็นท์

7אֵ֣ת ׀ אֹ֣הֶל מֹועֵ֗ד וְאֶת־הָֽאָרֹן֙ לָֽעֵדֻ֔ת וְאֶת־הַכַּפֹּ֖רֶת אֲשֶׁ֣ר עָלָ֑יו וְאֵ֖ת כָּל־כְּלֵ֥י הָאֹֽהֶל׃

8โต๊ะกับเครื่องใช้ เชิงตะเกียงทองคำบริสุทธิ์กับอุปกรณ์ทั้งหมด แท่นเผาเครื่องหอม

8וְאֶת־הַשֻּׁלְחָן֙ וְאֶת־כֵּלָ֔יו וְאֶת־הַמְּנֹרָ֥ה הַטְּהֹרָ֖ה וְאֶת־כָּל־כֵּלֶ֑יהָ וְאֵ֖ת מִזְבַּ֥ח הַקְּטֹֽרֶת׃

9แท่นเครื่องบูชาเผาทั้งตัวกับเครื่องใช้ทั้งหมด และอ่างพร้อมฐาน

9וְאֶת־מִזְבַּ֥ח הָעֹלָ֖ה וְאֶת־כָּל־כֵּלָ֑יו וְאֶת־הַכִּיֹּ֖ור וְאֶת־כַּנֹּֽו׃

10เครื่องแต่งกายที่ทออย่างประณีต คือเครื่องแต่งกายศักดิ์สิทธิ์ของอาโรนปุโรหิต และเครื่องแต่งกายของลูกชายสำหรับทำหน้าที่ปุโรหิต

10וְאֵ֖ת בִּגְדֵ֣י הַשְּׂרָ֑ד וְאֶת־בִּגְדֵ֤י הַקֹּ֙דֶשׁ֙ לְאַהֲרֹ֣ן הַכֹּהֵ֔ן וְאֶת־בִּגְדֵ֥י בָנָ֖יו לְכַהֵֽן׃

11น้ำมันชโลมและเครื่องหอมจากเครื่องเทศหอมสำหรับที่ศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาต้องทำทุกอย่างตามที่เราสั่งเจ้า”

11וְאֵ֨ת שֶׁ֧מֶן הַמִּשְׁחָ֛ה וְאֶת־קְטֹ֥רֶת הַסַּמִּ֖ים לַקֹּ֑דֶשׁ כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר־צִוִּיתִ֖ךָ יַעֲשֽׂוּ׃ פ

12พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า

12וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

13“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘พวกเจ้าต้องรักษาวันสะบาโตของเราอย่างแน่นอน เพราะเป็นหมายสำคัญระหว่างเรากับพวกเจ้าตลอดทุกชั่วอายุ เพื่อพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ผู้ทำให้พวกเจ้าศักดิ์สิทธิ์

13וְאַתָּ֞ה דַּבֵּ֨ר אֶל־בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ לֵאמֹ֔ר אַ֥ךְ אֶת־שַׁבְּתֹתַ֖י תִּשְׁמֹ֑רוּ כִּי֩ אֹ֨ות הִ֜וא בֵּינִ֤י וּבֵֽינֵיכֶם֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם לָדַ֕עַת כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדִּשְׁכֶֽם׃

14เพราะฉะนั้นจงรักษาวันสะบาโต เพราะเป็นวันศักดิ์สิทธิ์สำหรับพวกเจ้า ใครละเมิดความศักดิ์สิทธิ์ของวันนั้นต้องถูกประหารอย่างแน่นอน และใครทำงานในวันนั้นต้องถูกตัดออกจากประชาชนของตน

14וּשְׁמַרְתֶּם֙ אֶת־הַשַּׁבָּ֔ת כִּ֛י קֹ֥דֶשׁ הִ֖וא לָכֶ֑ם מְחַֽלְלֶ֙יהָ֙ מֹ֣ות יוּמָ֔ת כִּ֗י כָּל־הָעֹשֶׂ֥ה בָהּ֙ מְלָאכָ֔ה וְנִכְרְתָ֛ה הַנֶּ֥פֶשׁ הַהִ֖וא מִקֶּ֥רֶב עַמֶּֽיהָ׃

15ทำงานได้ 6 วัน แต่วันที่ 7 เป็นวันสะบาโต เป็นวันพักอย่างเต็มที่และศักดิ์สิทธิ์แด่พระยาห์เวห์ ใครทำงานในวันสะบาโตต้องถูกประหารอย่างแน่นอน

15שֵׁ֣שֶׁת יָמִים֮ יֵעָשֶׂ֣ה מְלָאכָה֒ וּבַיֹּ֣ום הַשְּׁבִיעִ֗י שַׁבַּ֧ת שַׁבָּתֹ֛ון קֹ֖דֶשׁ לַיהוָ֑ה כָּל־הָעֹשֶׂ֧ה מְלָאכָ֛ה בְּיֹ֥ום הַשַּׁבָּ֖ת מֹ֥ות יוּמָֽת׃

16ชาวอิสราเอลจึงต้องรักษาวันสะบาโตและถือวันสะบาโตตลอดทุกชั่วอายุ เป็นพันธสัญญาถาวร

16וְשָׁמְר֥וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל אֶת־הַשַּׁבָּ֑ת לַעֲשֹׂ֧ות אֶת־הַשַּׁבָּ֛ת לְדֹרֹתָ֖ם בְּרִ֥ית עֹולָֽם׃

17วันสะบาโตเป็นหมายสำคัญระหว่างเรากับชาวอิสราเอลตลอดไป เพราะพระยาห์เวห์สร้างฟ้าและแผ่นดินใน 6 วัน และในวันที่ 7 พระองค์พักและสดชื่นขึ้น’”

17בֵּינִ֗י וּבֵין֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֹ֥ות הִ֖וא לְעֹלָ֑ם כִּי־שֵׁ֣שֶׁת יָמִ֗ים עָשָׂ֤ה יְהוָה֙ אֶת־הַשָּׁמַ֣יִם וְאֶת־הָאָ֔רֶץ וּבַיֹּום֙ הַשְּׁבִיעִ֔י שָׁבַ֖ת וַיִּנָּפַֽשׁ׃ ס

18เมื่อพระองค์ตรัสกับโมเสสบนภูเขาซีนายเสร็จแล้ว พระองค์มอบแผ่นศิลาพันธสัญญา 2 แผ่นแก่โมเสส เป็นแผ่นศิลาที่เขียนด้วยนิ้วมือของพระเจ้า

18וַיִּתֵּ֣ן אֶל־מֹשֶׁ֗ה כְּכַלֹּתֹו֙ לְדַבֵּ֤ר אִתֹּו֙ בְּהַ֣ר סִינַ֔י שְׁנֵ֖י לֻחֹ֣ת הָעֵדֻ֑ת לֻחֹ֣ת אֶ֔בֶן כְּתֻבִ֖ים בְּאֶצְבַּ֥ע אֱלֹהִֽים׃

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.