อพยพ 31
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
1وَكَلَّمَ ٱلرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:
2“ดูสิ เราได้เจาะจงเรียกเบซาเลล บุตรอูรี บุตรเฮอร์ จากเผ่ายูดาห์
2«اُنْظُرْ. قَدْ دَعَوْتُ بَصَلْئِيلَ بْنَ أُورِي بْنَ حُورَ مِنْ سِبْطِ يَهُوذَا بِٱسْمِهِ،
3เราให้เขาเปี่ยมด้วยพระวิญญาณของพระเจ้า พร้อมด้วยสติปัญญา ความเข้าใจ ความรู้ และฝีมือทุกชนิด
3وَمَلَأْتُهُ مِنْ رُوحِ ٱللهِ بِٱلْحِكْمَةِ وَٱلْفَهْمِ وَٱلْمَعْرِفَةِ وَكُلِّ صَنْعَةٍ،
4เพื่อคิดออกแบบงานอย่างชำนาญ และทำงานทองคำ เงิน และทองสัมฤทธิ์
4لِٱخْتِرَاعِ مُخْتَرَعَاتٍ لِيَعْمَلَ فِي ٱلذَّهَبِ وَٱلْفِضَّةِ وَٱلنُّحَاسِ،
5เจียระไนอัญมณีสำหรับฝัง แกะสลักไม้ และทำงานฝีมือทุกชนิด
5وَنَقْشِ حِجَارَةٍ لِلتَّرْصِيعِ، وَنِجَارَةِ ٱلْخَشَبِ، لِيَعْمَلَ فِي كُلِّ صَنْعَةٍ.
6และดูสิ เราแต่งตั้งโอโฮลีอับ บุตรอาหิสามัค จากเผ่าดาน ให้ทำงานร่วมกับเขา เราได้ให้สติปัญญาแก่ทุกคนที่มีปัญญาและฝีมือ เพื่อให้พวกเขาทำทุกสิ่งที่เราสั่งเจ้า
6وَهَا أَنَا قَدْ جَعَلْتُ مَعَهُ أُهُولِيآبَ بْنَ أَخِيسَامَاكَ مِنْ سِبْطِ دَانَ. وَفِي قَلْبِ كُلِّ حَكِيمِ ٱلْقَلْبِ جَعَلْتُ حِكْمَةً، لِيَصْنَعُوا كُلَّ مَا أَمَرْتُكَ:
7คือเต็นท์นัดพบ หีบพันธสัญญา ฝาปิดแห่งพระเมตตาซึ่งอยู่บนหีบ และเครื่องใช้ทั้งหมดของเต็นท์
7خَيْمَةَ ٱلِٱجْتِمَاعِ، وَتَابُوتَ ٱلشَّهَادَةِ، وَٱلْغِطَاءَ ٱلَّذِي عَلَيْهِ، وَكُلَّ آنِيَةِ ٱلْخَيْمَةِ،
8โต๊ะกับเครื่องใช้ เชิงตะเกียงทองคำบริสุทธิ์กับอุปกรณ์ทั้งหมด แท่นเผาเครื่องหอม
8وَٱلْمَائِدَةَ وَآنِيَتَهَا، وَٱلْمَنَارَةَ ٱلطَّاهِرَةَ وَكُلَّ آنِيَتِهَا، وَمَذْبَحَ ٱلْبَخُورِ،
9แท่นเครื่องบูชาเผาทั้งตัวกับเครื่องใช้ทั้งหมด และอ่างพร้อมฐาน
9وَمَذْبَحَ ٱلْمُحْرَقَةِ وَكُلَّ آنِيَتِهِ، وَٱلْمِرْحَضَةَ وَقَاعِدَتَهَا،
10เครื่องแต่งกายที่ทออย่างประณีต คือเครื่องแต่งกายศักดิ์สิทธิ์ของอาโรนปุโรหิต และเครื่องแต่งกายของลูกชายสำหรับทำหน้าที่ปุโรหิต
10وَٱلثِّيَابَ ٱلْمَنْسُوجَةَ، وَٱلثِّيَابَ ٱلْمُقَدَّسَةَ لِهَارُونَ ٱلْكَاهِنِ وَثِيَابَ بَنِيهِ لِلْكَهَانَةِ،
11น้ำมันชโลมและเครื่องหอมจากเครื่องเทศหอมสำหรับที่ศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาต้องทำทุกอย่างตามที่เราสั่งเจ้า”
11وَدُهْنَ ٱلْمَسْحَةِ وَٱلْبَخُورَ ٱلْعَطِرَ لِلْقُدْسِ. حَسَبَ كُلِّ مَا أَمَرْتُكَ بِهِ يَصْنَعُونَ».
12พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
12وَكَلَّمَ ٱلرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:
13“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘พวกเจ้าต้องรักษาวันสะบาโตของเราอย่างแน่นอน เพราะเป็นหมายสำคัญระหว่างเรากับพวกเจ้าตลอดทุกชั่วอายุ เพื่อพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ผู้ทำให้พวกเจ้าศักดิ์สิทธิ์
13«وَأَنْتَ تُكَلِّمُ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلًا: سُبُوتِي تَحْفَظُونَهَا، لِأَنَّهُ عَلَامَةٌ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ فِي أَجْيَالِكُمْ لِتَعْلَمُوا أَنِّي أَنَا ٱلرَّبُّ ٱلَّذِي يُقَدِّسُكُمْ،
14เพราะฉะนั้นจงรักษาวันสะบาโต เพราะเป็นวันศักดิ์สิทธิ์สำหรับพวกเจ้า ใครละเมิดความศักดิ์สิทธิ์ของวันนั้นต้องถูกประหารอย่างแน่นอน และใครทำงานในวันนั้นต้องถูกตัดออกจากประชาชนของตน
14فَتَحْفَظُونَ ٱلسَّبْتَ لِأَنَّهُ مُقَدَّسٌ لَكُمْ. مَنْ دَنَّسَهُ يُقْتَلُ قَتْلًا. إِنَّ كُلَّ مَنْ صَنَعَ فِيهِ عَمَلًا تُقْطَعُ تِلْكَ ٱلنَّفْسُ مِنْ بَيْنِ شَعْبِهَا.
15ทำงานได้ 6 วัน แต่วันที่ 7 เป็นวันสะบาโต เป็นวันพักอย่างเต็มที่และศักดิ์สิทธิ์แด่พระยาห์เวห์ ใครทำงานในวันสะบาโตต้องถูกประหารอย่างแน่นอน
15سِتَّةَ أَيَّامٍ يُصْنَعُ عَمَلٌ، وَأَمَّا ٱلْيَوْمُ ٱلْسَّابِعُ فَفِيهِ سَبْتُ عُطْلَةٍ مُقَدَّسٌ لِلرَّبِّ. كُلُّ مَنْ صَنَعَ عَمَلًا فِي يَوْمِ ٱلسَّبْتِ يُقْتَلُ قَتْلًا.
16ชาวอิสราเอลจึงต้องรักษาวันสะบาโตและถือวันสะบาโตตลอดทุกชั่วอายุ เป็นพันธสัญญาถาวร
16فَيَحْفَظُ بَنُو إِسْرَائِيلَ ٱلسَّبْتَ لِيَصْنَعُوا ٱلسَّبْتَ فِي أَجْيَالِهِمْ عَهْدًا أَبَدِيًّا.
17วันสะบาโตเป็นหมายสำคัญระหว่างเรากับชาวอิสราเอลตลอดไป เพราะพระยาห์เวห์สร้างฟ้าและแผ่นดินใน 6 วัน และในวันที่ 7 พระองค์พักและสดชื่นขึ้น’”
17هُوَ بَيْنِي وَبَيْنَ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَامَةٌ إِلَى ٱلْأَبَدِ. لِأَنَّهُ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ صَنَعَ ٱلرَّبُّ ٱلسَّمَاءَ وَٱلْأَرْضَ، وَفِي ٱلْيَوْمِ ٱلسَّابِعِ ٱسْتَرَاحَ وَتَنَفَّسَ».
18เมื่อพระองค์ตรัสกับโมเสสบนภูเขาซีนายเสร็จแล้ว พระองค์มอบแผ่นศิลาพันธสัญญา 2 แผ่นแก่โมเสส เป็นแผ่นศิลาที่เขียนด้วยนิ้วมือของพระเจ้า
18ثُمَّ أَعْطَى مُوسَى عِنْدَ فَرَاغِهِ مِنَ ٱلْكَلَامِ مَعَهُ فِي جَبَلِ سِينَاءَ لَوْحَيِ ٱلشَّهَادَةِ: لَوْحَيْ حَجَرٍ مَكْتُوبَيْنِ بِإِصْبِعِ ٱللهِ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.