อพยพ
Chapter 21
Freedom Bible (Thai)
vs Smith–Van Dyck Ara…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

อพยพ 21

Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1“ต่อ​ไป​นี้​คือ​ข้อ​กำหนด​ที่​เจ้า​ต้อง​บอก​พวก​เขา
1«وَهَذِهِ هِيَ ٱلْأَحْكَامُ ٱلَّتِي تَضَعُ أَمَامَهُمْ:
2“ถ้า​เจ้า​ซื้อ​ทาส​ชาว​ฮีบรู เขา​ต้อง​รับใช้ 6 ปี และ​ใน​ปี​ที่ 7 เขา​จะ​ออก​ไป​เป็น​อิสระ​โดย​ไม่​ต้อง​จ่าย​อะไร
2إِذَا ٱشْتَرَيْتَ عَبْدًا عِبْرَانِيًّا، فَسِتَّ سِنِينَ يَخْدِمُ، وَفِي ٱلسَّابِعَةِ يَخْرُجُ حُرًّا مَجَّانًا.
3ถ้า​เขา​เข้า​มา​คน​เดียว เขา​ก็​ออก​ไป​คน​เดียว ถ้า​เขา​มี​ภรรยา​อยู่​แล้ว ภรรยา​ก็​ออก​ไป​พร้อม​เขา
3إِنْ دَخَلَ وَحْدَهُ فَوَحْدَهُ يَخْرُجُ. إِنْ كَانَ بَعْلَ ٱمْرَأَةٍ، تَخْرُجُ ٱمْرَأَتُهُ مَعَهُ.
4ถ้า​นาย​ของ​เขา​หา​ภรรยา​ให้ และ​นาง​มี​ลูกชาย​หรือ​ลูกสาว​กับ​เขา ภรรยา​และ​ลูก ๆ จะ​เป็น​ของ​นาย ส่วนตัว​เขา​จะ​ออก​ไป​คน​เดียว
4إِنْ أَعْطَاهُ سَيِّدُهُ ٱمْرَأَةً وَوَلَدَتْ لَهُ بَنِينَ أَوْ بَنَاتٍ، فَٱلْمَرْأَةُ وَأَوْلَادُهَا يَكُونُونَ لِسَيِّدِهِ، وَهُوَ يَخْرُجُ وَحْدَهُ.
5แต่​ถ้า​ทาส​คน​นั้น​ยืนยัน​ว่า ‘ผม​รัก​นาย รัก​ภรรยา​และ​ลูก ๆ ของ​ผม ผม​ไม่​อยาก​ออก​ไป​เป็น​อิสระ’
5وَلَكِنْ إِنْ قَالَ ٱلْعَبْدُ: أُحِبُّ سَيِّدِي وَٱمْرَأَتِي وَأَوْلَادِي، لَا أَخْرُجُ حُرًّا،
6นาย​ต้อง​พา​เขา​ไป​หา​พระเจ้า แล้ว​พา​ไป​ที่​ประตู​หรือ​วงกบ​ประตู จาก​นั้น​นาย​จะ​ใช้​เหล็ก​แหลม​เจาะ​หู​เขา และ​เขา​จะ​รับใช้​นาย​ตลอด​ไป
6يُقَدِّمُهُ سَيِّدُهُ إِلَى ٱللهِ، وَيُقَرِّبُهُ إِلَى ٱلْبَابِ أَوْ إِلَى ٱلْقَائِمَةِ، وَيَثْقُبُ سَيِّدُهُ أُذْنَهُ بِٱلْمِثْقَبِ، فَيَخْدِمُهُ إِلَى ٱلْأَبَدِ.
7“ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ขาย​ลูกสาว​ให้​เป็น​ทาส​หญิง นาง​จะ​ไม่​ได้​ออก​ไป​เป็น​อิสระ​เหมือน​ทาส​ชาย
7وَإِذَا بَاعَ رَجُلٌ ٱبْنَتَهُ أَمَةً، لَا تَخْرُجُ كَمَا يَخْرُجُ ٱلْعَبِيدُ.
8ถ้า​นาง​ไม่​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​นาย​ซึ่ง​รับ​นาง​ไว้​เป็น​ภรรยา เขา​ต้อง​ยอม​ให้​นาง​ถูก​ไถ่​ตัว เขา​ไม่​มี​สิทธิ์​ขาย​นาง​ให้​ชน​ต่าง​ชาติ เพราะ​เขา​ได้​ปฏิบัติ​ต่อ​นาง​อย่าง​ไม่​ซื่อสัตย์
8إِنْ قَبُحَتْ فِي عَيْنَيْ سَيِّدِهَا ٱلَّذِي خَطَبَهَا لِنَفْسِهِ، يَدَعُهَا تُفَكُّ. وَلَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ أَنْ يَبِيعَهَا لِقَوْمٍ أَجَانِبَ لِغَدْرِهِ بِهَا.
9ถ้า​เขา​ยก​นาง​ให้​แต่งงาน​กับ​ลูกชาย​ของ​ตน เขา​ต้อง​ปฏิบัติ​ต่อ​นาง​เหมือน​ลูกสาว
9وَإِنْ خَطَبَهَا لِٱبْنِهِ فَبِحَسَبِ حَقِّ ٱلْبَنَاتِ يَفْعَلُ لَهَا.
10ถ้า​เขา​รับ​ภรรยา​อีก​คน เขา​ต้อง​ไม่​ลด​อาหาร เสื้อ​ผ้า หรือ​สิทธิ​ใน​ฐานะ​ภรรยา​ของ​นาง
10إِنِ ٱتَّخَذَ لِنَفْسِهِ أُخْرَى، لَا يُنَقِّصُ طَعَامَهَا وَكِسْوَتَهَا وَمُعَاشَرَتَهَا.
11ถ้า​เขา​ไม่​ทำ 3 อย่าง​นี้​ให้​นาง นาง​ออก​ไป​เป็น​อิสระ​ได้​โดย​ไม่​ต้อง​จ่าย​เงิน
11وَإِنْ لَمْ يَفْعَلْ لَهَا هَذِهِ ٱلثَّلَاثَ تَخْرُجُ مَجَّانًا بِلَا ثَمَنٍ.
12“ใคร​ตี​คน​อื่น​จน​ตาย คน​นั้น​ต้อง​ถูก​ประหาร​อย่าง​แน่นอน
12«مَنْ ضَرَبَ إِنْسَانًا فَمَاتَ يُقْتَلُ قَتْلًا.
13แต่​ถ้า​ไม่​ได้​ตั้งใจ​และ​พระเจ้า​ปล่อย​ให้​เหตุการณ์​นั้น​เกิด​ขึ้น เรา​จะ​กำหนด​สถานที่​ให้​เขา​หนี​ไป​ได้
13وَلَكِنَّ ٱلَّذِي لَمْ يَتَعَمَّدْ، بَلْ أَوْقَعَ ٱللهُ فِي يَدِهِ، فَأَنَا أَجْعَلُ لَكَ مَكَانًا يَهْرُبُ إِلَيْهِ.
14แต่​ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​วาง​แผน​แล้ว​จงใจ​ฆ่า​ผู้​อื่น เจ้า​ต้อง​เอา​ตัว​เขา​ออก​มา​จาก​แท่น​บูชา​ของ​เรา​เพื่อ​ให้​เขา​ตาย
14وَإِذَا بَغَى إِنْسَانٌ عَلَى صَاحِبِهِ لِيَقْتُلَهُ بِغَدْرٍ فَمِنْ عِنْدِ مَذْبَحِي تَأْخُذُهُ لِلْمَوْتِ.
15“ใคร​ทำร้าย​พ่อ​หรือ​แม่ ต้อง​ถูก​ประหาร​อย่าง​แน่นอน
15وَمَنْ ضَرَبَ أَبَاهُ أَوْ أُمَّهُ يُقْتَلُ قَتْلًا.
16“ใคร​ลักพา​ตัว​คน​ไป​ขาย หรือ​พบ​ว่า​คน​ที่​ถูก​ลักพา​ตัว​ยัง​อยู่​ใน​มือ​เขา คน​นั้น​ต้อง​ถูก​ประหาร​อย่าง​แน่นอน
16وَمَنْ سَرَقَ إِنْسَانًا وَبَاعَهُ، أَوْ وُجِدَ فِي يَدِهِ، يُقْتَلُ قَتْلًا.
17“ใคร​สาปแช่ง​พ่อ​หรือ​แม่ ต้อง​ถูก​ประหาร​อย่าง​แน่นอน
17وَمَنْ شَتَمَ أَبَاهُ أَوْ أُمَّهُ يُقْتَلُ قَتْلًا.
18“ถ้า​ผู้​ชาย​ทะเลาะ​กัน แล้ว​คน​หนึ่ง​เอา​หิน​หรือ​กำปั้น​ตี​อีก​คน​จน​บาด​เจ็บ​แต่​ไม่​ตาย ต้อง​นอน​อยู่​บน​เตียง
18وَإِذَا تَخَاصَمَ رَجُلَانِ فَضَرَبَ أَحَدُهُمَا ٱلْآخَرَ بِحَجَرٍ أَوْ بِلَكْمَةٍ وَلَمْ يُقْتَلْ بَلْ سَقَطَ فِي ٱلْفِرَاشِ،
19ถ้า​ต่อ​มา​เขา​ลุก​ขึ้น​และ​ใช้​ไม้เท้า​เดิน​ไป​มา​ได้ คน​ที่​ตี​เขา​ไม่​ต้อง​รับ​โทษ​เพราะ​การ​ตี​ครั้ง​นั้น เพียง​แต่​ต้อง​ชดใช้​เวลา​ที่​เสีย​งาน​และ​ค่า​รักษา​จน​เขา​หาย​ดี
19فَإِنْ قَامَ وَتَمَشَّى خَارِجًا عَلَى عُكَّازِهِ يَكُونُ ٱلضَّارِبُ بَرِيئًا. إِلَّا أَنَّهُ يُعَوِّضُ عُطْلَتَهُ، وَيُنْفِقُ عَلَى شِفَائِهِ.
20“ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ใช้​ไม้​ตี​ทาส​ชาย​หรือ​ทาส​หญิง​ของ​ตน​จน​ตาย​คา​มือ เขา​ต้อง​ถูก​ลงโทษ​อย่าง​แน่นอน
20وَإِذَا ضَرَبَ إِنْسَانٌ عَبْدَهُ أَوْ أَمَتَهُ بِٱلْعَصَا فَمَاتَ تَحْتَ يَدِهِ يُنْتَقَمُ مِنْهُ.
21แต่​ถ้า​ทาส​นั้น​ลุก​ขึ้น​ได้​หลัง​จาก 1 หรือ 2 วัน นาย​ไม่​ต้อง​ถูก​ลงโทษ เพราะ​ทาส​เป็น​ทรัพย์สิน​ของ​เขา
21لَكِنْ إِنْ بَقِيَ يَوْمًا أَوْ يَوْمَيْنِ لَا يُنْتَقَمُ مِنْهُ لِأَنَّهُ مَالُهُ.
22“ถ้า​ผู้ชาย​ต่อสู้​กัน​แล้ว​ไป​ทำร้าย​หญิง​ตั้ง​ครรภ์​จน​คลอด​ก่อน​กำหนด แต่​ไม่​มี​อันตราย​อื่น คน​ที่​ทำ​ต้อง​เสีย​ค่า​ปรับ​ตาม​ที่​สามี​ของ​หญิง​นั้น​เรียกร้อง​และ​ผู้​ตัดสิน​เห็น​สมควร
22وَإِذَا تَخَاصَمَ رِجَالٌ وَصَدَمُوا ٱمْرَأَةً حُبْلَى فَسَقَطَ وَلَدُهَا وَلَمْ تَحْصُلْ أَذِيَّةٌ، يُغَرَّمُ كَمَا يَضَعُ عَلَيْهِ زَوْجُ ٱلْمَرْأَةِ، وَيَدْفَعُ عَنْ يَدِ ٱلْقُضَاةِ.
23แต่​ถ้า​มี​อันตราย​ตาม​มา เจ้า​ต้อง​ให้​ชีวิต​แทน​ชีวิต
23وَإِنْ حَصَلَتْ أَذِيَّةٌ تُعْطِي نَفْسًا بِنَفْسٍ،
24ตา​แทน​ตา ฟัน​แทน​ฟัน มือ​แทน​มือ เท้า​แทน​เท้า
24وَعَيْنًا بِعَيْنٍ، وَسِنًّا بِسِنٍّ، وَيَدًا بِيَدٍ، وَرِجْلًا بِرِجْلٍ،
25แผล​ไฟ​ไหม้​แทน​แผล​ไฟ​ไหม้ บาดแผล​แทน​บาดแผล และ​รอย​ฟกช้ำ​แทน​รอย​ฟกช้ำ
25وَكَيًّا بِكَيٍّ، وَجُرْحًا بِجُرْحٍ، وَرَضًّا بِرَضٍّ.
26“ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ตี​ตา​ทาส​ชาย​หรือ​ทาส​หญิง​จน​ตา​นั้น​เสีย เขา​ต้อง​ปล่อย​ทาส​คน​นั้น​เป็น​อิสระ​เพื่อ​ชดเชย​ตา​ข้าง​นั้น
26وَإِذَا ضَرَبَ إِنْسَانٌ عَيْنَ عَبْدِهِ، أَوْ عَيْنَ أَمَتِهِ فَأَتْلَفَهَا، يُطْلِقُهُ حُرًّا عِوَضًا عَنْ عَيْنِهِ.
27ถ้า​เขา​ตี​ฟัน​ทาส​ชาย​หรือ​ทาส​หญิง​จน​ฟัน​หลุด เขา​ต้อง​ปล่อย​ทาส​คน​นั้น​เป็น​อิสระ​เพื่อ​ชดเชย​ฟัน​ซี่​นั้น
27وَإِنْ أَسْقَطَ سِنَّ عَبْدِهِ أَوْ سِنَّ أَمَتِهِ يُطْلِقُهُ حُرًّا عِوَضًا عَنْ سِنِّهِ.
28“ถ้า​วัว​ขวิด​ผู้ชาย​หรือ​ผู้หญิง​จน​ตาย ต้อง​เอา​หิน​ขว้าง​วัว​นั้น​ให้​ตาย และ​ห้าม​กิน​เนื้อ​ของ​มัน แต่​เจ้าของ​วัว​ไม่​ต้อง​รับผิด
28«وَإِذَا نَطَحَ ثَوْرٌ رَجُلًا أَوِ ٱمْرَأَةً فَمَاتَ، يُرْجَمُ ٱلثَّوْرُ وَلَا يُؤْكَلُ لَحْمُهُ. وَأَمَّا صَاحِبُ ٱلثَّوْرِ فَيَكُونُ بَرِيئًا.
29แต่​ถ้า​วัว​ตัว​นั้น​เคย​มี​นิสัย​ขวิด​คน​มา​ก่อน และ​มี​คน​เตือน​เจ้าของ​แล้ว​แต่​เขา​ไม่​กัก​มัน​ไว้ จน​มัน​ฆ่า​ผู้ชาย​หรือ​ผู้หญิง วัว​นั้น​ต้อง​ถูก​เอา​หิน​ขว้าง​ให้​ตาย และ​เจ้าของ​ก็​ต้อง​ถูก​ประหาร​ด้วย
29وَلَكِنْ إِنْ كَانَ ثَوْرًا نَطَّاحًا مِنْ قَبْلُ، وَقَدْ أُشْهِدَ عَلَى صَاحِبِهِ وَلَمْ يَضْبِطْهُ، فَقَتَلَ رَجُلًا أَوِ ٱمْرَأَةً، فَٱلثَّوْرُ يُرْجَمُ وَصَاحِبُهُ أَيْضًا يُقْتَلُ.
30ถ้า​มี​การ​กำหนด​ค่า​ไถ่​ชีวิต​ให้​เขา เขา​ต้อง​จ่าย​ตาม​จำนวน​ที่​กำหนด​เพื่อ​ไถ่​ชีวิต​ตนเอง
30إِنْ وُضِعَتْ عَلَيْهِ فِدْيَةٌ، يَدْفَعُ فِدَاءَ نَفْسِهِ كُلُّ مَا يُوضَعُ عَلَيْهِ.
31ถ้า​วัว​ขวิด​ลูกชาย​หรือ​ลูกสาว ก็​ให้​ใช้​คำ​ตัดสิน​เดียวกัน​นี้​กับ​เจ้าของ
31أَوْ إِذَا نَطَحَ ٱبْنًا أَوْ نَطَحَ ٱبْنَةً فَبِحَسَبِ هَذَا ٱلْحُكْمِ يُفْعَلُ بِهِ.
32ถ้า​วัว​ขวิด​ทาส​ชาย​หรือ​ทาส​หญิง เจ้าของ​วัว​ต้อง​จ่าย​เงิน 30 เชเขล ให้​แก่​นาย​ของ​ทาส และ​ต้อง​เอา​หิน​ขว้าง​วัว​นั้น​ให้​ตาย
32إِنْ نَطَحَ ٱلثَّوْرُ عَبْدًا أَوْ أَمَةً، يُعْطِي سَيِّدَهُ ثَلَاثِينَ شَاقِلَ فِضَّةٍ، وَٱلثَّوْرُ يُرْجَمُ.
33“ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​เปิด​หลุม​ไว้ หรือ​ขุด​หลุม​แล้ว​ไม่​ปิด และ​มี​วัว​หรือ​ลา​ตกลง​ไป
33وَإِذَا فَتَحَ إِنْسَانٌ بِئْرًا، أَوْحَفَرَ إِنْسَانٌ بِئْرًا وَلَمْ يُغَطِّهِ، فَوَقَعَ فِيهِ ثَوْرٌ أَوْ حِمَارٌ،
34เจ้าของ​หลุม​ต้อง​ชดใช้ เขา​ต้อง​จ่าย​เงิน​ให้​เจ้าของ​สัตว์ และ​สัตว์​ที่​ตาย​จะ​เป็น​ของ​เขา
34فَصَاحِبُ ٱلْبِئْرِ يُعَوِّضُ وَيَرُدُّ فِضَّةً لِصَاحِبِهِ، وَٱلْمَيْتُ يَكُونُ لَهُ.
35“ถ้า​วัว​ของ​ชาย​คน​หนึ่ง​ทำร้าย​วัว​ของ​อีก​คน​จน​ตาย ให้​ทั้ง​สอง​ขาย​วัว​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​แล้ว​แบ่ง​เงิน​กัน และ​แบ่ง​ซาก​วัว​ที่​ตาย​ด้วย
35وَإِذَا نَطَحَ ثَوْرُ إِنْسَانٍ ثَوْرَ صَاحِبِهِ فَمَاتَ، يَبِيعَانِ ٱلثَّوْرَ ٱلْحَيَّ وَيَقْتَسِمَانِ ثَمَنَهُ. وَٱلْمَيْتُ أَيْضًا يَقْتَسِمَانِهِ.
36แต่​ถ้า​รู้​กัน​อยู่​แล้ว​ว่า​วัว​นั้น​เคย​มี​นิสัย​ขวิด​มา​ก่อน และ​เจ้าของ​ไม่​กัก​มัน​ไว้ เขา​ต้อง​ชดใช้​วัว​เป็น​วัว และ​ซาก​วัว​ที่​ตาย​จะ​เป็น​ของ​เขา
36لَكِنْ إِذَا عُلِمَ أَنَّهُ ثَوْرٌ نَطَّاحٌ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ يَضْبِطْهُ صَاحِبُهُ، يُعَوِّضُ عَنِ ٱلثَّوْرِ بِثَوْرٍ، وَٱلْمَيْتُ يَكُونُ لَهُ.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.