มาระโก 1
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1จุดเริ่มต้นของข่าวดีเรื่องพระเยซูคริสต์ พระบุตรของพระเจ้า
1بَدْءُ إِنْجِيلِ يَسُوعَ ٱلْمَسِيحِ ٱبْنِ ٱللهِ،
2ตามที่เขียนไว้ในหนังสือของบรรดาผู้เผยพระวจนะว่า “จงดู เราส่งผู้ส่งสารของเราไปก่อนเจ้า เขาจะเตรียมทางไว้ให้เจ้า
2كَمَا هُوَ مَكْتُوبٌ فِي ٱلْأَنْبِيَاءِ: «هَا أَنَا أُرْسِلُ أَمَامَ وَجْهِكَ مَلَاكِي، ٱلَّذِي يُهَيِّئُ طَرِيقَكَ قُدَّامَكَ.
3มีเสียงของผู้หนึ่งร้องในถิ่นทุรกันดารว่า ‘จงเตรียมทางขององค์พระผู้เป็นเจ้า จงทำทางของพระองค์ให้ตรง!’”
3صَوْتُ صَارِخٍ فِي ٱلْبَرِّيَّةِ: أَعِدُّوا طَرِيقَ ٱلرَّبِّ، ٱصْنَعُوا سُبُلَهُ مُسْتَقِيمَةً».
4ยอห์นมาทำพิธีบัพติศมา ในถิ่นทุรกันดาร และประกาศเรื่องการรับบัพติศมาแห่งการกลับใจเพื่อรับการยกโทษบาป
4كَانَ يُوحَنَّا يُعَمِّدُ فِي ٱلْبَرِّيَّةِ وَيَكْرِزُ بِمَعْمُودِيَّةِ ٱلتَّوْبَةِ لِمَغْفِرَةِ ٱلْخَطَايَا.
5ผู้คนจากทั่วแคว้นยูเดียและชาวเยรูซาเล็มทั้งหมดพากันออกไปหายอห์น พวกเขารับบัพติศมาจากเขาในแม่น้ำจอร์แดน และสารภาพบาปของตน
5وَخَرَجَ إِلَيْهِ جَمِيعُ كُورَةِ ٱلْيَهُودِيَّةِ وَأَهْلُ أُورُشَلِيمَ وَٱعْتَمَدُوا جَمِيعُهُمْ مِنْهُ فِي نَهْرِ ٱلْأُرْدُنِّ، مُعْتَرِفِينَ بِخَطَايَاهُمْ.
6ยอห์นสวมเสื้อขนอูฐ คาดเข็มขัดหนังที่เอว และกินตั๊กแตนกับน้ำผึ้งป่า
6وَكَانَ يُوحَنَّا يَلْبَسُ وَبَرَ ٱلْإِبِلِ، وَمِنْطَقَةً مِنْ جِلْدٍ عَلَى حَقْوَيْهِ، وَيَأْكُلُ جَرَادًا وَعَسَلًا بَرِّيًّا.
7เขาประกาศว่า “ผู้ที่จะมาภายหลังข้าพเจ้ามีอำนาจยิ่งกว่าข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่คู่ควรแม้แต่จะก้มลงแก้สายรัดรองเท้าแตะของเขา
7وَكَانَ يَكْرِزُ قَائِلًا: «يَأْتِي بَعْدِي مَنْ هُوَ أَقْوَى مِنِّي، ٱلَّذِي لَسْتُ أَهْلًا أَنْ أَنْحَنِيَ وَأَحُلَّ سُيُورَ حِذَائِهِ.
8ข้าพเจ้าให้พวกคุณรับบัพติศมาใน น้ำ แต่เขาจะให้พวกคุณรับบัพติศมาในพระวิญญาณบริสุทธิ์”
8أَنَا عَمَّدْتُكُمْ بِٱلْمَاءِ، وَأَمَّا هُوَ فَسَيُعَمِّدُكُمْ بِٱلرُّوحِ ٱلْقُدُسِ».
9ในเวลานั้น พระเยซูมาจากเมืองนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี และรับบัพติศมาจากยอห์นในแม่น้ำจอร์แดน
9وَفِي تِلْكَ ٱلْأَيَّامِ جَاءَ يَسُوعُ مِنْ نَاصِرَةِ ٱلْجَلِيلِ وَٱعْتَمَدَ مِنْ يُوحَنَّا فِي ٱلْأُرْدُنِّ.
10ทันทีที่ขึ้นจากน้ำ พระองค์เห็นสวรรค์แยกออก และเห็นพระวิญญาณลงมาบนพระองค์เหมือนนกพิราบ
10وَلِلْوَقْتِ وَهُوَ صَاعِدٌ مِنَ ٱلْمَاءِ رَأَى ٱلسَّمَاوَاتِ قَدِ ٱنْشَقَّتْ، وَٱلرُّوحَ مِثْلَ حَمَامَةٍ نَازِلًا عَلَيْهِ.
11แล้วมีเสียงมาจากฟ้าว่า “เจ้าเป็นบุตรของเราที่เรารัก เราพอใจในตัวเจ้าอย่างยิ่ง”
11وَكَانَ صَوْتٌ مِنَ ٱلسَّمَاوَاتِ: «أَنْتَ ٱبْنِي ٱلْحَبِيبُ ٱلَّذِي بِهِ سُرِرْتُ».
12ทันใดนั้น พระวิญญาณผลักดันพระองค์ออกไปยังถิ่นทุรกันดาร
12وَلِلْوَقْتِ أَخْرَجَهُ ٱلرُّوحُ إِلَى ٱلْبَرِّيَّةِ،
13พระองค์อยู่ที่นั่นในถิ่นทุรกันดารสี่สิบวัน ถูกซาตานทดลอง อยู่ท่ามกลางสัตว์ป่า และเหล่าทูตสวรรค์คอยรับใช้พระองค์
13وَكَانَ هُنَاكَ فِي ٱلْبَرِّيَّةِ أَرْبَعِينَ يَوْمًا يُجَرَّبُ مِنَ ٱلشَّيْطَانِ. وَكَانَ مَعَ ٱلْوُحُوشِ. وَصَارَتِ ٱلْمَلَائِكَةُ تَخْدِمُهُ.
14หลังจากยอห์นถูกจับกุมแล้ว พระเยซูมายังแคว้นกาลิลี ประกาศข่าวดีเรื่องอาณาจักรของพระเจ้า
14وَبَعْدَمَا أُسْلِمَ يُوحَنَّا جَاءَ يَسُوعُ إِلَى ٱلْجَلِيلِ يَكْرِزُ بِبِشَارَةِ مَلَكُوتِ ٱللهِ
15และกล่าวว่า “เวลาที่กำหนดไว้มาถึงแล้ว และอาณาจักรของพระเจ้าใกล้เข้ามาแล้ว! จงกลับใจและเชื่อข่าวดี”
15وَيَقُولُ: «قَدْ كَمَلَ ٱلزَّمَانُ وَٱقْتَرَبَ مَلَكُوتُ ٱللهِ، فَتُوبُوا وَآمِنُوا بِٱلْإِنْجِيلِ».
16ขณะที่เดินเลียบทะเลกาลิลี พระองค์เห็นซีโมนกับอันดรูว์ซึ่งเป็นพี่น้องกัน กำลังทอดแหอยู่ในทะเล เพราะทั้งสองเป็นชาวประมง
16وَفِيمَا هُوَ يَمْشِي عِنْدَ بَحْرِ ٱلْجَلِيلِ أَبْصَرَ سِمْعَانَ وَأَنْدَرَاوُسَ أَخَاهُ يُلْقِيَانِ شَبَكَةً فِي ٱلْبَحْرِ، فَإِنَّهُمَا كَانَا صَيَّادَيْنِ.
17พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “ตามเรามา แล้วเราจะทำให้พวกคุณเป็นชาวประมงที่จับคน”
17فَقَالَ لَهُمَا يَسُوعُ: «هَلُمَّ وَرَائِي فَأَجْعَلُكُمَا تَصِيرَانِ صَيَّادَيِ ٱلنَّاسِ».
18พวกเขาทิ้งแหทันทีแล้วตามพระองค์ไป
18فَلِلْوَقْتِ تَرَكَا شِبَاكَهُمَا وَتَبِعَاهُ.
19เมื่อเดินต่อไปอีกเล็กน้อย พระองค์เห็นยากอบลูกของเศเบดีกับยอห์นซึ่งเป็นพี่น้องกัน ทั้งสองอยู่ในเรือกำลังซ่อมแห
19ثُمَّ ٱجْتَازَ مِنْ هُنَاكَ قَلِيلًا فَرَأَى يَعْقُوبَ بْنَ زَبْدِي وَيُوحَنَّا أَخَاهُ، وَهُمَا فِي ٱلسَّفِينَةِ يُصْلِحَانِ ٱلشِّبَاكَ.
20พระองค์เรียกทั้งสองทันที พวกเขาจึงทิ้งเศเบดีบิดาของตนไว้ในเรือกับพวกลูกจ้าง แล้วตามพระองค์ไป
20فَدَعَاهُمَا لِلْوَقْتِ. فَتَرَكَا أَبَاهُمَا زَبْدِي فِي ٱلسَّفِينَةِ مَعَ ٱلْأَجْرَى وَذَهَبَا وَرَاءَهُ.
21พวกเขาเข้าเมืองคาเปอรนาอุม พอถึงวันสะบาโต พระเยซูก็เข้าไปในธรรมศาลาและสอนทันที
21ثُمَّ دَخَلُوا كَفْرَنَاحُومَ، وَلِلْوَقْتِ دَخَلَ ٱلْمَجْمَعَ فِي ٱلسَّبْتِ وَصَارَ يُعَلِّمُ.
22ผู้คนต่างประหลาดใจในคำสอนของพระองค์ เพราะพระองค์สอนพวกเขาอย่างผู้มีอำนาจ ไม่เหมือนพวกอาลักษณ์
22فَبُهِتُوا مِنْ تَعْلِيمِهِ لِأَنَّهُ كَانَ يُعَلِّمُهُمْ كَمَنْ لَهُ سُلْطَانٌ وَلَيْسَ كَٱلْكَتَبَةِ.
23ทันใดนั้น ในสถานที่ประชุมของพวกเขามีชายคนหนึ่งซึ่งมีวิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์อยู่ในตัว เขาร้องออกมาว่า
23وَكَانَ فِي مَجْمَعِهِمْ رَجُلٌ بِهِ رُوحٌ نَجِسٌ، فَصَرَخَ
24“อา! ท่านมายุ่งอะไรกับพวกเรา เยซูชาวนาซาเร็ธ? ท่านมาเพื่อทำลายพวกเราหรือ? ข้ารู้ว่าท่านเป็นใคร ท่านคือผู้บริสุทธิ์ของพระเจ้า!”
24قَائِلًا: «آهِ! مَا لَنَا وَلَكَ يَا يَسُوعُ ٱلنَّاصِرِيُّ؟ أَتَيْتَ لِتُهْلِكَنَا! أَنَا أَعْرِفُكَ مَنْ أَنْتَ: قُدُّوسُ ٱللهِ!».
25พระเยซูตำหนิวิญญาณนั้นว่า “เงียบ! ออกมาจากเขา!”
25فَٱنْتَهَرَهُ يَسُوعُ قَائِلًا: «ٱخْرَسْ! وَٱخْرُجْ مِنْهُ!».
26วิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์ทำให้ชายคนนั้นชัก ร้องเสียงดัง แล้วออกมาจากเขา
26فَصَرَعَهُ ٱلرُّوحُ ٱلنَّجِسُ وَصَاحَ بِصَوْتٍ عَظِيمٍ وَخَرَجَ مِنْهُ.
27ทุกคนต่างตกตะลึงจนถามกันว่า “นี่อะไรกัน? เป็นคำสอนใหม่หรือ? เขามีอำนาจสั่งแม้แต่วิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์ และพวกมันก็เชื่อฟังเขา!”
27فَتَحَيَّرُوا كُلُّهُمْ، حَتَّى سَأَلَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا قَائِلِينَ: «مَا هَذَا؟ مَا هُوَ هَذَا ٱلتَّعْلِيمُ ٱلْجَدِيدُ؟ لِأَنَّهُ بِسُلْطَانٍ يَأْمُرُ حَتَّى ٱلْأَرْوَاحَ ٱلنَّجِسَةَ فَتُطِيعُهُ!».
28ข่าวเรื่องพระองค์แพร่ไปทันทีทั่วทุกแห่งในแคว้นกาลิลีและบริเวณโดยรอบ
28فَخَرَجَ خَبَرُهُ لِلْوَقْتِ فِي كُلِّ ٱلْكُورَةِ ٱلْمُحِيطَةِ بِٱلْجَلِيلِ.
29ทันทีที่ออกจากธรรมศาลา พวกเขาก็ไปบ้านของซีโมนและอันดรูว์ พร้อมกับยากอบและยอห์น
29وَلَمَّا خَرَجُوا مِنَ ٱلْمَجْمَعِ جَاءُوا لِلْوَقْتِ إِلَى بَيْتِ سِمْعَانَ وَأَنْدَرَاوُسَ مَعَ يَعْقُوبَ وَيُوحَنَّا،
30แม่ยายของซีโมนนอนป่วยเป็นไข้ และพวกเขาบอกพระเยซูเรื่องนางทันที
30وَكَانَتْ حَمَاةُ سِمْعَانَ مُضْطَجِعَةً مَحْمُومَةً، فَلِلْوَقْتِ أَخْبَرُوهُ عَنْهَا.
31พระองค์เข้าไปจับมือนางและพยุงให้ลุกขึ้น ไข้ก็หายจากนางทันที แล้วนางก็คอยรับใช้พวกเขา
31فَتَقَدَّمَ وَأَقَامَهَا مَاسِكًا بِيَدِهَا، فَتَرَكَتْهَا ٱلْحُمَّى حَالًا وَصَارَتْ تَخْدِمُهُمْ.
32พอถึงเวลาเย็น หลังดวงอาทิตย์ตก ผู้คนพาคนป่วยทุกคนและคนที่ถูกปีศาจสิงมาหาพระองค์
32وَلَمَّا صَارَ ٱلْمَسَاءُ، إِذْ غَرَبَتِ ٱلشَّمْسُ، قَدَّمُوا إِلَيْهِ جَمِيعَ ٱلسُّقَمَاءِ وَٱلْمَجَانِينَ.
33คนทั้งเมืองมารวมกันที่หน้าประตู
33وَكَانَتِ ٱلْمَدِينَةُ كُلُّهَا مُجْتَمِعَةً عَلَى ٱلْبَابِ.
34พระองค์รักษาคนจำนวนมากที่ป่วยด้วยโรคต่าง ๆ และขับปีศาจออกไปหลายตน พระองค์ไม่ยอมให้ปีศาจพูด เพราะพวกมันรู้จักพระองค์
34فَشَفَى كَثِيرِينَ كَانُوا مَرْضَى بِأَمْرَاضٍ مُخْتَلِفَةٍ، وَأَخْرَجَ شَيَاطِينَ كَثِيرَةً، وَلَمْ يَدَعِ ٱلشَّيَاطِينَ يَتَكَلَّمُونَ لِأَنَّهُمْ عَرَفُوهُ.
35เช้าตรู่ขณะที่ยังมืดอยู่ พระองค์ลุกขึ้น ออกไปยังที่เปลี่ยว และอธิษฐานอยู่ที่นั่น
35وَفِي ٱلصُّبْحِ بَاكِرًا جِدًّا قَامَ وَخَرَجَ وَمَضَى إِلَى مَوْضِعٍ خَلَاءٍ، وَكَانَ يُصَلِّي هُنَاكَ،
36ซีโมนกับคนที่อยู่กับเขาออกตามหาพระองค์
36فَتَبِعَهُ سِمْعَانُ وَٱلَّذِينَ مَعَهُ.
37เมื่อพบพระองค์แล้ว พวกเขาบอกว่า “ทุกคนกำลังตามหาท่านอยู่”
37وَلَمَّا وَجَدُوهُ قَالُوا لَهُ: «إِنَّ ٱلْجَمِيعَ يَطْلُبُونَكَ».
38พระองค์ตอบว่า “ไปที่อื่นกันเถอะ ไปยังเมืองใกล้เคียง เพื่อเราจะได้ประกาศที่นั่นด้วย เพราะที่เราออกมาก็เพื่อการนี้”
38فَقَالَ لَهُمْ: «لِنَذْهَبْ إِلَى ٱلْقُرَى ٱلْمُجَاوِرَةِ لِأَكْرِزَ هُنَاكَ أَيْضًا، لِأَنِّي لِهَذَا خَرَجْتُ».
39พระองค์จึงไปทั่วแคว้นกาลิลี ประกาศตามธรรมศาลาและขับปีศาจออก
39فَكَانَ يَكْرِزُ فِي مَجَامِعِهِمْ فِي كُلِّ ٱلْجَلِيلِ وَيُخْرِجُ ٱلشَّيَاطِينَ.
40คนเป็นโรคเรื้อนคนหนึ่งมาหาพระองค์ คุกเข่าลงและวิงวอนว่า “ถ้าท่านเต็มใจ ท่านก็ทำให้ข้าพเจ้าสะอาดได้”
40فَأَتَى إِلَيْهِ أَبْرَصُ يَطْلُبُ إِلَيْهِ جَاثِيًا وَقَائِلًا لَهُ: «إِنْ أَرَدْتَ تَقْدِرْ أَنْ تُطَهِّرَنِي».
41พระเยซูรู้สึกสงสาร จึงยื่นมือแตะเขาและกล่าวว่า “เราเต็มใจ จงสะอาด”
41فَتَحَنَّنَ يَسُوعُ وَمَدَّ يَدَهُ وَلَمَسَهُ وَقَالَ لَهُ: «أُرِيدُ، فَٱطْهُرْ!».
42เมื่อพระเยซูกล่าวเช่นนั้น โรคเรื้อนก็หายจากเขาทันที และเขาก็สะอาด
42فَلِلْوَقْتِ وَهُوَ يَتَكَلَّمُ ذَهَبَ عَنْهُ ٱلْبَرَصُ وَطَهَرَ.
43พระองค์กำชับเขาอย่างเข้มงวด แล้วให้เขาออกไปทันที
43فَٱنْتَهَرَهُ وَأَرْسَلَهُ لِلْوَقْتِ،
44โดยกล่าวว่า “อย่าบอกเรื่องนี้กับใคร แต่จงไปแสดงตัวต่อปุโรหิต และถวายสิ่งที่โมเสสสั่งไว้สำหรับการชำระตัวของเจ้า เพื่อเป็นพยานแก่พวกเขา”
44وَقَالَ لَهُ: «ٱنْظُرْ، لَا تَقُلْ لِأَحَدٍ شَيْئًا، بَلِ ٱذْهَبْ أَرِ نَفْسَكَ لِلْكَاهِنِ وَقَدِّمْ عَنْ تَطْهِيرِكَ مَا أَمَرَ بِهِ مُوسَى، شَهَادَةً لَهُمْ».
45แต่ชายคนนั้นออกไปแล้วเริ่มประกาศและเล่าเรื่องนี้ออกไปอย่างกว้างขวาง จนพระเยซูไม่สามารถเข้าเมืองอย่างเปิดเผยได้อีก แต่ต้องอยู่นอกเมืองตามที่เปลี่ยว ผู้คนจากทุกแห่งก็พากันมาหาพระองค์
45وَأَمَّا هُوَ فَخَرَجَ وَٱبْتَدَأَ يُنَادِي كَثِيرًا وَيُذِيعُ ٱلْخَبَرَ، حَتَّى لَمْ يَعُدْ يَقْدِرُ أَنْ يَدْخُلَ مَدِينَةً ظَاهِرًا، بَلْ كَانَ خَارِجًا فِي مَوَاضِعَ خَالِيَةٍ، وَكَانُوا يَأْتُونَ إِلَيْهِ مِنْ كُلِّ نَاحِيَةٍ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.