มาระโก 12
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1พระองค์เริ่มกล่าวกับพวกเขาเป็นอุปมาว่า “ชายคนหนึ่งปลูกสวนองุ่น ทำรั้วล้อม ขุดบ่อสำหรับย่ำองุ่น สร้างหอคอย ให้ชาวสวนเช่า แล้วเดินทางไปต่างประเทศ
1وَٱبْتَدَأَ يَقُولُ لَهُمْ بِأَمْثَالٍ: «إِنْسَانٌ غَرَسَ كَرْمًا وَأَحَاطَهُ بِسِيَاجٍ، وَحَفَرَ حَوْضَ مَعْصَرَةٍ، وَبَنَى بُرْجًا، وَسَلَّمَهُ إِلَى كَرَّامِينَ وَسَافَرَ.
2เมื่อถึงเวลา เขาส่งคนรับใช้คนหนึ่งไปหาชาวสวน เพื่อรับส่วนของตนจากผลผลิตของสวนองุ่น
2ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَى ٱلْكَرَّامِينَ فِي ٱلْوَقْتِ عَبْدًا لِيَأْخُذَ مِنَ ٱلْكَرَّامِينَ مِنْ ثَمَرِ ٱلْكَرْمِ،
3พวกเขาจับคนรับใช้นั้น เฆี่ยนตี และส่งกลับไปมือเปล่า
3فَأَخَذُوهُ وَجَلَدُوهُ وَأَرْسَلُوهُ فَارِغًا.
4เขาส่งคนรับใช้อีกคนหนึ่งไปหาพวกเขา พวกเขาเอาหินขว้างเขา ทำให้เขาบาดเจ็บที่ศีรษะ และส่งกลับไปอย่างน่าอับอาย
4ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَيْهِمْ أَيْضًا عَبْدًا آخَرَ، فَرَجَمُوهُ وَشَجُّوهُ وَأَرْسَلُوهُ مُهَانًا.
5เขาส่งอีกคนหนึ่งไป และพวกเขาก็ฆ่าคนนั้น เขายังส่งคนอื่น ๆ อีกหลายคน พวกเขาเฆี่ยนตีบางคน และฆ่าบางคน
5ثُمَّ أَرْسَلَ أَيْضًا آخَرَ، فَقَتَلُوهُ. ثُمَّ آخَرِينَ كَثِيرِينَ، فَجَلَدُوا مِنْهُمْ بَعْضًا وَقَتَلُوا بَعْضًا.
6เขายังมีอีกคนหนึ่ง คือบุตรที่รักของเขา เขาจึงส่งบุตรนั้นไปหาพวกเขาเป็นคนสุดท้าย โดยกล่าวว่า ‘พวกเขาคงจะเคารพลูกของเรา’
6فَإِذْ كَانَ لَهُ أَيْضًا ٱبْنٌ وَاحِدٌ حَبِيبٌ إِلَيْهِ،أَرْسَلَهُ أَيْضًا إِلَيْهِمْ أَخِيرًا، قَائِلًا: إِنَّهُمْ يَهَابُونَ ٱبْنِي!
7แต่พวกชาวสวนพูดกันว่า ‘คนนี้คือทายาท มาเถอะ พวกเราฆ่าเขากัน แล้วมรดกจะเป็นของพวกเรา’
7وَلَكِنَّ أُولَئِكَ ٱلْكَرَّامِينَ قَالُوا فِيمَا بَيْنَهُمْ: هَذَا هُوَ ٱلْوَارِثُ! هَلُمُّوا نَقْتُلْهُ فَيَكُونَ لَنَا ٱلْمِيرَاثُ!
8พวกเขาจับเขา ฆ่า และโยนออกไปนอกสวนองุ่น
8فَأَخَذُوهُ وَقَتَلُوهُ وَأَخْرَجُوهُ خَارِجَ ٱلْكَرْمِ.
9ดังนั้น เจ้าของสวนองุ่นจะทำอย่างไร? เขาจะมาทำลายพวกชาวสวน และยกสวนองุ่นให้คนอื่น
9فَمَاذَا يَفْعَلُ صَاحِبُ ٱلْكَرْمِ؟ يَأْتِي وَيُهْلِكُ ٱلْكَرَّامِينَ، وَيُعْطِي ٱلْكَرْمَ إِلَى آخَرِينَ.
10พวกคุณยังไม่เคยอ่านพระคัมภีร์ข้อนี้หรือ? ‘ศิลาที่ช่างก่อสร้างปฏิเสธ ได้กลายเป็นศิลาหัวมุม
10أَمَا قَرَأْتُمْ هَذَا ٱلْمَكْتُوبَ: ٱلْحَجَرُ ٱلَّذِي رَفَضَهُ ٱلْبَنَّاؤُونَ، هُوَ قَدْ صَارَ رَأْسَ ٱلزَّاوِيَةِ؟
11เรื่องนี้มาจากองค์พระผู้เป็นเจ้า และเป็นสิ่งน่าอัศจรรย์ในสายตาของเรา’?”
11مِنْ قِبَلِ ٱلرَّبِّ كَانَ هَذَا، وَهُوَ عَجِيبٌ فِي أَعْيُنِنَا!».
12พวกเขาพยายามจับพระองค์ แต่กลัวฝูงชน เพราะรู้ว่าพระองค์กล่าวอุปมานี้ถึงพวกเขา พวกเขาจึงละพระองค์ไว้และจากไป
12فَطَلَبُوا أَنْ يُمْسِكُوهُ، وَلَكِنَّهُمْ خَافُوا مِنَ ٱلْجَمْعِ، لِأَنَّهُمْ عَرَفُوا أَنَّهُ قَالَ ٱلْمَثَلَ عَلَيْهِمْ. فَتَرَكُوهُ وَمَضَوْا.
13พวกเขาส่งพวกฟาริสีและพวกเฮโรเดียนบางคนมาหาพระองค์ เพื่อจับผิดพระองค์ด้วยคำพูด
13ثُمَّ أَرْسَلُوا إِلَيْهِ قَوْمًا مِنَ ٱلْفَرِّيسِيِّينَ وَٱلْهِيرُودُسِيِّينَ لِكَيْ يَصْطَادُوهُ بِكِلْمَةٍ.
14เมื่อพวกเขามาถึง ก็ถามพระองค์ว่า “อาจารย์ พวกเรารู้ว่าท่านซื่อตรง และไม่เกรงใจใคร เพราะท่านไม่เห็นแก่หน้าใคร แต่สอนทางของพระเจ้าตามความจริง อนุญาตให้จ่ายภาษีให้ซีซาร์หรือไม่?
14فَلَمَّا جَاءُوا قَالُوا لَهُ: «يَا مُعَلِّمُ، نَعْلَمُ أَنَّكَ صَادِقٌ وَلَا تُبَالِي بِأَحَدٍ، لِأَنَّكَ لَا تَنْظُرُ إِلَى وُجُوهِ ٱلنَّاسِ، بَلْ بِٱلْحَقِّ تُعَلِّمُ طَرِيقَ ٱللهِ. أَيَجُوزُ أَنْ تُعْطَى جِزْيَةٌ لِقَيْصَرَ أَمْ لَا؟ نُعْطِي أَمْ لَا نُعْطِي؟».
15พวกเราจะจ่าย หรือไม่จ่าย?” แต่พระองค์รู้ถึงความหน้าซื่อใจคดของพวกเขา จึงกล่าวว่า “ทำไมพวกคุณจึงทดสอบเรา? เอาเหรียญเดนาริอุสมาให้เราดู”
15فَعَلِمَ رِيَاءَهُمْ، وَقَالَ لَهُمْ: «لِمَاذَا تُجَرِّبُونَنِي؟ اِيتُونِي بِدِينَارٍ لِأَنْظُرَهُ».
16พวกเขานำมา พระองค์ถามพวกเขาว่า “รูปและคำจารึกนี้เป็นของใคร?” พวกเขาตอบว่า “ของซีซาร์”
16فَأَتَوْا بِهِ. فَقَالَ لَهُمْ: «لِمَنْ هَذِهِ ٱلصُّورَةُ وَٱلْكِتَابَةُ؟». فَقَالُوا لَهُ: «لِقَيْصَرَ».
17พระเยซูตอบพวกเขาว่า “จงให้สิ่งที่เป็นของซีซาร์แก่ซีซาร์ และสิ่งที่เป็นของพระเจ้าแก่พระเจ้า” พวกเขาประหลาดใจในพระองค์อย่างยิ่ง
17فَأَجَابَ يَسُوعُ وَقَالَ لَهُمْ: «أَعْطُوا مَا لِقَيْصَرَ لِقَيْصَرَ وَمَا لِلهِ لِلهِ». فَتَعَجَّبُوا مِنْهُ.
18พวกสะดูสีบางคน ซึ่งกล่าวว่าไม่มีการฟื้นขึ้นจากความตาย มาหาพระองค์ และถามว่า
18وَجَاءَ إِلَيْهِ قَوْمٌ مِنَ ٱلصَّدُّوقِيِّينَ، ٱلَّذِينَ يَقُولُونَ لَيْسَ قِيَامَةٌ، وَسَأَلُوهُ قَائِلِينَ:
19“อาจารย์ โมเสสเขียนไว้ให้พวกเราว่า ‘ถ้าชายคนหนึ่งมีพี่น้องชายที่ตาย โดยทิ้งภรรยาไว้แต่ไม่มีลูก ให้ชายคนนั้นรับภรรยาของพี่น้องมาเป็นภรรยาของตน และมีลูกสืบเชื้อสายให้พี่น้องของตน’
19«يَا مُعَلِّمُ، كَتَبَ لَنَا مُوسَى: إِنْ مَاتَ لِأَحَدٍ أَخٌ، وَتَرَكَ ٱمْرَأَةً وَلَمْ يُخَلِّفْ أَوْلَادًا، أَنْ يَأْخُذَ أَخُوهُ ٱمْرَأَتَهُ، وَيُقِيمَ نَسْلًا لِأَخِيهِ.
20มีพี่น้องชายเจ็ดคน คนแรกแต่งงาน แล้วตายโดยไม่มีลูกสืบเชื้อสาย
20فَكَانَ سَبْعَةُ إِخْوَةٍ. أَخَذَ ٱلْأَوَّلُ ٱمْرَأَةً وَمَاتَ، وَلَمْ يَتْرُكْ نَسْلًا.
21คนที่สองรับหญิงนั้นเป็นภรรยา แล้วตายโดยไม่มีลูกเช่นกัน คนที่สามก็เหมือนกัน
21فَأَخَذَهَا ٱلثَّانِي وَمَاتَ، وَلَمْ يَتْرُكْ هُوَ أَيْضًا نَسْلًا. وَهَكَذَا ٱلثَّالِثُ.
22ทั้งเจ็ดคนรับหญิงนั้นเป็นภรรยา และไม่มีลูก ในที่สุดหญิงนั้นก็ตายด้วย
22فَأَخَذَهَا ٱلسَّبْعَةُ، وَلَمْ يَتْرُكُوا نَسْلًا. وَآخِرَ ٱلْكُلِّ مَاتَتِ ٱلْمَرْأَةُ أَيْضًا.
23ในการฟื้นขึ้นจากความตาย เมื่อพวกเขาฟื้นขึ้นมา นางจะเป็นภรรยาของใครในเจ็ดคนนั้น? เพราะทั้งเจ็ดคนเคยมีนางเป็นภรรยา”
23فَفِي ٱلْقِيَامَةِ، مَتَى قَامُوا، لِمَنْ مِنْهُمْ تَكُونُ زَوْجَةً؟ لِأَنَّهَا كَانَتْ زَوْجَةً لِلسَّبْعَةِ».
24พระเยซูตอบพวกเขาว่า “พวกคุณหลงผิดไม่ใช่หรือ เพราะไม่รู้พระคัมภีร์ และไม่รู้พลังของพระเจ้า?
24فَأَجَابَ يَسُوعُ وقَالَ لَهُمْ: «أَلَيْسَ لِهَذَا تَضِلُّونَ، إِذْ لَا تَعْرِفُونَ ٱلْكُتُبَ وَلَا قُوَّةَ ٱللهِ؟
25เพราะเมื่อพวกเขาฟื้นขึ้นจากความตาย พวกเขาจะไม่แต่งงาน และไม่ถูกยกให้แต่งงาน แต่เป็นเหมือนทูตสวรรค์ในสวรรค์
25لِأَنَّهُمْ مَتَى قَامُوا مِنَ ٱلْأَمْوَاتِ لَا يُزَوِّجُونَ وَلَا يُزَوَّجُونَ، بَلْ يَكُونُونَ كَمَلَائِكَةٍ فِي ٱلسَّمَاوَاتِ.
26ส่วนเรื่องคนตายว่าจะฟื้นขึ้นมา พวกคุณไม่ได้อ่านในหนังสือของโมเสส ในตอนที่กล่าวถึงพุ่มไม้หรือ ว่าพระเจ้ากล่าวกับเขาว่า ‘เราเป็นพระเจ้าของอับราฮัม พระเจ้าของอิสอัค และพระเจ้าของยาโคบ’?
26وَأَمَّا مِنْ جِهَةِ ٱلْأَمْوَاتِ إِنَّهُمْ يَقُومُونَ: أَفَمَا قَرَأْتُمْ فِي كِتَابِ مُوسَى، فِي أَمْرِ ٱلْعُلَّيْقَةِ، كَيْفَ كَلَّمَهُ ٱللهُ قَائِلًا: أَنَا إِلَهُ إِبْرَاهِيمَ وَإِلَهُ إِسْحَاقَ وَإِلَهُ يَعْقُوبَ؟
27พระองค์ไม่ใช่พระเจ้าของคนตาย แต่เป็นพระเจ้าของคนเป็น ดังนั้นพวกคุณจึงหลงผิดอย่างมาก”
27لَيْسَ هُوَ إِلَهَ أَمْوَاتٍ بَلْ إِلَهُ أَحْيَاءٍ. فَأَنْتُمْ إِذًا تَضِلُّونَ كَثِيرًا!».
28อาลักษณ์คนหนึ่งมาถึง และได้ยินพวกเขาถกกัน เมื่อรู้ว่าพระองค์ตอบพวกเขาได้ดี จึงถามพระองค์ว่า “คำสั่งข้อใดสำคัญที่สุดในบรรดาคำสั่งทั้งหมด?”
28فَجَاءَ وَاحِدٌ مِنَ ٱلْكَتَبَةِ وَسَمِعَهُمْ يَتَحَاوَرُونَ، فَلَمَّا رَأَى أَنَّهُ أَجَابَهُمْ حَسَنًا، سَأَلَهُ: «أَيَّةُ وَصِيَّةٍ هِيَ أَوَّلُ ٱلْكُلِّ؟».
29พระเยซูตอบว่า “คำสั่งข้อสำคัญที่สุดคือ ‘อิสราเอลเอ๋ย จงฟัง องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของเรา องค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นหนึ่งเดียว
29فَأَجَابَهُ يَسُوعُ: «إِنَّ أَوَّلَ كُلِّ ٱلْوَصَايَا هِيَ: ٱسْمَعْ يَا إِسْرَائِيلُ. ٱلرَّبُّ إِلَهُنَا رَبٌّ وَاحِدٌ.
30จงรักองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของเจ้า ด้วยสุดใจ สุดชีวิต สุดความคิด และสุดกำลังของเจ้า’ นี่คือคำสั่งข้อแรก
30وَتُحِبُّ ٱلرَّبَّ إِلَهَكَ مِنْ كُلِّ قَلْبِكَ، وَمِنْ كُلِّ نَفْسِكَ، وَمِنْ كُلِّ فِكْرِكَ، وَمِنْ كُلِّ قُدْرَتِكَ. هَذِهِ هِيَ ٱلْوَصِيَّةُ ٱلْأُولَى.
31ข้อที่สองก็เหมือนกัน คือ ‘จงรักเพื่อนบ้านของเจ้าเหมือนรักตนเอง’ ไม่มีคำสั่งข้ออื่นใดสำคัญกว่าสองข้อนี้”
31وَثَانِيَةٌ مِثْلُهَا هِيَ: تُحِبُّ قَرِيبَكَ كَنَفْسِكَ. لَيْسَ وَصِيَّةٌ أُخْرَى أَعْظَمَ مِنْ هَاتَيْنِ».
32อาลักษณ์กล่าวกับพระองค์ว่า “อาจารย์ ท่านกล่าวถูกต้องแล้วว่า พระองค์เป็นหนึ่งเดียว และไม่มีผู้อื่นนอกจากพระองค์
32فَقَالَ لَهُ ٱلْكَاتِبُ: «جَيِّدًا يَامُعَلِّمُ. بِٱلْحَقِّ قُلْتَ، لِأَنَّهُ ٱللهُ وَاحِدٌ وَلَيْسَ آخَرُ سِوَاهُ.
33และการรักพระองค์ด้วยสุดใจ สุดความเข้าใจ สุดชีวิต และสุดกำลัง และรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง สำคัญกว่าเครื่องเผาบูชาทั้งตัวและเครื่องบูชาทั้งหมด”
33وَمَحَبَّتُهُ مِنْ كُلِّ ٱلْقَلْبِ، وَمِنْ كُلِّ ٱلْفَهْمِ، وَمِنْ كُلِّ ٱلنَّفْسِ، وَمِنْ كُلِّ ٱلْقُدْرَةِ، وَمَحَبَّةُ ٱلْقَرِيبِ كَٱلنَّفْسِ، هِيَ أَفْضَلُ مِنْ جَمِيعِ ٱلْمُحْرَقَاتِ وَٱلذَّبَائِحِ».
34เมื่อพระเยซูเห็นว่าเขาตอบอย่างมีปัญญา พระองค์กล่าวกับเขาว่า “ท่านอยู่ไม่ไกลจากอาณาจักรของพระเจ้า” หลังจากนั้น ไม่มีใครกล้าถามพระองค์อีก
34فَلَمَّا رَآهُ يَسُوعُ أَنَّهُ أَجَابَ بِعَقْلٍ، قَالَ لَهُ: «لَسْتَ بَعِيدًا عَنْ مَلَكُوتِ ٱللهِ». وَلَمْ يَجْسُرْ أَحَدٌ بَعْدَ ذَلِكَ أَنْ يَسْأَلَهُ!
35ขณะที่พระเยซูกำลังสอนในพระวิหาร พระองค์กล่าวว่า “ทำไมพวกอาลักษณ์จึงกล่าวว่าพระคริสต์เป็นบุตรของดาวิด?
35ثُمَّ أَجَابَ يَسُوعُ وَقَالَ وَهُوَ يُعَلِّمُ فِي ٱلْهَيْكَلِ: «كَيْفَ يَقُولُ ٱلْكَتَبَةُ إِنَّ ٱلْمَسِيحَ ٱبْنُ دَاوُدَ؟
36เพราะดาวิดเองกล่าวโดยพระวิญญาณบริสุทธิ์ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวแก่องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าว่า “จงนั่งทางขวามือของเรา จนกว่าเราจะทำให้ศัตรูของเจ้าเป็นที่วางเท้าของเจ้า”’
36لِأَنَّ دَاوُدَ نَفْسَهُ قَالَ بِٱلرُّوحِ ٱلْقُدُسِ: قَالَ ٱلرَّبُّ لِرَبِّي: ٱجْلِسْ عَنْ يَمِينِي، حَتَّى أَضَعَ أَعْدَاءَكَ مَوْطِئًا لِقَدَمَيْكَ.
37ดังนั้น ดาวิดเองเรียกพระคริสต์ว่าองค์พระผู้เป็นเจ้า แล้วพระคริสต์จะเป็นบุตรของดาวิดได้อย่างไร?” ประชาชนทั่วไปฟังพระองค์ด้วยความยินดี
37فَدَاوُدُ نَفْسُهُ يَدْعُوهُ رَبًّا. فَمِنْ أَيْنَ هُوَ ٱبْنُهُ؟». وَكَانَ ٱلْجَمْعُ ٱلْكَثِيرُ يَسْمَعُهُ بِسُرُورٍ.
38ในคำสอนของพระองค์ พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “จงระวังพวกอาลักษณ์ พวกเขาชอบเดินไปมาในเสื้อคลุมยาว และชอบให้คนทักทายในตลาด
38وَقَالَ لَهُمْ فِي تَعْلِيمِهِ: «تَحَرَّزُوا مِنَ ٱلْكَتَبَةِ، ٱلَّذِينَ يَرْغَبُونَ ٱلْمَشْيَ بِٱلطَّيَالِسَةِ، وَٱلتَّحِيَّاتِ فِي ٱلْأَسْوَاقِ،
39ชอบที่นั่งที่ดีที่สุดในธรรมศาลา และที่มีเกียรติที่สุดในงานเลี้ยง
39وَٱلْمَجَالِسَ ٱلْأُولَى فِي ٱلْمَجَامِعِ، وَٱلْمُتَّكَآتِ ٱلْأُولَى فِي ٱلْوَلَائِمِ.
40พวกเขากลืนกินบ้านของหญิงม่าย และแสร้งอธิษฐานยืดยาว คนเหล่านี้จะได้รับการลงโทษหนักยิ่งขึ้น”
40ٱلَّذِينَ يَأْكُلُونَ بُيُوتَ ٱلْأَرَامِلِ، وَلِعِلَّةٍ يُطِيلُونَ ٱلصَّلَوَاتِ. هَؤُلَاءِ يَأْخُذُونَ دَيْنُونَةً أَعْظَمَ».
41พระเยซูนั่งลงตรงข้ามที่เก็บเงินถวาย และมองดูฝูงชนหย่อนเงินลงในที่เก็บเงินถวาย คนมั่งมีหลายคนใส่เงินจำนวนมาก
41وَجَلَسَ يَسُوعُ تُجَاهَ ٱلْخِزَانَةِ، وَنَظَرَ كَيْفَ يُلْقِي ٱلْجَمْعُ نُحَاسًا فِي ٱلْخِزَانَةِ. وَكَانَ أَغْنِيَاءُ كَثِيرُونَ يُلْقُونَ كَثِيرًا.
42หญิงม่ายยากจนคนหนึ่งมา และใส่เหรียญทองเหลืองเล็ก ๆ สองเหรียญ ซึ่งรวมกันเท่ากับเหรียญควอดรันส์หนึ่งเหรียญ
42فَجَاءَتْ أَرْمَلَةٌ فَقِيرَةٌ وَأَلْقَتْ فَلْسَيْنِ، قِيمَتُهُمَا رُبْعٌ.
43พระองค์เรียกสาวกมาหา และกล่าวกับพวกเขาว่า “เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า หญิงม่ายยากจนคนนี้ถวายมากกว่าทุกคนที่กำลังถวายเงินลงในที่เก็บเงินถวาย
43فَدَعَا تَلَامِيذَهُ وَقَالَ لَهُمُ: «ٱلْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: إِنَّ هَذِهِ ٱلْأَرْمَلَةَ ٱلْفَقِيرَةَ قَدْ أَلْقَتْ أَكْثَرَ مِنْ جَمِيعِ ٱلَّذِينَ أَلْقَوْا فِي ٱلْخِزَانَةِ،
44เพราะทุกคนถวายจากส่วนที่เหลือเฟือของตน แต่นางถวายจากความยากจน คือถวายทุกสิ่งที่มี เงินทั้งหมดที่ใช้เลี้ยงชีพ”
44لِأَنَّ ٱلْجَمِيعَ مِنْ فَضْلَتِهِمْ أَلْقَوْا، وَأَمَّا هَذِهِ فَمِنْ إِعْوَازِهَا أَلْقَتْ كُلَّ مَا عِنْدَهَا، كُلَّ مَعِيشَتِهَا».
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.