มาระโก 7
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1แล้วพวกฟาริสีกับอาลักษณ์บางคนที่มาจากเยรูซาเล็มก็มารวมกันรอบพระองค์
1وَٱجْتَمَعَ إِلَيْهِ ٱلْفَرِّيسِيُّونَ وَقَوْمٌ مِنَ ٱلْكَتَبَةِ قَادِمِينَ مِنْ أُورُشَلِيمَ.
2เมื่อพวกเขาเห็นสาวกบางคนของพระองค์กินอาหารด้วยมือที่เป็นมลทิน คือมือที่ไม่ได้ล้าง พวกเขาก็ตำหนิ
2وَلَمَّا رَأَوْا بَعْضًا مِنْ تَلَامِيذِهِ يَأْكُلُونَ خُبْزًا بِأَيْدٍ دَنِسَةٍ، أَيْ غَيْرِ مَغْسُولَةٍ، لَامُوا.
3เพราะพวกฟาริสีและชาวยิวทุกคนจะไม่กินอาหารจนกว่าจะล้างมือและท่อนแขน โดยยึดถือธรรมเนียมของผู้อาวุโส
3لِأَنَّ ٱلْفَرِّيسِيِّينَ وَكُلَّ ٱلْيَهُودِ إِنْ لَمْ يَغْسِلُوا أَيْدِيَهُمْ بِٱعْتِنَاءٍ، لَا يَأْكُلُونَ، مُتَمَسِّكِينَ بِتَقْلِيدِ ٱلشُّيُوخِ.
4เมื่อกลับจากตลาด พวกเขาจะไม่กินจนกว่าจะชำระตัว และยังมีธรรมเนียมอื่น ๆ อีกมากที่พวกเขารับสืบทอดมาและยึดถือ เช่น การล้างถ้วย เหยือก ภาชนะทองสัมฤทธิ์ และเตียง
4وَمِنَ ٱلسُّوقِ إِنْ لَمْ يَغْتَسِلُوا لَا يَأْكُلُونَ. وَأَشْيَاءُ أُخْرَى كَثِيرَةٌ تَسَلَّمُوهَا لِلتَّمَسُّكِ بِهَا، مِنْ غَسْلِ كُؤُوسٍ وَأَبَارِيقَ وَآنِيَةِ نُحَاسٍ وَأَسِرَّةٍ.
5พวกฟาริสีและอาลักษณ์จึงถามพระองค์ว่า “ทำไมสาวกของท่านไม่ดำเนินตามธรรมเนียมของผู้อาวุโส แต่กลับกินอาหารด้วยมือที่ไม่ได้ล้าง?”
5ثُمَّ سَأَلَهُ ٱلْفَرِّيسِيُّونَ وَٱلْكَتَبَةُ: «لِمَاذَا لَا يَسْلُكُ تَلَامِيذُكَ حَسَبَ تَقْلِيدِ ٱلشُّيُوخِ، بَلْ يَأْكُلُونَ خُبْزًا بِأَيْدٍ غَيْرِ مَغْسُولَةٍ؟».
6พระองค์ตอบพวกเขาว่า “อิสยาห์พยากรณ์ถึงพวกคุณคนหน้าซื่อใจคดไว้ถูกต้องแล้ว ตามที่เขียนไว้ว่า ‘คนเหล่านี้ให้เกียรติเราด้วยปาก แต่ใจของพวกเขาอยู่ห่างจากเรา
6فَأَجَابَ وَقَالَ لَهُمْ: «حَسَنًا تَنَبَّأَ إِشَعْيَاءُ عَنْكُمْ أَنْتُمُ ٱلْمُرَائِينَ! كَمَا هُوَ مَكْتُوبٌ: هَذَا ٱلشَّعْبُ يُكْرِمُنِي بِشَفَتَيْهِ، وَأَمَّا قَلْبُهُ فَمُبْتَعِدٌ عَنِّي بَعِيدًا،
7พวกเขานมัสการเราโดยเปล่าประโยชน์ เพราะเอาคำสั่งของมนุษย์มาสอนเป็นหลักคำสอน’
7وَبَاطِلًا يَعْبُدُونَنِي وَهُمْ يُعَلِّمُونَ تَعَالِيمَ هِيَ وَصَايَا ٱلنَّاسِ.
8“เพราะพวกคุณละทิ้งคำสั่งของพระเจ้า แล้วยึดถือธรรมเนียมของมนุษย์อย่างเหนียวแน่น ทั้งการล้างเหยือกและถ้วย และพวกคุณยังทำสิ่งอื่น ๆ เช่นนี้อีกมาก”
8لِأَنَّكُمْ تَرَكْتُمْ وَصِيَّةَ ٱللهِ وَتَتَمَسَّكُونَ بِتَقْلِيدِ ٱلنَّاسِ: غَسْلَ ٱلْأَبَارِيقِ وَٱلْكُؤُوسِ، وَأُمُورًا أُخَرَ كَثِيرَةً مِثْلَ هَذِهِ تَفْعَلُونَ».
9พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณเก่งจริง ๆ ที่ปฏิเสธคำสั่งของพระเจ้า เพื่อจะรักษาธรรมเนียมของพวกคุณไว้
9ثُمَّ قَالَ لَهُمْ: «حَسَنًا! رَفَضْتُمْ وَصِيَّةَ ٱللهِ لِتَحْفَظُوا تَقْلِيدَكُمْ!
10เพราะโมเสสกล่าวว่า ‘จงให้เกียรติบิดาและมารดาของเจ้า’ และ ‘ผู้ที่กล่าวร้ายบิดาหรือมารดา จงให้ผู้นั้นถึงตาย’
10لِأَنَّ مُوسَى قَالَ: أَكْرِمْ أَبَاكَ وَأُمَّكَ، وَمَنْ يَشْتُمُ أَبًا أَوْ أُمًّا فَلْيَمُتْ مَوْتًا.
11แต่พวกคุณกลับพูดว่า ถ้าใครบอกบิดาหรือมารดาว่า ‘สิ่งใดของฉันที่พ่อหรือแม่อาจได้รับประโยชน์นั้นเป็น โครบาน’” คือหมายความว่า ได้ถวายแด่พระเจ้าแล้ว
11وَأَمَّا أَنْتُمْ فَتَقُولُونَ: إِنْ قَالَ إِنْسَانٌ لِأَبِيهِ أَوْ أُمِّهِ: قُرْبَانٌ، أَيْ هَدِيَّةٌ، هُوَ ٱلَّذِي تَنْتَفِعُ بِهِ مِنِّي
12“พวกคุณก็ไม่ยอมให้คนนั้นทำสิ่งใดเพื่อบิดาหรือมารดาของตนอีก
12فَلَا تَدَعُونَهُ فِي مَا بَعْدُ يَفْعَلُ شَيْئًا لِأَبِيهِ أَوْ أُمِّهِ.
13พวกคุณทำให้พระวจนะของพระเจ้าไม่มีผลด้วยธรรมเนียมที่พวกคุณสืบทอดต่อกันมา และพวกคุณยังทำสิ่งเช่นนี้อีกมาก”
13مُبْطِلِينَ كَلَامَ ٱللهِ بِتَقْلِيدِكُمُ ٱلَّذِي سَلَّمْتُمُوهُ. وَأُمُورًا كَثِيرَةً مِثْلَ هَذِهِ تَفْعَلُونَ».
14พระองค์เรียกฝูงชนทั้งหมดมาหา และกล่าวกับพวกเขาว่า “ทุกคนจงฟังเราและเข้าใจ
14ثُمَّ دَعَا كُلَّ ٱلْجَمْعِ وَقَالَ لَهُمُ: «ٱسْمَعُوا مِنِّي كُلُّكُمْ وَٱفْهَمُوا.
15ไม่มีสิ่งใดจากภายนอกตัวคน ซึ่งเข้าไปข้างในแล้วจะทำให้เขาเป็นมลทิน แต่สิ่งที่ออกมาจากคนต่างหากที่ทำให้เขาเป็นมลทิน
15لَيْسَ شَيْءٌ مِنْ خَارِجِ ٱلْإِنْسَانِ إِذَا دَخَلَ فِيهِ يَقْدِرُ أَنْ يُنَجِّسَهُ، لَكِنَّ ٱلْأَشْيَاءَ ٱلَّتِي تَخْرُجُ مِنْهُ هِيَ ٱلَّتِي تُنَجِّسُ ٱلْإِنْسَانَ.
16ถ้าใครมีหูจะฟัง ก็จงฟัง!”
16إِنْ كَانَ لِأَحَدٍ أُذْنَانِ لِلسَّمْعِ، فَلْيَسْمَعْ».
17เมื่อพระองค์เข้าไปในบ้านห่างจากฝูงชน สาวกของพระองค์ก็ถามเรื่องอุปมานั้น
17وَلَمَّا دَخَلَ مِنْ عِنْدِ ٱلْجَمْعِ إِلَى ٱلْبَيْتِ، سَأَلَهُ تَلَامِيذُهُ عَنِ ٱلْمَثَلِ.
18พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณก็ยังไม่เข้าใจด้วยหรือ? พวกคุณไม่เห็นหรือว่า สิ่งใดจากภายนอกที่เข้าไปในตัวคนไม่สามารถทำให้เขาเป็นมลทิน
18فَقَالَ لَهُمْ: «أَفَأَنْتُمْ أَيْضًا هَكَذَا غَيْرُ فَاهِمِينَ؟ أَمَا تَفْهَمُونَ أَنَّ كُلَّ مَا يَدْخُلُ ٱلْإِنْسَانَ مِنْ خَارِجٍ لَا يَقْدِرُ أَنْ يُنَجِّسَهُ،
19เพราะมันไม่ได้เข้าไปในใจ แต่เข้าไปในท้อง แล้วออกไปสู่ส้วม จึงทำให้อาหารทุกอย่างสะอาดไม่ใช่หรือ?”
19لِأَنَّهُ لَا يَدْخُلُ إِلَى قَلْبِهِ بَلْ إِلَى ٱلْجَوْفِ، ثُمَّ يَخْرُجُ إِلَى ٱلْخَلَاءِ، وَذَلِكَ يُطَهِّرُ كُلَّ ٱلْأَطْعِمَةِ».
20พระองค์กล่าวว่า “สิ่งที่ออกมาจากคน สิ่งนั้นต่างหากที่ทำให้เขาเป็นมลทิน
20ثُمَّ قَالَ: «إِنَّ ٱلَّذِي يَخْرُجُ مِنَ ٱلْإِنْسَانِ ذَلِكَ يُنَجِّسُ ٱلْإِنْسَانَ.
21เพราะจากภายใน คือจากใจของมนุษย์ มีความคิดชั่ว การล่วงประเวณี การผิดศีลธรรมทางเพศ การฆ่า การลักขโมย
21لِأَنَّهُ مِنَ ٱلدَّاخِلِ، مِنْ قُلُوبِ ٱلنَّاسِ، تَخْرُجُ ٱلْأَفْكَارُ ٱلشِّرِّيرَةُ: زِنًى، فِسْقٌ، قَتْلٌ،
22ความโลภ ความชั่วร้าย การหลอกลวง ความใคร่ สายตาชั่วร้าย การหมิ่นประมาท ความเย่อหยิ่ง และความโง่เขลา
22سِرْقَةٌ، طَمَعٌ، خُبْثٌ، مَكْرٌ، عَهَارَةٌ، عَيْنٌ شِرِّيرَةٌ، تَجْدِيفٌ، كِبْرِيَاءُ، جَهْلٌ.
23สิ่งชั่วร้ายทั้งหมดเหล่านี้ออกมาจากภายใน และทำให้คนเป็นมลทิน”
23جَمِيعُ هَذِهِ ٱلشُّرُورِ تَخْرُجُ مِنَ ٱلدَّاخِلِ وَتُنَجِّسُ ٱلْإِنْسَانَ».
24จากที่นั่น พระองค์ลุกขึ้นและออกไปยังเขตเมืองไทระและไซดอน พระองค์เข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง และไม่ต้องการให้ใครรู้ แต่ก็ไม่สามารถปิดบังตัวได้
24ثُمَّ قَامَ مِنْ هُنَاكَ وَمَضَى إِلَى تُخُومِ صُورَ وَصَيْدَاءَ، وَدَخَلَ بَيْتًا وَهُوَ يُرِيدُ أَنْ لَا يَعْلَمَ أَحَدٌ، فَلَمْ يَقْدِرْ أَنْ يَخْتَفِيَ،
25เพราะหญิงคนหนึ่งซึ่งลูกสาวตัวน้อยมีวิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์สิงอยู่ ได้ยินเรื่องพระองค์ จึงมาหมอบลงที่เท้าของพระองค์
25لِأَنَّ ٱمْرَأَةً كَانَ بِٱبْنَتِهَا رُوحٌ نَجِسٌ سَمِعَتْ بِهِ، فَأَتَتْ وَخَرَّتْ عِنْدَ قَدَمَيْهِ.
26หญิงนั้นเป็นชาวกรีก เชื้อสายซีโรฟีนิเซีย นางวิงวอนขอให้พระองค์ขับปีศาจออกจากลูกสาว
26وَكَانَتْ ٱلٱمْرَأَةُ أُمَمِيَّةً، وَفِي جِنْسِهَا فِينِيقِيَّةً سُورِيَّةً. فَسَأَلَتْهُ أَنْ يُخْرِجَ ٱلشَّيْطَانَ مِنِ ٱبْنَتِهَا.
27แต่พระเยซูกล่าวกับนางว่า “ให้ลูก ๆ กินจนอิ่มก่อน เพราะไม่เหมาะที่จะเอาขนมปังของลูกไปโยนให้สุนัข”
27وَأَمَّا يَسُوعُ فَقَالَ لَهَا: «دَعِي ٱلْبَنِينَ أَوَّلًا يَشْبَعُونَ، لِأَنَّهُ لَيْسَ حَسَنًا أَنْ يُؤْخَذَ خُبْزُ ٱلْبَنِينَ وَيُطْرَحَ لِلْكِلَابِ».
28แต่นางตอบพระองค์ว่า “จริงเจ้าค่ะ องค์พระผู้เป็นเจ้า แต่แม้แต่สุนัขที่อยู่ใต้โต๊ะก็ยังกินเศษขนมปังของเด็ก ๆ”
28فَأَجَابَتْ وَقَالَتْ لَهُ: «نَعَمْ، يَا سَيِّدُ! وَٱلْكِلَابُ أَيْضًا تَحْتَ ٱلْمَائِدَةِ تَأْكُلُ مِنْ فُتَاتِ ٱلْبَنِينَ!».
29พระองค์กล่าวกับนางว่า “เพราะคำตอบนี้ จงกลับไปเถอะ ปีศาจออกจากลูกสาวของเจ้าแล้ว”
29فَقَالَ لَهَا: «لِأَجْلِ هَذِهِ ٱلْكَلِمَةِ، ٱذْهَبِي. قَدْ خَرَجَ ٱلشَّيْطَانُ مِنِ ٱبْنَتِكِ».
30เมื่อนางกลับไปถึงบ้าน ก็พบเด็กนอนอยู่บนเตียง และปีศาจออกไปแล้ว
30فَذَهَبَتْ إِلَى بَيْتِهَا وَوَجَدَتِ ٱلشَّيْطَانَ قَدْ خَرَجَ، وَٱلِٱبْنَةَ مَطْرُوحَةً عَلَى ٱلْفِرَاشِ.
31พระองค์ออกจากเขตเมืองไทระและไซดอนอีกครั้ง แล้วมายังทะเลกาลิลี โดยผ่านกลางเขตเดคาโปลิส
31ثُمَّ خَرَجَ أَيْضًا مِنْ تُخُومِ صُورَ وَصَيْدَاءَ، وَجَاءَ إِلَى بَحْرِ ٱلْجَلِيلِ فِي وَسْطِ حُدُودِ ٱلْمُدُنِ ٱلْعَشْرِ.
32ผู้คนพาชายคนหนึ่งที่หูหนวกและพูดติดขัดมาหาพระองค์ และวิงวอนขอให้พระองค์วางมือบนเขา
32وَجَاءُوا إِلَيْهِ بِأَصَمَّ أَعْقَدَ، وَطَلَبُوا إِلَيْهِ أَنْ يَضَعَ يَدَهُ عَلَيْهِ.
33พระองค์พาเขาแยกออกจากฝูงชนไปตามลำพัง แล้วเอานิ้วใส่หูทั้งสองข้างของเขา จากนั้นบ้วนน้ำลาย และแตะลิ้นของเขา
33فَأَخَذَهُ مِنْ بَيْنِ ٱلْجَمْعِ عَلَى نَاحِيَةٍ، وَوَضَعَ أَصَابِعَهُ فِي أُذُنَيْهِ وَتَفَلَ وَلَمَسَ لِسَانَهُ،
34พระองค์เงยหน้ามองขึ้นไปยังสวรรค์ ถอนใจ และกล่าวกับเขาว่า “เอฟฟาธา!” หมายความว่า “จงเปิดออก!”
34وَرَفَعَ نَظَرَهُ نَحْوَ ٱلسَّمَاءِ، وَأَنَّ وَقَالَ لَهُ: «إِفَّثَا». أَيِ ٱنْفَتِحْ.
35ทันทีนั้น หูของเขาก็เปิด และลิ้นที่ติดขัดก็คลาย เขาจึงพูดได้ชัดเจน
35وَلِلْوَقْتِ ٱنْفَتَحَتْ أُذْنَاهُ، وَٱنْحَلَّ رِبَاطُ لِسَانِهِ، وَتَكَلَّمَ مُسْتَقِيمًا.
36พระองค์กำชับพวกเขาไม่ให้บอกใคร แต่ยิ่งพระองค์กำชับมากเท่าไร พวกเขาก็ยิ่งประกาศเรื่องนี้ออกไปอย่างกว้างขวางมากขึ้นเท่านั้น
36فَأَوْصَاهُمْ أَنْ لَا يَقُولُوا لِأَحَدٍ. وَلَكِنْ عَلَى قَدْرِ مَا أَوْصَاهُمْ كَانُوا يُنَادُونَ أَكْثَرَ كَثِيرًا.
37พวกเขาประหลาดใจอย่างเหลือล้น และพูดว่า “เขาทำทุกสิ่งได้ดี แม้แต่คนหูหนวก เขาก็ทำให้ได้ยิน และคนพูดไม่ได้ เขาก็ทำให้พูดได้!”
37وَبُهِتُوا إِلَى ٱلْغَايَةِ قَائِلِينَ: «إِنَّهُ عَمِلَ كُلَّ شَيْءٍ حَسَنًا! جَعَلَ ٱلصُّمَّ يَسْمَعُونَ وَٱلْخُرْسَ يَتَكَلَّمُونَ».
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.