มาระโก 1
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Tongan Bible, Revised West Version
1จุดเริ่มต้นของข่าวดีเรื่องพระเยซูคริสต์ พระบุตรของพระเจ้า
1Ko e kamataʻanga ʻoe ongoongolelei ʻa Sisu Kalaisi, ko e ʻAlo ʻoe ʻOtua;
2ตามที่เขียนไว้ในหนังสือของบรรดาผู้เผยพระวจนะว่า “จงดู เราส่งผู้ส่งสารของเราไปก่อนเจ้า เขาจะเตรียมทางไว้ให้เจ้า
2ʻO hangē ko ia ʻoku tohi ʻi he kau palōfita, “Vakai, ʻoku ou fekau atu hoku fakamelomelo ke muʻomuʻa ʻi ho ʻao, ʻaia te ne teuteu ho hala kiate koe.
3มีเสียงของผู้หนึ่งร้องในถิ่นทุรกันดารว่า ‘จงเตรียมทางขององค์พระผู้เป็นเจ้า จงทำทางของพระองค์ให้ตรง!’”
3Ko e leʻo ʻoe tokotaha ʻoku kalanga ʻi he toafa, ‘Mou teuteu ʻae hala ʻoe ʻEiki, fakatonutonu hono ngaahi ʻaluʻanga.’”
4ยอห์นมาทำพิธีบัพติศมา ในถิ่นทุรกันดาร และประกาศเรื่องการรับบัพติศมาแห่งการกลับใจเพื่อรับการยกโทษบาป
4Naʻe papitaiso ʻe Sione ʻi he toafa, mo ne malangaʻaki ʻae papitaiso ʻoe fakatomala ki he fakamolemole ʻoe angahala.
5ผู้คนจากทั่วแคว้นยูเดียและชาวเยรูซาเล็มทั้งหมดพากันออกไปหายอห์น พวกเขารับบัพติศมาจากเขาในแม่น้ำจอร์แดน และสารภาพบาปของตน
5Pea naʻe ʻalu atu kiate ia ʻae fonua kotoa pē ko Siutea, pea mo kinautolu ʻo Selūsalema, ʻonau papitaiso kotoa pē ʻiate ia ʻi he vaitafe ko Sioatani, ʻo vete ʻenau ngaahi angahala.
6ยอห์นสวมเสื้อขนอูฐ คาดเข็มขัดหนังที่เอว และกินตั๊กแตนกับน้ำผึ้งป่า
6Pea naʻe kofuʻaki ʻa Sione ʻae fulufuluʻi kāmeli, pea nonoʻo ʻaki hono konga loto ʻae kiliʻi manu; pea naʻa ne kai ʻae heʻe mo e meʻa huʻamelie ʻoe vao;
7เขาประกาศว่า “ผู้ที่จะมาภายหลังข้าพเจ้ามีอำนาจยิ่งกว่าข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่คู่ควรแม้แต่จะก้มลงแก้สายรัดรองเท้าแตะของเขา
7Pea naʻa ne malanga, ʻo pehē, “ʻOku muimui ʻiate au ʻae tokotaha ʻoku lahi kiate au, ko e nonoʻo ʻoe topuvaʻe ʻoʻona ʻoku ʻikai taau mo au ke u punou hifo ʻo vevete.
8ข้าพเจ้าให้พวกคุณรับบัพติศมาใน น้ำ แต่เขาจะให้พวกคุณรับบัพติศมาในพระวิญญาณบริสุทธิ์”
8Ko e moʻoni, kuo u papitaiso ʻaki ʻakimoutolu ʻae vai: ka te ne papitaiso ʻaki ʻakimoutolu ʻae Laumālie Māʻoniʻoni.”
9ในเวลานั้น พระเยซูมาจากเมืองนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี และรับบัพติศมาจากยอห์นในแม่น้ำจอร์แดน
9¶ Pea ʻi he ngaahi ʻaho ko ia, naʻe haʻu ʻa Sisu mei Nāsaleti ʻo Kaleli, pea papitaiso ia ʻe Sione ʻi Sioatani.
10ทันทีที่ขึ้นจากน้ำ พระองค์เห็นสวรรค์แยกออก และเห็นพระวิญญาณลงมาบนพระองค์เหมือนนกพิราบ
10Pea ʻalu hake leva ia mei he vai, pea ne mamata kuo mavaeua ʻae langi, pea maliu hifo ʻae Laumālie kiate ia, ʻo hangē ko e lupe:
11แล้วมีเสียงมาจากฟ้าว่า “เจ้าเป็นบุตรของเราที่เรารัก เราพอใจในตัวเจ้าอย่างยิ่ง”
11Pea ongo mai ʻae leʻo mei he langi, naʻe pehē , “Ko hoku ʻAlo ʻofaʻanga koe, ʻaia ʻoku ou fiemālie lahi ai.”
12ทันใดนั้น พระวิญญาณผลักดันพระองค์ออกไปยังถิ่นทุรกันดาร
12Pea taki leva ia ʻe he Laumālie ki he toafa.
13พระองค์อยู่ที่นั่นในถิ่นทุรกันดารสี่สิบวัน ถูกซาตานทดลอง อยู่ท่ามกลางสัตว์ป่า และเหล่าทูตสวรรค์คอยรับใช้พระองค์
13Pea naʻe ʻi he toafa ia ʻi he ʻaho ʻe fāngofulu, ʻo ʻahiʻahiʻi ʻe Sētane; pea naʻe ʻi ai mo ia ʻae fanga manu kai vao; kae tauhi ia ʻe he kau ʻāngelo.
14หลังจากยอห์นถูกจับกุมแล้ว พระเยซูมายังแคว้นกาลิลี ประกาศข่าวดีเรื่องอาณาจักรของพระเจ้า
14Pea kuo fakahū ʻa Sione ki he fale fakapōpula, pea haʻu ʻa Sisu ki Kaleli, ʻo malangaʻaki ʻae ongoongolelei ʻoe puleʻanga ʻoe ʻOtua,
15และกล่าวว่า “เวลาที่กำหนดไว้มาถึงแล้ว และอาณาจักรของพระเจ้าใกล้เข้ามาแล้ว! จงกลับใจและเชื่อข่าวดี”
15ʻo ne pehē, “Kuo hokosia ʻae kuonga, pea ʻoku ofi ʻae puleʻanga ʻoe ʻOtua: mou fakatomala, pea tui ki he ongoongolelei.”
16ขณะที่เดินเลียบทะเลกาลิลี พระองค์เห็นซีโมนกับอันดรูว์ซึ่งเป็นพี่น้องกัน กำลังทอดแหอยู่ในทะเล เพราะทั้งสองเป็นชาวประมง
16¶ Pea ʻi heʻene hāʻele ʻi he matātahi ʻo Kaleli, naʻa ne mamata kia Saimone, mo ʻAnitelū ko hono tokoua, ʻoku na lafo ʻae kupenga ki tahi: he ko e ongo toutai ika ʻakinaua.
17พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “ตามเรามา แล้วเราจะทำให้พวกคุณเป็นชาวประมงที่จับคน”
17Pea pehē ʻe Sisu kiate kinaua, “Mo muimui mai ʻiate au, pea te u ngaohi ʻakimoua ke mo toutai tangata.”
18พวกเขาทิ้งแหทันทีแล้วตามพระองค์ไป
18Pea naʻa na liʻaki leva, hona kupenga, ʻo muimui ʻiate ia.
19เมื่อเดินต่อไปอีกเล็กน้อย พระองค์เห็นยากอบลูกของเศเบดีกับยอห์นซึ่งเป็นพี่น้องกัน ทั้งสองอยู่ในเรือกำลังซ่อมแห
19Pea ʻalu siʻi atu ia, mo ne mamata kia Semisi ko e foha ʻo Sepeti, mo Sione ko hono tokoua, naʻa na ʻi he vaka foki, ʻo pena honau kupenga.
20พระองค์เรียกทั้งสองทันที พวกเขาจึงทิ้งเศเบดีบิดาของตนไว้ในเรือกับพวกลูกจ้าง แล้วตามพระองค์ไป
20Pea ne ui leva ʻakinaua: pea naʻa na liʻaki ʻena tamai ko Sepeti ʻi he vaka mo e kau ngāue kuo unga, ka na muimui ʻiate ia.
21พวกเขาเข้าเมืองคาเปอรนาอุม พอถึงวันสะบาโต พระเยซูก็เข้าไปในธรรมศาลาและสอนทันที
21Pea nau ō ki Kapaneume: pea hū leva ia ki he falelotu ʻi he ʻaho Sāpate, ʻo ne ako.
22ผู้คนต่างประหลาดใจในคำสอนของพระองค์ เพราะพระองค์สอนพวกเขาอย่างผู้มีอำนาจ ไม่เหมือนพวกอาลักษณ์
22Pea nau ofo ʻi heʻene akonaki: he naʻa ne akonakiʻi ʻakinautolu ʻo taau mo ia ʻoku mālohi, ka naʻe ʻikai hangē ko e kau tangata tohi.
23ทันใดนั้น ในสถานที่ประชุมของพวกเขามีชายคนหนึ่งซึ่งมีวิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์อยู่ในตัว เขาร้องออกมาว่า
23¶ Pea naʻe ʻi honau falelotu ʻae tangata naʻe ʻiate ia ʻae laumālie ʻuli: pea kalanga leva ia,
24“อา! ท่านมายุ่งอะไรกับพวกเรา เยซูชาวนาซาเร็ธ? ท่านมาเพื่อทำลายพวกเราหรือ? ข้ารู้ว่าท่านเป็นใคร ท่านคือผู้บริสุทธิ์ของพระเจ้า!”
24ʻo pehē, “E Sisu ʻo Nāsaleti, tuku ai pe; ko e hā ʻakimautolu kiate koe? Kuo ke haʻu ke fakaʻauha ʻakimautolu? ʻOku ou ʻilo koe, ko e tokotaha māʻoniʻoni ʻoe ʻOtua.”
25พระเยซูตำหนิวิญญาณนั้นว่า “เงียบ! ออกมาจากเขา!”
25Pea lolomi ia ʻe Sisu, ʻo pehē, “Ke ke fakalongo pē, pea ke haʻu kituʻa ʻiate ia.”
26วิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์ทำให้ชายคนนั้นชัก ร้องเสียงดัง แล้วออกมาจากเขา
26Pea kuo haehae ia ʻe he laumālie ʻuli, mo tangi ʻaki ʻae leʻo lahi, pea ne toki mahuʻi ʻiate ia.
27ทุกคนต่างตกตะลึงจนถามกันว่า “นี่อะไรกัน? เป็นคำสอนใหม่หรือ? เขามีอำนาจสั่งแม้แต่วิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์ และพวกมันก็เชื่อฟังเขา!”
27Pea naʻe ofo ai ʻakinautolu kotoa pē, ko ia ne nau fakafefehuʻiʻaki ai ʻiate kinautolu, ʻo pehē, “Ko e hā ʻae meʻa ko eni? Ko e hā ʻae akonaki foʻou ni? He ʻoku fekau ʻe ia ʻi he mālohi ki he kau laumālie ʻuli, pea ʻoku nau talangofua kiate ia.”
28ข่าวเรื่องพระองค์แพร่ไปทันทีทั่วทุกแห่งในแคว้นกาลิลีและบริเวณโดยรอบ
28Pea naʻe mafola leva ʻa hono ongoongo ʻi he potu kotoa pē ʻo Kaleli.
29ทันทีที่ออกจากธรรมศาลา พวกเขาก็ไปบ้านของซีโมนและอันดรูว์ พร้อมกับยากอบและยอห์น
29Pea kuo nau ʻalu mei he falelotu, naʻa nau hū, fakataha mo Semisi mo Sione, ki he fale ʻo Saimone mo ʻAnitelū.
30แม่ยายของซีโมนนอนป่วยเป็นไข้ และพวกเขาบอกพระเยซูเรื่องนางทันที
30Ka naʻe tokoto ʻae faʻē ʻae uaifi ʻo Saimone ʻoku mahaki ko e mofi; pea nau fakahā leva ia kiate ia.
31พระองค์เข้าไปจับมือนางและพยุงให้ลุกขึ้น ไข้ก็หายจากนางทันที แล้วนางก็คอยรับใช้พวกเขา
31Pea haʻu ia ʻo puke hono nima, ʻo ne fokotuʻu ia: pea mahuʻi leva ʻae mofi ʻiate ia, ʻo ne tauhi ʻakinautolu.
32พอถึงเวลาเย็น หลังดวงอาทิตย์ตก ผู้คนพาคนป่วยทุกคนและคนที่ถูกปีศาจสิงมาหาพระองค์
32Pea kuo efiafi, ʻo feʻunga mo e tō ʻae laʻā, mo ʻenau ʻomi kiate ia ʻakinautolu kotoa pē naʻe mahaki, mo kinautolu naʻe ulusino ai ʻae kau tēvolo.
33คนทั้งเมืองมารวมกันที่หน้าประตู
33Pea fakataha ʻae kolo kotoa pē ki he matapā.
34พระองค์รักษาคนจำนวนมากที่ป่วยด้วยโรคต่าง ๆ และขับปีศาจออกไปหลายตน พระองค์ไม่ยอมให้ปีศาจพูด เพราะพวกมันรู้จักพระองค์
34Pea fakamoʻui ʻe ia ʻae tokolahi naʻe mahaki ʻi he mahaki kehekehe, mo ne kapusi ʻae kau tēvolo tokolahi: pea ne taʻofi ke ʻoua ʻe lea ʻae kau tēvolo, koeʻuhi kuo nau ʻilo ia.
35เช้าตรู่ขณะที่ยังมืดอยู่ พระองค์ลุกขึ้น ออกไปยังที่เปลี่ยว และอธิษฐานอยู่ที่นั่น
35Pea pongipongi ai, naʻa ne tuʻu hake ʻoku teʻeki ʻaho, pea ʻalu ia kituaʻā ʻo mole atu ki he potu lala, pea lotu ai.
36ซีโมนกับคนที่อยู่กับเขาออกตามหาพระองค์
36Pea muimui ʻiate ia ʻa Saimone, mo kinautolu naʻe ʻiate ia.
37เมื่อพบพระองค์แล้ว พวกเขาบอกว่า “ทุกคนกำลังตามหาท่านอยู่”
37Pea kuo ʻilo ia, pea nau pehē kiate ia, “ʻOku kumi kotoa pē kiate koe.”
38พระองค์ตอบว่า “ไปที่อื่นกันเถอะ ไปยังเมืองใกล้เคียง เพื่อเราจะได้ประกาศที่นั่นด้วย เพราะที่เราออกมาก็เพื่อการนี้”
38Pea pehē ʻe ia kiate kinautolu, “Ke tau ō ki he ngaahi potu kakai ʻoku ofi mai, koeʻuhi ke u malanga ai foki: he ko ia naʻaku haʻu ai.”
39พระองค์จึงไปทั่วแคว้นกาลิลี ประกาศตามธรรมศาลาและขับปีศาจออก
39Pea naʻe ʻalu ʻo malanga ʻe ia ʻi honau ngaahi falelotu ʻi Kāleli kotoa pē, mo ne kapusi ʻae kau tēvolo.
40คนเป็นโรคเรื้อนคนหนึ่งมาหาพระองค์ คุกเข่าลงและวิงวอนว่า “ถ้าท่านเต็มใจ ท่านก็ทำให้ข้าพเจ้าสะอาดได้”
40Pea naʻe haʻu kiate ia ʻae kilia, naʻe kole kiate ia, ʻo tuʻulutui kiate ia, mo ne pehē kiate ia, “Kapau ko ho finangalo ʻoku ke faʻa fakamaʻa au.”
41พระเยซูรู้สึกสงสาร จึงยื่นมือแตะเขาและกล่าวว่า “เราเต็มใจ จงสะอาด”
41Pea ʻaloʻofa ʻa Sisu, ʻo mafao atu hono nima, ʻo ala kiate ia, pea ne pehē ki ai, “Ko hoku loto ia; ke ke maʻa koe.”
42เมื่อพระเยซูกล่าวเช่นนั้น โรคเรื้อนก็หายจากเขาทันที และเขาก็สะอาด
42Pea kuo lea ia, mo ʻene mahuʻi leva ʻae kilia ʻiate ia, pea maʻa ai ia.
43พระองค์กำชับเขาอย่างเข้มงวด แล้วให้เขาออกไปทันที
43Pea ne naʻinaʻi mālohi kiate ia, pea toki fekau ke ne ʻalu:
44โดยกล่าวว่า “อย่าบอกเรื่องนี้กับใคร แต่จงไปแสดงตัวต่อปุโรหิต และถวายสิ่งที่โมเสสสั่งไว้สำหรับการชำระตัวของเจ้า เพื่อเป็นพยานแก่พวกเขา”
44ʻo ne pehē ki ai, “Vakai ʻoua naʻa ke lea ki ha taha: ka ke ʻalu, ʻo fakahā Ko e ki he taulaʻeiki, mo ʻatu ʻae ngaahi meʻa naʻe fekau ʻe Mōsese koeʻuhi ko hoʻo fakamaʻa, ko e fakamoʻoni kiate kinautolu.”
45แต่ชายคนนั้นออกไปแล้วเริ่มประกาศและเล่าเรื่องนี้ออกไปอย่างกว้างขวาง จนพระเยซูไม่สามารถเข้าเมืองอย่างเปิดเผยได้อีก แต่ต้องอยู่นอกเมืองตามที่เปลี่ยว ผู้คนจากทุกแห่งก็พากันมาหาพระองค์
45Ka naʻe ʻalu atu ia, ʻo ne kamata fakahā ʻo lahi, mo fanongonongo ʻae meʻa ni , ko ia naʻe ʻikai ai ke toe faʻa ʻalu fakahā ʻa Sisu ʻi he kolo, ka naʻe ʻi tuaʻā ia ʻi he ngaahi potu lala: pea naʻa nau haʻu mei he potu kotoa pē kiate ia.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.