อพยพ 21
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1“ต่อไปนี้คือข้อกำหนดที่เจ้าต้องบอกพวกเขา
1וְאֵ֙לֶּה֙ הַמִּשְׁפָּטִ֔ים אֲשֶׁ֥ר תָּשִׂ֖ים לִפְנֵיהֶֽם׃
2“ถ้าเจ้าซื้อทาสชาวฮีบรู เขาต้องรับใช้ 6 ปี และในปีที่ 7 เขาจะออกไปเป็นอิสระโดยไม่ต้องจ่ายอะไร
2כִּ֤י תִקְנֶה֙ עֶ֣בֶד עִבְרִ֔י שֵׁ֥שׁ שָׁנִ֖ים יַעֲבֹ֑ד וּבַ֨שְּׁבִעִ֔ת יֵצֵ֥א לַֽחָפְשִׁ֖י חִנָּֽם׃
3ถ้าเขาเข้ามาคนเดียว เขาก็ออกไปคนเดียว ถ้าเขามีภรรยาอยู่แล้ว ภรรยาก็ออกไปพร้อมเขา
3אִם־בְּגַפֹּ֥ו יָבֹ֖א בְּגַפֹּ֣ו יֵצֵ֑א אִם־בַּ֤עַל אִשָּׁה֙ ה֔וּא וְיָצְאָ֥ה אִשְׁתֹּ֖ו עִמֹּֽו׃
4ถ้านายของเขาหาภรรยาให้ และนางมีลูกชายหรือลูกสาวกับเขา ภรรยาและลูก ๆ จะเป็นของนาย ส่วนตัวเขาจะออกไปคนเดียว
4אִם־אֲדֹנָיו֙ יִתֶּן־לֹ֣ו אִשָּׁ֔ה וְיָלְדָה־לֹ֥ו בָנִ֖ים אֹ֣ו בָנֹ֑ות הָאִשָּׁ֣ה וִילָדֶ֗יהָ תִּהְיֶה֙ לַֽאדֹנֶ֔יהָ וְה֖וּא יֵצֵ֥א בְגַפֹּֽו׃
5แต่ถ้าทาสคนนั้นยืนยันว่า ‘ผมรักนาย รักภรรยาและลูก ๆ ของผม ผมไม่อยากออกไปเป็นอิสระ’
5וְאִם־אָמֹ֤ר יֹאמַר֙ הָעֶ֔בֶד אָהַ֙בְתִּי֙ אֶת־אֲדֹנִ֔י אֶת־אִשְׁתִּ֖י וְאֶת־בָּנָ֑י לֹ֥א אֵצֵ֖א חָפְשִֽׁי׃
6นายต้องพาเขาไปหาพระเจ้า แล้วพาไปที่ประตูหรือวงกบประตู จากนั้นนายจะใช้เหล็กแหลมเจาะหูเขา และเขาจะรับใช้นายตลอดไป
6וְהִגִּישֹׁ֤ו אֲדֹנָיו֙ אֶל־הָ֣אֱלֹהִ֔ים וְהִגִּישֹׁו֙ אֶל־הַדֶּ֔לֶת אֹ֖ו אֶל־הַמְּזוּזָ֑ה וְרָצַ֨ע אֲדֹנָ֤יו אֶת־אָזְנֹו֙ בַּמַּרְצֵ֔עַ וַעֲבָדֹ֖ו לְעֹלָֽם׃ ס
7“ถ้าชายคนหนึ่งขายลูกสาวให้เป็นทาสหญิง นางจะไม่ได้ออกไปเป็นอิสระเหมือนทาสชาย
7וְכִֽי־יִמְכֹּ֥ר אִ֛ישׁ אֶת־בִּתֹּ֖ו לְאָמָ֑ה לֹ֥א תֵצֵ֖א כְּצֵ֥את הָעֲבָדִֽים׃
8ถ้านางไม่เป็นที่พอใจของนายซึ่งรับนางไว้เป็นภรรยา เขาต้องยอมให้นางถูกไถ่ตัว เขาไม่มีสิทธิ์ขายนางให้ชนต่างชาติ เพราะเขาได้ปฏิบัติต่อนางอย่างไม่ซื่อสัตย์
8אִם־רָעָ֞ה בְּעֵינֵ֧י אֲדֹנֶ֛יהָ אֲשֶׁר־*לֹא (לֹ֥ו) יְעָדָ֖הּ וְהֶפְדָּ֑הּ לְעַ֥ם נָכְרִ֛י לֹא־יִמְשֹׁ֥ל לְמָכְרָ֖הּ בְּבִגְדֹו־בָֽהּ׃
9ถ้าเขายกนางให้แต่งงานกับลูกชายของตน เขาต้องปฏิบัติต่อนางเหมือนลูกสาว
9וְאִם־לִבְנֹ֖ו יִֽיעָדֶ֑נָּה כְּמִשְׁפַּ֥ט הַבָּנֹ֖ות יַעֲשֶׂה־לָּֽהּ׃
10ถ้าเขารับภรรยาอีกคน เขาต้องไม่ลดอาหาร เสื้อผ้า หรือสิทธิในฐานะภรรยาของนาง
10אִם־אַחֶ֖רֶת יִֽקַּֽח־לֹ֑ו שְׁאֵרָ֛הּ כְּסוּתָ֥הּ וְעֹנָתָ֖הּ לֹ֥א יִגְרָֽע׃
11ถ้าเขาไม่ทำ 3 อย่างนี้ให้นาง นางออกไปเป็นอิสระได้โดยไม่ต้องจ่ายเงิน
11וְאִם־שְׁלָ֨שׁ־אֵ֔לֶּה לֹ֥א יַעֲשֶׂ֖ה לָ֑הּ וְיָצְאָ֥ה חִנָּ֖ם אֵ֥ין כָּֽסֶף׃ ס
12“ใครตีคนอื่นจนตาย คนนั้นต้องถูกประหารอย่างแน่นอน
12מַכֵּ֥ה אִ֛ישׁ וָמֵ֖ת מֹ֥ות יוּמָֽת׃
13แต่ถ้าไม่ได้ตั้งใจและพระเจ้าปล่อยให้เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้น เราจะกำหนดสถานที่ให้เขาหนีไปได้
13וַאֲשֶׁר֙ לֹ֣א צָדָ֔ה וְהָאֱלֹהִ֖ים אִנָּ֣ה לְיָדֹ֑ו וְשַׂמְתִּ֤י לְךָ֙ מָקֹ֔ום אֲשֶׁ֥ר יָנ֖וּס שָֽׁמָּה׃ ס
14แต่ถ้าชายคนหนึ่งวางแผนแล้วจงใจฆ่าผู้อื่น เจ้าต้องเอาตัวเขาออกมาจากแท่นบูชาของเราเพื่อให้เขาตาย
14וְכִי־יָזִ֥ד אִ֛ישׁ עַל־רֵעֵ֖הוּ לְהָרְגֹ֣ו בְעָרְמָ֑ה מֵעִ֣ם מִזְבְּחִ֔י תִּקָּחֶ֖נּוּ לָמֽוּת׃ ס
15“ใครทำร้ายพ่อหรือแม่ ต้องถูกประหารอย่างแน่นอน
15וּמַכֵּ֥ה אָבִ֛יו וְאִמֹּ֖ו מֹ֥ות יוּמָֽת׃
16“ใครลักพาตัวคนไปขาย หรือพบว่าคนที่ถูกลักพาตัวยังอยู่ในมือเขา คนนั้นต้องถูกประหารอย่างแน่นอน
16וְגֹנֵ֨ב אִ֧ישׁ וּמְכָרֹ֛ו וְנִמְצָ֥א בְיָדֹ֖ו מֹ֥ות יוּמָֽת׃ ס
17“ใครสาปแช่งพ่อหรือแม่ ต้องถูกประหารอย่างแน่นอน
17וּמְקַלֵּ֥ל אָבִ֛יו וְאִמֹּ֖ו מֹ֥ות יוּמָֽת׃ ס
18“ถ้าผู้ชายทะเลาะกัน แล้วคนหนึ่งเอาหินหรือกำปั้นตีอีกคนจนบาดเจ็บแต่ไม่ตาย ต้องนอนอยู่บนเตียง
18וְכִֽי־יְרִיבֻ֣ן אֲנָשִׁ֔ים וְהִכָּה־אִישׁ֙ אֶת־רֵעֵ֔הוּ בְּאֶ֖בֶן אֹ֣ו בְאֶגְרֹ֑ף וְלֹ֥א יָמ֖וּת וְנָפַ֥ל לְמִשְׁכָּֽב׃
19ถ้าต่อมาเขาลุกขึ้นและใช้ไม้เท้าเดินไปมาได้ คนที่ตีเขาไม่ต้องรับโทษเพราะการตีครั้งนั้น เพียงแต่ต้องชดใช้เวลาที่เสียงานและค่ารักษาจนเขาหายดี
19אִם־יָק֞וּם וְהִתְהַלֵּ֥ךְ בַּח֛וּץ עַל־מִשְׁעַנְתֹּ֖ו וְנִקָּ֣ה הַמַּכֶּ֑ה רַ֥ק שִׁבְתֹּ֛ו יִתֵּ֖ן וְרַפֹּ֥א יְרַפֵּֽא׃ ס
20“ถ้าชายคนหนึ่งใช้ไม้ตีทาสชายหรือทาสหญิงของตนจนตายคามือ เขาต้องถูกลงโทษอย่างแน่นอน
20וְכִֽי־יַכֶּה֩ אִ֨ישׁ אֶת־עַבְדֹּ֜ו אֹ֤ו אֶת־אֲמָתֹו֙ בַּשֵּׁ֔בֶט וּמֵ֖ת תַּ֣חַת יָדֹ֑ו נָקֹ֖ם יִנָּקֵֽם׃
21แต่ถ้าทาสนั้นลุกขึ้นได้หลังจาก 1 หรือ 2 วัน นายไม่ต้องถูกลงโทษ เพราะทาสเป็นทรัพย์สินของเขา
21אַ֥ךְ אִם־יֹ֛ום אֹ֥ו יֹומַ֖יִם יַעֲמֹ֑ד לֹ֣א יֻקַּ֔ם כִּ֥י כַסְפֹּ֖ו הֽוּא׃ ס
22“ถ้าผู้ชายต่อสู้กันแล้วไปทำร้ายหญิงตั้งครรภ์จนคลอดก่อนกำหนด แต่ไม่มีอันตรายอื่น คนที่ทำต้องเสียค่าปรับตามที่สามีของหญิงนั้นเรียกร้องและผู้ตัดสินเห็นสมควร
22וְכִֽי־יִנָּצ֣וּ אֲנָשִׁ֗ים וְנָ֨גְפ֜וּ אִשָּׁ֤ה הָרָה֙ וְיָצְא֣וּ יְלָדֶ֔יהָ וְלֹ֥א יִהְיֶ֖ה אָסֹ֑ון עָנֹ֣ושׁ יֵעָנֵ֗שׁ כּֽ͏ַאֲשֶׁ֨ר יָשִׁ֤ית עָלָיו֙ בַּ֣עַל הָֽאִשָּׁ֔ה וְנָתַ֖ן בִּפְלִלִֽים׃
23แต่ถ้ามีอันตรายตามมา เจ้าต้องให้ชีวิตแทนชีวิต
23וְאִם־אָסֹ֖ון יִהְיֶ֑ה וְנָתַתָּ֥ה נֶ֖פֶשׁ תַּ֥חַת נָֽפֶשׁ׃
24ตาแทนตา ฟันแทนฟัน มือแทนมือ เท้าแทนเท้า
24עַ֚יִן תַּ֣חַת עַ֔יִן שֵׁ֖ן תַּ֣חַת שֵׁ֑ן יָ֚ד תַּ֣חַת יָ֔ד רֶ֖גֶל תַּ֥חַת רָֽגֶל׃
25แผลไฟไหม้แทนแผลไฟไหม้ บาดแผลแทนบาดแผล และรอยฟกช้ำแทนรอยฟกช้ำ
25כְּוִיָּה֙ תַּ֣חַת כְּוִיָּ֔ה פֶּ֖צַע תַּ֣חַת פָּ֑צַע חַבּוּרָ֕ה תַּ֖חַת חַבּוּרָֽה׃ ס
26“ถ้าชายคนหนึ่งตีตาทาสชายหรือทาสหญิงจนตานั้นเสีย เขาต้องปล่อยทาสคนนั้นเป็นอิสระเพื่อชดเชยตาข้างนั้น
26וְכִֽי־יַכֶּ֨ה אִ֜ישׁ אֶת־עֵ֥ין עַבְדֹּ֛ו אֹֽו־אֶת־עֵ֥ין אֲמָתֹ֖ו וְשִֽׁחֲתָ֑הּ לֽ͏ַחָפְשִׁ֥י יְשַׁלְּחֶ֖נּוּ תַּ֥חַת עֵינֹֽו׃ ס
27ถ้าเขาตีฟันทาสชายหรือทาสหญิงจนฟันหลุด เขาต้องปล่อยทาสคนนั้นเป็นอิสระเพื่อชดเชยฟันซี่นั้น
27וְאִם־שֵׁ֥ן עַבְדֹּ֛ו אֹֽו־שֵׁ֥ן אֲמָתֹ֖ו יַפִּ֑יל לֽ͏ַחָפְשִׁ֥י יְשַׁלְּחֶ֖נּוּ תַּ֥חַת שִׁנֹּֽו׃ פ
28“ถ้าวัวขวิดผู้ชายหรือผู้หญิงจนตาย ต้องเอาหินขว้างวัวนั้นให้ตาย และห้ามกินเนื้อของมัน แต่เจ้าของวัวไม่ต้องรับผิด
28וְכִֽי־יִגַּ֨ח שֹׁ֥ור אֶת־אִ֛ישׁ אֹ֥ו אֶת־אִשָּׁ֖ה וָמֵ֑ת סָקֹ֨ול יִסָּקֵ֜ל הַשֹּׁ֗ור וְלֹ֤א יֵאָכֵל֙ אֶת־בְּשָׂרֹ֔ו וּבַ֥עַל הַשֹּׁ֖ור נָקִֽי׃
29แต่ถ้าวัวตัวนั้นเคยมีนิสัยขวิดคนมาก่อน และมีคนเตือนเจ้าของแล้วแต่เขาไม่กักมันไว้ จนมันฆ่าผู้ชายหรือผู้หญิง วัวนั้นต้องถูกเอาหินขว้างให้ตาย และเจ้าของก็ต้องถูกประหารด้วย
29וְאִ֡ם שֹׁור֩ נַגָּ֨ח ה֜וּא מִתְּמֹ֣ל שִׁלְשֹׁ֗ם וְהוּעַ֤ד בִּבְעָלָיו֙ וְלֹ֣א יִשְׁמְרֶ֔נּוּ וְהֵמִ֥ית אִ֖ישׁ אֹ֣ו אִשָּׁ֑ה הַשֹּׁור֙ יִסָּקֵ֔ל וְגַם־בְּעָלָ֖יו יוּמָֽת׃
30ถ้ามีการกำหนดค่าไถ่ชีวิตให้เขา เขาต้องจ่ายตามจำนวนที่กำหนดเพื่อไถ่ชีวิตตนเอง
30אִם־כֹּ֖פֶר יוּשַׁ֣ת עָלָ֑יו וְנָתַן֙ פִּדְיֹ֣ן נַפְשֹׁ֔ו כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר־יוּשַׁ֖ת עָלָֽיו׃
31ถ้าวัวขวิดลูกชายหรือลูกสาว ก็ให้ใช้คำตัดสินเดียวกันนี้กับเจ้าของ
31אֹו־בֵ֥ן יִגָּ֖ח אֹו־בַ֣ת יִגָּ֑ח כַּמִּשְׁפָּ֥ט הַזֶּ֖ה יֵעָ֥שֶׂה לֹּֽו׃
32ถ้าวัวขวิดทาสชายหรือทาสหญิง เจ้าของวัวต้องจ่ายเงิน 30 เชเขล ให้แก่นายของทาส และต้องเอาหินขว้างวัวนั้นให้ตาย
32אִם־עֶ֛בֶד יִגַּ֥ח הַשֹּׁ֖ור אֹ֣ו אָמָ֑ה כֶּ֣סֶף ׀ שְׁלֹשִׁ֣ים שְׁקָלִ֗ים יִתֵּן֙ לַֽאדֹנָ֔יו וְהַשֹּׁ֖ור יִסָּקֵֽל׃ ס
33“ถ้าชายคนหนึ่งเปิดหลุมไว้ หรือขุดหลุมแล้วไม่ปิด และมีวัวหรือลาตกลงไป
33וְכִֽי־יִפְתַּ֨ח אִ֜ישׁ בֹּ֗ור אֹ֠ו כִּֽי־יִכְרֶ֥ה אִ֛ישׁ בֹּ֖ר וְלֹ֣א יְכַסֶּ֑נּוּ וְנָֽפַל־שָׁ֥מָּה שֹּׁ֖ור אֹ֥ו חֲמֹֽור׃
34เจ้าของหลุมต้องชดใช้ เขาต้องจ่ายเงินให้เจ้าของสัตว์ และสัตว์ที่ตายจะเป็นของเขา
34בַּ֤עַל הַבֹּור֙ יְשַׁלֵּ֔ם כֶּ֖סֶף יָשִׁ֣יב לִבְעָלָ֑יו וְהַמֵּ֖ת יִֽהְיֶה־לֹּֽו׃ ס
35“ถ้าวัวของชายคนหนึ่งทำร้ายวัวของอีกคนจนตาย ให้ทั้งสองขายวัวที่ยังมีชีวิตแล้วแบ่งเงินกัน และแบ่งซากวัวที่ตายด้วย
35וְכִֽי־יִגֹּ֧ף שֹֽׁור־אִ֛ישׁ אֶת־שֹׁ֥ור רֵעֵ֖הוּ וָמֵ֑ת וּמָ֨כְר֜וּ אֶת־הַשֹּׁ֤ור הַחַי֙ וְחָצ֣וּ אֶת־כַּסְפֹּ֔ו וְגַ֥ם אֶת־הַמֵּ֖ת יֽ͏ֶחֱצֽוּן׃
36แต่ถ้ารู้กันอยู่แล้วว่าวัวนั้นเคยมีนิสัยขวิดมาก่อน และเจ้าของไม่กักมันไว้ เขาต้องชดใช้วัวเป็นวัว และซากวัวที่ตายจะเป็นของเขา
36אֹ֣ו נֹודַ֗ע כִּ֠י שֹׁ֣ור נַגָּ֥ח הוּא֙ מִתְּמֹ֣ול שִׁלְשֹׁ֔ם וְלֹ֥א יִשְׁמְרֶ֖נּוּ בְּעָלָ֑יו שַׁלֵּ֨ם יְשַׁלֵּ֥ם שֹׁור֙ תַּ֣חַת הַשֹּׁ֔ור וְהַמֵּ֖ת יִֽהְיֶה־לֹּֽו׃ ס
no verse 37 in this text
37כִּ֤י יִגְנֹֽב־אִישׁ֙ שֹׁ֣ור אֹו־שֶׂ֔ה וּטְבָחֹ֖ו אֹ֣ו מְכָרֹ֑ו חֲמִשָּׁ֣ה בָקָ֗ר יְשַׁלֵּם֙ תַּ֣חַת הַשֹּׁ֔ור וְאַרְבַּע־צֹ֖אן תַּ֥חַת הַשֶּֽׂה׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.