อพยพ 14
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
1וַיְדַבֵּ֥ר יְהֹוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃
2“จงบอกชาวอิสราเอลให้ย้อนกลับไปและตั้งค่ายตรงหน้าปีหะฮีโรท ระหว่างมิกดลกับทะเล ตรงข้ามบาอัลเซโฟน ให้พวกเขาตั้งค่ายริมทะเลตรงข้ามสถานที่นั้น
2דַּבֵּר֮ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ וְיָשֻׁ֗בוּ וְיַחֲנוּ֙ לִפְנֵי֙ פִּ֣י הַחִירֹ֔ת בֵּ֥ין מִגְדֹּ֖ל וּבֵ֣ין הַיָּ֑ם לִפְנֵי֙ בַּ֣עַל צְפֹ֔ן נִכְחֹ֥ו תַחֲנ֖וּ עַל־הַיָּֽם׃
3ฟาโรห์จะพูดถึงชาวอิสราเอลว่า ‘พวกเขาติดอยู่ในแผ่นดิน ถิ่นทุรกันดารปิดทางพวกเขาไว้แล้ว’
3וְאָמַ֤ר פַּרְעֹה֙ לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל נְבֻכִ֥ים הֵ֖ם בָּאָ֑רֶץ סָגַ֥ר עֲלֵיהֶ֖ם הַמִּדְבָּֽר׃
4เราจะทำให้ใจฟาโรห์แข็งกระด้าง เขาจะไล่ตามพวกเขา แล้วสิ่งที่เราทำต่อฟาโรห์และกองทัพทั้งหมดของเขาจะทำให้เกียรติของเราปรากฏ ชาวอียิปต์จะได้รู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์” ชาวอิสราเอลก็ทำตามนั้น
4וְחִזַּקְתִּ֣י אֶת־לֵב־פַּרְעֹה֮ וְרָדַ֣ף אַחֲרֵיהֶם֒ וְאִכָּבְדָ֤ה בְּפַרְעֹה֙ וּבְכָל־חֵילֹ֔ו וְיָדְע֥וּ מִצְרַ֖יִם כִּֽי־אֲנִ֣י יְהוָ֑ה וַיּֽ͏ַעֲשׂוּ־כֵֽן׃
5เมื่อกษัตริย์อียิปต์ได้รับข่าวว่าประชาชนหนีไปแล้ว ใจของฟาโรห์กับข้ารับใช้ที่มีต่อประชาชนก็เปลี่ยนไป พวกเขาพูดว่า “เราทำอะไรลงไปนี่ ถึงปล่อยอิสราเอลไปไม่ให้รับใช้เราแล้ว?”
5וַיֻּגַּד֙ לְמֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם כִּ֥י בָרַ֖ח הָעָ֑ם וַ֠יֵּהָפֵךְ לְבַ֨ב פַּרְעֹ֤ה וַעֲבָדָיו֙ אֶל־הָעָ֔ם וַיֹּֽאמרוּ֙ מַה־זֹּ֣את עָשִׂ֔ינוּ כִּֽי־שִׁלַּ֥חְנוּ אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל מֵעָבְדֵֽנוּ׃
6ฟาโรห์จึงเตรียมรถศึกและนำกองทัพไปด้วย
6וַיֶּאְסֹ֖ר אֶת־רִכְבֹּ֑ו וְאֶת־עַמֹּ֖ו לָקַ֥ח עִמֹּֽו׃
7เขานำรถศึกที่คัดไว้ 600 คัน พร้อมรถศึกทั้งหมดของอียิปต์ และมีนายกองควบคุมรถทุกคัน
7וַיִּקַּ֗ח שֵׁשׁ־מֵאֹ֥ות רֶ֙כֶב֙ בָּח֔וּר וְכֹ֖ל רֶ֣כֶב מִצְרָ֑יִם וְשָׁלִשִׁ֖ם עַל־כֻּלֹּֽו׃
8พระยาห์เวห์ทำให้ใจของฟาโรห์กษัตริย์อียิปต์แข็งกระด้าง เขาจึงไล่ตามชาวอิสราเอล ขณะที่ชาวอิสราเอลออกไปอย่างองอาจ
8וַיְחַזֵּ֣ק יְהֹוָ֗ה אֶת־לֵ֤ב פַּרְעֹה֙ מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם וַיִּרְדֹּ֕ף אַחֲרֵ֖י בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וּבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל יֹצְאִ֖ים בְּיָ֥ד רָמָֽה׃
9ชาวอียิปต์ไล่ตามพวกเขา ทั้งม้า รถศึก ทหารม้า และกองทัพทั้งหมดของฟาโรห์ จนตามทันขณะที่พวกเขาตั้งค่ายอยู่ริมทะเล ข้างปีหะฮีโรท ตรงหน้าบาอัลเซโฟน
9וַיִּרְדְּפ֨וּ מִצְרַ֜יִם אַחֲרֵיהֶ֗ם וַיַּשִּׂ֤יגוּ אֹותָם֙ חֹנִ֣ים עַל־הַיָּ֔ם כָּל־סוּס֙ רֶ֣כֶב פַּרְעֹ֔ה וּפָרָשָׁ֖יו וְחֵילֹ֑ו עַל־פִּי֙ הַֽחִירֹ֔ת לִפְנֵ֖י בַּ֥עַל צְפֹֽן׃
10เมื่อฟาโรห์เข้ามาใกล้ ชาวอิสราเอลเงยหน้าขึ้นและเห็นว่าชาวอียิปต์กำลังเดินทัพไล่ตามมา พวกเขาก็กลัวอย่างมาก จึงร้องทูลพระยาห์เวห์
10וּפַרְעֹ֖ה הִקְרִ֑יב וַיִּשְׂאוּ֩ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֨ל אֶת־עֵינֵיהֶ֜ם וְהִנֵּ֥ה מִצְרַ֣יִם ׀ נֹסֵ֣עַ אַחֲרֵיהֶ֗ם וַיִּֽירְאוּ֙ מְאֹ֔ד וַיִּצְעֲק֥וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל אֶל־יְהוָֽה׃
11พวกเขาพูดกับโมเสสว่า “ในอียิปต์ไม่มีหลุมฝังศพหรืออย่างไร คุณถึงพาพวกเราออกมาตายในถิ่นทุรกันดาร? ทำไมถึงทำกับพวกเราแบบนี้ พาเราออกจากอียิปต์มา?
11וַיֹּאמְרוּ֮ אֶל־מֹשֶׁה֒ הַֽמִבְּלִ֤י אֵין־קְבָרִים֙ בְּמִצְרַ֔יִם לְקַחְתָּ֖נוּ לָמ֣וּת בַּמִּדְבָּ֑ר מַה־זֹּאת֙ עָשִׂ֣יתָ לָּ֔נוּ לְהֹוצִיאָ֖נוּ מִמִּצְרָֽיִם׃
12พวกเราไม่ได้บอกคุณตอนอยู่ในอียิปต์หรือว่า ‘ปล่อยพวกเราไว้เถอะ ให้เรารับใช้ชาวอียิปต์ต่อไป’? รับใช้ชาวอียิปต์ยังดีกว่ามาตายในถิ่นทุรกันดาร”
12הֲלֹא־זֶ֣ה הַדָּבָ֗ר אֲשֶׁר֩ דִּבַּ֨רְנוּ אֵלֶ֤יךָ בְמִצְרַ֙יִם֙ לֵאמֹ֔ר חֲדַ֥ל מִמֶּ֖נּוּ וְנַֽעַבְדָ֣ה אֶת־מִצְרָ֑יִם כִּ֣י טֹ֥וב לָ֙נוּ֙ עֲבֹ֣ד אֶת־מִצְרַ֔יִם מִמֻּתֵ֖נוּ בַּמִּדְבָּֽר׃
13โมเสสพูดกับประชาชนว่า “อย่ากลัว จงยืนมั่นคงแล้วดูว่าพระยาห์เวห์จะช่วยพวกคุณให้รอดอย่างไรในวันนี้ เพราะชาวอียิปต์ที่พวกคุณเห็นวันนี้ คุณจะไม่ได้เห็นพวกเขาอีกเลย
13וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֣ה אֶל־הָעָם֮ אַל־תִּירָאוּ֒ הִֽתְיַצְב֗וּ וּרְאוּ֙ אֶת־יְשׁוּעַ֣ת יְהוָ֔ה אֲשֶׁר־יַעֲשֶׂ֥ה לָכֶ֖ם הַיֹּ֑ום כִּ֗י אֲשֶׁ֨ר רְאִיתֶ֤ם אֶת־מִצְרַ֙יִם֙ הַיֹּ֔ום לֹ֥א תֹסִ֛יפוּ לִרְאֹתָ֥ם עֹ֖וד עַד־עֹולָֽם׃
14พระยาห์เวห์จะต่อสู้เพื่อพวกคุณ ส่วนพวกคุณจงอยู่นิ่ง ๆ”
14יְהוָ֖ה יִלָּחֵ֣ם לָכֶ֑ם וְאַתֶּ֖ם תַּחֲרִישֽׁוּן׃ פ
15พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “ทำไมเจ้าร้องหาเรา? จงบอกชาวอิสราเอลให้เดินหน้าต่อไป
15וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה מַה־תִּצְעַ֖ק אֵלָ֑י דַּבֵּ֥ר אֶל־בְּנֵי־יִשְׂרָאֵ֖ל וְיִסָּֽעוּ׃
16ยกไม้เท้าของเจ้าขึ้น แล้วเหยียดมือออกเหนือทะเลให้ทะเลแยกออก ชาวอิสราเอลจะเดินผ่านกลางทะเลไปบนพื้นแห้ง
16וְאַתָּ֞ה הָרֵ֣ם אֶֽת־מַטְּךָ֗ וּנְטֵ֧ה אֶת־יָדְךָ֛ עַל־הַיָּ֖ם וּבְקָעֵ֑הוּ וְיָבֹ֧אוּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל בְּתֹ֥וךְ הַיָּ֖ם בַּיַּבָּשָֽׁה׃
17ดูสิ เราเองจะทำให้ใจของชาวอียิปต์แข็งกระด้าง แล้วพวกเขาจะตามลงไป สิ่งที่เราทำต่อฟาโรห์ ต่อกองทัพทั้งหมด ต่อรถศึก และต่อทหารม้าของเขาจะทำให้เกียรติของเราปรากฏ
17וַאֲנִ֗י הִנְנִ֤י מְחַזֵּק֙ אֶת־לֵ֣ב מִצְרַ֔יִם וְיָבֹ֖אוּ אַחֲרֵיהֶ֑ם וְאִכָּבְדָ֤ה בְּפַרְעֹה֙ וּבְכָל־חֵילֹ֔ו בְּרִכְבֹּ֖ו וּבְפָרָשָֽׁיו׃
18เมื่อสิ่งที่เราทำต่อฟาโรห์ ต่อรถศึก และต่อทหารม้าของเขาทำให้เกียรติของเราปรากฏ ชาวอียิปต์จะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์”
18וְיָדְע֥וּ מִצְרַ֖יִם כִּי־אֲנִ֣י יְהוָ֑ה בְּהִכָּבְדִ֣י בְּפַרְעֹ֔ה בְּרִכְבֹּ֖ו וּבְפָרָשָֽׁיו׃
19ทูตของพระเจ้าที่เคยนำหน้าค่ายอิสราเอลก็เคลื่อนจากด้านหน้าไปอยู่ด้านหลัง และเสาเมฆก็เคลื่อนจากหน้าพวกเขาไปตั้งอยู่ข้างหลัง
19וַיִּסַּ֞ע מַלְאַ֣ךְ הָאֱלֹהִ֗ים הַהֹלֵךְ֙ לִפְנֵי֙ מַחֲנֵ֣ה יִשְׂרָאֵ֔ל וַיֵּ֖לֶךְ מֵאַחֲרֵיהֶ֑ם וַיִּסַּ֞ע עַמּ֤וּד הֶֽעָנָן֙ מִפְּנֵיהֶ֔ם וַיּֽ͏ַעֲמֹ֖ד מֵאַחֲרֵיהֶֽם׃
20เสาเมฆนั้นมาอยู่ระหว่างค่ายอียิปต์กับค่ายอิสราเอล ที่นั่นมีทั้งเมฆและความมืด แต่เสานั้นก็ให้แสงสว่างในเวลากลางคืน ทั้งสองฝ่ายจึงไม่เข้าใกล้กันตลอดคืนนั้น
20וַיָּבֹ֞א בֵּ֣ין ׀ מַחֲנֵ֣ה מִצְרַ֗יִם וּבֵין֙ מַחֲנֵ֣ה יִשְׂרָאֵ֔ל וַיְהִ֤י הֶֽעָנָן֙ וְהַחֹ֔שֶׁךְ וַיָּ֖אֶר אֶת־הַלָּ֑יְלָה וְלֹא־קָרַ֥ב זֶ֛ה אֶל־זֶ֖ה כָּל־הַלָּֽיְלָה׃
21โมเสสเหยียดมือออกเหนือทะเล พระยาห์เวห์ใช้ลมตะวันออกแรงกล้าพัดทะเลให้ถอยกลับตลอดทั้งคืน ทำให้ทะเลกลายเป็นพื้นแห้งและน้ำแยกออกจากกัน
21וַיֵּ֨ט מֹשֶׁ֣ה אֶת־יָדֹו֮ עַל־הַיָּם֒ וַיֹּ֣ולֶךְ יְהוָ֣ה ׀ אֶת־הַ֠יָּם בְּר֨וּחַ קָדִ֤ים עַזָּה֙ כָּל־הַלַּ֔יְלָה וַיָּ֥שֶׂם אֶת־הַיָּ֖ם לֶחָרָבָ֑ה וַיִּבָּקְע֖וּ הַמָּֽיִם׃
22ชาวอิสราเอลจึงเดินเข้าไปกลางทะเลบนพื้นแห้ง โดยมีน้ำตั้งเป็นกำแพงอยู่ทางขวาและทางซ้าย
22וַיָּבֹ֧אוּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל בְּתֹ֥וךְ הַיָּ֖ם בַּיַּבָּשָׁ֑ה וְהַמַּ֤יִם לָהֶם֙ חֹמָ֔ה מִֽימִינָ֖ם וּמִשְּׂמֹאלָֽם׃
23ชาวอียิปต์ไล่ตามเข้าไปกลางทะเล ทั้งม้าของฟาโรห์ รถศึก และทหารม้าทั้งหมด
23וַיִּרְדְּפ֤וּ מִצְרַ֙יִם֙ וַיָּבֹ֣אוּ אַחֲרֵיהֶ֔ם כֹּ֚ל ס֣וּס פַּרְעֹ֔ה רִכְבֹּ֖ו וּפָרָשָׁ֑יו אֶל־תֹּ֖וךְ הַיָּֽם׃
24พอถึงยามใกล้รุ่ง พระยาห์เวห์มองจากเสาไฟและเสาเมฆลงมายังกองทัพอียิปต์ แล้วทำให้กองทัพอียิปต์สับสนอลหม่าน
24וַֽיְהִי֙ בְּאַשְׁמֹ֣רֶת הַבֹּ֔קֶר וַיַּשְׁקֵ֤ף יְהוָה֙ אֶל־מַחֲנֵ֣ה מִצְרַ֔יִם בְּעַמּ֥וּד אֵ֖שׁ וְעָנָ֑ן וַיָּ֕הָם אֵ֖ת מַחֲנֵ֥ה מִצְרָֽיִם׃
25พระองค์ทำให้ล้อรถศึกหลุด จนพวกเขาขับไปอย่างลำบาก ชาวอียิปต์จึงพูดว่า “หนีจากอิสราเอลกันเถอะ เพราะพระยาห์เวห์กำลังรบเพื่ออิสราเอลและต่อสู้กับชาวอียิปต์!”
25וַיָּ֗סַר אֵ֚ת אֹפַ֣ן מַרְכְּבֹתָ֔יו וַֽיְנַהֲגֵ֖הוּ בִּכְבֵדֻ֑ת וַיֹּ֣אמֶר מִצְרַ֗יִם אָנ֙וּסָה֙ מִפְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֣י יְהוָ֔ה נִלְחָ֥ם לָהֶ֖ם בְּמִצְרָֽיִם פ
26พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงเหยียดมือออกเหนือทะเล ให้น้ำกลับมาท่วมชาวอียิปต์ รถศึก และทหารม้าของพวกเขา”
26וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה נְטֵ֥ה אֶת־יָדְךָ֖ עַל־הַיָּ֑ם וְיָשֻׁ֤בוּ הַמַּ֙יִם֙ עַל־מִצְרַ֔יִם עַל־רִכְבֹּ֖ו וְעַל־פָּרָשָֽׁיו׃
27โมเสสเหยียดมือออกเหนือทะเล พอรุ่งเช้าทะเลก็ไหลกลับคืนสู่สภาพเดิม ชาวอียิปต์พยายามหนี แต่น้ำไหลสวนพวกเขามา พระยาห์เวห์เหวี่ยงชาวอียิปต์ลงกลางทะเล
27וַיֵּט֩ מֹשֶׁ֨ה אֶת־יָדֹ֜ו עַל־הַיָּ֗ם וַיָּ֨שָׁב הַיָּ֜ם לִפְנֹ֥ות בֹּ֙קֶר֙ לְאֵ֣יתָנֹ֔ו וּמִצְרַ֖יִם נָסִ֣ים לִקְרָאתֹ֑ו וַיְנַעֵ֧ר יְהוָ֛ה אֶת־מִצְרַ֖יִם בְּתֹ֥וךְ הַיָּֽם׃
28น้ำกลับมาท่วมรถศึก ทหารม้า และกองทัพทั้งหมดของฟาโรห์ที่ตามชาวอิสราเอลลงไปในทะเล ไม่มีใครเหลือรอดแม้แต่คนเดียว
28וַיָּשֻׁ֣בוּ הַמַּ֗יִם וַיְכַסּ֤וּ אֶת־הָרֶ֙כֶב֙ וְאֶת־הַפָּ֣רָשִׁ֔ים לְכֹל֙ חֵ֣יל פַּרְעֹ֔ה הַבָּאִ֥ים אַחֲרֵיהֶ֖ם בַּיָּ֑ם לֹֽא־נִשְׁאַ֥ר בָּהֶ֖ם עַד־אֶחָֽד׃
29แต่ชาวอิสราเอลเดินบนพื้นแห้งกลางทะเล โดยมีน้ำเป็นกำแพงอยู่ทางขวาและทางซ้าย
29וּבְנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל הָלְכ֥וּ בַיַּבָּשָׁ֖ה בְּתֹ֣וךְ הַיָּ֑ם וְהַמַּ֤יִם לָהֶם֙ חֹמָ֔ה מִֽימִינָ֖ם וּמִשְּׂמֹאלָֽם
30วันนั้นพระยาห์เวห์ช่วยอิสราเอลให้พ้นจากมือของชาวอียิปต์ และอิสราเอลเห็นศพชาวอียิปต์อยู่ริมทะเล
30וַיֹּ֨ושַׁע יְהוָ֜ה בַּיֹּ֥ום הַה֛וּא אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל מִיַּ֣ד מִצְרָ֑יִם וַיַּ֤רְא יִשְׂרָאֵל֙ אֶת־מִצְרַ֔יִם מֵ֖ת עַל־שְׂפַ֥ת הַיָּֽם׃
31เมื่ออิสราเอลเห็นการกระทำอันยิ่งใหญ่ที่พระยาห์เวห์กระทำต่อชาวอียิปต์ ประชาชนก็เกรงกลัวพระยาห์เวห์ วางใจในพระยาห์เวห์ และเชื่อถือโมเสสผู้รับใช้ของพระองค์
31וַיַּ֨רְא יִשְׂרָאֵ֜ל אֶת־הַיָּ֣ד הַגְּדֹלָ֗ה אֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֤ה יְהוָה֙ בְּמִצְרַ֔יִם וַיִּֽירְא֥וּ הָעָ֖ם אֶת־יְהוָ֑ה וַיּֽ͏ַאֲמִ֙ינוּ֙ בַּֽיהוָ֔ה וּבְמֹשֶׁ֖ה עַבְדֹּֽו׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.