อพยพ 14
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Berean Standard Bible
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
1Then the LORD said to Moses,
2“จงบอกชาวอิสราเอลให้ย้อนกลับไปและตั้งค่ายตรงหน้าปีหะฮีโรท ระหว่างมิกดลกับทะเล ตรงข้ามบาอัลเซโฟน ให้พวกเขาตั้งค่ายริมทะเลตรงข้ามสถานที่นั้น
2“Tell the Israelites to turn back and encamp before Pi-hahiroth, between Migdol and the sea. You are to encamp by the sea, directly opposite Baal-zephon.
3ฟาโรห์จะพูดถึงชาวอิสราเอลว่า ‘พวกเขาติดอยู่ในแผ่นดิน ถิ่นทุรกันดารปิดทางพวกเขาไว้แล้ว’
3For Pharaoh will say of the Israelites, ‘They are wandering the land in confusion; the wilderness has boxed them in.’
4เราจะทำให้ใจฟาโรห์แข็งกระด้าง เขาจะไล่ตามพวกเขา แล้วสิ่งที่เราทำต่อฟาโรห์และกองทัพทั้งหมดของเขาจะทำให้เกียรติของเราปรากฏ ชาวอียิปต์จะได้รู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์” ชาวอิสราเอลก็ทำตามนั้น
4And I will harden Pharaoh’s heart so that he will pursue them. But I will gain honor by means of Pharaoh and all his army, and the Egyptians will know that I am the LORD.” So this is what the Israelites did.
5เมื่อกษัตริย์อียิปต์ได้รับข่าวว่าประชาชนหนีไปแล้ว ใจของฟาโรห์กับข้ารับใช้ที่มีต่อประชาชนก็เปลี่ยนไป พวกเขาพูดว่า “เราทำอะไรลงไปนี่ ถึงปล่อยอิสราเอลไปไม่ให้รับใช้เราแล้ว?”
5When the king of Egypt was told that the people had fled, Pharaoh and his officials changed their minds about them and said, “What have we done? We have released Israel from serving us.”
6ฟาโรห์จึงเตรียมรถศึกและนำกองทัพไปด้วย
6So Pharaoh prepared his chariot and took his army with him.
7เขานำรถศึกที่คัดไว้ 600 คัน พร้อมรถศึกทั้งหมดของอียิปต์ และมีนายกองควบคุมรถทุกคัน
7He took 600 of the best chariots, and all the other chariots of Egypt, with officers over all of them.
8พระยาห์เวห์ทำให้ใจของฟาโรห์กษัตริย์อียิปต์แข็งกระด้าง เขาจึงไล่ตามชาวอิสราเอล ขณะที่ชาวอิสราเอลออกไปอย่างองอาจ
8And the LORD hardened the heart of Pharaoh king of Egypt so that he pursued the Israelites, who were marching out defiantly.
9ชาวอียิปต์ไล่ตามพวกเขา ทั้งม้า รถศึก ทหารม้า และกองทัพทั้งหมดของฟาโรห์ จนตามทันขณะที่พวกเขาตั้งค่ายอยู่ริมทะเล ข้างปีหะฮีโรท ตรงหน้าบาอัลเซโฟน
9The Egyptians—all Pharaoh’s horses and chariots, horsemen and troops—pursued the Israelites and overtook them as they camped by the sea near Pi-hahiroth, opposite Baal-zephon.
10เมื่อฟาโรห์เข้ามาใกล้ ชาวอิสราเอลเงยหน้าขึ้นและเห็นว่าชาวอียิปต์กำลังเดินทัพไล่ตามมา พวกเขาก็กลัวอย่างมาก จึงร้องทูลพระยาห์เวห์
10As Pharaoh approached, the Israelites looked up and saw the Egyptians marching after them, and they were terrified and cried out to the LORD.
11พวกเขาพูดกับโมเสสว่า “ในอียิปต์ไม่มีหลุมฝังศพหรืออย่างไร คุณถึงพาพวกเราออกมาตายในถิ่นทุรกันดาร? ทำไมถึงทำกับพวกเราแบบนี้ พาเราออกจากอียิปต์มา?
11They said to Moses, “Was it because there were no graves in Egypt that you brought us into the wilderness to die? What have you done to us by bringing us out of Egypt?
12พวกเราไม่ได้บอกคุณตอนอยู่ในอียิปต์หรือว่า ‘ปล่อยพวกเราไว้เถอะ ให้เรารับใช้ชาวอียิปต์ต่อไป’? รับใช้ชาวอียิปต์ยังดีกว่ามาตายในถิ่นทุรกันดาร”
12Did we not say to you in Egypt, ‘Leave us alone so that we may serve the Egyptians’? For it would have been better for us to serve the Egyptians than to die in the wilderness.”
13โมเสสพูดกับประชาชนว่า “อย่ากลัว จงยืนมั่นคงแล้วดูว่าพระยาห์เวห์จะช่วยพวกคุณให้รอดอย่างไรในวันนี้ เพราะชาวอียิปต์ที่พวกคุณเห็นวันนี้ คุณจะไม่ได้เห็นพวกเขาอีกเลย
13But Moses told the people, “Do not be afraid. Stand firm and you will see the LORD’s salvation, which He will accomplish for you today; for the Egyptians you see today, you will never see again.
14พระยาห์เวห์จะต่อสู้เพื่อพวกคุณ ส่วนพวกคุณจงอยู่นิ่ง ๆ”
14The LORD will fight for you; you need only to be still.”
15พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “ทำไมเจ้าร้องหาเรา? จงบอกชาวอิสราเอลให้เดินหน้าต่อไป
15Then the LORD said to Moses, “Why are you crying out to Me? Tell the Israelites to go forward.
16ยกไม้เท้าของเจ้าขึ้น แล้วเหยียดมือออกเหนือทะเลให้ทะเลแยกออก ชาวอิสราเอลจะเดินผ่านกลางทะเลไปบนพื้นแห้ง
16And as for you, lift up your staff and stretch out your hand over the sea and divide it, so that the Israelites can go through the sea on dry ground.
17ดูสิ เราเองจะทำให้ใจของชาวอียิปต์แข็งกระด้าง แล้วพวกเขาจะตามลงไป สิ่งที่เราทำต่อฟาโรห์ ต่อกองทัพทั้งหมด ต่อรถศึก และต่อทหารม้าของเขาจะทำให้เกียรติของเราปรากฏ
17And I will harden the hearts of the Egyptians so that they will go in after them. Then I will gain honor by means of Pharaoh and all his army and chariots and horsemen.
18เมื่อสิ่งที่เราทำต่อฟาโรห์ ต่อรถศึก และต่อทหารม้าของเขาทำให้เกียรติของเราปรากฏ ชาวอียิปต์จะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์”
18The Egyptians will know that I am the LORD when I am honored through Pharaoh, his chariots, and his horsemen.”
19ทูตของพระเจ้าที่เคยนำหน้าค่ายอิสราเอลก็เคลื่อนจากด้านหน้าไปอยู่ด้านหลัง และเสาเมฆก็เคลื่อนจากหน้าพวกเขาไปตั้งอยู่ข้างหลัง
19And the angel of God, who had gone before the camp of Israel, withdrew and went behind them. The pillar of cloud also moved from before them and stood behind them,
20เสาเมฆนั้นมาอยู่ระหว่างค่ายอียิปต์กับค่ายอิสราเอล ที่นั่นมีทั้งเมฆและความมืด แต่เสานั้นก็ให้แสงสว่างในเวลากลางคืน ทั้งสองฝ่ายจึงไม่เข้าใกล้กันตลอดคืนนั้น
20so that it came between the camps of Egypt and Israel. The cloud was there in the darkness, but it lit up the night. So all night long neither camp went near the other.
21โมเสสเหยียดมือออกเหนือทะเล พระยาห์เวห์ใช้ลมตะวันออกแรงกล้าพัดทะเลให้ถอยกลับตลอดทั้งคืน ทำให้ทะเลกลายเป็นพื้นแห้งและน้ำแยกออกจากกัน
21Then Moses stretched out his hand over the sea, and all that night the LORD drove back the sea with a strong east wind that turned it into dry land. So the waters were divided,
22ชาวอิสราเอลจึงเดินเข้าไปกลางทะเลบนพื้นแห้ง โดยมีน้ำตั้งเป็นกำแพงอยู่ทางขวาและทางซ้าย
22and the Israelites went through the sea on dry ground, with walls of water on their right and on their left.
23ชาวอียิปต์ไล่ตามเข้าไปกลางทะเล ทั้งม้าของฟาโรห์ รถศึก และทหารม้าทั้งหมด
23And the Egyptians chased after them—all Pharaoh’s horses, chariots, and horsemen—and followed them into the sea.
24พอถึงยามใกล้รุ่ง พระยาห์เวห์มองจากเสาไฟและเสาเมฆลงมายังกองทัพอียิปต์ แล้วทำให้กองทัพอียิปต์สับสนอลหม่าน
24At morning watch, however, the LORD looked down on the army of the Egyptians from the pillar of fire and cloud, and He threw their camp into confusion.
25พระองค์ทำให้ล้อรถศึกหลุด จนพวกเขาขับไปอย่างลำบาก ชาวอียิปต์จึงพูดว่า “หนีจากอิสราเอลกันเถอะ เพราะพระยาห์เวห์กำลังรบเพื่ออิสราเอลและต่อสู้กับชาวอียิปต์!”
25He caused their chariot wheels to wobble, so that they had difficulty driving. “Let us flee from the Israelites,” said the Egyptians, “for the LORD is fighting for them against Egypt!”
26พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงเหยียดมือออกเหนือทะเล ให้น้ำกลับมาท่วมชาวอียิปต์ รถศึก และทหารม้าของพวกเขา”
26Then the LORD said to Moses, “Stretch out your hand over the sea, so that the waters may flow back over the Egyptians and their chariots and horsemen.”
27โมเสสเหยียดมือออกเหนือทะเล พอรุ่งเช้าทะเลก็ไหลกลับคืนสู่สภาพเดิม ชาวอียิปต์พยายามหนี แต่น้ำไหลสวนพวกเขามา พระยาห์เวห์เหวี่ยงชาวอียิปต์ลงกลางทะเล
27So Moses stretched out his hand over the sea, and at daybreak the sea returned to its normal state. As the Egyptians were retreating, the LORD swept them into the sea.
28น้ำกลับมาท่วมรถศึก ทหารม้า และกองทัพทั้งหมดของฟาโรห์ที่ตามชาวอิสราเอลลงไปในทะเล ไม่มีใครเหลือรอดแม้แต่คนเดียว
28The waters flowed back and covered the chariots and horsemen—the entire army of Pharaoh that had chased the Israelites into the sea. Not one of them survived.
29แต่ชาวอิสราเอลเดินบนพื้นแห้งกลางทะเล โดยมีน้ำเป็นกำแพงอยู่ทางขวาและทางซ้าย
29But the Israelites had walked through the sea on dry ground, with walls of water on their right and on their left.
30วันนั้นพระยาห์เวห์ช่วยอิสราเอลให้พ้นจากมือของชาวอียิปต์ และอิสราเอลเห็นศพชาวอียิปต์อยู่ริมทะเล
30That day the LORD saved Israel from the hand of the Egyptians, and Israel saw the Egyptians dead on the shore.
31เมื่ออิสราเอลเห็นการกระทำอันยิ่งใหญ่ที่พระยาห์เวห์กระทำต่อชาวอียิปต์ ประชาชนก็เกรงกลัวพระยาห์เวห์ วางใจในพระยาห์เวห์ และเชื่อถือโมเสสผู้รับใช้ของพระองค์
31When Israel saw the great power that the LORD had exercised over the Egyptians, the people feared the LORD and believed in Him and in His servant Moses.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.