มาลาคี 1

Freedom Bible (Thai)Translation

Freedom Bible (Thai)

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)

1สาส์นที่เปิดเผยมา เป็นคำของพระยาห์เวห์ถึงอิสราเอลผ่านทางมาลาคี

1מַשָּׂ֥א דְבַר־יְהוָ֖ה אֶל־יִשְׂרָאֵ֑ל בְּיַ֖ד מַלְאָכִֽי׃

2“เรารักพวกคุณ” พระยาห์เวห์กล่าว แต่พวกคุณกลับถามว่า “พระองค์รักพวกเราอย่างไร?” “เอซาวกับยาโคบไม่ใช่พี่น้องกันหรือ?” พระยาห์เวห์กล่าว “แต่เรารักยาโคบ

2אָהַ֤בְתִּי אֶתְכֶם֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה וַאֲמַרְתֶּ֖ם בַּמָּ֣ה אֲהַבְתָּ֑נוּ הֲלֹוא־אָ֨ח עֵשָׂ֤ו לְיַֽעֲקֹב֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה וָאֹהַ֖ב אֶֽת־יַעֲקֹֽב׃

3ส่วนเอซาว เราเกลียด เราทำให้ภูเขาของเขารกร้าง และยกมรดกของเขาให้สุนัขแจ็กคัลในถิ่นกันดาร”

3וְאֶת־עֵשָׂ֖ו שָׂנֵ֑אתִי וָאָשִׂ֤ים אֶת־הָרָיו֙ שְׁמָמָ֔ה וְאֶת־נַחֲלָתֹ֖ו לְתַנֹּ֥ות מִדְבָּֽר׃

4เอโดมพูดว่า “พวกเราถูกทำลาย แต่จะกลับไปสร้างที่รกร้างขึ้นใหม่” แต่พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าวดังนี้ “พวกเขาจะสร้าง แต่เราจะรื้อทิ้ง ผู้คนจะเรียกพวกเขาว่า ‘แผ่นดินชั่วร้าย’ เป็นชนชาติที่พระยาห์เวห์โกรธตลอดไป”

4כִּֽי־תֹאמַ֨ר אֱדֹ֜ום רֻשַּׁ֗שְׁנוּ וְנָשׁוּב֙ וְנִבְנֶ֣ה חֳרָבֹ֔ות כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָאֹ֔ות הֵ֥מָּה יִבְנ֖וּ וַאֲנִ֣י אֶהֱרֹ֑וס וְקָרְא֤וּ לָהֶם֙ גְּב֣וּל רִשְׁעָ֔ה וְהָעָ֛ם אֲשֶׁר־זָעַ֥ם יְהוָ֖ה עַד־עֹולָֽם׃

5พวกคุณจะเห็นด้วยตาของตนเอง และจะพูดว่า “พระยาห์เวห์ยิ่งใหญ่แม้นอกเขตแดนอิสราเอล!”

5וְעֵינֵיכֶ֖ם תִּרְאֶ֑ינָה וְאַתֶּ֤ם תֹּֽאמְרוּ֙ יִגְדַּ֣ל יְהוָ֔ה מֵעַ֖ל לִגְב֥וּל יִשְׂרָאֵֽל׃

6“ลูกชายให้เกียรติพ่อ ผู้รับใช้ให้เกียรตินาย ถ้าเราเป็นพ่อ เกียรติที่พวกคุณให้เราอยู่ที่ไหน? ถ้าเราเป็นนาย ความเคารพที่เราควรได้รับอยู่ที่ไหน?” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าวกับพวกคุณผู้เป็นปุโรหิตที่ดูหมิ่นนามเรา “พวกคุณถามว่า ‘พวกเราดูหมิ่นนามของพระองค์อย่างไร?’

6בֵּ֛ן יְכַבֵּ֥ד אָ֖ב וְעֶ֣בֶד אֲדֹנָ֑יו וְאִם־אָ֣ב אָ֣נִי אַיֵּ֣ה כְבֹודִ֡י וְאִם־אֲדֹונִ֣ים אָנִי֩ אַיֵּ֨ה מֹורָאִ֜י אָמַ֣ר ׀ יְהוָ֣ה צְבָאֹ֗ות לָכֶם֙ הַכֹּֽהֲנִים֙ בֹּוזֵ֣י שְׁמִ֔י וַאֲמַרְתֶּ֕ם בַּמֶּ֥ה בָזִ֖ינוּ אֶת־שְׁמֶֽךָ׃

7พวกคุณถวายขนมปังที่มีมลทินบนแท่นบูชาของเรา แล้วถามว่า ‘พวกเราทำให้พระองค์มีมลทินอย่างไร?’ ก็เพราะพวกคุณพูดว่า ‘โต๊ะของพระยาห์เวห์น่าดูหมิ่น’

7מַגִּישִׁ֤ים עַֽל־מִזְבְּחִי֙ לֶ֣חֶם מְגֹאָ֔ל וַאֲמַרְתֶּ֖ם בַּמֶּ֣ה גֵֽאַלְנ֑וּךָ בֶּאֱמָרְכֶ֕ם שֻׁלְחַ֥ן יְהוָ֖ה נִבְזֶ֥ה הֽוּא׃

8เมื่อพวกคุณถวายสัตว์ตาบอดเป็นเครื่องบูชา นั่นไม่ชั่วร้ายหรือ? เมื่อถวายสัตว์ที่เดินกะเผลกและสัตว์ป่วย นั่นไม่ชั่วร้ายหรือ? ลองนำไปให้ผู้ว่าราชการของพวกคุณเดี๋ยวนี้สิ! เขาจะพอใจหรือ? จะยอมรับพวกคุณหรือ?” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว

8וְכִֽי־תַגִּשׁ֨וּן עִוֵּ֤ר לִזְבֹּ֙חַ֙ אֵ֣ין רָ֔ע וְכִ֥י תַגִּ֛ישׁוּ פִּסֵּ֥חַ וְחֹלֶ֖ה אֵ֣ין רָ֑ע הַקְרִיבֵ֨הוּ נָ֜א לְפֶחָתֶ֗ךָ הֲיִרְצְךָ֙ אֹ֚ו הֲיִשָּׂ֣א פָנֶ֔יךָ אָמַ֖ר יְהוָ֥ה צְבָאֹֽות׃

9“บัดนี้ โปรดวิงวอนขอความโปรดปรานจากพระเจ้า เพื่อพระองค์จะเมตตาพวกเรา ถ้าเป็นอย่างนี้ พระองค์จะยอมรับใครในพวกคุณหรือ?” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว

9וְעַתָּ֛ה חַלּוּ־נָ֥א פְנֵי־אֵ֖ל וִֽיחָנֵ֑נוּ מִיֶּדְכֶם֙ הָ֣יְתָה זֹּ֔את הֲיִשָּׂ֤א מִכֶּם֙ פָּנִ֔ים אָמַ֖ר יְהוָ֥ה צְבָאֹֽות׃

10“ถ้ามีสักคนในพวกคุณปิดประตูเสียก็ดี จะได้ไม่ต้องจุดไฟบนแท่นบูชาของเราอย่างไร้ประโยชน์! เราไม่พอใจพวกคุณ” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว “และจะไม่รับเครื่องบูชาจากมือพวกคุณ

10מִ֤י גַם־בָּכֶם֙ וְיִסְגֹּ֣ר דְּלָתַ֔יִם וְלֹֽא־תָאִ֥ירוּ מִזְבְּחִ֖י חִנָּ֑ם אֵֽין־לִ֨י חֵ֜פֶץ בָּכֶ֗ם אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָאֹ֔ות וּמִנְחָ֖ה לֹֽא־אֶרְצֶ֥ה מִיֶּדְכֶֽם׃

11เพราะตั้งแต่ดวงอาทิตย์ขึ้นจนถึงดวงอาทิตย์ตก นามของเรายิ่งใหญ่ท่ามกลางชนชาติต่าง ๆ ทุกแห่งจะมีเครื่องหอมและเครื่องบูชาบริสุทธิ์ถวายแด่นามเรา เพราะนามของเรายิ่งใหญ่ท่ามกลางชนชาติต่าง ๆ” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว

11כִּ֣י מִמִּזְרַח־שֶׁ֜מֶשׁ וְעַד־מְבֹואֹ֗ו גָּדֹ֤ול שְׁמִי֙ בַּגֹּויִ֔ם וּבְכָל־מָקֹ֗ום מֻקְטָ֥ר מֻגָּ֛שׁ לִשְׁמִ֖י וּמִנְחָ֣ה טְהֹורָ֑ה כִּֽי־גָדֹ֤ול שְׁמִי֙ בַּגֹּויִ֔ם אָמַ֖ר יְהוָ֥ה צְבָאֹֽות׃

12“แต่พวกคุณทำให้นามนั้นเสื่อมเสียเมื่อพูดว่า ‘โต๊ะของพระยาห์เวห์มีมลทิน และอาหารที่ได้จากโต๊ะนั้นก็น่าดูหมิ่น’

12וְאַתֶּ֖ם מְחַלְּלִ֣ים אֹותֹ֑ו בֶּאֱמָרְכֶ֗ם שֻׁלְחַ֤ן אֲדֹנָי֙ מְגֹאָ֣ל ה֔וּא וְנִיבֹ֖ו נִבְזֶ֥ה אָכְלֹֽו׃

13พวกคุณยังพูดว่า ‘ดูสิ น่าเหนื่อยหน่ายจริง!’ และยังแค่นเสียงใส่” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว “พวกคุณนำของที่ถูกแย่งชิงด้วยความรุนแรง สัตว์ที่เดินกะเผลก และสัตว์ป่วยมาถวาย นี่คือเครื่องบูชาที่พวกคุณนำมา เราควรรับจากมือพวกคุณหรือ?” พระยาห์เวห์กล่าว

13וַאֲמַרְתֶּם֩ הִנֵּ֨ה מַתְּלָאָ֜ה וְהִפַּחְתֶּ֣ם אֹותֹ֗ו אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָאֹ֔ות וַהֲבֵאתֶ֣ם גָּז֗וּל וְאֶת־הַפִּסֵּ֙חַ֙ וְאֶת־הַ֣חֹולֶ֔ה וַהֲבֵאתֶ֖ם אֶת־הַמִּנְחָ֑ה הַאֶרְצֶ֥ה אֹותָ֛הּ מִיֶּדְכֶ֖ם אָמַ֥ר יְהוָֽה׃ ס

14“ผู้หลอกลวงที่มีสัตว์ตัวผู้ในฝูงของตน และบนบานไว้ แต่กลับถวายสัตว์มีตำหนิแด่พระผู้เป็นเจ้า ย่อมถูกสาป เพราะเราเป็นกษัตริย์ยิ่งใหญ่” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว “และชนชาติทั้งหลายเกรงขามนามของเรา”

14וְאָר֣וּר נֹוכֵ֗ל וְיֵ֤שׁ בְּעֶדְרֹו֙ זָכָ֔ר וְנֹדֵ֛ר וְזֹבֵ֥חַ מָשְׁחָ֖ת לַֽאדֹנָ֑י כִּי֩ מֶ֨לֶךְ גָּדֹ֜ול אָ֗נִי אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָאֹ֔ות וּשְׁמִ֖י נֹורָ֥א בַגֹּויִֽם׃

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.