มาลาคี 1
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1สาส์นที่เปิดเผยมา เป็นคำของพระยาห์เวห์ถึงอิสราเอลผ่านทางมาลาคี
1Dies ist die Last, die der HERR redet wider Israel durch Maleachi.
2“เรารักพวกคุณ” พระยาห์เวห์กล่าว แต่พวกคุณกลับถามว่า “พระองค์รักพวกเราอย่างไร?” “เอซาวกับยาโคบไม่ใช่พี่น้องกันหรือ?” พระยาห์เวห์กล่าว “แต่เรารักยาโคบ
2Ich habe euch lieb, spricht der HERR. So sprecht ihr: “Womit hast du uns lieb?” Ist nicht Esau Jakobs Bruder? spricht der HERR; und doch habe ich Jakob lieb
3ส่วนเอซาว เราเกลียด เราทำให้ภูเขาของเขารกร้าง และยกมรดกของเขาให้สุนัขแจ็กคัลในถิ่นกันดาร”
3und hasse Esau und habe sein Gebirge öde gemacht und sein Erbe den Schakalen zur Wüste.
4เอโดมพูดว่า “พวกเราถูกทำลาย แต่จะกลับไปสร้างที่รกร้างขึ้นใหม่” แต่พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าวดังนี้ “พวกเขาจะสร้าง แต่เราจะรื้อทิ้ง ผู้คนจะเรียกพวกเขาว่า ‘แผ่นดินชั่วร้าย’ เป็นชนชาติที่พระยาห์เวห์โกรธตลอดไป”
4Und ob Edom sprechen würde: Wir sind verderbt, aber wir wollen das Wüste wieder erbauen! so spricht der HERR Zebaoth also: Werden sie bauen, so will ich abbrechen, und es soll heißen die verdammte Grenze und ein Volk, über das der HERR zürnt ewiglich.
5พวกคุณจะเห็นด้วยตาของตนเอง และจะพูดว่า “พระยาห์เวห์ยิ่งใหญ่แม้นอกเขตแดนอิสราเอล!”
5Das sollen eure Augen sehen, und ihr werdet sagen: Der HERR ist herrlich in den Grenzen Israels.
6“ลูกชายให้เกียรติพ่อ ผู้รับใช้ให้เกียรตินาย ถ้าเราเป็นพ่อ เกียรติที่พวกคุณให้เราอยู่ที่ไหน? ถ้าเราเป็นนาย ความเคารพที่เราควรได้รับอยู่ที่ไหน?” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าวกับพวกคุณผู้เป็นปุโรหิตที่ดูหมิ่นนามเรา “พวกคุณถามว่า ‘พวกเราดูหมิ่นนามของพระองค์อย่างไร?’
6Ein Sohn soll seinen Vater ehren und ein Knecht seinen Herrn. Bin ich nun Vater, wo ist meine Ehre? bin ich HERR, wo fürchtet man mich? spricht der HERR Zebaoth zu euch Priestern, die meinen Namen verachten. So sprecht ihr: “Womit verachten wir deinen Namen?”
7พวกคุณถวายขนมปังที่มีมลทินบนแท่นบูชาของเรา แล้วถามว่า ‘พวกเราทำให้พระองค์มีมลทินอย่างไร?’ ก็เพราะพวกคุณพูดว่า ‘โต๊ะของพระยาห์เวห์น่าดูหมิ่น’
7Damit daß ihr opfert auf meinem Altar unreines Brot. So sprecht ihr: “Womit opfern wir dir Unreines?” damit daß ihr sagt: “Des HERRN Tisch ist verachtet.”
8เมื่อพวกคุณถวายสัตว์ตาบอดเป็นเครื่องบูชา นั่นไม่ชั่วร้ายหรือ? เมื่อถวายสัตว์ที่เดินกะเผลกและสัตว์ป่วย นั่นไม่ชั่วร้ายหรือ? ลองนำไปให้ผู้ว่าราชการของพวกคุณเดี๋ยวนี้สิ! เขาจะพอใจหรือ? จะยอมรับพวกคุณหรือ?” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว
8Und wenn ihr ein blindes opfert, so muß es nicht böse heißen; und wenn ihr ein Lahmes oder Krankes opfert, so muß es auch nicht böse heißen. Bringe es deinem Fürsten! was gilt's, ob du ihm gefallen werdest, oder ob er deine Person ansehen werde? spricht der HERR Zebaoth.
9“บัดนี้ โปรดวิงวอนขอความโปรดปรานจากพระเจ้า เพื่อพระองค์จะเมตตาพวกเรา ถ้าเป็นอย่างนี้ พระองค์จะยอมรับใครในพวกคุณหรือ?” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว
9So bittet nun Gott, daß er uns gnädig sei! denn solches ist geschehen von euch. Meint ihr, er werde eure Person ansehen? spricht der HERR Zebaoth.
10“ถ้ามีสักคนในพวกคุณปิดประตูเสียก็ดี จะได้ไม่ต้องจุดไฟบนแท่นบูชาของเราอย่างไร้ประโยชน์! เราไม่พอใจพวกคุณ” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว “และจะไม่รับเครื่องบูชาจากมือพวกคุณ
10Daß doch einer unter euch die Türen zuschlösse, damit ihr nicht umsonst auf meinem Altar Feuer anzündet! Ich habe kein Gefallen an euch, spricht der HERR Zebaoth, und das Speisopfer von euren Händen ist mir nicht angenehm.
11เพราะตั้งแต่ดวงอาทิตย์ขึ้นจนถึงดวงอาทิตย์ตก นามของเรายิ่งใหญ่ท่ามกลางชนชาติต่าง ๆ ทุกแห่งจะมีเครื่องหอมและเครื่องบูชาบริสุทธิ์ถวายแด่นามเรา เพราะนามของเรายิ่งใหญ่ท่ามกลางชนชาติต่าง ๆ” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว
11Aber von Aufgang der Sonne bis zum Niedergang soll mein Name herrlich werden unter den Heiden, und an allen Orten soll meinem Namen geräuchert werden und ein reines Speisopfer geopfert werden; denn mein Name soll herrlich werden unter den Heiden, spricht der HERR Zebaoth.
12“แต่พวกคุณทำให้นามนั้นเสื่อมเสียเมื่อพูดว่า ‘โต๊ะของพระยาห์เวห์มีมลทิน และอาหารที่ได้จากโต๊ะนั้นก็น่าดูหมิ่น’
12Ihr aber entheiligt ihn damit, daß ihr sagt: “Des HERR Tisch ist unheilig, und sein Opfer ist verachtet samt seiner Speise.”
13พวกคุณยังพูดว่า ‘ดูสิ น่าเหนื่อยหน่ายจริง!’ และยังแค่นเสียงใส่” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว “พวกคุณนำของที่ถูกแย่งชิงด้วยความรุนแรง สัตว์ที่เดินกะเผลก และสัตว์ป่วยมาถวาย นี่คือเครื่องบูชาที่พวกคุณนำมา เราควรรับจากมือพวกคุณหรือ?” พระยาห์เวห์กล่าว
13Und ihr sprecht: “Siehe, es ist nur Mühe!” und schlagt es in den Wind, spricht der HERR Zebaoth. Und ihr bringt her, was geraubt, lahm und krank ist, und opfert dann Speisopfer. Sollte mir solches gefallen von eurer Hand? spricht der HERR.
14“ผู้หลอกลวงที่มีสัตว์ตัวผู้ในฝูงของตน และบนบานไว้ แต่กลับถวายสัตว์มีตำหนิแด่พระผู้เป็นเจ้า ย่อมถูกสาป เพราะเราเป็นกษัตริย์ยิ่งใหญ่” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว “และชนชาติทั้งหลายเกรงขามนามของเรา”
14Verflucht sei der Betrüger, der in seiner Herde ein Männlein hat, und wenn er ein Gelübde tut, opfert er dem Herr ein untüchtiges. Denn ich bin ein großer König, spricht der HERR Zebaoth, und mein Name ist schrecklich unter den Heiden.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.