สุภาษิต 1
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1สุภาษิตของซาโลมอน บุตรดาวิด กษัตริย์แห่งอิสราเอล:
1Dies sind die Sprüche Salomos, des Königs in Israel, des Sohnes Davids,
2เพื่อให้รู้จักปัญญาและการอบรมสั่งสอน ให้เข้าใจถ้อยคำที่ให้ความหยั่งรู้
2zu lernen Weisheit und Zucht, Verstand
3เพื่อรับการอบรมให้ดำเนินชีวิตอย่างฉลาดรอบคอบ ทั้งในความเที่ยงธรรม ความยุติธรรม และความเป็นธรรม
3Klugheit, Gerechtigkeit, Recht und Schlecht;
4เพื่อให้คนไม่รู้เท่าทันมีไหวพริบ และให้คนหนุ่มมีความรู้กับวิจารณญาณ—
4daß die Unverständigen klug und die Jünglinge vernünftig und vorsichtig werden.
5เพื่อให้คนมีปัญญาฟังแล้วเรียนรู้ยิ่งขึ้น และให้คนมีความเข้าใจได้รับคำชี้แนะที่ดี
5Wer weise ist der hört zu und bessert sich; wer verständig ist, der läßt sich raten,
6เพื่อให้เข้าใจสุภาษิตและคำเปรียบเปรย ถ้อยคำของคนมีปัญญาและปริศนาของพวกเขา
6daß er verstehe die Sprüche und ihre Deutung, die Lehre der Weisen und ihre Beispiele.
7การยำเกรงพระยาห์เวห์ เป็นจุดเริ่มต้นของความรู้ แต่คนโง่เขลาดูหมิ่นปัญญาและการอบรมสั่งสอน
7Des HERRN Furcht ist Anfang der Erkenntnis. Die Ruchlosen verachten Weisheit und Zucht.
8ลูกเอ๋ย ฟังคำสั่งสอนของพ่อ อย่าทิ้งคำสอนของแม่
8Mein Kind, gehorche der Zucht deines Vaters und verlaß nicht das Gebot deiner Mutter.
9สิ่งเหล่านี้จะเป็นมาลัยงามบนศีรษะ และเป็นสร้อยคล้องคอ
9Denn solches ist ein schöner Schmuck deinem Haupt und eine Kette an deinem Hals.
10ลูกเอ๋ย ถ้าคนชั่วมาชักชวน อย่ายอมตาม
10Mein Kind, wenn dich die bösen Buben locken, so folge nicht.
11ถ้าพวกเขาพูดว่า “มากับเราเถอะ เราจะซุ่มดักฆ่าคน แอบคอยทำร้ายคนบริสุทธิ์โดยไม่มีเหตุ
11Wenn sie sagen: “Gehe mit uns! wir wollen auf Blut lauern und den Unschuldigen ohne Ursache nachstellen;
12เราจะกลืนพวกเขาทั้งเป็นเหมือนเชโอล กลืนทั้งตัวเหมือนคนที่ลงสู่หลุมลึก
12wir wollen sie lebendig verschlingen wie die Hölle und die Frommen wie die, so hinunter in die Grube fahren;
13เราจะพบของมีค่าทุกอย่าง เอาของปล้นมาใส่บ้านให้เต็ม
13wir wollen großes Gut finden; wir wollen unsre Häuser mit Raub füllen;
14มาร่วมเป็นพวกเดียวกับเราเถอะ เราจะรวมเงินไว้กองเดียวกัน”—
14wage es mit uns! es soll unser aller ein Beutel sein”:
15ลูกเอ๋ย อย่าร่วมทางกับพวกเขา ยั้งเท้าไว้ให้ห่างจากทางของพวกเขา
15mein Kind, wandle den Weg nicht mit ihnen; wehre deinem Fuß vor ihrem Pfad.
16เท้าของพวกเขาวิ่งเข้าหาความชั่ว พวกเขารีบไปหลั่งเลือด
16Denn ihr Füße laufen zum Bösen und eilen, Blut zu vergießen.
17กางตาข่ายให้นกเห็นก็เสียแรงเปล่า
17Denn es ist vergeblich, das Netz auswerfen vor den Augen der Vögel.
18แต่คนพวกนี้กลับวางกับดักให้ตัวเองต้องหลั่งเลือด แอบคอยเอาชีวิตตัวเอง
18Sie aber lauern auf ihr eigen Blut und stellen sich selbst nach dem Leben.
19ทางของทุกคนที่โลภอยากได้ทรัพย์ก็เป็นเช่นนี้ ความโลภนั้นคร่าชีวิตเจ้าของมัน
19Also geht es allen, die nach Gewinn geizen, daß ihr Geiz ihnen das Leben nimmt.
20ปัญญาร้องเรียกอยู่ตามถนน ส่งเสียงตามลานสาธารณะ
20Die Weisheit klagt draußen und läßt sich hören auf den Gassen;
21ร้องเรียกในย่านที่ผู้คนพลุกพล่าน กล่าวถ้อยคำตรงทางเข้าประตูเมืองว่า
21sie ruft in dem Eingang des Tores, vorn unter dem Volk; sie redet ihre Worte in der Stadt:
22“พวกไม่รู้เท่าทันเอ๋ย จะรักความไม่รู้เท่าทันไปอีกนานแค่ไหน? คนชอบเยาะเย้ยจะเพลิดเพลินกับการเยาะเย้ยไปถึงเมื่อไร และคนโง่เขลาจะเกลียดความรู้อีกนานเพียงใด?
22Wie lange wollt ihr Unverständigen unverständig sein und die Spötter Lust zu Spötterei und die Ruchlosen die Lehre hassen?
23หันกลับมาเมื่อฉันตักเตือน ดูสิ ฉันจะเปิดเผยความในใจให้ฟัง และจะทำให้รู้ถ้อยคำของฉัน
23Kehret euch zu meiner Strafe. Siehe, ich will euch heraussagen meinen Geist und euch meine Worte kundtun.
24ฉันเรียกแล้ว แต่กลับปฏิเสธ ฉันยื่นมือออก แต่ไม่มีใครสนใจ
24Weil ich denn rufe, und ihr weigert euch, ich recke meine Hand aus, und niemand achtet darauf,
25กลับเมินคำแนะนำของฉันทั้งหมด และไม่เอาคำตักเตือนของฉันเลย
25und laßt fahren allen meinen Rat und wollt meine Strafe nicht:
26ฉันก็จะหัวเราะเมื่อภัยพิบัติมาถึง จะเยาะเมื่อความหายนะครอบงำ
26so will ich auch lachen in eurem Unglück und eurer spotten, wenn da kommt, was ihr fürchtet,
27เมื่อความหายนะถาโถมเหมือนพายุ เมื่อภัยพิบัติมาถึงเหมือนลมหมุน เมื่อความทุกข์และความคับแค้นเข้ามาหา
27wenn über euch kommt wie ein Sturm, was ihr fürchtet, und euer Unglück als ein Wetter, wenn über euch Angst und Not kommt.
28แล้วพวกเขาจะร้องเรียกฉัน แต่ฉันจะไม่ตอบ พวกเขาจะเสาะหาฉันอย่างจริงจัง แต่จะไม่พบ
28Dann werden sie nach mir rufen, aber ich werde nicht antworten; sie werden mich suchen, und nicht finden.
29เพราะพวกเขาเกลียดความรู้ และไม่เลือกที่จะยำเกรงพระยาห์เวห์
29Darum, daß sie haßten die Lehre und wollten des HERRN Furcht nicht haben,
30พวกเขาไม่เอาคำแนะนำของฉัน และดูหมิ่นคำตักเตือนทั้งหมดของฉัน
30wollten meinen Rat nicht und lästerten alle meine Strafe:
31ดังนั้นพวกเขาจะกินผลจากทางของตนเอง และอิ่มหนำกับแผนการของตนเอง
31so sollen sie essen von den Früchten ihres Wesens und ihres Rats satt werden.
32คนไม่รู้เท่าทันจะตายเพราะหันหลังให้ปัญญา ความชะล่าใจของคนโง่เขลาจะทำลายพวกเขา
32Was die Unverständigen gelüstet, tötet sie, und der Ruchlosen Glück bringt sie um.
33แต่คนที่ฟังฉันจะอยู่อย่างปลอดภัย และจะอยู่อย่างสบายใจ ไม่ต้องกลัวภัยร้าย”
33Wer aber mir gehorcht, wird sicher bleiben und genug haben und kein Unglück fürchten.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.