โยนาห์ 1
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1พระยาห์เวห์มีถ้อยคำถึงโยนาห์ บุตรของอามิตไท ว่า
1Es geschah das Wort des HERRN zu Jona, dem Sohn Amitthais, und sprach:
2“จงลุกขึ้นไปยังมหานครนีนะเวห์ และประกาศกล่าวโทษเมือง เพราะความชั่วของพวกเขามาถึงต่อหน้าเราแล้ว”
2Mache dich auf und gehe in die große Stadt Ninive und predige wider sie! denn ihre Bosheit ist heraufgekommen vor mich.
3แต่โยนาห์ลุกขึ้นเพื่อหนีไปทาร์ชิชให้พ้นหน้าพระยาห์เวห์ เขาลงไปยอปปา พบเรือที่จะไปทาร์ชิช จึงจ่ายค่าโดยสารแล้วลงเรือ เพื่อไปทาร์ชิชกับคนเหล่านั้นให้พ้นหน้าพระยาห์เวห์
3Aber Jona machte sich auf und floh vor dem HERRN und wollte gen Tharsis und kam hinab gen Japho. Und da er ein Schiff fand, das gen Tharsis wollte fahren, gab er Fährgeld und trat hinein, daß er mit ihnen gen Tharsis führe vor dem HERRN.
4พระยาห์เวห์ส่งลมแรงไปบนทะเล เกิดพายุใหญ่ในทะเลจนเรือแทบจะแตก
4Da ließ der HERR einen großen Wind aufs Meer kommen, und es erhob sich ein großes Ungewitter auf dem Meer, daß man meinte, das Schiff würde zerbrechen.
5ลูกเรือกลัว ต่างคนต่างร้องเรียกเทพเจ้าของตน แล้วโยนสินค้าลงทะเลเพื่อให้เรือเบาลง แต่โยนาห์ลงไปข้างในสุดของท้องเรือแล้ว และนอนหลับสนิทอยู่
5Und die Schiffsleute fürchteten sich und schrieen, ein jeglicher zu seinem Gott, und warfen das Gerät, das im Schiff war, ins Meer, daß es leichter würde. Aber Jona war hinunter in das Schiff gestiegen, lag und schlief.
6กัปตันเรือมาหาเขาและพูดว่า “นี่คุณมัวแต่นอนอะไรอยู่? ลุกขึ้นร้องเรียกพระเจ้าของคุณ! บางทีพระเจ้าของคุณ อาจใส่ใจพวกเรา พวกเราจะได้ไม่พินาศ”
6Da trat zu ihm der Schiffsherr und sprach zu ihm: Was schläfst du? Stehe auf, rufe deinen Gott an! ob vielleicht Gott an uns gedenken wollte, daß wir nicht verdürben.
7ลูกเรือพูดกันว่า “มาเถอะ พวกเราจับฉลากกัน จะได้รู้ว่าภัยร้ายที่เกิดกับพวกเรานี้เป็นเพราะใคร” พวกเขาจับฉลาก และฉลากตกที่โยนาห์
7Und einer sprach zum andern: Kommt, wir wollen losen, daß wir erfahren, um welches willen es uns so übel gehe. Und da sie losten traf's Jona.
8พวกเขาจึงถามเขาว่า “ช่วยบอกพวกเราที ภัยร้ายที่เกิดกับพวกเรานี้เป็นเพราะใคร? คุณทำอาชีพอะไร? มาจากไหน? ประเทศของคุณคือที่ใด? คุณเป็นคนชาติไหน?”
8Da sprachen sie zu ihm: Sage uns, warum geht es uns so übel? was ist dein Gewerbe, und wo kommst du her? Aus welchem Lande bist du, und von welchem Volk bist du?
9เขาตอบว่า “ผมเป็นชาวฮีบรู ผมยำเกรงพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ ผู้สร้างทะเลและแผ่นดินแห้ง”
9Er sprach zu ihnen: Ich bin ein Hebräer und fürchte den HERRN, den Gott des Himmels, welcher gemacht hat das Meer und das Trockene.
10ลูกเรือกลัวยิ่งนัก จึงถามเขาว่า “คุณทำอะไรลงไป?” พวกเขารู้ว่าเขากำลังหนีให้พ้นหน้าพระยาห์เวห์ เพราะเขาบอกพวกเขาแล้ว
10Da fürchteten sich die Leute sehr und sprachen zu ihm: Warum hast du denn solches getan? denn sie wußten, daß er vor dem HERRN floh; denn er hatte es ihnen gesagt.
11พวกเขาถามว่า “พวกเราควรทำอย่างไรกับคุณ ทะเลจึงจะสงบลง?” เพราะทะเลยิ่งปั่นป่วนรุนแรงขึ้น
11Da sprachen sie zu ihm: Was sollen wir denn mit dir tun, daß uns das Meer still werde? Denn das Meer fuhr ungestüm.
12เขาตอบว่า “ยกผมขึ้นแล้วโยนลงทะเล แล้วทะเลจะสงบลง ผมรู้ว่าพายุใหญ่นี้เกิดกับพวกคุณเพราะผม”
12Er sprach zu ihnen: Nehmt mich und werft mich ins Meer, so wird euch das Meer still werden. Denn ich weiß, daß solch groß Ungewitter über euch kommt um meinetwillen.
13ถึงอย่างนั้น ลูกเรือก็พยายามพายเรือกลับเข้าฝั่ง แต่ทำไม่ได้ เพราะทะเลยิ่งปั่นป่วนรุนแรงต้านพวกเขา
13Und die Leute trieben, daß sie wieder zu Lande kämen; aber sie konnten nicht, denn das Meer fuhr ungestüm wider sie.
14พวกเขาจึงร้องทูลพระยาห์เวห์ว่า “พระยาห์เวห์ พวกเราขอวิงวอน ขอวิงวอนพระองค์ อย่าให้พวกเราต้องตายเพราะเอาชีวิตชายคนนี้ อย่าให้พวกเรามีความผิดเพราะทำให้เลือดผู้บริสุทธิ์ไหล เพราะพระยาห์เวห์ พระองค์ทำตามที่พระองค์พอใจแล้ว”
14Da riefen sie zu dem HERRN und sprachen: Ach HERR, laß uns nicht verderben um dieses Mannes Seele willen und rechne uns nicht zu unschuldig Blut! denn du, HERR, tust, wie dir's gefällt.
15พวกเขายกโยนาห์ขึ้นแล้วโยนลงทะเล ทะเลก็หยุดปั่นป่วน
15Und sie nahmen Jona und warfen ihn ins Meer; das stand das Meer still von seinem Wüten.
16ลูกเรือยำเกรงพระยาห์เวห์อย่างยิ่ง ถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์และกล่าวคำปฏิญาณ
16Und die Leute fürchteten den HERR sehr und taten dem HERRN Opfer und Gelübde.
17พระยาห์เวห์จัดให้มีปลาตัวใหญ่มหึมามากลืนโยนาห์ โยนาห์อยู่ในท้องปลาสามวันสามคืน
17[2:1] Aber der HERR verschaffte einen großen Fisch, Jona zu verschlingen. Und Jona war im Leibe des Fisches drei Tage und drei Nächte.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.