โยนาห์ 1
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Kralice Bible (1613)
1พระยาห์เวห์มีถ้อยคำถึงโยนาห์ บุตรของอามิตไท ว่า
1I stalo se slovo Hospodinovo k Jonášovi synu Amaty, řkoucí:
2“จงลุกขึ้นไปยังมหานครนีนะเวห์ และประกาศกล่าวโทษเมือง เพราะความชั่วของพวกเขามาถึงต่อหน้าเราแล้ว”
2Vstaň, jdi do Ninive města toho velikého, a volej proti němu; neboť jest vstoupila nešlechetnost jejich před oblíčej můj.
3แต่โยนาห์ลุกขึ้นเพื่อหนีไปทาร์ชิชให้พ้นหน้าพระยาห์เวห์ เขาลงไปยอปปา พบเรือที่จะไปทาร์ชิช จึงจ่ายค่าโดยสารแล้วลงเรือ เพื่อไปทาร์ชิชกับคนเหล่านั้นให้พ้นหน้าพระยาห์เวห์
3Ale Jonáš vstal, aby utekl do Tarsu od tváři Hospodinovy. A přišed do Joppe, našel lodí, ana jde do Tarsu, a zaplativ od ní, vstoupil na ni, aby se plavil s nimi do Tarsu od tváři Hospodinovy.
4พระยาห์เวห์ส่งลมแรงไปบนทะเล เกิดพายุใหญ่ในทะเลจนเรือแทบจะแตก
4Ale Hospodin vzbudil vítr veliký na moři. I stala se bouře veliká na moři, až se domnívali, že se lodí ztroskoce.
5ลูกเรือกลัว ต่างคนต่างร้องเรียกเทพเจ้าของตน แล้วโยนสินค้าลงทะเลเพื่อให้เรือเบาลง แต่โยนาห์ลงไปข้างในสุดของท้องเรือแล้ว และนอนหลับสนิทอยู่
5A bojíce se plavci, volali jeden každý k bohu svému, a vyhazovali to, což měli na lodí, do moře, aby sobě tím polehčili. Jonáš pak byl sešel k bokům lodí, a položiv se, spal tvrdě.
6กัปตันเรือมาหาเขาและพูดว่า “นี่คุณมัวแต่นอนอะไรอยู่? ลุกขึ้นร้องเรียกพระเจ้าของคุณ! บางทีพระเจ้าของคุณ อาจใส่ใจพวกเรา พวกเราจะได้ไม่พินาศ”
6Tedy přišed k němu správce lodí, řekl jemu: Což ty děláš, ospalče? Vstaň, volej k Bohu svému. Snad ten Bůh rozpomene se na nás, abychom nezahynuli.
7ลูกเรือพูดกันว่า “มาเถอะ พวกเราจับฉลากกัน จะได้รู้ว่าภัยร้ายที่เกิดกับพวกเรานี้เป็นเพราะใคร” พวกเขาจับฉลาก และฉลากตกที่โยนาห์
7I řekli jeden druhému: Poďte, vrzme losy, abychom zvěděli, pro koho to zlé přišlo na nás. Tedy metali losy, a padl los na Jonáše.
8พวกเขาจึงถามเขาว่า “ช่วยบอกพวกเราที ภัยร้ายที่เกิดกับพวกเรานี้เป็นเพราะใคร? คุณทำอาชีพอะไร? มาจากไหน? ประเทศของคุณคือที่ใด? คุณเป็นคนชาติไหน?”
8I řekli jemu: Pověz nám medle, pro koho toto zlé na nás? Jaký jest obchod tvůj, a odkud jdeš? Z které jsi země a z kterého národu?
9เขาตอบว่า “ผมเป็นชาวฮีบรู ผมยำเกรงพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ ผู้สร้างทะเลและแผ่นดินแห้ง”
9I řekl jim: Hebrejský jsem, a Hospodina Boha nebes, kterýž učinil moře i zemi, já ctím.
10ลูกเรือกลัวยิ่งนัก จึงถามเขาว่า “คุณทำอะไรลงไป?” พวกเขารู้ว่าเขากำลังหนีให้พ้นหน้าพระยาห์เวห์ เพราะเขาบอกพวกเขาแล้ว
10Pročež báli se ti muži bázní velikou, a dověděvše se muži ti, že od tváři Hospodinovy utíká, (nebo jim byl oznámil), řekli jemu: Což jsi to učinil?
11พวกเขาถามว่า “พวกเราควรทำอย่างไรกับคุณ ทะเลจึงจะสงบลง?” เพราะทะเลยิ่งปั่นป่วนรุนแรงขึ้น
11Řekli ještě k němu: Což máme učiniti s tebou, aby se moře spokojilo? (Nebo moře vždy více a více bouřilo se.)
12เขาตอบว่า “ยกผมขึ้นแล้วโยนลงทะเล แล้วทะเลจะสงบลง ผมรู้ว่าพายุใหญ่นี้เกิดกับพวกคุณเพราะผม”
12Jimžto řekl: Vezměte mne, a uvrzte mne do moře, a utichne moře před vámi; nebo já vím, že příčinou mou bouře tato veliká jest proti vám.
13ถึงอย่างนั้น ลูกเรือก็พยายามพายเรือกลับเข้าฝั่ง แต่ทำไม่ได้ เพราะทะเลยิ่งปั่นป่วนรุนแรงต้านพวกเขา
13Ale muži ti statečně táhli, chtíce k břehu přistati, však nemohli; nebo moře vždy více a více se bouřilo proti nim.
14พวกเขาจึงร้องทูลพระยาห์เวห์ว่า “พระยาห์เวห์ พวกเราขอวิงวอน ขอวิงวอนพระองค์ อย่าให้พวกเราต้องตายเพราะเอาชีวิตชายคนนี้ อย่าให้พวกเรามีความผิดเพราะทำให้เลือดผู้บริสุทธิ์ไหล เพราะพระยาห์เวห์ พระองค์ทำตามที่พระองค์พอใจแล้ว”
14I zvolali k Hospodinu, řkouce: Prosímeť, ó Hospodine, abychom nezahynuli pro smrt člověka tohoto, aniž na nás vyhledávej krve nevinné; nebo ty, ó Hospodine, jakž chceš, tak činíš.
15พวกเขายกโยนาห์ขึ้นแล้วโยนลงทะเล ทะเลก็หยุดปั่นป่วน
15Tedy vzavše Jonáše, uvrhli ho do moře. I přestalo moře bouřiti se.
16ลูกเรือยำเกรงพระยาห์เวห์อย่างยิ่ง ถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์และกล่าวคำปฏิญาณ
16Pročež báli se muži ti bázní velikou Hospodina, a obětovali obět Hospodinu, a sliby činili.
17พระยาห์เวห์จัดให้มีปลาตัวใหญ่มหึมามากลืนโยนาห์ โยนาห์อยู่ในท้องปลาสามวันสามคืน
no verse 17 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.