ฟิเลโมน 1
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1เปาโล ผู้ถูกจองจำเพราะพระคริสต์ เยซู และทิโมธีพี่น้องของเรา ถึงฟิเลโมน เพื่อนร่วมงานที่รักของเรา
1Paulus, der Gebundene Christi Jesu, und Timotheus, der Bruder, Philemon, dem Lieben und unserm Gehilfen,
2ถึงอัปเฟียที่รัก อารคิปปัสเพื่อนทหารร่วมรบของเรา และประชาคมในบ้านของคุณ
2und Appia, der Lieben, und Archippus, unserm Streitgenossen, und der Gemeinde in deinem Hause:
3ขอให้พวกคุณได้รับพระคุณและสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดาของเรา และจากองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเยซูคริสต์
3Gnade sei mit euch und Friede von Gott, unserm Vater, und dem HERRN Jesus Christus!
4ข้าพเจ้าขอบคุณพระเจ้าของข้าพเจ้าเสมอ และเอ่ยถึงคุณในคำอธิษฐานของข้าพเจ้า
4Ich danke meinem Gott und gedenke dein allezeit in meinem Gebet,
5เพราะข้าพเจ้าได้ยินถึงความรักของคุณ และความเชื่อที่คุณมีต่อองค์พระเยซู และต่อผู้บริสุทธิ์ทุกคน
5nachdem ich höre von der Liebe und dem Glauben, welche du hast an den HERRN Jesus und gegen alle Heiligen,
6ข้าพเจ้าอธิษฐานให้การมีส่วนร่วมในความเชื่อของคุณเกิดผล ด้วยการรู้จักสิ่งดีทุกอย่างที่มีอยู่ในพวกเราในพระคริสต์เยซู
6daß der Glaube, den wir miteinander haben, in dir kräftig werde durch Erkenntnis alles des Guten, das ihr habt in Christo Jesu.
7พี่น้อง ความรักของคุณทำให้พวกเรามีความยินดีและกำลังใจมาก เพราะคุณทำให้ใจของผู้บริสุทธิ์สดชื่นขึ้น
7Wir haben aber große Freude und Trost an deiner Liebe; denn die Herzen der Heiligen sind erquickt durch dich, lieber Bruder.
8เพราะฉะนั้น แม้ข้าพเจ้ามีความกล้าอย่างเต็มที่ในพระคริสต์ที่จะสั่งให้คุณทำสิ่งที่ควรทำ
8Darum, wiewohl ich habe große Freudigkeit in Christo, dir zu gebieten, was dir ziemt,
9แต่เพราะความรัก ข้าพเจ้าจึงเลือกที่จะขอร้องคุณมากกว่า ข้าพเจ้าคือเปาโล ผู้สูงวัยแล้ว และตอนนี้ยังเป็นผู้ถูกจองจำเพราะพระเยซูคริสต์ด้วย
9so will ich doch um der Liebe willen nur vermahnen, der ich ein solcher bin, nämlich ein alter Paulus, nun aber auch ein Gebundener Jesu Christi.
10ข้าพเจ้าขอร้องคุณเรื่องโอเนสิมัส ลูกของข้าพเจ้า ซึ่งข้าพเจ้าได้เป็นพ่อให้เขาขณะที่ข้าพเจ้าถูกล่ามโซ่
10So ermahne ich dich um meines Sohnes willen, Onesimus, den ich gezeugt habe in meinen Banden,
11เมื่อก่อนเขาไม่มีประโยชน์ต่อคุณ แต่ตอนนี้เขามีประโยชน์ทั้งต่อคุณและต่อข้าพเจ้า
11welcher weiland dir unnütz, nun aber dir und mir wohl nütze ist; den habe ich wiedergesandt.
12ข้าพเจ้ากำลังส่งเขากลับไปหาคุณ เพราะฉะนั้น ขอให้คุณรับเขาไว้ เขาก็คือหัวใจของข้าพเจ้าเอง
12Du aber wollest ihn, das ist mein eigen Herz, annehmen.
13ข้าพเจ้าอยากเก็บเขาไว้กับข้าพเจ้า เพื่อเขาจะได้รับใช้ข้าพเจ้าแทนคุณ ขณะที่ข้าพเจ้าถูกล่ามโซ่เพราะข่าวดี
13Denn ich wollte ihn bei mir behalten, daß er mir an deiner Statt diente in den Banden des Evangeliums;
14แต่ข้าพเจ้าไม่ต้องการทำอะไรโดยไม่ได้รับความยินยอมจากคุณ เพื่อให้การทำดีของคุณไม่เกิดจากความจำเป็น แต่เกิดจากความสมัครใจ
14aber ohne deinen Willen wollte ich nichts tun, auf daß dein Gutes nicht wäre genötigt, sondern freiwillig.
15บางทีเขาจึงถูกแยกจากคุณไปชั่วระยะหนึ่ง ก็เพื่อคุณจะได้มีเขาอยู่กับคุณตลอดไป
15Vielleicht aber ist er darum eine Zeitlang von dir gekommen, daß du ihn ewig wieder hättest,
16ไม่ใช่ในฐานะทาสอีกต่อไป แต่ยิ่งกว่าทาส คือเป็นพี่น้องที่รัก เขาเป็นที่รักของข้าพเจ้าอย่างยิ่ง และสำหรับคุณยิ่งกว่านั้น ทั้งในความสัมพันธ์ทางมนุษย์และในองค์พระผู้เป็นเจ้า
16nun nicht mehr als einen Knecht, sondern mehr denn einen Knecht, als einen lieben Bruder, sonderlich mir, wie viel mehr aber dir, beides, nach dem Fleisch und in dem HERRN.
17ดังนั้น ถ้าคุณนับว่าข้าพเจ้ามีส่วนร่วมกับคุณ ก็ขอให้คุณรับเขาไว้เหมือนที่คุณจะรับข้าพเจ้า
17So du nun mich hältst für deinen Genossen, so wollest du ihn als mich selbst annehmen.
18แต่ถ้าเขาทำผิดต่อคุณในเรื่องใด หรือเป็นหนี้คุณอยู่เท่าไร ก็ให้ลงสิ่งนั้นไว้ในบัญชีของข้าพเจ้า
18So er aber dir etwas Schaden getan hat oder schuldig ist, das rechne mir zu.
19ข้าพเจ้า เปาโล เขียนด้วยมือของข้าพเจ้าเองว่า ข้าพเจ้าจะชดใช้ให้ (ไม่ต้องพูดถึงเลยว่า คุณเองก็เป็นหนี้ข้าพเจ้าแม้กระทั่งตัวคุณเอง)
19Ich, Paulus, habe es geschrieben mit meiner Hand: Ich will's bezahlen. Ich schweige, daß du dich selbst mir schuldig bist.
20ใช่แล้ว พี่น้อง ขอให้ข้าพเจ้าได้รับความชื่นใจจากคุณในองค์พระผู้เป็นเจ้า ช่วยทำให้ใจของข้าพเจ้าสดชื่นขึ้นในองค์พระผู้เป็นเจ้า
20Ja, lieber Bruder, gönne mir, daß ich mich an dir ergötze in dem HERRN; erquicke mein Herz in dem HERRN.
21ข้าพเจ้าเขียนถึงคุณ เพราะมั่นใจว่าคุณจะเชื่อฟัง และรู้ว่าคุณจะทำยิ่งกว่าสิ่งที่ข้าพเจ้าพูดเสียอีก
21Ich habe aus Zuversicht deines Gehorsams dir geschrieben; und ich weiß, du wirst mehr tun, denn ich sage.
22อีกอย่างหนึ่ง ช่วยเตรียมห้องพักสำหรับแขกให้ข้าพเจ้าด้วย เพราะข้าพเจ้าหวังว่าโดยคำอธิษฐานของพวกคุณ ข้าพเจ้าจะได้กลับไปหาพวกคุณอีก
22Daneben bereite mir die Herberge; denn ich hoffe, daß ich durch euer Gebet euch geschenkt werde.
23เอปาฟรัส เพื่อนผู้ถูกจองจำกับข้าพเจ้าในพระคริสต์เยซู ฝากคำทักทายถึงคุณ
23Es grüßt dich Epaphras, mein Mitgefangener in Christo Jesu,
24มาระโก อาริสทารคัส เดมาส และลูกา ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมงานของข้าพเจ้า ก็ฝากคำทักทายถึงคุณเช่นกัน
24Markus, Aristarchus, Demas, Lukas, meine Gehilfen.
25ขอพระคุณขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเยซูคริสต์อยู่กับวิญญาณของพวกคุณ อาเมน
25Die Gnade unsers HERRN Jesu Christi sei mit eurem Geist! Amen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.