Philemon
Chapter 1

Philemon

Baibal Olcim (Matupi Chin)
vs Lutherbibel 1912
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Philemon 1

Baibal Olcim (Matupi Chin)
Lutherbibel 1912
1Jesuh Khrih kah thongtla Paul neh Timothy loh manuca neh kaimih kah thintlo neh bibipuei Philimon,
1Paulus, der Gebundene Christi Jesu, und Timotheus, der Bruder, Philemon, dem Lieben und unserm Gehilfen,
2ka ngannu Apphia neh kaimih kah rhalkappuei Arklipas neh nang im kah hlangboel taengah kan yaak sak.
2und Appia, der Lieben, und Archippus, unserm Streitgenossen, und der Gemeinde in deinem Hause:
3Mamih kah Pa Pathen neh Boeipa Jesuh Khrih taeng lamkah Lungvatnah neh ngaimongnah nangmih taengah om saeh.
3Gnade sei mit euch und Friede von Gott, unserm Vater, und dem HERRN Jesus Christus!
4Ka thangthuinah takuem ah nang kah na saii te ka poek taitu tih ka Pathen te ka uem.
4Ich danke meinem Gott und gedenke dein allezeit in meinem Gebet,
5Boeipa Jesuh so neh hlang cim rhoek boeih soah nangmih kah lungnah neh tangnah na khueh uh te ka yaak.
5nachdem ich höre von der Liebe und dem Glauben, welche du hast an den HERRN Jesus und gegen alle Heiligen,
6Te daengah ni mamih ah Khrih ham a then mingnah cungkuem neh na tangnah dongkah rhoinaengnah te khuekcet la a om eh.
6daß der Glaube, den wir miteinander haben, in dir kräftig werde durch Erkenntnis alles des Guten, das ihr habt in Christo Jesu.
7Nang kah lungnah dongah omngaihnah neh thaphohnah muep ka khueh coeng. Manuca na saeh, nang rhangneh hlangcim rhoek kah a kotak tah paang caih uh coeng.
7Wir haben aber große Freude und Trost an deiner Liebe; denn die Herzen der Heiligen sind erquickt durch dich, lieber Bruder.
8Te dongah a tueng te tah Khrih ah sayalhnah muep khueh sak ham ni nang n'tueih.
8Darum, wiewohl ich habe große Freudigkeit in Christo, dir zu gebieten, was dir ziemt,
9Patong bangla aka om Paul long he lungnah neh lat kan hloep.
9so will ich doch um der Liebe willen nur vermahnen, der ich ein solcher bin, nämlich ein alter Paulus, nun aber auch ein Gebundener Jesu Christi.
10Tedae Khrih Jesuh kah thongtla long khaw ka ca ham te nang kan hloep coeng. Amah Onesima he hloong dongah ni ka sak.
10So ermahne ich dich um meines Sohnes willen, Onesimus, den ich gezeugt habe in meinen Banden,
11Anih te hnukbuet ah nang ham a hoeihae coeng dae, tahae atah nang ham neh kai ham khaw congpang coeng.
11welcher weiland dir unnütz, nun aber dir und mir wohl nütze ist; den habe ich wiedergesandt.
12Anih te nang tengah kan tueih. Te ni ka kotak ah aka om.
12Du aber wollest ihn, das ist mein eigen Herz, annehmen.
13Anih te ka taengla khueh ka ngaih. Te daengah ni olthangthen kah hloong khuiah khaw nang yueng la kai m'bongyong eh.
13Denn ich wollte ihn bei mir behalten, daß er mir an deiner Statt diente in den Banden des Evangeliums;
14Tedae nang kah mingpueinah pawt atah saii ka ngaih moenih. Te daengah ni nang a then loh kueknah lam pawt tih, namah kongaih ningla a om eh.
14aber ohne deinen Willen wollte ich nichts tun, auf daß dein Gutes nicht wäre genötigt, sondern freiwillig.
15Tahae kah hnin at na paek uh rhoi dongah anih te dungyan na dang khaming.
15Vielleicht aber ist er darum eine Zeitlang von dir gekommen, daß du ihn ewig wieder hättest,
16Anih he sal voel pawt tih sal lakah olpuei la kai ham tah thintlo manuca la om coeng. Pumsa neh Boeipa ah nang ham muep lat hoekhang coeng.
16nun nicht mehr als einen Knecht, sondern mehr denn einen Knecht, als einen lieben Bruder, sonderlich mir, wie viel mehr aber dir, beides, nach dem Fleisch und in dem HERRN.
17Te dongah kai he pueipo la nan khueh atah kai bangla anih te doe.
17So du nun mich hältst für deinen Genossen, so wollest du ihn als mich selbst annehmen.
18Tedae nang soah thae tih lai a ba khoem atah te te kai hut la nawt laeh.
18So er aber dir etwas Schaden getan hat oder schuldig ist, das rechne mir zu.
19Kai Paul loh kamah kut neh kan daek coeng. Kamah loh kan sah bitni. Te te nang taengah, 'Nang khaw kai lai na ba van,’ ka ti moenih.
19Ich, Paulus, habe es geschrieben mit meiner Hand: Ich will's bezahlen. Ich schweige, daß du dich selbst mir schuldig bist.
20Thuem pai, manuca nang, kai tah nang lamlong ni Boeipa dongah ka hoeikhang. Ka kotak tah Khrih ah mong coeng.
20Ja, lieber Bruder, gönne mir, daß ich mich an dir ergötze in dem HERRN; erquicke mein Herz in dem HERRN.
21Nang kah olngainah te ka pangtung dongah ni nang taengah kan daek. Ka thui te a pueh la na saii pataeng ni tila ka ming.
21Ich habe aus Zuversicht deines Gehorsams dir geschrieben; und ich weiß, du wirst mehr tun, denn ich sage.
22Pahoi ah kai ham khaw pahnah rhoekbah lah. Nangmih kah thangthuinah rhangneh nangmih khodawkngai ham te ka ngaiuep.
22Daneben bereite mir die Herberge; denn ich hoffe, daß ich durch euer Gebet euch geschenkt werde.
23Jesuh Khrih kongah kai kah thongtlapuei Epaphras,
23Es grüßt dich Epaphras, mein Mitgefangener in Christo Jesu,
24kai kah bibipuei rhoek Marku, Aristarkhu, Demas neh Luka loh nang te kut n'tuuk uh.
24Markus, Aristarchus, Demas, Lukas, meine Gehilfen.
25Boeipa Jesuh Khrih kah lungvatnah tah nangmih kah mueihla neh om saeh.
25Die Gnade unsers HERRN Jesu Christi sei mit eurem Geist! Amen.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.