สุภาษิต 30
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1ถ้อยคำของอากูร์บุตรยาเคห์ เป็นคำเปิดเผย: ชายผู้นี้กล่าวแก่อิธีเอล แก่อิธีเอลและอูคาลว่า:
1Dies sind die Worte Agurs, des Sohnes Jakes. Lehre und Rede des Mannes: Ich habe mich gemüht, o Gott; ich habe mich gemüht, o Gott, und ablassen müssen.
2“แน่ทีเดียว ฉันโง่เขลายิ่งกว่ามนุษย์คนใด และไม่มีความเข้าใจอย่างที่มนุษย์ควรมี
2Denn ich bin der allernärrischste, und Menschenverstand ist nicht bei mir;
3ฉันไม่ได้เรียนรู้ปัญญา และไม่มีความรู้เรื่องพระองค์ผู้บริสุทธิ์
3ich habe Weisheit nicht gelernt, daß ich den Heiligen erkennete.
4ใครขึ้นไปสวรรค์แล้วลงมา? ใครรวบลมไว้ในกำมือ? ใครห่อน้ำไว้ในเสื้อคลุม? ใครกำหนดขอบเขตทั่วทั้งแผ่นดินโลก? เขาชื่ออะไร และลูกชายของเขาชื่ออะไร ถ้ารู้?
4Wer fährt hinauf gen Himmel und herab? Wer faßt den Wind in seine Hände? Wer bindet die Wasser in ein Kleid? Wer hat alle Enden der Welt gestellt? Wie heißt er? Und wie heißt sein Sohn? Weißt du das?
5“ทุกถ้อยคำของพระเจ้าปราศจากตำหนิ พระองค์เป็นโล่ให้ทุกคนที่ลี้ภัยในพระองค์
5Alle Worte Gottes sind durchläutert; er ist ein Schild denen, die auf ihn trauen.
6อย่าเติมอะไรลงในถ้อยคำของพระองค์ มิฉะนั้นพระองค์จะตำหนิเจ้า และเจ้าจะถูกชี้ว่าเป็นคนโกหก
6Tue nichts zu seinen Worten, daß er dich nicht strafe und werdest lügenhaft erfunden.
7“ฉันขอสองอย่างจากพระองค์ โปรดอย่าปฏิเสธคำขอสองอย่างนี้ก่อนฉันตาย
7Zweierlei bitte ich von dir; das wollest du mir nicht weigern, ehe ich denn sterbe:
8ขอให้ความเท็จและคำโกหกอยู่ห่างไกลจากฉัน อย่าให้ฉันยากจนหรือร่ำรวย ขอเพียงอาหารที่จำเป็นสำหรับฉัน
8Abgötterei und Lüge laß ferne von mir sein; Armut und Reichtum gib mir nicht, laß mich aber mein bescheiden Teil Speise dahinnehmen.
9เกรงว่าเมื่ออิ่ม ฉันจะปฏิเสธพระองค์แล้วพูดว่า ‘พระยาห์เวห์คือใคร?’ หรือเมื่อยากจน ฉันจะขโมย และทำให้พระนามพระเจ้าของฉันเสื่อมเสีย
9Ich möchte sonst, wo ich zu satt würde, verleugnen und sagen: Wer ist der HERR? Oder wo ich zu arm würde, möchte ich stehlen und mich an dem Namen meines Gottes vergreifen.
10“อย่าใส่ร้ายคนรับใช้ต่อหน้าเจ้านายของเขา มิฉะนั้นเขาจะสาปแช่งเจ้า และเจ้าจะต้องรับผิด
10Verleumde den Knecht nicht bei seinem Herrn, daß er dir nicht fluche und du die Schuld tragen müssest.
11มีคนพวกหนึ่งที่สาปแช่งพ่อ และไม่อวยพรแม่
11Es ist eine Art, die ihrem Vater flucht und ihre Mutter nicht segnet;
12มีคนพวกหนึ่งที่เห็นว่าตนเองบริสุทธิ์ ทั้งที่ยังไม่ได้ชำระความสกปรกของตน
12eine Art, die sich rein dünkt, und ist doch von ihrem Kot nicht gewaschen;
13มีคนพวกหนึ่ง ดวงตาช่างเย่อหยิ่งเหลือเกิน! พวกเขาเชิดหน้าขึ้นสูง
13eine Art, die ihre Augen hoch trägt und ihre Augenlider emporhält;
14มีคนพวกหนึ่งที่ฟันเหมือนดาบ และขากรรไกรเหมือนมีด เพื่อเขมือบคนยากจนให้หมดไปจากแผ่นดิน และคนขัดสนให้หมดไปจากหมู่มนุษย์
14eine Art, die Schwerter für Zähne hat und Messer für Backenzähne und verzehrt die Elenden im Lande und die Armen unter den Leuten.
15“ปลิงมีลูกสาวสองคนร้องว่า ‘เอาอีก! เอาอีก!’ “มีสามสิ่งที่ไม่เคยอิ่ม สี่สิ่งที่ไม่เคยพูดว่า ‘พอแล้ว!’:
15Blutegel hat zwei Töchter: Bring her, bring her! Drei Dinge sind nicht zu sättigen, und das vierte spricht nicht: Es ist genug:
16เชโอล ครรภ์ที่ไร้บุตร แผ่นดินที่ดื่มน้ำเท่าไรก็ไม่อิ่ม และไฟที่ไม่เคยพูดว่า ‘พอแล้ว!’
16die Hölle, der Frauen verschlossenen Mutter, die Erde wird nicht des Wassers satt, und das Feuer spricht nicht: Es ist genug.
17“ดวงตาที่เยาะเย้ยพ่อ และดูหมิ่นการเชื่อฟังแม่ อีกาในหุบเขาจะจิกมันออก และลูกนกอินทรีจะกินมัน
17Ein Auge, das den Vater verspottet, und verachtet der Mutter zu gehorchen, das müssen die Raben am Bach aushacken und die jungen Adler fressen.
18“มีสามสิ่งที่น่าอัศจรรย์เกินกว่าฉันจะเข้าใจ สี่สิ่งที่ฉันไม่เข้าใจ:
18Drei sind mir zu wunderbar, und das vierte verstehe ich nicht:
19วิถีของนกอินทรีบนฟ้า วิถีของงูบนก้อนหิน วิถีของเรือกลางทะเล และวิถีของชายกับหญิงสาว
19des Adlers Weg am Himmel, der Schlange Weg auf einem Felsen, des Schiffes Weg mitten im Meer und eines Mannes Weg an einer Jungfrau.
20“วิถีของหญิงที่นอกใจสามีก็เป็นเช่นนี้: นางกินแล้วเช็ดปาก และพูดว่า ‘ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด’
20Also ist auch der Weg der Ehebrecherin; die verschlingt und wischt ihr Maul und spricht: Ich habe kein Böses getan.
21“มีสามสิ่งที่ทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือน และสี่สิ่งที่แผ่นดินทนไม่ไหว:
21Ein Land wird durch dreierlei unruhig, und das vierte kann es nicht ertragen:
22คนรับใช้เมื่อได้เป็นกษัตริย์ คนโง่เมื่อกินจนอิ่ม
22ein Knecht, wenn er König wird; ein Narr, wenn er zu satt ist;
23หญิงที่ไม่มีใครรักเมื่อได้แต่งงาน และสาวใช้ที่ได้เป็นทายาทของนายหญิง
23eine Verschmähte, wenn sie geehelicht wird; und eine Magd, wenn sie ihrer Frau Erbin wird.
24“มีสี่สิ่งบนแผ่นดินที่เล็กจ้อย แต่มีปัญญาเหลือเกิน:
24Vier sind klein auf Erden und klüger denn die Weisen:
25มดเป็นสัตว์ที่ไม่แข็งแรง แต่เตรียมอาหารไว้ในฤดูร้อน
25die Ameisen, ein schwaches Volk; dennoch schaffen sie im Sommer ihre Speise,
26ไฮแรกซ์เป็นสัตว์ที่อ่อนแอ แต่ทำที่อยู่ไว้ตามซอกหิน
26Kaninchen, ein schwaches Volk; dennoch legt es sein Haus in den Felsen,
27ตั๊กแตนไม่มีราชา แต่เดินหน้าเป็นขบวน
27Heuschrecken, haben keinen König; dennoch ziehen sie aus ganz in Haufen,
28จิ้งจกจับได้ด้วยมือ แต่ยังเข้าไปอยู่ในวังของกษัตริย์
28die Spinne, wirkt mit ihren Händen und ist in der Könige Schlössern.
29“มีสามสิ่งที่เดินอย่างสง่างาม สี่สิ่งที่ก้าวไปอย่างสง่างาม:
29Dreierlei haben einen feinen Gang, und das vierte geht wohl:
30สิงโต ซึ่งแข็งแกร่งที่สุดในหมู่สัตว์ ไม่ถอยให้ใคร
30der Löwe, mächtig unter den Tieren und kehrt nicht um vor jemand;
31สุนัขเกรย์ฮาวนด์ แพะตัวผู้ และกษัตริย์ที่ไม่มีใครลุกขึ้นต่อต้าน
31ein Windhund von guten Lenden, und ein Widder, und ein König, wider den sich niemand legen darf.
32“ถ้าเจ้าทำเรื่องโง่ด้วยการยกตนเอง หรือคิดชั่วไว้ ก็เอามือปิดปากเสีย
32Bist du ein Narr gewesen und zu hoch gefahren und hast Böses vorgehabt, so lege die Hand aufs Maul.
33เพราะปั่นนมก็ได้เนย บิดจมูกก็ได้เลือด และยั่วความโกรธก็เกิดการวิวาท”
33Wenn man Milch stößt, so macht man Butter daraus; und wer die Nase hart schneuzt, zwingt Blut heraus; und wer den Zorn reizt, zwingt Hader heraus.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.