สุภาษิต 31
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1ถ้อยคำของกษัตริย์เลมูเอล เป็นคำเปิดเผยที่แม่สอนเขาไว้:
1Dies sind die Worte des Königs Lamuel, die Lehre, die ihn seine Mutter lehrte.
2“โอ ลูกแม่! โอ ลูกที่แม่ให้กำเนิด! โอ ลูกที่แม่ได้ปฏิญาณไว้!
2Ach mein Auserwählter, ach du Sohn meines Leibes, ach mein gewünschter Sohn,
3อย่าเอากำลังของลูกไปทุ่มให้ผู้หญิง อย่าเดินในทางที่ทำลายกษัตริย์
3laß nicht den Weibern deine Kraft und gehe die Wege nicht, darin sich die Könige verderben!
4เลมูเอลเอ๋ย ไม่เหมาะกับกษัตริย์ ไม่เหมาะที่กษัตริย์จะดื่มเหล้าองุ่น หรือให้เจ้านายคอยถามหาเหล้าแรง
4O, nicht den Königen, Lamuel, nicht den Königen ziemt es, Wein zu trinken, noch den Fürsten starkes Getränk!
5เกรงว่าจะดื่มแล้วลืมบทบัญญัติ และบิดเบือนสิทธิอันชอบธรรมของผู้ทุกข์ยาก
5Sie möchten trinken und der Rechte vergessen und verändern die Sache aller elenden Leute.
6จงให้เหล้าแรงแก่คนที่กำลังจะพินาศ และให้เหล้าองุ่นแก่คนที่ใจขมขื่น
6Gebt starkes Getränk denen, die am Umkommen sind, und den Wein den betrübten Seelen,
7ให้เขาดื่มจนลืมความยากจน และไม่ต้องนึกถึงความทุกข์อีก
7daß sie trinken und ihres Elends vergessen und ihres Unglücks nicht mehr gedenken.
8จงออกปากแทนคนที่พูดเพื่อตัวเองไม่ได้ เพื่อสิทธิของทุกคนที่ถูกทอดทิ้ง
8Tue deinen Mund auf für die Stummen und für die Sache aller, die verlassen sind.
9จงออกปากตัดสินอย่างชอบธรรม และให้ความยุติธรรมแก่คนยากจนและคนขัดสน”
9Tue deinen Mund auf und richte recht und räche den Elenden und Armen.
10ใครจะพบหญิงที่มีคุณค่า? คุณค่าของนางสูงกว่าทับทิมมากนัก
10Wem ein tugendsam Weib beschert ist, die ist viel edler denn die köstlichsten Perlen.
11สามีวางใจนางอย่างเต็มที่ และเขาจะไม่ขาดผลกำไร
11Ihres Mannes Herz darf sich auf sie verlassen, und Nahrung wird ihm nicht mangeln.
12นางทำดีต่อเขา ไม่ทำร้าย ตลอดชีวิตของนาง
12Sie tut ihm Liebes und kein Leides ihr Leben lang.
13นางเสาะหาขนแกะและป่าน และเต็มใจทำงานด้วยมือ
13Sie geht mit Wolle und Flachs um und arbeitet gern mit ihren Händen.
14นางเหมือนเรือสินค้า นำขนมปังมาจากแดนไกล
14Sie ist wie ein Kaufmannsschiff, das seine Nahrung von ferne bringt.
15นางลุกขึ้นตั้งแต่ยังมืด เตรียมอาหารให้คนในบ้าน และแบ่งส่วนอาหารให้สาวใช้
15Sie steht vor Tages auf und gibt Speise ihrem Hause und Essen ihren Dirnen.
16นางพิจารณาที่นาแล้วซื้อไว้ ใช้ผลจากน้ำพักน้ำแรงของตนปลูกสวนองุ่น
16Sie denkt nach einem Acker und kauft ihn und pflanzt einen Weinberg von den Früchten ihrer Hände.
17นางคาดเอวไว้พร้อมออกแรง และออกแรงด้วยสองแขนอย่างเข้มแข็ง
17Sie gürtet ihre Lenden mit Kraft und stärkt ihre Arme.
18นางรู้ว่าสินค้าที่ขายให้ผลดี ตะเกียงของนางไม่ดับแม้ยามค่ำคืน
18Sie merkt, wie ihr Handel Frommen bringt; ihre Leuchte verlischt des Nachts nicht.
19มือหนึ่งจับไม้พันเส้นใย อีกมือจับแกนปั่นด้าย
19Sie streckt ihre Hand nach dem Rocken, und ihre Finger fassen die Spindel.
20นางยื่นมือช่วยคนยากจน และยื่นแขนให้คนขัดสน
20Sie breitet ihre Hände aus zu dem Armen und reicht ihre Hand dem Dürftigen.
21เมื่อหิมะมา นางไม่ห่วงคนในบ้าน เพราะทุกคนในบ้านสวมเสื้อผ้าสีแดงสด
21Sie fürchtet für ihr Haus nicht den Schnee; denn ihr ganzes Haus hat zwiefache Kleider.
22นางทำผ้าคลุมปักลวดลายให้ตัวเอง เสื้อผ้าของนางเป็นผ้าลินินเนื้อดีและสีม่วง
22Sie macht sich selbst Decken; feine Leinwand und Purpur ist ihr Kleid.
23สามีของนางเป็นที่นับถือที่ประตูเมือง เมื่อนั่งอยู่ท่ามกลางผู้อาวุโสของแผ่นดิน
23Ihr Mann ist bekannt in den Toren, wenn er sitzt bei den Ältesten des Landes.
24นางตัดเย็บเสื้อผ้าลินินขาย และส่งผ้าคาดเอวให้พ่อค้า
24Sie macht einen Rock und verkauft ihn; einen Gürtel gibt sie dem Krämer.
25กำลังและศักดิ์ศรีเป็นอาภรณ์ของนาง นางหัวเราะได้เมื่อคิดถึงวันข้างหน้า
25Kraft und Schöne sind ihr Gewand, und sie lacht des kommenden Tages.
26ถ้อยคำของนางเปี่ยมด้วยปัญญา และคำสอนของนางเต็มด้วยความเมตตา
26Sie tut ihren Mund auf mit Weisheit, und auf ihrer Zunge ist holdselige Lehre.
27นางดูแลความเป็นอยู่ของคนในบ้านอย่างทั่วถึง และไม่เอาแต่กินอยู่อย่างเกียจคร้าน
27Sie schaut, wie es in ihrem Hause zugeht, und ißt ihr Brot nicht mit Faulheit.
28ลูกๆ ลุกขึ้นยกย่องนาง สามีก็ชมนางว่า:
28Ihre Söhne stehen auf und preisen sie selig; ihr Mann lobt sie:
29“หญิงมากมายทำสิ่งดีงาม แต่นางเหนือกว่าทุกคน”
29“Viele Töchter halten sich tugendsam; du aber übertriffst sie alle.”
30เสน่ห์หลอกลวง และความงามก็ไม่ยั่งยืน แต่หญิงที่ยำเกรงพระยาห์เวห์ควรได้รับคำสรรเสริญ
30Lieblich und schön sein ist nichts; ein Weib, das den HERRN fürchtet, soll man loben.
31ให้นางได้รับผลจากน้ำพักน้ำแรงของตน! ให้ผลงานของนางสรรเสริญนางที่ประตูเมือง!
31Sie wird gerühmt werden von den Früchten ihrer Hände, und ihre Werke werden sie loben in den Toren.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.