สุภาษิต 31
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1ถ้อยคำของกษัตริย์เลมูเอล เป็นคำเปิดเผยที่แม่สอนเขาไว้:
1דִּ֭בְרֵי לְמוּאֵ֣ל מֶ֑לֶךְ מַ֝שָּׂ֗א אֲֽשֶׁר־יִסְּרַ֥תּוּ אִמֹּֽו׃
2“โอ ลูกแม่! โอ ลูกที่แม่ให้กำเนิด! โอ ลูกที่แม่ได้ปฏิญาณไว้!
2מַה־בְּ֭רִי וּמַֽה־בַּר־בִּטְנִ֑י וּ֝מֶה בַּר־נְדָרָֽי׃
3อย่าเอากำลังของลูกไปทุ่มให้ผู้หญิง อย่าเดินในทางที่ทำลายกษัตริย์
3אַל־תִּתֵּ֣ן לַנָּשִׁ֣ים חֵילֶ֑ךָ וּ֝דְרָכֶ֗יךָ לַֽמְחֹ֥ות מְלָכִֽין׃
4เลมูเอลเอ๋ย ไม่เหมาะกับกษัตริย์ ไม่เหมาะที่กษัตริย์จะดื่มเหล้าองุ่น หรือให้เจ้านายคอยถามหาเหล้าแรง
4אַ֤ל לַֽמְלָכִ֨ים ׀ לְֽמֹואֵ֗ל אַ֣ל לַֽמְלָכִ֣ים שְׁתֹו־יָ֑יִן וּ֝לְרֹוזְנִ֗ים *אֹו (אֵ֣י) שֵׁכָֽר׃
5เกรงว่าจะดื่มแล้วลืมบทบัญญัติ และบิดเบือนสิทธิอันชอบธรรมของผู้ทุกข์ยาก
5פֶּן־יִ֭שְׁתֶּה וְיִשְׁכַּ֣ח מְחֻקָּ֑ק וִֽ֝ישַׁנֶּה דִּ֣ין כָּל־בְּנֵי־עֹֽנִי׃
6จงให้เหล้าแรงแก่คนที่กำลังจะพินาศ และให้เหล้าองุ่นแก่คนที่ใจขมขื่น
6תְּנוּ־שֵׁכָ֣ר לְאֹובֵ֑ד וְ֝יַיִן לְמָ֣רֵי נָֽפֶשׁ׃
7ให้เขาดื่มจนลืมความยากจน และไม่ต้องนึกถึงความทุกข์อีก
7יִ֭שְׁתֶּה וְיִשְׁכַּ֣ח רִישֹׁ֑ו וַ֝עֲמָלֹ֗ו לֹ֣א יִזְכָּר־עֹֽוד׃
8จงออกปากแทนคนที่พูดเพื่อตัวเองไม่ได้ เพื่อสิทธิของทุกคนที่ถูกทอดทิ้ง
8פְּתַח־פִּ֥יךָ לְאִלֵּ֑ם אֶל־דִּ֝֗ין כָּל־בְּנֵ֥י חֲלֹֽוף׃
9จงออกปากตัดสินอย่างชอบธรรม และให้ความยุติธรรมแก่คนยากจนและคนขัดสน”
9פְּתַח־פִּ֥יךָ שְׁפָט־צֶ֑דֶק וְ֝דִ֗ין עָנִ֥י וְאֶבְיֹֽון׃ פ
10ใครจะพบหญิงที่มีคุณค่า? คุณค่าของนางสูงกว่าทับทิมมากนัก
10אֵֽשֶׁת־חַ֭יִל מִ֣י יִמְצָ֑א וְרָחֹ֖ק מִפְּנִינִ֣ים מִכְרָֽהּ׃
11สามีวางใจนางอย่างเต็มที่ และเขาจะไม่ขาดผลกำไร
11בָּ֣טַח בָּ֭הּ לֵ֣ב בַּעְלָ֑הּ וְ֝שָׁלָ֗ל לֹ֣א יֶחְסָֽר׃
12นางทำดีต่อเขา ไม่ทำร้าย ตลอดชีวิตของนาง
12גְּמָלַ֣תְהוּ טֹ֣וב וְלֹא־רָ֑ע כֹּ֝֗ל יְמֵ֣י חַיֶּֽיה׃
13นางเสาะหาขนแกะและป่าน และเต็มใจทำงานด้วยมือ
13דָּ֭רְשָׁה צֶ֣מֶר וּפִשְׁתִּ֑ים וַ֝תַּ֗עַשׂ בְּחֵ֣פֶץ כַּפֶּֽיהָ׃
14นางเหมือนเรือสินค้า นำขนมปังมาจากแดนไกล
14הָ֭יְתָה כָּאֳנִיֹּ֣ות סֹוחֵ֑ר מִ֝מֶּרְחָ֗ק תָּבִ֥יא לַחְמָֽהּ׃
15นางลุกขึ้นตั้งแต่ยังมืด เตรียมอาหารให้คนในบ้าน และแบ่งส่วนอาหารให้สาวใช้
15וַתָּ֤קָם ׀ בְּעֹ֬וד לַ֗יְלָה וַתִּתֵּ֣ן טֶ֣רֶף לְבֵיתָ֑הּ וְ֝חֹ֗ק לְנַעֲרֹתֶֽיהָ׃
16นางพิจารณาที่นาแล้วซื้อไว้ ใช้ผลจากน้ำพักน้ำแรงของตนปลูกสวนองุ่น
16זָמְמָ֣ה שָׂ֭דֶה וַתִּקָּחֵ֑הוּ מִפְּרִ֥י כַ֝פֶּ֗יהָ *נְטַע (נָ֣טְעָה) כָּֽרֶם׃
17นางคาดเอวไว้พร้อมออกแรง และออกแรงด้วยสองแขนอย่างเข้มแข็ง
17חָֽגְרָ֣ה בְעֹ֣וז מָתְנֶ֑יהָ וַ֝תְּאַמֵּ֗ץ זְרֹעֹותֶֽיהָ׃
18นางรู้ว่าสินค้าที่ขายให้ผลดี ตะเกียงของนางไม่ดับแม้ยามค่ำคืน
18טָ֭עֲמָה כִּי־טֹ֣וב סַחְרָ֑הּ לֹֽא־יִכְבֶּ֖ה *בַלַּיִל (בַלַּ֣יְלָה) נֵרָֽהּ׃
19มือหนึ่งจับไม้พันเส้นใย อีกมือจับแกนปั่นด้าย
19יָ֭דֶיהָ שִׁלְּחָ֣ה בַכִּישֹׁ֑ור וְ֝כַפֶּ֗יהָ תָּ֣מְכוּ פָֽלֶךְ׃
20นางยื่นมือช่วยคนยากจน และยื่นแขนให้คนขัดสน
20כַּ֭פָּהּ פָּרְשָׂ֣ה לֶעָנִ֑י וְ֝יָדֶ֗יהָ שִׁלְּחָ֥ה לָֽאֶבְיֹֽון׃
21เมื่อหิมะมา นางไม่ห่วงคนในบ้าน เพราะทุกคนในบ้านสวมเสื้อผ้าสีแดงสด
21לֹא־תִירָ֣א לְבֵיתָ֣הּ מִשָּׁ֑לֶג כִּ֥י כָל־בֵּ֝יתָ֗הּ לָבֻ֥שׁ שָׁנִֽים׃
22นางทำผ้าคลุมปักลวดลายให้ตัวเอง เสื้อผ้าของนางเป็นผ้าลินินเนื้อดีและสีม่วง
22מַרְבַדִּ֥ים עָֽשְׂתָה־לָּ֑הּ שֵׁ֖שׁ וְאַרְגָּמָ֣ן לְבוּשָֽׁהּ׃
23สามีของนางเป็นที่นับถือที่ประตูเมือง เมื่อนั่งอยู่ท่ามกลางผู้อาวุโสของแผ่นดิน
23נֹודָ֣ע בַּשְּׁעָרִ֣ים בַּעְלָ֑הּ בְּ֝שִׁבְתֹּ֗ו עִם־זִקְנֵי־אָֽרֶץ׃
24นางตัดเย็บเสื้อผ้าลินินขาย และส่งผ้าคาดเอวให้พ่อค้า
24סָדִ֣ין עָ֭שְׂתָה וַתִּמְכֹּ֑ר וַ֝חֲגֹ֗ור נָתְנָ֥ה לַֽכְּנַעֲנִֽי׃
25กำลังและศักดิ์ศรีเป็นอาภรณ์ของนาง นางหัวเราะได้เมื่อคิดถึงวันข้างหน้า
25עֹז־וְהָדָ֥ר לְבוּשָׁ֑הּ וַ֝תִּשְׂחַ֗ק לְיֹ֣ום אַחֲרֹֽון׃
26ถ้อยคำของนางเปี่ยมด้วยปัญญา และคำสอนของนางเต็มด้วยความเมตตา
26פִּ֭יהָ פָּתְחָ֣ה בְחָכְמָ֑ה וְתֹֽורַת־חֶ֝֗סֶד עַל־לְשֹׁונָֽהּ׃
27นางดูแลความเป็นอยู่ของคนในบ้านอย่างทั่วถึง และไม่เอาแต่กินอยู่อย่างเกียจคร้าน
27צֹ֭ופִיָּה הֲלִיכֹ֣ות בֵּיתָ֑הּ וְלֶ֥חֶם עַ֝צְל֗וּת לֹ֣א תֹאכֵֽל׃
28ลูกๆ ลุกขึ้นยกย่องนาง สามีก็ชมนางว่า:
28קָ֣מוּ בָ֭נֶיהָ וַֽיְאַשְּׁר֑וּהָ בַּ֝עְלָ֗הּ וַֽיְהַֽלְלָֽהּ׃
29“หญิงมากมายทำสิ่งดีงาม แต่นางเหนือกว่าทุกคน”
29רַבֹּ֣ות בָּ֭נֹות עָ֣שׂוּ חָ֑יִל וְ֝אַ֗תְּ עָלִ֥ית עַל־כֻּלָּֽנָה׃
30เสน่ห์หลอกลวง และความงามก็ไม่ยั่งยืน แต่หญิงที่ยำเกรงพระยาห์เวห์ควรได้รับคำสรรเสริญ
30שֶׁ֣קֶר הַ֭חֵן וְהֶ֣בֶל הַיֹּ֑פִי אִשָּׁ֥ה יִרְאַת־יְ֝הוָ֗ה הִ֣יא תִתְהַלָּֽל׃
31ให้นางได้รับผลจากน้ำพักน้ำแรงของตน! ให้ผลงานของนางสรรเสริญนางที่ประตูเมือง!
31תְּנוּ־לָ֭הּ מִפְּרִ֣י יָדֶ֑יהָ וִֽיהַלְל֖וּהָ בַשְּׁעָרִ֣ים מַעֲשֶֽׂיהָ׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.