สุภาษิต 11
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1ตาชั่งโกงเป็นสิ่งที่พระยาห์เวห์ทรงรังเกียจ แต่น้ำหนักเที่ยงตรงเป็นที่พอพระทัย
1מֹאזְנֵ֣י מִ֭רְמָה תֹּועֲבַ֣ת יְהוָ֑ה וְאֶ֖בֶן שְׁלֵמָ֣ה רְצֹונֹֽו׃
2เมื่อความหยิ่งมา ความอับอายก็ตามมา แต่ปัญญาอยู่กับคนถ่อมตน
2בָּֽא־זָ֭דֹון וַיָּבֹ֣א קָלֹ֑ון וְֽאֶת־צְנוּעִ֥ים חָכְמָֽה׃
3ความซื่อสัตย์นำทางคนซื่อตรง แต่ความคดของคนไม่ซื่อสัตย์กลับทำลายพวกเขาเอง
3תֻּמַּ֣ת יְשָׁרִ֣ים תַּנְחֵ֑ם וְסֶ֖לֶף בֹּוגְדִ֣ים *וְשַׁדָּם (יְשָׁדֵּֽם)׃
4ทรัพย์สมบัติช่วยอะไรไม่ได้ในวันที่ความกริ้วมาถึง แต่ความชอบธรรมช่วยให้พ้นความตาย
4לֹא־יֹועִ֣יל הֹ֭ון בְּיֹ֣ום עֶבְרָ֑ה וּ֝צְדָקָ֗ה תַּצִּ֥יל מִמָּֽוֶת׃
5ความชอบธรรมของคนไร้ตำหนิทำให้ทางของเขาราบตรง แต่คนชั่วล้มลงเพราะความชั่วของตนเอง
5צִדְקַ֣ת תָּ֭מִים תְּיַשֵּׁ֣ר דַּרְכֹּ֑ו וּ֝בְרִשְׁעָתֹ֗ו יִפֹּ֥ל רָשָֽׁע׃
6ความชอบธรรมช่วยคนซื่อตรงให้พ้นภัย แต่คนไม่ซื่อสัตย์ถูกความอยากชั่วของตนดักไว้
6צִדְקַ֣ת יְ֭שָׁרִים תַּצִּילֵ֑ם וּ֝בְהַוַּ֗ת בֹּגְדִ֥ים יִלָּכֵֽדוּ׃
7เมื่อคนชั่วตาย ความหวังก็ดับ ความหวังที่ฝากไว้กับอำนาจก็สูญเปล่า
7בְּמֹ֤ות אָדָ֣ם רָ֭שָׁע תֹּאבַ֣ד תִּקְוָ֑ה וְתֹוחֶ֖לֶת אֹונִ֣ים אָבָֽדָה׃
8คนชอบธรรมได้รับการช่วยให้พ้นทุกข์ แล้วคนชั่วกลับต้องรับแทน
8צַ֭דִּיק מִצָּרָ֣ה נֶחֱלָ֑ץ וַיָּבֹ֖א רָשָׁ֣ע תַּחְתָּֽיו׃
9คนอธรรมทำลายเพื่อนบ้านด้วยคำพูด แต่ความรู้ช่วยคนชอบธรรมให้พ้นภัย
9בְּפֶ֗ה חָ֭נֵף יַשְׁחִ֣ת רֵעֵ֑הוּ וּ֝בְדַ֗עַת צַדִּיקִ֥ים יֵחָלֵֽצוּ׃
10เมื่อคนชอบธรรมเจริญดี เมืองก็ยินดี เมื่อคนชั่วพินาศ ผู้คนก็โห่ร้องด้วยความดีใจ
10בְּט֣וּב צַ֭דִּיקִים תַּעֲלֹ֣ץ קִרְיָ֑ה וּבַאֲבֹ֖ד רְשָׁעִ֣ים רִנָּֽה׃
11เมืองรุ่งเรืองเพราะพรจากคนซื่อตรง แต่คำพูดของคนชั่วทำให้เมืองพังพินาศ
11בְּבִרְכַּ֣ת יְ֭שָׁרִים תָּר֣וּם קָ֑רֶת וּבְפִ֥י רְ֝שָׁעִ֗ים תֵּהָרֵֽס׃
12คนดูหมิ่นเพื่อนบ้านขาดสามัญสำนึก แต่คนมีความเข้าใจรู้จักนิ่งเงียบ
12בָּז־לְרֵעֵ֥הוּ חֲסַר־לֵ֑ב וְאִ֖ישׁ תְּבוּנֹ֣ות יַחֲרִֽישׁ׃
13คนชอบนินทาเอาความลับไปเปิดเผย แต่คนไว้ใจได้รู้จักเก็บความลับ
13הֹולֵ֣ךְ רָ֭כִיל מְגַלֶּה־סֹּ֑וד וְנֶאֱמַן־ר֝֗וּחַ מְכַסֶּ֥ה דָבָֽר׃
14เมื่อขาดคำแนะนำที่ดี บ้านเมืองก็ล่ม แต่มีที่ปรึกษาหลายคนย่อมนำไปสู่ชัยชนะ
14בְּאֵ֣ין תַּ֭חְבֻּלֹות יִפָּל־עָ֑ם וּ֝תְשׁוּעָ֗ה בְּרֹ֣ב יֹועֵֽץ׃
15คนค้ำประกันให้คนนอกย่อมเดือดร้อนหนัก แต่คนไม่ยอมผูกมัดด้วยการค้ำประกันย่อมปลอดภัย
15רַע־יֵ֭רֹועַ כִּי־עָ֣רַב זָ֑ר וְשֹׂנֵ֖א תֹקְעִ֣ים בֹּוטֵֽחַ׃
16หญิงผู้มีน้ำใจงดงามได้รับเกียรติ ส่วนคนรุนแรงกอบโกยทรัพย์
16אֵֽשֶׁת־חֵ֭ן תִּתְמֹ֣ךְ כָּבֹ֑וד וְ֝עָרִיצִ֗ים יִתְמְכוּ־עֹֽשֶׁר׃
17คนเมตตาทำดีต่อตัวเอง แต่คนโหดร้ายทำร้ายตนเอง
17גֹּמֵ֣ל נַ֭פְשֹׁו אִ֣ישׁ חָ֑סֶד וְעֹכֵ֥ר שְׁ֝אֵרֹ֗ו אַכְזָרִֽי׃
18คนชั่วทำงานได้ค่าจ้างที่หลอกลวง แต่คนหว่านความชอบธรรมย่อมได้รับผลตอบแทนแน่นอน
18רָשָׁ֗ע עֹשֶׂ֥ה פְעֻלַּת־שָׁ֑קֶר וְזֹרֵ֥עַ צְ֝דָקָ֗ה שֶׂ֣כֶר אֱמֶֽת׃
19คนที่ยึดมั่นในความชอบธรรมพบชีวิต แต่คนที่ไล่ตามความชั่วมุ่งสู่ความตาย
19כֵּן־צְדָקָ֥ה לְחַיִּ֑ים וּמְרַדֵּ֖ף רָעָ֣ה לְמֹותֹֽו׃
20พระยาห์เวห์ทรงรังเกียจคนใจคด แต่ทรงพอพระทัยคนที่ดำเนินชีวิตอย่างไร้ตำหนิ
20תֹּועֲבַ֣ת יְ֭הוָה עִקְּשֵׁי־לֵ֑ב וּ֝רְצֹונֹ֗ו תְּמִ֣ימֵי דָֽרֶךְ׃
21แน่นอนว่าคนชั่วจะไม่พ้นโทษ แต่ลูกหลาน ของคนชอบธรรมจะได้รับการช่วยให้รอด
21יָ֣ד לְ֭יָד לֹא־יִנָּ֣קֶה רָּ֑ע וְזֶ֖רַע צַדִּיקִ֣ים נִמְלָֽט׃
22หญิงงามที่ขาดวิจารณญาณ ก็เหมือนห่วงทองที่จมูกหมู
22נֶ֣זֶם זָ֭הָב בְּאַ֣ף חֲזִ֑יר אִשָּׁ֥ה יָ֝פָ֗ה וְסָ֣רַת טָֽעַם׃
23ความปรารถนาของคนชอบธรรมมุ่งแต่สิ่งดี แต่สิ่งที่รอคนชั่วอยู่มีแต่ความกริ้ว
23תַּאֲוַ֣ת צַדִּיקִ֣ים אַךְ־טֹ֑וב תִּקְוַ֖ת רְשָׁעִ֣ים עֶבְרָֽה׃
24บางคนยิ่งแจกยิ่งมีเพิ่ม บางคนหวงเกินควรกลับยิ่งขัดสน
24יֵ֣שׁ מְ֭פַזֵּר וְנֹוסָ֥ף עֹ֑וד וְחֹושֵׂ֥ךְ מִ֝יֹּ֗שֶׁר אַךְ־לְמַחְסֹֽור׃
25คนใจกว้างจะอิ่มเอิบ คนที่รดน้ำให้ผู้อื่น ตัวเองก็จะได้รับน้ำเช่นกัน
25נֶֽפֶשׁ־בְּרָכָ֥ה תְדֻשָּׁ֑ן וּ֝מַרְוֶ֗ה גַּם־ה֥וּא יֹורֶֽא׃
26คนที่กักตุนข้าวไว้ไม่ยอมขายย่อมถูกสาปแช่ง แต่คนที่นำออกขายย่อมได้รับพร
26מֹ֣נֵֽעַ בָּ֭ר יִקְּבֻ֣הוּ לְאֹ֑ום וּ֝בְרָכָ֗ה לְרֹ֣אשׁ מַשְׁבִּֽיר׃
27คนที่ขวนขวายทำดีแสวงหาความโปรดปราน แต่คนที่ตามหาความชั่วจะพบความชั่วนั้นเอง
27שֹׁ֣חֵֽר טֹ֭וב יְבַקֵּ֣שׁ רָצֹ֑ון וְדֹרֵ֖שׁ רָעָ֣ה תְבֹואֶֽנּוּ׃
28คนที่วางใจในทรัพย์ของตนจะล้มลง แต่คนชอบธรรมจะงอกงามเหมือนใบไม้เขียวสด
28בֹּוטֵ֣חַ בְּ֭עָשְׁרֹו ה֣וּא יִפֹּ֑ל וְ֝כֶעָלֶ֗ה צַדִּיקִ֥ים יִפְרָֽחוּ׃
29คนที่สร้างความเดือดร้อนให้ครอบครัวจะได้เพียงลมเป็นมรดก คนโง่จะเป็นคนรับใช้ของคนมีปัญญา
29עֹוכֵ֣ר בֵּ֭יתֹו יִנְחַל־ר֑וּחַ וְעֶ֥בֶד אֱ֝וִ֗יל לַחֲכַם־לֵֽב׃
30ผลของคนชอบธรรมเป็นต้นไม้แห่งชีวิต คนมีปัญญาชนะใจผู้คน
30פְּֽרִי־צַ֭דִּיק עֵ֣ץ חַיִּ֑ים וְלֹקֵ֖חַ נְפָשֹׂ֣ות חָכָֽם׃
31ดูสิ แม้คนชอบธรรมยังได้รับผลตอบแทนบนโลก แล้วคนชั่วและคนบาปจะยิ่งกว่านั้นสักเพียงใด!
31הֵ֣ן צַ֭דִּיק בָּאָ֣רֶץ יְשֻׁלָּ֑ם אַ֝֗ף כִּֽי־רָשָׁ֥ע וְחֹוטֵֽא׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.