สุภาษิต 29
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1คนที่ถูกตักเตือนบ่อยๆ แล้วยังดื้อดึงไม่ยอมฟัง จะพินาศฉับพลันจนแก้ไขไม่ได้
1אִ֣ישׁ תֹּ֭וכָחֹות מַקְשֶׁה־עֹ֑רֶף פֶּ֥תַע יִ֝שָּׁבֵ֗ר וְאֵ֣ין מַרְפֵּֽא׃
2เมื่อคนชอบธรรมรุ่งเรือง ประชาชนก็ยินดี แต่เมื่อคนชั่วปกครอง ประชาชนก็คร่ำครวญ
2בִּרְבֹ֣ות צַ֭דִּיקִים יִשְׂמַ֣ח הָעָ֑ם וּבִמְשֹׁ֥ל רָ֝שָׁ֗ע יֵאָ֥נַֽח עָֽם׃
3คนที่รักปัญญาทำให้พ่อชื่นใจ แต่คนที่คบหาโสเภณีผลาญทรัพย์ของตน
3אִֽישׁ־אֹהֵ֣ב חָ֭כְמָה יְשַׂמַּ֣ח אָבִ֑יו וְרֹעֶ֥ה זֹ֝ונֹ֗ות יְאַבֶּד־הֹֽון׃
4กษัตริย์ทำให้แผ่นดินมั่นคงด้วยความยุติธรรม แต่คนที่รับสินบนทำให้บ้านเมืองพังลง
4מֶ֗לֶךְ בְּ֭מִשְׁפָּט יַעֲמִ֣יד אָ֑רֶץ וְאִ֖ישׁ תְּרוּמֹ֣ות יֶֽהֶרְסֶֽנָּה׃
5คนที่ป้อยอเพื่อนบ้าน กำลังกางตาข่ายไว้ใต้เท้าเขา
5גֶּ֭בֶר מַחֲלִ֣יק עַל־רֵעֵ֑הוּ רֶ֝֗שֶׁת פֹּורֵ֥שׂ עַל־פְּעָמָֽיו׃
6คนชั่วติดบ่วงบาปของตน แต่คนชอบธรรมร้องเพลงและยินดีได้
6בְּפֶ֤שַֽׁע אִ֣ישׁ רָ֣ע מֹוקֵ֑שׁ וְ֝צַדִּ֗יק יָר֥וּן וְשָׂמֵֽחַ׃
7คนชอบธรรมใส่ใจสิทธิของคนจน แต่คนชั่วไม่ใส่ใจเรื่องนี้
7יֹדֵ֣עַ צַ֭דִּיק דִּ֣ין דַּלִּ֑ים רָ֝שָׁ֗ע לֹא־יָבִ֥ין דָּֽעַת׃
8คนชอบเยาะเย้ยทำให้เมืองเดือดพล่าน แต่คนมีปัญญาช่วยดับความโกรธ
8אַנְשֵׁ֣י לָ֭צֹון יָפִ֣יחוּ קִרְיָ֑ה וַ֝חֲכָמִ֗ים יָשִׁ֥יבוּ אָֽף׃
9เมื่อคนมีปัญญาขึ้นศาลกับคนโง่ คนโง่จะเดือดดาลหรือเยาะเย้ย และไม่มีความสงบเกิดขึ้น
9אִֽישׁ־חָכָ֗ם נִ֭שְׁפָּט אֶת־אִ֣ישׁ אֱוִ֑יל וְרָגַ֥ז וְ֝שָׂחַ֗ק וְאֵ֣ין נָֽחַת׃
10คนกระหายเลือดเกลียดคนซื่อสัตย์ และหมายเอาชีวิตคนซื่อตรง
10אַנְשֵׁ֣י דָ֭מִים יִשְׂנְאוּ־תָ֑ם וִֽ֝ישָׁרִ֗ים יְבַקְשׁ֥וּ נַפְשֹֽׁו׃
11คนโง่ระบายความโกรธออกมาจนหมด แต่คนมีปัญญารู้จักระงับไว้
11כָּל־ר֭וּחֹו יֹוצִ֣יא כְסִ֑יל וְ֝חָכָ֗ם בְּאָחֹ֥ור יְשַׁבְּחֶֽנָּה׃
12ถ้าผู้ปกครองชอบฟังคำโกหก ขุนนางของเขาก็จะชั่วไปหมด
12מֹ֭שֵׁל מַקְשִׁ֣יב עַל־דְּבַר־שָׁ֑קֶר כָּֽל־מְשָׁרְתָ֥יו רְשָׁעִֽים׃
13คนจนกับคนกดขี่มีสิ่งหนึ่งร่วมกัน พระยาห์เวห์ทรงให้ดวงตาของทั้งคู่มองเห็น
13רָ֤שׁ וְאִ֣ישׁ תְּכָכִ֣ים נִפְגָּ֑שׁוּ מֵ֤אִיר־עֵינֵ֖י שְׁנֵיהֶ֣ם יְהוֽ͏ָה׃
14กษัตริย์ที่ตัดสินคนจนอย่างยุติธรรม บัลลังก์ของเขาจะตั้งมั่นตลอดไป
14מֶ֤לֶךְ שֹׁופֵ֣ט בֶּֽאֱמֶ֣ת דַּלִּ֑ים כִּ֝סְאֹ֗ו לָעַ֥ד יִכֹּֽון׃
15ไม้เรียวที่ใช้ตีสอนทำให้เกิดปัญญา แต่เด็กที่ถูกปล่อยตามใจทำให้แม่อับอาย
15שֵׁ֣בֶט וְ֭תֹוכַחַת יִתֵּ֣ן חָכְמָ֑ה וְנַ֥עַר מְ֝שֻׁלָּ֗ח מֵבִ֥ישׁ אִמֹּֽו׃
16เมื่อคนชั่วเพิ่มขึ้น บาปก็เพิ่มตาม แต่คนชอบธรรมจะได้เห็นความพินาศของพวกเขา
16בִּרְבֹ֣ות רְ֭שָׁעִים יִרְבֶּה־פָּ֑שַׁע וְ֝צַדִּיקִ֗ים בְּֽמַפַּלְתָּ֥ם יִרְאֽוּ׃
17ตักเตือนลูก แล้วลูกจะนำความสงบมาให้ และทำให้ใจชื่นบาน
17יַסֵּ֣ר בִּ֭נְךָ וִֽינִיחֶ֑ךָ וְיִתֵּ֖ן מַעֲדַנִּ֣ים לְנַפְשֶֽׁךָ׃ פ
18เมื่อไม่มีคำเปิดเผย ผู้คนก็ปล่อยตัวไร้การยับยั้ง แต่คนที่รักษาบทบัญญัติย่อมเป็นสุข
18בְּאֵ֣ין חָ֭זֹון יִפָּ֣רַֽע עָ֑ם וְשֹׁמֵ֖ר תֹּורָ֣ה אַשְׁרֵֽהוּ׃
19คนรับใช้แก้ไขด้วยคำพูดอย่างเดียวไม่ได้ ถึงจะเข้าใจก็ไม่ตอบสนอง
19בִּ֭דְבָרִים לֹא־יִוָּ֣סֶר עָ֑בֶד כִּֽי־יָ֝בִ֗ין וְאֵ֣ין מַעֲנֶֽה׃
20เห็นคนที่พูดพล่อยโดยไม่คิดไหม? ยังมีหวังกับคนโง่มากกว่าเขาเสียอีก
20חָזִ֗יתָ אִ֭ישׁ אָ֣ץ בִּדְבָרָ֑יו תִּקְוָ֖ה לִכְסִ֣יל מִמֶּֽנּוּ׃
21คนที่ตามใจคนรับใช้มาตั้งแต่วัยหนุ่ม สุดท้ายจะได้เขาเป็นเหมือนลูกชาย
21מְפַנֵּ֣ק מִנֹּ֣עַר עַבְדֹּ֑ו וְ֝אַחֲרִיתֹ֗ו יִהְיֶ֥ה מָנֹֽון׃
22คนขี้โมโหก่อวิวาท คนมักโกรธก็ทำบาปมากมาย
22אִֽישׁ־אַ֭ף יְגָרֶ֣ה מָדֹ֑ון וּבַ֖עַל חֵמָ֣ה רַב־פָּֽשַׁע׃
23ความหยิ่งทำให้คนตกต่ำ แต่คนใจถ่อมจะได้รับเกียรติ
23גַּאֲוַ֣ת אָ֭דָם תַּשְׁפִּילֶ֑נּוּ וּשְׁפַל־ר֝֗וּחַ יִתְמֹ֥ךְ כָּבֹֽוד׃
24คนที่ร่วมมือกับขโมยก็เป็นศัตรูกับชีวิตตัวเอง เขาสาบานแล้ว แต่ไม่กล้าให้การ
24חֹולֵ֣ק עִם־גַּ֭נָּב שֹׂונֵ֣א נַפְשֹׁ֑ו אָלָ֥ה יִ֝שְׁמַ֗ע וְלֹ֣א יַגִּֽיד׃
25การหวั่นเกรงมนุษย์เป็นกับดัก แต่คนที่วางใจในพระยาห์เวห์จะปลอดภัย
25חֶרְדַּ֣ת אָ֭דָם יִתֵּ֣ן מֹוקֵ֑שׁ וּבֹוטֵ֖חַ בַּיהוָ֣ה יְשֻׂגָּֽב׃
26หลายคนแสวงหาความโปรดปรานจากผู้ปกครอง แต่ความยุติธรรมสำหรับแต่ละคนมาจากพระยาห์เวห์
26רַ֭בִּים מְבַקְשִׁ֣ים פְּנֵי־מֹושֵׁ֑ל וּ֝מֵיְהוָ֗ה מִשְׁפַּט־אִֽישׁ׃
27คนไม่ซื่อสัตย์รังเกียจคนชอบธรรม คนซื่อตรงก็รังเกียจคนชั่ว
27תֹּועֲבַ֣ת צַ֭דִּיקִים אִ֣ישׁ עָ֑וֶל וְתֹועֲבַ֖ת רָשָׁ֣ע יְשַׁר־דָּֽרֶךְ׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.