สุภาษิต
Chapter 7
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

สุภาษิต 7

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1ลูก​เอ๋ย เก็บ​ถ้อยคำ​ของ​พ่อ​ไว้ สะสม​คำ​บัญชา​ของ​พ่อ​ไว้​ใน​ใจ
1בְּ֭נִי שְׁמֹ֣ר אֲמָרָ֑י וּ֝מִצְוֹתַ֗י תִּצְפֹּ֥ן אִתָּֽךְ׃
2รักษา​คำ​บัญชา​แล้ว​จะ​มี​ชีวิต รักษา​คำ​สอน​ของ​พ่อ​ไว้​เหมือน​แก้วตา
2שְׁמֹ֣ר מִצְוֹתַ֣י וֶחְיֵ֑ה וְ֝תֹורָתִ֗י כְּאִישֹׁ֥ון עֵינֶֽיךָ׃
3ผูก​สิ่ง​เหล่า​นี้​ไว้​ที่​นิ้ว จารึก​ไว้​ใน​ใจ
3קָשְׁרֵ֥ם עַל־אֶצְבְּעֹתֶ֑יךָ כָּ֝תְבֵ֗ם עַל־ל֥וּחַ לִבֶּֽךָ׃
4บอก​ปัญญา​ว่า “เรา​เป็น​พี่น้อง​กัน” และ​เรียก​ความ​เข้าใจ​ว่า “ญาติ​สนิท”
4אֱמֹ֣ר לַֽ֭חָכְמָה אֲחֹ֣תִי אָ֑תְּ וּ֝מֹדָ֗ע לַבִּינָ֥ה תִקְרָֽא׃
5แล้ว​ทั้ง​สอง​จะ​คอย​ปกป้อง​ลูก​จาก​หญิง​อื่น จาก​หญิง​ต่าง​ถิ่น​ที่​ใช้​คำ​หวาน​ล่อลวง
5לִ֭שְׁמָרְךָ מֵאִשָּׁ֣ה זָרָ֑ה מִ֝נָּכְרִיָּ֗ה אֲמָרֶ֥יהָ הֶחֱלִֽיקָה׃
6พ่อ​มอง​ออก​ไป​ทาง​หน้าต่าง​บ้าน มอง​ลอดช่อง​ลูกกรง
6כִּ֭י בְּחַלֹּ֣ון בֵּיתִ֑י בְּעַ֖ד אֶשְׁנַבִּ֣י נִשְׁקָֽפְתִּי׃
7เห็น​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​ไม่​รู้เท่า​ทัน ใน​หมู่​คน​หนุ่ม พ่อ​สังเกต​เห็น​ชาย​หนุ่ม​คน​หนึ่ง​ที่​ไร้​ความ​เข้าใจ
7וָאֵ֤רֶא בַפְּתָאיִ֗ם אָ֘בִ֤ינָה בַבָּנִ֗ים נַ֣עַר חֲסַר־לֵֽב׃
8เขา​เดิน​ผ่าน​ถนน​ใกล้​มุม​บ้าน​ของ​นาง แล้ว​มุ่ง​ไป​ทาง​บ้าน​นาง
8עֹבֵ֣ר בַּ֭שּׁוּק אֵ֣צֶל פִּנָּ֑הּ וְדֶ֖רֶךְ בֵּיתָ֣הּ יִצְעָֽד׃
9ตอน​พลบค่ำ เมื่อ​วัน​ใกล้​สิ้น กลางคืน​ท่ามกลาง​ความ​มืด
9בְּנֶֽשֶׁף־בְּעֶ֥רֶב יֹ֑ום בְּאִישֹׁ֥ון לַ֝֗יְלָה וַאֲפֵלָֽה׃
10แล้ว​หญิง​คน​หนึ่ง​ก็​มา​พบ​เขา แต่ง​กาย​อย่าง​หญิง​โสเภณี ใจ​เต็ม​ไป​ด้วย​เล่ห์กล
10וְהִנֵּ֣ה אִ֭שָּׁה לִקְרָאתֹ֑ו שִׁ֥ית זֹ֝ונָ֗ה וּנְצֻ֥רַת לֵֽב׃
11นาง​เสียง​ดัง​และ​ดื้อรั้น ไม่​เคย​อยู่​ติด​บ้าน
11הֹמִיָּ֣ה הִ֣יא וְסֹרָ֑רֶת בְּ֝בֵיתָ֗הּ לֹא־יִשְׁכְּנ֥וּ רַגְלֶֽיהָ׃
12เดี๋ยว​อยู่​ตาม​ถนน เดี๋ยว​อยู่​ตาม​ลาน ซุ่ม​คอย​อยู่​ทุก​หัวมุม
12פַּ֤עַם ׀ בַּח֗וּץ פַּ֥עַם בָּרְחֹבֹ֑ות וְאֵ֖צֶל כָּל־פִּנָּ֣ה תֶאֱרֹֽב׃
13นาง​คว้า​ตัว​เขา​แล้ว​จูบ ก่อน​พูด​กับ​เขา​อย่าง​ไร้​ยางอาย​ว่า
13וְהֶחֱזִ֣יקָה בֹּ֖ו וְנָ֣שְׁקָה־לֹּ֑ו הֵעֵ֥זָה פָ֝נֶ֗יהָ וַתֹּ֣אמַר לֹֽו׃
14“ฉัน​มี​เครื่องบูชา​สันติสุข​อยู่ วัน​นี้​ฉัน​ทำ​ตาม​คำ​ปฏิญาณ​แล้ว
14זִבְחֵ֣י שְׁלָמִ֣ים עָלָ֑י הַ֝יֹּ֗ום שִׁלַּ֥מְתִּי נְדָרָֽי׃
15ฉัน​จึง​ออก​มาตา​มหา​เธอ ตั้งใจ​มอง​หา​เธอ​โดย​เฉพาะ แล้ว​ก็​พบ​จน​ได้
15עַל־כֵּ֭ן יָצָ֣אתִי לִקְרָאתֶ֑ךָ לְשַׁחֵ֥ר פָּ֝נֶ֗יךָ וָאֶמְצָאֶֽךָּ׃
16ฉัน​ปู​เตียง​ด้วย​ผ้า​ทอ​ลวดลาย ด้วย​ผ้า​ลาย​ทาง​ที่​ทอ​ด้วย​ด้าย​จาก​อียิปต์
16מַ֭רְבַדִּים רָבַ֣דְתִּי עַרְשִׂ֑י חֲ֝טֻבֹ֗ות אֵט֥וּן מִצְרָֽיִם׃
17ฉัน​ทำ​เตียง​ให้​หอม​ด้วย​มดยอบ กฤษณา และ​อบเชย
17נַ֥פְתִּי מִשְׁכָּבִ֑י מֹ֥ר אֲ֝הָלִ֗ים וְקִנָּמֹֽון׃
18มา​เถอะ เรา​มา​ร่วมรัก​กัน​ให้​เต็ม​อิ่ม​จน​ถึง​เช้า มา​ดื่มด่ำ​ความ​รัก​ด้วย​กัน
18לְכָ֤ה נִרְוֶ֣ה דֹ֭דִים עַד־הַבֹּ֑קֶר נִ֝תְעַלְּסָ֗ה בָּאֳהָבִֽים׃
19สามี​ฉัน​ไม่​อยู่​บ้าน เขา​เดินทาง​ไป​ไกล
19כִּ֤י אֵ֣ין הָאִ֣ישׁ בְּבֵיתֹ֑ו הָ֝לַ֗ךְ בְּדֶ֣רֶךְ מֵרָחֹֽוק׃
20เขา​เอา​ถุง​เงิน​ติด​ตัว​ไป​ด้วย กว่า​จะ​กลับ​ก็​ตอน​พระ​จันทร์​เต็ม​ดวง”
20צְֽרֹור־הַ֭כֶּסֶף לָקַ֣ח בְּיָדֹ֑ו לְיֹ֥ום הַ֝כֵּ֗סֶא יָבֹ֥א בֵיתֹֽו׃
21นาง​ใช้​คำ​พูด​หว่านล้อม​จน​เขา​หลง​ตาม ใช้​ริมฝีปาก​อ่อนหวาน​ล่อลวง​เขา
21הִ֭טַּתּוּ בְּרֹ֣ב לִקְחָ֑הּ בְּחֵ֥לֶק שְׂ֝פָתֶ֗יהָ תַּדִּיחֶֽנּוּ׃
22เขา​ตาม​นาง​ไป​ทันที เหมือน​วัว​เดิน​ไป​ถูก​ฆ่า เหมือน​คน​โง่​ก้าว​เข้า​ไป​ติด​บ่วง
22הֹ֤ולֵ֥ךְ אַחֲרֶ֗יהָ פִּ֫תְאֹ֥ם כְּ֭שֹׁור אֶל־טָ֣בַח יָבֹ֑וא וּ֝כְעֶ֗כֶס אֶל־מוּסַ֥ר אֱוֽ͏ִיל׃
23จน​ลูก​ธนู​ปัก​ทะลุ​ตับ เหมือน​นก​รีบ​บิน​เข้า​ไป​หา​บ่วง ไม่​รู้​เลย​ว่า​นั่น​ต้อง​แลก​ด้วย​ชีวิต
23עַ֤ד יְפַלַּ֪ח חֵ֡ץ כְּֽבֵדֹ֗ו כְּמַהֵ֣ר צִפֹּ֣ור אֶל־פָּ֑ח וְלֹֽא־יָ֝דַ֗ע כִּֽי־בְנַפְשֹׁ֥ו הֽוּא׃ פ
24เพราะ​ฉะนั้น ลูก​ทั้งหลาย ฟัง​พ่อ ตั้งใจ​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​พ่อ
24וְעַתָּ֣ה בָ֭נִים שִׁמְעוּ־לִ֑י וְ֝הַקְשִׁ֗יבוּ לְאִמְרֵי־פִֽי׃
25อย่า​ให้​ใจ​คล้อย​ไป​ตาม​ทาง​ของ​นาง อย่า​หลง​เข้า​ไป​ใน​เส้นทาง​ของ​นาง
25אַל־יֵ֣שְׂטְ אֶל־דְּרָכֶ֣יהָ לִבֶּ֑ךָ אַל־תֵּ֝תַע בִּנְתִיבֹותֶֽיהָ׃
26นาง​ทำให้​คน​บาดเจ็บ​ล้ม​ลง​มา​มาก​แล้ว คน​ที่​นาง​ฆ่า​มี​มาก​เป็น​กองทัพ​ใหญ่
26כִּֽי־רַבִּ֣ים חֲלָלִ֣ים הִפִּ֑ילָה וַ֝עֲצֻמִ֗ים כָּל־הֲרֻגֶֽיהָ׃
27บ้านของนางเป็นทางไปสู่เชโอล เป็น​ทาง​ลง​สู่​ห้อง​แห่ง​ความ​ตาย
27דַּרְכֵ֣י שְׁאֹ֣ול בֵּיתָ֑הּ יֹ֝רְדֹ֗ות אֶל־חַדְרֵי־מָֽוֶת׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.