สุภาษิต
Chapter 16
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

สุภาษิต 16

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1ใจ​คน​วาง​แผน​ไว้ แต่​คำ​ตอบ​ที่​เอ่ย​ออก​มา​นั้น​มา​จาก​พระ​ยาห์เวห์
1לְאָדָ֥ם מַֽעַרְכֵי־לֵ֑ב וּ֝מֵיְהוָ֗ה מַעֲנֵ֥ה לָשֹֽׁון׃
2คน​เรา​มอง​ว่า​ทาง​ของ​ตน​สะอาด​หมด แต่​พระ​ยาห์เวห์​ทรง​ชั่ง​น้ำหนัก​เจตนา
2כָּֽל־דַּרְכֵי־אִ֭ישׁ זַ֣ךְ בְּעֵינָ֑יו וְתֹכֵ֖ן רוּחֹ֣ות יְהוָֽה׃
3ฝาก​สิ่ง​ที่​ทำ​ไว้​กับ​พระ​ยาห์เวห์ แล้ว​แผนการ​จะ​สำเร็จ
3גֹּ֣ל אֶל־יְהוָ֣ה מַעֲשֶׂ֑יךָ וְ֝יִכֹּ֗נוּ מַחְשְׁבֹתֶֽיךָ׃
4พระ​ยาห์เวห์​ทรง​สร้าง​ทุก​สิ่ง​ให้​มี​จุด​หมาย​ของ​มัน แม้​แต่​คน​ชั่ว​ก็​มี​ไว้​สำหรับ​วัน​แห่ง​ภัย​พิบัติ
4כֹּ֤ל פָּעַ֣ל יְ֭הוָה לַֽמַּעֲנֵ֑הוּ וְגַם־רָ֝שָׁ֗ע לְיֹ֣ום רָעָֽה׃
5คน​ใจ​หยิ่ง​ทุก​คน​เป็น​ที่​รังเกียจ​ของ​พระ​ยาห์เวห์ แน่นอน​ว่า​เขา​จะ​ไม่​พ้น​โทษ
5תֹּועֲבַ֣ת יְ֭הוָה כָּל־גְּבַהּ־לֵ֑ב יָ֥ד לְ֝יָ֗ד לֹ֣א יִנָּקֶֽה׃
6ความ​ผิด​ได้​รับ​การ​ลบล้าง​ด้วย​ความ​เมตตา​และ​ความ​จริง การ​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์​ทำให้​คน​หัน​จาก​ความ​ชั่ว
6בְּחֶ֣סֶד וֶ֭אֱמֶת יְכֻפַּ֣ר עָוֹ֑ן וּבְיִרְאַ֥ת יְ֝הוָ֗ה ס֣וּר מֵרָֽע׃
7เมื่อ​ทาง​ของ​คน​หนึ่ง​เป็น​ที่​พอ​พระทัย​ของ​พระ​ยาห์เวห์ พระองค์​ยัง​ทำให้​ศัตรู​อยู่​กับ​เขา​อย่าง​สงบ​ได้
7בִּרְצֹ֣ות יְ֭הוָה דַּרְכֵי־אִ֑ישׁ גַּם־אֹ֝ויְבָ֗יו יַשְׁלִ֥ם אִתֹּֽו׃
8มี​น้อย​แต่​ชอบธรรม ยัง​ดี​กว่า​รายได้​มากมาย​ที่​ได้​มา​อย่าง​ไม่​ยุติธรรม
8טֹוב־מְ֭עַט בִּצְדָקָ֑ה מֵרֹ֥ב תְּ֝בוּאֹ֗ות בְּלֹ֣א מִשְׁפָּֽט׃
9ใจ​คน​วาง​ทาง​ที่​จะ​เดิน แต่​พระ​ยาห์เวห์​ทรง​กำหนด​ก้าว​ของ​เขา
9לֵ֣ב אָ֭דָם יְחַשֵּׁ֣ב דַּרְכֹּ֑ו וַֽ֝יהוָ֗ה יָכִ֥ין צַעֲדֹֽו׃
10คำ​ตัดสิน​ที่​ได้​รับ​การ​ดลใจ​อยู่​บน​ริมฝีปาก​ของ​กษัตริย์ เมื่อ​ตัดสิน ปาก​ของ​เขา​จะ​ไม่​กล่าว​ผิด
10קֶ֤סֶם ׀ עַֽל־שִׂפְתֵי־מֶ֑לֶךְ בְּ֝מִשְׁפָּ֗ט לֹ֣א יִמְעַל־פִּֽיו׃
11ตรา​ชั่ง​และ​คันชั่ง​ที่​เที่ยงตรง​เป็น​ของ​พระ​ยาห์เวห์ ลูกตุ้ม​น้ำหนัก​ทุก​ลูก​ใน​ถุง​เป็น​ผล​งาน​ของ​พระองค์
11פֶּ֤לֶס ׀ וּמֹאזְנֵ֣י מִ֭שְׁפָּט לַֽיהוָ֑ה מַ֝עֲשֵׂ֗הוּ כָּל־אַבְנֵי־כִֽיס׃
12กษัตริย์​ทำ​ผิด​ย่อม​เป็น​สิ่ง​น่า​รังเกียจ เพราะ​บัลลังก์​ตั้ง​มั่น​ได้​ด้วย​ความ​ชอบธรรม
12תֹּועֲבַ֣ת מְ֭לָכִים עֲשֹׂ֣ות רֶ֑שַׁע כִּ֥י בִ֝צְדָקָ֗ה יִכֹּ֥ון כִּסֵּֽא׃
13กษัตริย์​ยินดี​กับ​คำ​พูด​ที่​ถูกต้อง และ​เห็น​ค่า​คน​ที่​พูด​ความ​จริง
13רְצֹ֣ון מְ֭לָכִים שִׂפְתֵי־צֶ֑דֶק וְדֹבֵ֖ר יְשָׁרִ֣ים יֶאֱהָֽב׃
14ความ​กริ้ว​ของ​กษัตริย์​เหมือน​ทูต​แห่ง​ความ​ตาย แต่​คน​มี​ปัญญา​รู้จัก​ทำให้​สงบ​ลง
14חֲמַת־מֶ֥לֶךְ מַלְאֲכֵי־מָ֑וֶת וְאִ֖ישׁ חָכָ֣ם יְכַפְּרֶֽנָּה׃
15เมื่อ​พระ​พักตร์​กษัตริย์​แจ่มใส ก็​มี​ชีวิต ความ​โปรดปราน​ของ​เขา​เหมือน​เมฆ​ฝน​ใน​ฤดู​ใบไม้​ผลิ
15בְּאֹור־פְּנֵי־מֶ֥לֶךְ חַיִּ֑ים וּ֝רְצֹונֹ֗ו כְּעָ֣ב מַלְקֹֽושׁ׃
16ได้​ปัญญา​ยัง​ดี​กว่า​ได้​ทองคำ​มาก​นัก ได้​ความ​เข้าใจ​ยัง​ดี​กว่า​ได้​เงิน
16קְֽנֹה־חָכְמָ֗ה מַה־טֹּ֥וב מֵחָר֑וּץ וּקְנֹ֥ות בִּ֝ינָ֗ה נִבְחָ֥ר מִכָּֽסֶף׃
17ถนน​ใหญ่​ของ​คน​ซื่อตรง​คือ​การ​หัน​จาก​ความ​ชั่ว คน​ที่​ระวัง​ทาง​ของ​ตน​ก็​รักษา​ชีวิต​ไว้
17מְסִלַּ֣ת יְ֭שָׁרִים ס֣וּר מֵרָ֑ע שֹׁמֵ֥ר נַ֝פְשֹׁ֗ו נֹצֵ֥ר דַּרְכֹּֽו׃
18ความ​หยิ่ง​มา​ก่อน​ความ​พินาศ ใจ​ยโส​มา​ก่อน​การ​ล้ม​ลง
18לִפְנֵי־שֶׁ֥בֶר גָּאֹ֑ון וְלִפְנֵ֥י כִ֝שָּׁלֹ֗ון גֹּ֣בַהּ רֽוּחַ׃
19ถ่อม​ใจ​อยู่​กับ​คน​ยากจน ยัง​ดี​กว่า​แบ่ง​ของ​ปล้น​กับ​คน​เย่อหยิ่ง
19טֹ֣וב שְׁפַל־ר֭וּחַ אֶת־*עֲנִיִּים (עֲנָוִ֑ים) מֵֽחַלֵּ֥ק שָׁ֝לָ֗ל אֶת־גֵּאִֽים׃
20คน​ที่​ใส่ใจ​ถ้อยคำ​จะ​พบ​ความ​เจริญ คน​ที่​วางใจ​ใน​พระ​ยาห์เวห์​ย่อม​เป็น​สุข
20מַשְׂכִּ֣יל עַל־דָּ֭בָר יִמְצָא־טֹ֑וב וּבֹוטֵ֖חַ בַּיהוָ֣ה אַשְׁרָֽיו׃
21คน​มี​ปัญญา​ใน​ใจ​ย่อม​ถูก​เรียก​ว่า​รอบคอบ วาจา​น่า​ฟัง​ทำให้​คำ​สอน​ชวน​รับฟัง​ยิ่ง​ขึ้น
21לַחֲכַם־לֵ֭ב יִקָּרֵ֣א נָבֹ֑ון וּמֶ֥תֶק שְׂ֝פָתַ֗יִם יֹסִ֥יף לֶֽקַח׃
22ความ​เข้าใจ​เป็น​ธาร​แห่ง​ชีวิต​สำหรับ​คน​ที่​มี​ความ​เข้าใจ แต่​ความ​โง่​ของ​คน​โง่​นั่นเอง​เป็น​โทษ​ของ​เขา
22מְקֹ֣ור חַ֭יִּים שֵׂ֣כֶל בְּעָלָ֑יו וּמוּסַ֖ר אֱוִלִ֣ים אִוֶּֽלֶת׃
23ใจ​ของ​คน​มี​ปัญญา​สอน​ปาก​ของ​ตน และ​ทำให้​คำ​พูด​เปี่ยม​ความ​รู้​ยิ่ง​ขึ้น
23לֵ֣ב חָ֭כָם יַשְׂכִּ֣יל פִּ֑יהוּ וְעַל־שְׂ֝פָתָ֗יו יֹסִ֥יף לֶֽקַח׃
24ถ้อยคำ​อ่อนหวาน​เหมือน​รวงผึ้ง หวาน​ชื่น​ต่อ​ชีวิต และ​บำรุง​กระดูก
24צוּף־דְּ֭בַשׁ אִמְרֵי־נֹ֑עַם מָתֹ֥וק לַ֝נֶּפֶשׁ וּמַרְפֵּ֥א לָעָֽצֶם׃
25มี​ทาง​ที่​คน​เรา​คิด​ว่า​ถูก แต่​ปลายทาง​กลับ​นำ​ไป​สู่​ความ​ตาย
25יֵ֤שׁ דֶּ֣רֶךְ יָ֭שָׁר לִפְנֵי־אִ֑ישׁ וְ֝אַחֲרִיתָ֗הּ דַּרְכֵי־מָֽוֶת׃
26ความ​หิว​ของ​คน​ทำงาน​ช่วย​ผลักดัน​ให้​เขา​ทำงาน เพราะ​ปาก​ท้อง​คอย​เร่ง​เขา
26נֶ֣פֶשׁ עָ֭מֵל עָ֣מְלָה לֹּ֑ו כִּֽי־אָכַ֖ף עָלָ֣יו פִּֽיהוּ׃
27คน​ไร้​ค่า​ขุดคุ้ย​เรื่อง​ชั่ว คำ​พูด​ของ​เขา​เหมือน​ไฟ​แผดเผา
27אִ֣ישׁ בְּ֭לִיַּעַל כֹּרֶ֣ה רָעָ֑ה וְעַל־*שְׂפָתָיו (שְׂ֝פָתֹ֗ו) כְּאֵ֣שׁ צָרָֽבֶת׃
28คน​ใจ​คด​ก่อการ​ทะเลาะ คน​ชอบ​ซุบซิบ​ทำให้​เพื่อน​สนิท​แตก​กัน
28אִ֣ישׁ תַּ֭הְפֻּכֹות יְשַׁלַּ֣ח מָדֹ֑ון וְ֝נִרְגָּ֗ן מַפְרִ֥יד אַלּֽוּף׃
29คน​รุนแรง​ชักจูง​เพื่อนบ้าน แล้ว​พา​ไป​ใน​ทาง​ที่​ไม่​ดี
29אִ֣ישׁ חָ֭מָס יְפַתֶּ֣ה רֵעֵ֑הוּ וְ֝הֹולִיכֹ֗ו בְּדֶ֣רֶךְ לֹא־טֹֽוב׃
30คน​ที่​ขยิบ​ตา​เพื่อ​วาง​แผน​คด​โกง เม้ม​ปาก​เมื่อ​คิด​จะ​ทำ​ชั่ว
30עֹצֶ֣ה עֵ֭ינָיו לַחְשֹׁ֣ב תַּהְפֻּכֹ֑ות קֹרֵ֥ץ שְׂ֝פָתָ֗יו כִּלָּ֥ה רָעָֽה׃
31ผม​หงอก​เป็น​มงกุฎ​แห่ง​เกียรติ ผู้​ที่​ดำเนิน​ชีวิต​ชอบธรรม​ย่อม​ได้​มงกุฎ​นี้
31עֲטֶ֣רֶת תִּפְאֶ֣רֶת שֵׂיבָ֑ה בְּדֶ֥רֶךְ צְ֝דָקָ֗ה תִּמָּצֵֽא׃
32คน​ใจ​เย็น​ดี​กว่า​นักรบ​ผู้​เก่ง​กล้า คน​ที่​ควบคุม​ตนเอง​ได้​ดี​กว่า​คน​ที่​ยึด​เมือง
32טֹ֤וב אֶ֣רֶךְ אַ֭פַּיִם מִגִּבֹּ֑ור וּמֹשֵׁ֥ל בְּ֝רוּחֹ֗ו מִלֹּכֵ֥ד עִֽיר׃
33สลาก​ถูก​ทอด​ลง​บน​ตัก แต่​ผล​ตัดสิน​ทุก​อย่าง​มา​จาก​พระ​ยาห์เวห์
33בַּ֭חֵיק יוּטַ֣ל אֶת־הַגֹּורָ֑ל וּ֝מֵיְהוָ֗ה כָּל־מִשְׁפָּטֹֽו׃

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.