สุภาษิต
Chapter 25
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

สุภาษิต 25

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1ต่อ​ไป​นี้​ก็​เป็น​สุภาษิต​ของ​ซา​โลม​อน ซึ่ง​คน​ของ​เฮ​เซ​คียาห์​กษัตริย์​แห่ง​ยูดาห์​คัด​ลอก​ไว้
1גַּם־אֵ֭לֶּה מִשְׁלֵ֣י שְׁלֹמֹ֑ה אֲשֶׁ֥ר הֶ֝עְתִּ֗יקוּ אַנְשֵׁ֤י ׀ חִזְקִיָּ֬ה מֶֽלֶךְ־יְהוּדָֽה׃
2การ​ซ่อน​เรื่อง​ไว้​เป็น​เกียรติ​ของ​พระเจ้า แต่​การ​ค้น​เรื่อง​ให้​กระจ่าง​เป็น​เกียรติ​ของ​กษัตริย์
2כְּבֹ֣ד אֱ֭לֹהִים הַסְתֵּ֣ר דָּבָ֑ר וּכְבֹ֥ד מְ֝לָכִ֗ים חֲקֹ֣ר דָּבָֽר׃
3ฟ้า​สูง​เพียง​ใด แผ่นดิน​ลึก​เพียง​ใด ใจ​ของ​กษัตริย์​ก็​หยั่ง​ไม่​ถึง​เพียง​นั้น
3שָׁמַ֣יִם לָ֭רוּם וָאָ֣רֶץ לָעֹ֑מֶק וְלֵ֥ב מְ֝לָכִ֗ים אֵ֣ין חֵֽקֶר׃
4เอา​ตะกรัน​ออก​จาก​เงิน แล้ว​ช่าง​ถลุง​จะ​ได้​เนื้อ​เงิน​บริสุทธิ์
4הָגֹ֣ו סִיגִ֣ים מִכָּ֑סֶף וַיֵּצֵ֖א לַצֹּרֵ֣ף כֶּֽלִי׃
5เอา​คน​ชั่ว​ออก​จาก​เบื้องหน้า​กษัตริย์ แล้ว​บัลลังก์​ของ​เขา​จะ​ตั้ง​มั่น​ด้วย​ความ​ชอบธรรม
5הָגֹ֣ו רָ֭שָׁע לִפְנֵי־מֶ֑לֶךְ וְיִכֹּ֖ון בַּצֶּ֣דֶק כִּסְאֹֽו׃
6อย่า​ยก​ตัวเอง​ต่อ​หน้า​กษัตริย์ และ​อย่า​ไป​ยืน​ใน​ที่​ของ​คน​ใหญ่​คน​โต
6אַל־תִּתְהַדַּ֥ר לִפְנֵי־מֶ֑לֶךְ וּבִמְקֹ֥ום גְּ֝דֹלִ֗ים אַֽל־תַּעֲמֹֽד׃
7ให้​เขา​พูด​ว่า “เชิญ​ขึ้น​มา​ข้าง​หน้า” ยัง​ดี​กว่า​ถูก​ลด​ที่​ลง​ต่อ​หน้า​ผู้​สูง​ศักดิ์ ที่​เห็น​อยู่​กับ​ตา
7כִּ֤י טֹ֥וב אֲמָר־לְךָ֗ עֲ‍ֽלֵ֫ה הֵ֥נָּה מֵֽ֭הַשְׁפִּ֣ילְךָ לִפְנֵ֣י נָדִ֑יב אֲשֶׁ֖ר רָא֣וּ עֵינֶֽיךָ׃
8อย่า​ด่วน​ฟ้อง​คดี สุดท้าย​จะ​ทำ​อย่างไร เมื่อ​เพื่อนบ้าน​ทำให้​อับอาย?
8אַל־תֵּצֵ֥א לָרִ֗ב מַ֫הֵ֥ר פֶּ֣ן מַה־תַּ֭עֲשֶׂה בְּאַחֲרִיתָ֑הּ בְּהַכְלִ֖ים אֹתְךָ֣ רֵעֶֽךָ׃
9จง​ว่า​ความ​กับ​เพื่อนบ้าน​โดย​ตรง แต่​อย่า​เปิดเผย​ความ​ลับ​ของ​คน​อื่น
9רִֽ֭יבְךָ רִ֣יב אֶת־רֵעֶ֑ךָ וְסֹ֖וד אַחֵ֣ר אַל־תְּגָֽל׃
10มิ​ฉะนั้น​คน​ที่​ได้ยิน​จะ​ทำให้​อับอาย และ​ชื่อ​เสีย​จะ​ไม่​จาง​หาย
10פֶּֽן־יְחַסֶּדְךָ֥ שֹׁמֵ֑עַ וְ֝דִבָּתְךָ֗ לֹ֣א תָשֽׁוּב׃
11คำ​พูด​ที่​ถูก​กาลเทศะ เหมือน​ผล​แอปเปิล​ทองคำ​ใน​ลวดลาย​เงิน
11תַּפּוּחֵ֣י זָ֭הָב בְּמַשְׂכִּיֹּ֥ות כָּ֑סֶף דָּ֝בָ֗ר דָּבֻ֥ר עַל־אָפְנָֽיו׃
12คำ​ตักเตือน​จาก​คน​มี​ปัญญา​ต่อ​หู​ที่​ยอม​ฟัง เหมือน​ต่าง​หู​ทอง​และ​เครื่องประดับ​ทอง​เนื้อ​ดี
12נֶ֣זֶם זָ֭הָב וַחֲלִי־כָ֑תֶם מֹוכִ֥יחַ חָ֝כָ֗ם עַל־אֹ֥זֶן שֹׁמָֽעַת׃
13ความ​เย็น​จาก​หิมะ​ใน​ฤดู​เก็บเกี่ยว​เป็น​อย่างไร ผู้​ส่ง​สาร​ที่​ซื่อสัตย์​ต่อ​คน​ที่​ส่ง​เขา​ไป​ก็​เป็น​อย่าง​นั้น เขา​ทำให้​ใจ​ของ​เจ้านาย​ชื่นบาน
13כְּצִנַּת־שֶׁ֨לֶג ׀ בְּיֹ֬ום קָצִ֗יר צִ֣יר נֶ֭אֱמָן לְשֹׁלְחָ֑יו וְנֶ֖פֶשׁ אֲדֹנָ֣יו יָשִֽׁיב׃ פ
14คน​ที่​โอ้อวด​ว่า​จะ​ให้​ของ​แต่​ไม่​ให้​จริง เหมือน​เมฆ​กับ​ลม​ที่​ไม่​มี​ฝน
14נְשִׂיאִ֣ים וְ֭רוּחַ וְגֶ֣שֶׁם אָ֑יִן אִ֥ישׁ מִ֝תְהַלֵּ֗ל בְּמַתַּת־שָֽׁקֶר׃
15ความ​อดทน​ทำให้​ผู้ปกครอง​คล้อย​ตาม​ได้ คำ​พูด​อ่อนโยน​ยัง​หัก​กระดูก​ได้
15בְּאֹ֣רֶךְ אַ֭פַּיִם יְפֻתֶּ֣ה קָצִ֑ין וְלָשֹׁ֥ון רַ֝כָּ֗ה תִּשְׁבָּר־גָּֽרֶם׃
16เจอ​น้ำผึ้ง​หรือ? ก็​กิน​แต่​พอดี กิน​มาก​ไป​เดี๋ยว​จะ​อาเจียน
16דְּבַ֣שׁ מָ֭צָאתָ אֱכֹ֣ל דַּיֶּ֑ךָּ פֶּן־תִּ֝שְׂבָּעֶ֗נּוּ וַהֲקֵֽאתֹֽו׃
17อย่า​ไป​บ้าน​เพื่อนบ้าน​บ่อย​นัก เดี๋ยว​เขา​จะ​เบื่อ​และ​เกลียด​เอา
17הֹקַ֣ר רַ֭גְלְךָ מִבֵּ֣ית רֵעֶ֑ךָ פֶּן־יִ֝שְׂבָּעֲךָ֗ וּשְׂנֵאֶֽךָ׃
18คน​ที่​เป็น​พยาน​เท็จ​ใส่​ร้าย​เพื่อนบ้าน เหมือน​กระบอง ดาบ และ​ลูก​ธนู​คม
18מֵפִ֣יץ וְ֭חֶרֶב וְחֵ֣ץ שָׁנ֑וּן אִ֥ישׁ עֹנֶ֥ה בְ֝רֵעֵ֗הוּ עֵ֣ד שָֽׁקֶר׃
19วางใจ​คน​ไม่​ซื่อสัตย์​ใน​ยาม​ลำบาก ก็​เหมือน​พึ่ง​ฟัน​ที่​เสีย​หรือ​เท้า​ที่​พิการ
19שֵׁ֣ן רֹ֭עָה וְרֶ֣גֶל מוּעָ֑דֶת מִבְטָ֥ח בֹּ֝וגֵ֗ד בְּיֹ֣ום צָרֽ͏ָה׃
20ร้อง​เพลง​ให้​คน​ที่​ใจ​หนัก​อึ้ง ก็​เหมือน​ถอด​เสื้อ​คลุม​ใน​วัน​หนาว หรือ​ราด​น้ำส้มสายชู​ลง​บน​ด่าง
20מַ֥עֲדֶה בֶּ֨גֶד ׀ בְּיֹ֣ום קָ֭רָה חֹ֣מֶץ עַל־נָ֑תֶר וְשָׁ֥ר בַּ֝שִּׁרִ֗ים עַ֣ל לֶב־רָֽע׃ פ
21ถ้า​ศัตรู​หิว จง​ให้​อาหาร​เขา​กิน ถ้า​เขา​กระหาย จง​ให้​น้ำ​เขา​ดื่ม
21אִם־רָעֵ֣ב שֹׂ֭נַאֲךָ הַאֲכִלֵ֣הוּ לָ֑חֶם וְאִם־צָ֝מֵ֗א הַשְׁקֵ֥הוּ מָֽיִם׃
22ทำ​เช่น​นี้​เท่ากับ​กอง​ถ่าน​ไฟ​ไว้​บน​ศีรษะ​เขา และ​พระ​ยาห์เวห์​จะ​ตอบแทน
22כִּ֤י גֶֽחָלִ֗ים אַ֭תָּה חֹתֶ֣ה עַל־רֹאשֹׁ֑ו וֽ͏ַ֝יהוָ֗ה יְשַׁלֶּם־לָֽךְ׃
23ลม​เหนือ​พา​ฝน​มา คำ​พูด​นินทา​ลับหลัง​ก็​ทำให้​สีหน้า​โกรธเกรี้ยว
23ר֣וּחַ צָ֭פֹון תְּחֹ֣ולֵֽל גָּ֑שֶׁם וּפָנִ֥ים נִ֝זְעָמִ֗ים לְשֹׁ֣ון סָֽתֶר׃
24อยู่​มุม​หนึ่ง​บน​ดาดฟ้า ยัง​ดี​กว่า​อยู่​ร่วม​บ้าน​กับ​ภรรยา​ที่​ชอบ​ทะเลาะ
24טֹ֗וב שֶׁ֥בֶת עַל־פִּנַּת־גָּ֑ג מֵאֵ֥שֶׁת *מִדֹונִים (מִ֝דְיָנִ֗ים) וּבֵ֥ית חָֽבֶר׃
25ข่าว​ดี​จาก​แดน​ไกล เหมือน​น้ำ​เย็น​สำหรับ​คน​กระหาย
25מַ֣יִם קָ֭רִים עַל־נֶ֣פֶשׁ עֲיֵפָ֑ה וּשְׁמוּעָ֥ה טֹ֝ובָ֗ה מֵאֶ֥רֶץ מֶרְחָֽק׃
26คน​ชอบธรรม​ที่​ยอม​ถอย​ต่อ​หน้า​คน​ชั่ว เหมือน​ตา​น้ำ​ขุ่น​และ​บ่อ​น้ำ​สกปรก
26מַעְיָ֣ן נִ֭רְפָּשׂ וּמָקֹ֣ור מָשְׁחָ֑ת צַ֝דִּ֗יק מָ֣ט לִפְנֵֽי־רָשָֽׁע׃
27กิน​น้ำผึ้ง​มาก​เกิน​ไป​นั้น​ไม่​ดี แสวง​หา​เกียรติ​ให้​ตัวเอง​ก็​ไม่​เป็น​เกียรติ
27אָ֘כֹ֤ל דְּבַ֣שׁ הַרְבֹּ֣ות לֹא־טֹ֑וב וְחֵ֖קֶר כְּבֹדָ֣ם כָּבֹֽוד׃
28คน​ที่​ควบคุม​ใจ​ตัวเอง​ไม่​ได้ เหมือน​เมือง​ที่​พัง​ทลาย​และ​ไร้​กำแพง
28עִ֣יר פְּ֭רוּצָה אֵ֣ין חֹומָ֑ה אִ֝֗ישׁ אֲשֶׁ֤ר אֵ֖ין מַעְצָ֣ר לְרוּחֹֽו׃

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.