สุภาษิต
Chapter 10
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

สุภาษิต 10

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1สุภาษิต​ของ​ซา​โลม​อน ลูก​มี​ปัญญา​ทำให้​พ่อ​ชื่น​ใจ แต่​ลูก​โง่​ทำให้​แม่​ทุกข์​ใจ
1מִשְׁלֵ֗י שְׁלֹ֫מֹ֥ה פ בֵּ֣ן חָ֭כָם יְשַׂמַּח־אָ֑ב וּבֵ֥ן כְּ֝סִ֗יל תּוּגַ֥ת אִמֹּֽו׃
2ทรัพย์​ที่​ได้​มา​ด้วย​ความ​ชั่ว​ไม่​มี​ประโยชน์ แต่​ความ​ชอบธรรม​ช่วย​ให้​พ้น​ความ​ตาย
2לֹא־יֹ֭ועִילוּ אֹוצְרֹ֣ות רֶ֑שַׁע וּ֝צְדָקָ֗ה תַּצִּ֥יל מִמָּֽוֶת׃
3พระ​ยาห์เวห์​ไม่​ปล่อย​ให้​คน​ชอบธรรม​อดอยาก แต่​ทรง​ขัด​ขวาง​สิ่ง​ที่​คน​ชั่ว​อยาก​ได้
3לֹֽא־יַרְעִ֣יב יְ֭הוָה נֶ֣פֶשׁ צַדִּ֑יק וְהַוַּ֖ת רְשָׁעִ֣ים יֶהְדֹּֽף׃
4คน​เกียจคร้าน​ย่อม​ยากจน แต่​คน​ขยัน​ย่อม​มั่งคั่ง
4רָ֗אשׁ עֹשֶׂ֥ה כַף־רְמִיָּ֑ה וְיַ֖ד חָרוּצִ֣ים תַּעֲשִֽׁיר׃
5ลูก​ที่​เก็บเกี่ยว​ใน​ฤดู​ร้อน​ย่อม​มี​ปัญญา แต่​ลูก​ที่​หลับใน​ฤดู​เก็บเกี่ยว​ทำให้​ขายหน้า
5אֹגֵ֣ר בַּ֭קַּיִץ בֵּ֣ן מַשְׂכִּ֑יל נִרְדָּ֥ם בַּ֝קָּצִ֗יר בֵּ֣ן מֵבִֽישׁ׃
6พระ​พร​อยู่​เหนือ​ศีรษะ​ของ​คน​ชอบธรรม แต่​ความ​รุนแรง​ปิด​ปาก​คน​ชั่ว
6בְּ֭רָכֹות לְרֹ֣אשׁ צַדִּ֑יק וּפִ֥י רְ֝שָׁעִ֗ים יְכַסֶּ֥ה חָמָֽס׃
7คน​ชอบธรรม​เป็น​ที่​จดจำ​ด้วย​คำ​อวยพร แต่​ชื่อ​ของ​คน​ชั่ว​จะ​เน่า​เหม็น
7זֵ֣כֶר צַ֭דִּיק לִבְרָכָ֑ה וְשֵׁ֖ם רְשָׁעִ֣ים יִרְקָֽב׃
8คน​มี​ปัญญา​รับฟัง​คำ​สั่ง แต่​คน​โง่​ที่​พูด​พล่อย​จะ​ล้ม​ลง
8חֲכַם־לֵ֭ב יִקַּ֣ח מִצְוֹ֑ת וֶאֱוִ֥יל שְׂ֝פָתַ֗יִם יִלָּבֵֽט׃
9คน​ที่​ดำเนิน​ชีวิต​อย่าง​ไร้​ตำหนิ​ย่อม​เดิน​อย่าง​มั่นคง แต่​คน​ที่​คด​โกง​ใน​ทาง​ของ​ตน​จะ​ถูก​จับ​ได้
9הֹולֵ֣ךְ בַּ֭תֹּם יֵ֣לֶךְ בֶּ֑טַח וּמְעַקֵּ֥שׁ דְּ֝רָכָ֗יו יִוָּדֵֽעַ׃
10คน​ขยิบ​ตา​ส่ง​สัญญาณ​ร้าย​ทำให้​เกิด​ความ​ทุกข์ แต่​คน​โง่​ที่​พูด​พล่อย​จะ​ล้ม​ลง
10קֹ֣רֵֽץ עַ֭יִן יִתֵּ֣ן עַצָּ֑בֶת וֶאֱוִ֥יל שְׂ֝פָתַ֗יִם יִלָּבֵֽט׃
11ปาก​ของ​คน​ชอบธรรม​เป็น​ธาร​แห่ง​ชีวิต แต่​ความ​รุนแรง​ปิด​ปาก​คน​ชั่ว
11מְקֹ֣ור חַ֭יִּים פִּ֣י צַדִּ֑יק וּפִ֥י רְ֝שָׁעִ֗ים יְכַסֶּ֥ה חָמָֽס׃
12ความ​เกลียด​ชัง​ปลุก​การ​ทะเลาะ​วิวาท แต่​ความ​รัก​ปกคลุม​ความ​ผิด​ทั้งปวง
12שִׂ֭נְאָה תְּעֹורֵ֣ר מְדָנִ֑ים וְעַ֥ל כָּל־פְּ֝שָׁעִ֗ים תְּכַסֶּ֥ה אַהֲבָֽה׃
13ถ้อยคำ​ของ​คน​มี​ความ​เข้าใจ​เต็ม​ไป​ด้วย​ปัญญา แต่​หลัง​ของ​คน​ไร้​สามัญสำนึก​ต้อง​รับ​ไม้เรียว
13בְּשִׂפְתֵ֣י נָ֭בֹון תִּמָּצֵ֣א חָכְמָ֑ה וְ֝שֵׁ֗בֶט לְגֵ֣ו חֲסַר־לֵֽב׃
14คน​มี​ปัญญา​สะสม​ความ​รู้ แต่​ปาก​ของ​คน​โง่​นำ​ความ​พินาศ​เข้า​มา​ใกล้
14חֲכָמִ֥ים יִצְפְּנוּ־דָ֑עַת וּפִֽי־אֱ֝וִיל מְחִתָּ֥ה קְרֹבָֽה׃
15ทรัพย์​ของ​คน​มั่งมี​คือ​เมือง​ป้อม​ของ​เขา ความ​ยากจน​เอง​คือ​หายนะ​ของ​คน​จน
15הֹ֣ון עָ֭שִׁיר קִרְיַ֣ת עֻזֹּ֑ו מְחִתַּ֖ת דַּלִּ֣ים רֵישָֽׁם׃
16ผล​งาน​ของ​คน​ชอบธรรม​นำ​ไป​สู่​ชีวิต แต่​ผล​ได้​ของ​คน​ชั่ว​นำ​ไป​สู่​บาป
16פְּעֻלַּ֣ת צַדִּ֣יק לְחַיִּ֑ים תְּבוּאַ֖ת רָשָׁ֣ע לְחַטָּֽאת׃
17คน​ที่​รับฟัง​คำ​แก้ไข​เดิน​อยู่​บน​ทาง​แห่ง​ชีวิต แต่​คน​ที่​ปฏิเสธ​คำ​ตักเตือน​ทำให้​ผู้​อื่น​หลง​ทาง
17אֹ֣רַח לְ֭חַיִּים שֹׁומֵ֣ר מוּסָ֑ר וְעֹוזֵ֖ב תֹּוכַ֣חַת מַתְעֶֽה׃
18คน​ที่​ซ่อน​ความ​เกลียด​ชัง​ย่อม​พูด​โกหก คน​ที่​เที่ยว​ใส่​ร้าย​ก็​คือ​คน​โง่
18מְכַסֶּ֣ה שִׂ֭נְאָה שִׂפְתֵי־שָׁ֑קֶר וּמֹוצִ֥א דִ֝בָּ֗ה ה֣וּא כְסִֽיל׃
19พูด​มาก​ก็​ไม่​พ้น​ทำ​ผิด แต่​คน​ที่​รู้จัก​ยั้ง​ปาก​ย่อม​มี​ปัญญา
19בְּרֹ֣ב דְּ֭בָרִים לֹ֣א יֶחְדַּל־פָּ֑שַׁע וְחֹשֵׂ֖ךְ שְׂפָתָ֣יו מַשְׂכִּֽיל׃
20ลิ้น​ของ​คน​ชอบธรรม​มี​ค่า​เหมือน​เงิน​เนื้อ​ดี แต่​ใจ​ของ​คน​ชั่ว​แทบ​ไม่​มี​ค่า
20כֶּ֣סֶף נִ֭בְחָר לְשֹׁ֣ון צַדִּ֑יק לֵ֖ב רְשָׁעִ֣ים כִּמְעָֽט׃
21คำ​พูด​ของ​คน​ชอบธรรม​หล่อเลี้ยง​คน​มากมาย แต่​คน​โง่​ตาย​เพราะ​ขาด​สามัญสำนึก
21שִׂפְתֵ֣י צַ֭דִּיק יִרְע֣וּ רַבִּ֑ים וֶֽ֝אֱוִילִ֗ים בַּחֲסַר־לֵ֥ב יָמֽוּתוּ׃
22พระ​พร​ของ​พระ​ยาห์เวห์​ทำให้​มั่งคั่ง โดย​ไม่​พา​ความ​ทุกข์​มา​ด้วย
22בִּרְכַּ֣ת יְ֭הוָה הִ֣יא תַעֲשִׁ֑יר וְלֹֽא־יֹוסִ֖ף עֶ֣צֶב עִמָּֽהּ׃
23คน​โง่​สนุก​กับ​การ​ทำ​ชั่ว ส่วน​คน​มี​ความ​เข้าใจ​ชื่นชม​ปัญญา
23כִּשְׂחֹ֣וק לִ֭כְסִיל עֲשֹׂ֣ות זִמָּ֑ה וְ֝חָכְמָ֗ה לְאִ֣ישׁ תְּבוּנָֽה׃
24สิ่ง​ที่​คน​ชั่ว​หวาดกลัว​จะ​มา​ถึง​เขา แต่​สิ่ง​ที่​คน​ชอบธรรม​ปรารถนา​จะ​ได้​รับ
24מְגֹורַ֣ת רָ֭שָׁע הִ֣יא תְבֹואֶ֑נּוּ וְתַאֲוַ֖ת צַדִּיקִ֣ים יִתֵּֽן׃
25เมื่อ​พายุ​หมุน​ผ่าน​ไป คน​ชั่ว​ก็​สูญสิ้น แต่​คน​ชอบธรรม​ตั้ง​มั่น​อยู่​เป็น​นิตย์
25כַּעֲבֹ֣ור ס֭וּפָה וְאֵ֣ין רָשָׁ֑ע וְ֝צַדִּ֗יק יְסֹ֣וד עֹולָֽם׃
26น้ำส้มสายชู​ทำให้​เสียว​ฟัน ควัน​ทำให้​แสบ​ตา คน​เกียจคร้าน​ก็​ทำให้​คน​ที่​ใช้​เขา​เดือดร้อน​เช่น​นั้น
26כַּחֹ֤מֶץ ׀ לַשִּׁנַּ֗יִם וְכֶעָשָׁ֥ן לָעֵינָ֑יִם כֵּ֥ן הֶ֝עָצֵ֗ל לְשֹׁלְחָֽיו׃
27การ​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์​ทำให้​อายุ​ยืน แต่​ชีวิต​ของ​คน​ชั่ว​จะ​สั้น​ลง
27יִרְאַ֣ת יְ֭הוָה תֹּוסִ֣יף יָמִ֑ים וּשְׁנֹ֖ות רְשָׁעִ֣ים תִּקְצֹֽרְנָה׃
28ความ​หวัง​ของ​คน​ชอบธรรม​นำ​ความ​ยินดี แต่​ความ​หวัง​ของ​คน​ชั่ว​จะ​สูญสิ้น
28תֹּוחֶ֣לֶת צַדִּיקִ֣ים שִׂמְחָ֑ה וְתִקְוַ֖ת רְשָׁעִ֣ים תֹּאבֵֽד׃
29ทาง​ของ​พระ​ยาห์เวห์​เป็น​ที่มั่น​ของ​คน​ซื่อตรง แต่​เป็น​ความ​พินาศ​แก่​คน​ทำ​ชั่ว
29מָעֹ֣וז לַ֭תֹּם דֶּ֣רֶךְ יְהוָ֑ה וּ֝מְחִתָּ֗ה לְפֹ֣עֲלֵי אָֽוֶן׃
30คน​ชอบธรรม​จะ​ไม่​ถูก​ถอน​ออก​ไป แต่​คน​ชั่ว​จะ​ไม่​ได้​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน
30צַדִּ֣יק לְעֹולָ֣ם בַּל־יִמֹּ֑וט וּ֝רְשָׁעִ֗ים לֹ֣א יִשְׁכְּנוּ־אָֽרֶץ׃
31ปาก​ของ​คน​ชอบธรรม​ออก​ผล​เป็น​ปัญญา แต่​ลิ้น​ที่​พูด​บิดเบือน​จะ​ถูก​ตัด​ออก
31פִּֽי־צַ֭דִּיק יָנ֣וּב חָכְמָ֑ה וּלְשֹׁ֥ון תַּ֝הְפֻּכֹ֗ות תִּכָּרֵֽת׃
32ริมฝีปาก​ของ​คน​ชอบธรรม​รู้​ว่า​ควร​พูด​อะไร แต่​ปาก​ของ​คน​ชั่ว​พูด​แต่​สิ่ง​บิดเบือน
32שִׂפְתֵ֣י צַ֭דִּיק יֵדְע֣וּן רָצֹ֑ון וּפִ֥י רְ֝שָׁעִ֗ים תַּהְפֻּכֹֽות׃

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.