สุภาษิต 26
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1หิมะในฤดูร้อน ฝนในฤดูเก็บเกี่ยวไม่เหมาะฉันใด เกียรติก็ไม่เหมาะกับคนโง่ฉันนั้น
1כַּשֶּׁ֤לֶג ׀ בַּקַּ֗יִץ וְכַמָּטָ֥ר בַּקָּצִ֑יר כֵּ֤ן לֹא־נָאוֶ֖ה לִכְסִ֣יל כָּבֹֽוד׃
2เหมือนนกกระจอกบินว่อน เหมือนนางแอ่นโฉบไปมา คำสาปที่ไม่มีเหตุย่อมไม่ตกถึงผู้ใด
2כַּצִּפֹּ֣ור לָ֭נוּד כַּדְּרֹ֣ור לָע֑וּף כֵּ֥ן קִֽלְלַ֥ת חִ֝נָּ֗ם *לֹא (לֹ֣ו) תָבֹֽא׃
3แส้มีไว้สำหรับม้า บังเหียนสำหรับลา และไม้เรียวสำหรับหลังคนโง่!
3שֹׁ֣וט לַ֭סּוּס מֶ֣תֶג לַחֲמֹ֑ור וְ֝שֵׁ֗בֶט לְגֵ֣ו כְּסִילִֽים׃
4อย่าตอบคนโง่ตามความโง่ของเขา มิฉะนั้นก็จะเป็นเหมือนเขา
4אַל־תַּ֣עַן כְּ֭סִיל כְּאִוַּלְתֹּ֑ו פֶּֽן־תִּשְׁוֶה־לֹּ֥ו גַם־אָֽתָּה׃
5จงตอบคนโง่ให้สมกับความโง่ของเขา มิฉะนั้นเขาจะคิดว่าตัวเองฉลาด
5עֲנֵ֣ה כְ֭סִיל כְּאִוַּלְתֹּ֑ו פֶּן־יִהְיֶ֖ה חָכָ֣ם בְּעֵינָֽיו׃
6ใช้คนโง่ไปส่งข่าว ก็เหมือนตัดเท้าตัวเอง แล้วกลืนเอาภัยร้ายเข้าตัว
6מְקַצֶּ֣ה רַ֭גְלַיִם חָמָ֣ס שֹׁתֶ֑ה שֹׁלֵ֖חַ דְּבָרִ֣ים בְּיַד־כְּסִֽיל׃
7ขาของคนพิการห้อยไร้แรงฉันใด สุภาษิตในปากคนโง่ก็เป็นเช่นนั้น
7דַּלְי֣וּ שֹׁ֭קַיִם מִפִּסֵּ֑חַ וּ֝מָשָׁ֗ל בְּפִ֣י כְסִילִֽים׃
8ให้เกียรติคนโง่ ก็เหมือนผูกก้อนหินไว้กับสายเหวี่ยง
8כִּצְרֹ֣ור אֶ֭בֶן בְּמַרְגֵּמָ֑ה כֵּן־נֹותֵ֖ן לִכְסִ֣יל כָּבֹֽוד׃
9สุภาษิตในปากคนโง่ เหมือนพุ่มหนามที่ทิ่มมือคนเมา
9חֹ֭וחַ עָלָ֣ה בְיַד־שִׁכֹּ֑ור וּ֝מָשָׁ֗ל בְּפִ֣י כְסִילִֽים׃
10เหมือนนักธนูที่ยิงคนไม่เลือก คนที่จ้างคนโง่ก็เป็นเช่นนั้น รวมทั้งคนที่จ้างใครก็ได้ที่ผ่านไปมา
10רַ֥ב מְחֹֽולֵֽל־כֹּ֑ל וְשֹׂכֵ֥ר כְּ֝סִ֗יל וְשֹׂכֵ֥ר עֹבְרִֽים׃
11คนโง่ที่หวนกลับไปทำเรื่องโง่เดิมๆ เหมือนสุนัขที่กลับไปกินอาเจียนของมัน
11כְּ֭כֶלֶב שָׁ֣ב עַל־קֵאֹ֑ו כְּ֝סִ֗יל שֹׁונֶ֥ה בְאִוַּלְתֹּֽו׃
12เห็นคนที่คิดว่าตัวเองฉลาดไหม? ยังมีหวังกับคนโง่มากกว่าเขาเสียอีก
12רָאִ֗יתָ אִ֭ישׁ חָכָ֣ם בְּעֵינָ֑יו תִּקְוָ֖ה לִכְסִ֣יל מִמֶּֽנּוּ׃
13คนเกียจคร้านพูดว่า “มีสิงโตอยู่บนถนน! สิงโตดุร้ายเดินเพ่นพ่านอยู่กลางเมือง!”
13אָמַ֣ר עָ֭צֵל שַׁ֣חַל בַּדָּ֑רֶךְ אֲ֝רִ֗י בֵּ֣ין הָרְחֹבֹֽות׃
14ประตูหมุนไปมาบนบานพับอย่างไร คนเกียจคร้านก็พลิกไปมาบนเตียงอย่างนั้น
14הַ֭דֶּלֶת תִּסֹּ֣וב עַל־צִירָ֑הּ וְ֝עָצֵ֗ל עַל־מִטָּתֹֽו׃
15คนเกียจคร้านซุกมือลงในชาม ขี้เกียจเสียจนไม่ยอมยกกลับเข้าปาก
15טָ֘מַ֤ן עָצֵ֣ל יָ֭דֹו בַּצַּלָּ֑חַת נִ֝לְאָ֗ה לַֽהֲשִׁיבָ֥הּ אֶל־פִּֽיו׃
16คนเกียจคร้านคิดว่าตัวเองฉลาด ยิ่งกว่าคนเจ็ดคนที่ตอบอย่างมีเหตุผล
16חָכָ֣ם עָצֵ֣ל בְּעֵינָ֑יו מִ֝שִּׁבְעָ֗ה מְשִׁ֣יבֵי טָֽעַם׃
17คนที่เดินผ่านแล้วเข้าไปยุ่งกับเรื่องทะเลาะที่ไม่ใช่เรื่องของตน เหมือนคนคว้าหูสุนัขไว้
17מַחֲזִ֥יק בְּאָזְנֵי־כָ֑לֶב עֹבֵ֥ר מִ֝תְעַבֵּ֗ר עַל־רִ֥יב לֹּֽא־לֹֽו׃
18เหมือนคนคลั่งที่ยิงคบไฟ ลูกธนู และความตายไปทั่ว
18כְּֽ֭מִתְלַהְלֵהַּ הַיֹּרֶ֥ה זִקִּ֗ים חִצִּ֥ים וָמָֽוֶת׃
19คนที่หลอกเพื่อนบ้านแล้วพูดว่า “ล้อเล่นน่า!” ก็เป็นเช่นนั้น
19כֵּֽן־אִ֭ישׁ רִמָּ֣ה אֶת־רֵעֵ֑הוּ וְ֝אָמַ֗ר הֲֽלֹא־מְשַׂחֵ֥ק אָֽנִי׃
20ไม่มีฟืน ไฟก็ดับ ไม่มีคนนินทา การทะเลาะก็สงบลง
20בְּאֶ֣פֶס עֵ֭צִים תִּכְבֶּה־אֵ֑שׁ וּבְאֵ֥ין נִ֝רְגָּ֗ן יִשְׁתֹּ֥ק מָדֹֽון׃
21ถ่านเติมกองไฟให้คุ ฟืนเติมไฟให้ลุก คนชอบทะเลาะก็เติมเชื้อให้การวิวาท
21פֶּחָ֣ם לְ֭גֶחָלִים וְעֵצִ֣ים לְאֵ֑שׁ וְאִ֥ישׁ *מִדֹונִים (מִ֝דְיָנִ֗ים) לְחַרְחַר־רִֽיב׃ פ
22คำซุบซิบเหมือนของอร่อยคำเล็กๆ กลืนลงไปลึกถึงข้างใน
22דִּבְרֵ֣י נִ֭רְגָּן כְּמִֽתְלַהֲמִ֑ים וְ֝הֵ֗ם יָרְד֥וּ חַדְרֵי־בָֽטֶן׃
23คำพูดเร่าร้อนจากคนใจชั่ว เหมือนตะกรันเงินเคลือบภาชนะดิน
23כֶּ֣סֶף סִ֭יגִים מְצֻפֶּ֣ה עַל־חָ֑רֶשׂ שְׂפָתַ֖יִם דֹּלְקִ֣ים וְלֶב־רָֽע׃
24คนคิดร้ายใช้คำพูดพรางตัว แต่ในใจซ่อนความชั่วไว้
24*בִּשְׂפָתֹו (בִּ֭שְׂפָתָיו) יִנָּכֵ֣ר שֹׂונֵ֑א וּ֝בְקִרְבֹּ֗ו יָשִׁ֥ית מִרְמָֽה׃
25เมื่อคำพูดของเขาน่าฟัง ก็อย่าเชื่อ ในใจเขามีสิ่งน่ารังเกียจอยู่เจ็ดอย่าง
25כִּֽי־יְחַנֵּ֣ן קֹ֭ולֹו אַל־תַּֽאֲמֶן־בֹּ֑ו כִּ֤י שֶׁ֖בַע תֹּועֵבֹ֣ות בְּלִבֹּֽו׃
26แม้ความเกลียดชังจะถูกปิดบังด้วยการหลอกลวง ความชั่วของเขาก็จะถูกเปิดโปงต่อหน้าชุมชน
26תִּכַּסֶּ֣ה שִׂ֭נְאָה בְּמַשָּׁאֹ֑ון תִּגָּלֶ֖ה רָעָתֹ֣ו בְקָהָֽל׃
27ใครขุดหลุมไว้ จะตกลงไปเอง ใครกลิ้งก้อนหิน มันจะกลิ้งกลับมาทับเขา
27כֹּֽרֶה־שַּׁ֭חַת בָּ֣הּ יִפֹּ֑ל וְגֹ֥לֵ֥ל אֶ֝בֶן אֵלָ֥יו תָּשֽׁוּב׃
28คนพูดโกหกเกลียดคนที่ตนทำร้าย ปากที่ป้อยอก็นำความพินาศมา
28לְֽשֹׁון־שֶׁ֭קֶר יִשְׂנָ֣א דַכָּ֑יו וּפֶ֥ה חָ֝לָ֗ק יַעֲשֶׂ֥ה מִדְחֶֽה׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.