สุภาษิต 17
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1กินขนมปังแห้งชิ้นเดียวอย่างสงบ ยังดีกว่าบ้านที่เต็มด้วยงานเลี้ยงแต่มีการทะเลาะกัน
1טֹ֤וב פַּ֣ת חֲ֭רֵבָה וְשַׁלְוָה־בָ֑הּ מִ֝בַּ֗יִת מָלֵ֥א זִבְחֵי־רִֽיב׃
2คนรับใช้ที่ทำงานอย่างฉลาดจะได้ปกครองลูกชายที่นำความอับอายมา และได้ส่วนมรดกร่วมกับพี่น้อง
2עֶֽבֶד־מַשְׂכִּ֗יל יִ֭מְשֹׁל בְּבֵ֣ן מֵבִ֑ישׁ וּבְתֹ֥וךְ אַ֝חִ֗ים יַחֲלֹ֥ק נַחֲלָֽה׃
3เบ้าหลอมมีไว้สำหรับเงิน เตามีไว้สำหรับทอง แต่พระยาห์เวห์ทรงทดสอบใจ
3מַצְרֵ֣ף לַ֭כֶּסֶף וְכ֣וּר לַזָּהָ֑ב וּבֹחֵ֖ן לִבֹּ֣ות יְהוָֽה׃
4คนทำชั่วเอาใจใส่คำพูดชั่ว คนโกหกชอบฟังถ้อยคำมุ่งร้าย
4מֵ֭רַע מַקְשִׁ֣יב עַל־שְׂפַת־אָ֑וֶן שֶׁ֥קֶר מֵ֝זִין עַל־לְשֹׁ֥ון הַוֹּֽת׃
5คนที่เยาะเย้ยคนจนก็ดูหมิ่นพระผู้สร้างเขา คนที่ดีใจกับความหายนะจะไม่พ้นโทษ
5לֹעֵ֣ג לָ֭רָשׁ חֵרֵ֣ף עֹשֵׂ֑הוּ שָׂמֵ֥חַ לְ֝אֵ֗יד לֹ֣א יִנָּקֶֽה׃
6หลานๆ เป็นมงกุฎของคนชรา และพ่อแม่เป็นเกียรติของลูก
6עֲטֶ֣רֶת זְ֭קֵנִים בְּנֵ֣י בָנִ֑ים וְתִפְאֶ֖רֶת בָּנִ֣ים אֲבֹותָֽם׃
7คำพูดสูงส่งไม่เหมาะกับคนโง่ ยิ่งไม่ควรเลยที่ผู้ปกครองจะพูดโกหก
7לֹא־נָאוָ֣ה לְנָבָ֣ל שְׂפַת־יֶ֑תֶר אַ֝֗ף כִּֽי־לְנָדִ֥יב שְׂפַת־שָֽׁקֶר׃
8คนให้สินบนมองว่าสินบนนั้นเหมือนอัญมณีล้ำค่า หันไปทางไหนก็สำเร็จ
8אֶֽבֶן־חֵ֣ן הַ֭שֹּׁחַד בְּעֵינֵ֣י בְעָלָ֑יו אֶֽל־כָּל־אֲשֶׁ֖ר יִפְנֶ֣ה יַשְׂכִּֽיל׃
9คนที่ปกปิดความผิดช่วยให้ความรักงอกงาม แต่คนที่รื้อเรื่องเดิมทำให้เพื่อนสนิทแตกกัน
9מְֽכַסֶּה־פֶּ֭שַׁע מְבַקֵּ֣שׁ אַהֲבָ֑ה וְשֹׁנֶ֥ה בְ֝דָבָ֗ר מַפְרִ֥יד אַלּֽוּף׃
10คำตักเตือนหยั่งลึกในใจคนมีความเข้าใจ ยิ่งกว่าการเฆี่ยนคนโง่ร้อยครั้ง
10תֵּ֣חַת גְּעָרָ֣ה בְמֵבִ֑ין מֵהַכֹּ֖ות כְּסִ֣יל מֵאָֽה׃
11คนชั่วมุ่งแต่จะกบฏ จึงมีทูตโหดร้ายถูกส่งมาจัดการเขา
11אַךְ־מְרִ֥י יְבַקֶּשׁ־רָ֑ע וּמַלְאָ֥ךְ אַ֝כְזָרִ֗י יְשֻׁלַּח־בֹּֽו׃
12พบแม่หมีที่ถูกพรากลูก ยังดีกว่าพบคนโง่ในความโง่ของตน
12פָּגֹ֬ושׁ דֹּ֣ב שַׁכּ֣וּל בְּאִ֑ישׁ וְאַל־כְּ֝סִ֗יל בְּאִוַּלְתֹּֽו׃
13ใครตอบแทนความดีด้วยความชั่ว ความชั่วจะไม่พรากจากบ้านของเขา
13מֵשִׁ֣יב רָ֭עָה תַּ֣חַת טֹובָ֑ה לֹא־*תָמִישׁ (תָמ֥וּשׁ) רָ֝עָ֗ה מִבֵּיתֹֽו׃
14การเริ่มทะเลาะเหมือนเปิดช่องให้น้ำทะลักจากเขื่อน จงหยุดก่อนที่การวิวาทจะปะทุ
14פֹּ֣וטֵֽר מַ֭יִם רֵאשִׁ֣ית מָדֹ֑ון וְלִפְנֵ֥י הִ֝תְגַּלַּ֗ע הָרִ֥יב נְטֹֽושׁ׃
15คนที่ประกาศว่าคนชั่วเป็นฝ่ายถูก และคนที่ตัดสินว่าคนชอบธรรมเป็นฝ่ายผิด ทั้งคู่เป็นที่รังเกียจของพระยาห์เวห์
15מַצְדִּ֣יק רָ֭שָׁע וּמַרְשִׁ֣יעַ צַדִּ֑יק תֹּועֲבַ֥ת יְ֝הוָ֗ה גַּם־שְׁנֵיהֶֽם׃
16เงินในมือคนโง่จะมีประโยชน์อะไรสำหรับซื้อปัญญา ในเมื่อเขาไม่มีความเข้าใจ
16לָמָּה־זֶּ֣ה מְחִ֣יר בְּיַד־כְּסִ֑יל לִקְנֹ֖ות חָכְמָ֣ה וְלֶב־אָֽיִן׃
17เพื่อนรักกันทุกเวลา พี่น้องเกิดมาเพื่อยืนข้างกันในยามลำบาก
17בְּכָל־עֵ֭ת אֹהֵ֣ב הָרֵ֑עַ וְאָ֥ח לְ֝צָרָ֗ה יִוָּלֵֽד׃
18คนขาดสามัญสำนึกจับมือค้ำประกัน และรับเป็นผู้ค้ำต่อหน้าเพื่อนบ้าน
18אָדָ֣ם חֲסַר־לֵ֭ב תֹּוקֵ֣עַ כָּ֑ף עֹרֵ֥ב עֲ֝רֻבָּ֗ה לִפְנֵ֥י רֵעֵֽהוּ׃
19คนที่รักการฝ่าฝืนก็รักการทะเลาะ คนที่ทำประตูบ้านสูงใหญ่ก็แสวงหาความพินาศ
19אֹ֣הֵֽב פֶּ֭שַׁע אֹהֵ֣ב מַצָּ֑ה מַגְבִּ֥יהַּ פִּ֝תְחֹ֗ו מְבַקֶּשׁ־שָֽׁבֶר׃
20คนใจคดไม่พบความเจริญ คนลิ้นหลอกลวงตกอยู่ในความเดือดร้อน
20עִקֶּשׁ־לֵ֭ב לֹ֣א יִמְצָא־טֹ֑וב וְנֶהְפָּ֥ךְ בִּ֝לְשֹׁונֹ֗ו יִפֹּ֥ול בְּרָעָֽה׃
21ใครมีลูกโง่ก็มีแต่ความทุกข์ พ่อของคนโง่ไม่มีความยินดี
21יֹלֵ֣ד כְּ֭סִיל לְת֣וּגָה לֹ֑ו וְלֹֽא־יִ֝שְׂמַ֗ח אֲבִ֣י נָבָֽל׃
22ใจเบิกบานเป็นยาดี แต่ใจที่แหลกสลายทำให้กระดูกเหี่ยวแห้ง
22לֵ֣ב שָׂ֭מֵחַ יֵיטִ֣ב גֵּהָ֑ה וְר֥וּחַ נְ֝כֵאָ֗ה תְּיַבֶּשׁ־גָּֽרֶם׃
23คนชั่วรับสินบนลับๆ เพื่อบิดเบือนทางแห่งความยุติธรรม
23שֹׁ֣חַד מֵ֭חֵיק רָשָׁ֣ע יִקָּ֑ח לְ֝הַטֹּ֗ות אָרְחֹ֥ות מִשְׁפָּֽט׃
24คนมีความเข้าใจมุ่งมองปัญญาที่อยู่ตรงหน้า แต่สายตาคนโง่ล่องลอยไปถึงสุดขอบโลก
24אֶת־פְּנֵ֣י מֵבִ֣ין חָכְמָ֑ה וְעֵינֵ֥י כְ֝סִ֗יל בִּקְצֵה־אָֽרֶץ׃
25ลูกโง่ทำให้พ่อโศกเศร้า และทำให้แม่ผู้ให้กำเนิดขมขื่นใจ
25כַּ֣עַס לְ֭אָבִיו בֵּ֣ן כְּסִ֑יל וּ֝מֶ֗מֶר לְיֹולַדְתֹּֽו׃
26ลงโทษคนชอบธรรมก็ไม่ดี เฆี่ยนขุนนางเพราะความซื่อตรงก็ไม่ถูก
26גַּ֤ם עֲנֹ֣ושׁ לַצַּדִּ֣יק לֹא־טֹ֑וב לְהַכֹּ֖ות נְדִיבִ֣ים עַל־יֹֽשֶׁר׃
27คนมีความรู้รู้จักสงวนคำพูด คนใจเย็นเป็นคนมีความเข้าใจ
27חֹושֵׂ֣ךְ אֲ֭מָרָיו יֹודֵ֣עַ דָּ֑עַת *וְקַר־ (יְקַר)־ר֝֗וּחַ אִ֣ישׁ תְּבוּנָֽה׃
28แม้แต่คนโง่ ถ้าเงียบก็ถูกมองว่ามีปัญญา พอปิดปาก ก็ถูกนับว่ารอบคอบ
28גַּ֤ם אֱוִ֣יל מַ֭חֲרִישׁ חָכָ֣ם יֵחָשֵׁ֑ב אֹטֵ֖ם שְׂפָתָ֣יו נָבֹֽון׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.