สุภาษิต
Chapter 20
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

สุภาษิต 20

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1เหล้า​องุ่น​ชอบ​เยาะเย้ย เบียร์​ชอบ​ก่อ​เรื่อง ใคร​ปล่อย​ให้​มัน​พา​หลง​ก็​ไม่​ใช่​คน​มี​ปัญญา
1לֵ֣ץ הַ֭יַּין הֹמֶ֣ה שֵׁכָ֑ר וְכָל־שֹׁ֥גֶה בֹּ֝֗ו לֹ֣א יֶחְכָּֽם׃
2ความ​น่า​กลัว​ของ​กษัตริย์​เหมือน​เสียง​สิงโต​คำราม ใคร​ยั่ว​ให้​เขา​โกรธ​ก็​เอา​ชีวิต​ตัวเอง​ไป​เสี่ยง
2נַ֣הַם כַּ֭כְּפִיר אֵ֣ימַת מֶ֑לֶךְ מִ֝תְעַבְּרֹ֗ו חֹוטֵ֥א נַפְשֹֽׁו׃
3การ​หลีก​เลี่ยง​การ​ทะเลาะ​เป็น​เกียรติ​ของ​คน แต่​คน​โง่​ทุก​คน​ชอบ​หา​เรื่อง
3כָּבֹ֣וד לָ֭אִישׁ שֶׁ֣בֶת מֵרִ֑יב וְכָל־אֱ֝וִ֗יל יִתְגַּלָּֽע׃
4คน​เกียจคร้าน​ไม่​ยอม​ไถ​นา​เพราะ​อากาศ​หนาว พอ​ถึง​ฤดู​เก็บเกี่ยว​จึง​ต้อง​ขอ และ​ไม่​ได้​อะไร
4מֵ֭חֹרֶף עָצֵ֣ל לֹא־יַחֲרֹ֑שׁ *יִשְׁאַל (וְשָׁאַ֖ל) בַּקָּצִ֣יר וָאָֽיִן׃
5คำ​ปรึกษา​ใน​ใจ​คน​เหมือน​น้ำ​ลึก แต่​คน​มี​ความ​เข้าใจ​รู้จัก​ตัก​ขึ้น​มา
5מַ֣יִם עֲ֭מֻקִּים עֵצָ֣ה בְלֶב־אִ֑ישׁ וְאִ֖ישׁ תְּבוּנָ֣ה יִדְלֶֽנָּה׃
6หลาย​คน​ประกาศ​ว่า​ตน​มี​ความ​รัก​มั่นคง แต่​จะ​หา​คน​ซื่อสัตย์​จริงๆ ได้​ที่ไหน
6רָב־אָדָ֗ם יִ֭קְרָא אִ֣ישׁ חַסְדֹּ֑ו וְאִ֥ישׁ אֱ֝מוּנִ֗ים מִ֣י יִמְצָֽא׃
7คน​ชอบธรรม​ดำเนิน​ชีวิต​อย่าง​ซื่อตรง ลูกหลาน​ของ​เขา​ภายหลัง​ย่อม​เป็น​สุข
7מִתְהַלֵּ֣ךְ בְּתֻמֹּ֣ו צַדִּ֑יק אַשְׁרֵ֖י בָנָ֣יו אַחֲרָֽיו׃
8กษัตริย์​ที่นั่ง​บน​บัลลังก์​พิพากษา ใช้​สายตา​คัด​แยก​ความ​ชั่ว​ทุก​อย่าง​ออก​ไป
8מֶ֗לֶךְ יֹושֵׁ֥ב עַל־כִּסֵּא־דִ֑ין מְזָרֶ֖ה בְעֵינָ֣יו כָּל־רָֽע׃
9ใคร​จะ​พูด​ได้​ว่า “ฉัน​ทำใจ​ให้​บริสุทธิ์​แล้ว ฉัน​สะอาด ไม่​มี​บาป”
9מִֽי־יֹ֭אמַר זִכִּ֣יתִי לִבִּ֑י טָ֝הַ֗רְתִּי מֵחַטָּאתִֽי׃
10ลูกตุ้ม​น้ำหนัก​สอง​มาตรฐาน​และ​เครื่อง​ตวง​สอง​มาตรฐาน ทั้ง​คู่​เป็น​ที่​รังเกียจ​ของ​พระ​ยาห์เวห์
10אֶ֣בֶן וָ֭אֶבֶן אֵיפָ֣ה וְאֵיפָ֑ה תֹּועֲבַ֥ת יְ֝הוָ֗ה גַּם־שְׁנֵיהֶֽם׃
11แม้​แต่​เด็ก​ก็​เป็น​ที่​รู้จัก​จาก​สิ่ง​ที่​ทำ ว่า​การ​กระทำ​ของ​เขา​บริสุทธิ์​และ​ถูกต้อง​หรือ​ไม่
11גַּ֣ם בְּ֭מַעֲלָלָיו יִתְנַכֶּר־נָ֑עַר אִם־זַ֖ךְ וְאִם־יָשָׁ֣ר פָּעֳלֹֽו׃
12หู​ที่​ได้ยิน​และ​ตา​ที่​มอง​เห็น พระ​ยาห์เวห์​ทรง​สร้าง​ทั้ง​สอง​อย่าง
12אֹ֣זֶן שֹׁ֭מַעַת וְעַ֣יִן רֹאָ֑ה יְ֝הוָ֗ה עָשָׂ֥ה גַם־שְׁנֵיהֶֽם׃
13อย่า​รัก​การ​นอน เดี๋ยว​จะ​ยากจน ลืม​ตา​ขึ้น แล้ว​จะ​มี​อาหาร​กิน​อิ่ม
13אַל־תֶּֽאֱהַ֣ב שֵׁ֭נָה פֶּן־תִּוָּרֵ֑שׁ פְּקַ֖ח עֵינֶ֣יךָ שְֽׂבַֽע־לָֽחֶם׃
14“ของ​ไม่​ดี ของ​ไม่​ดี” คน​ซื้อ​พูด แต่​พอ​เดิน​จาก​ไป​ก็​เอา​ไป​คุย​อวด
14רַ֣ע רַ֭ע יֹאמַ֣ר הַקֹּונֶ֑ה וְאֹזֵ֥ל לֹ֝֗ו אָ֣ז יִתְהַלָּֽל׃
15ทองคำ​และ​ทับทิม​มี​อยู่​มาก แต่​ริมฝีปาก​ที่​มี​ความ​รู้​เป็น​อัญมณี​หา​ยาก
15יֵ֣שׁ זָ֭הָב וְרָב־פְּנִינִ֑ים וּכְלִ֥י יְ֝קָ֗ר שִׂפְתֵי־דָֽעַת׃
16เอา​เสื้อ​ของ​คน​ที่​ค้ำ​ประกัน​ให้​คน​นอก​ไว้ และ​ยึด​ไว้​เป็น​ประกัน​เมื่อ​เขา​ค้ำ​ให้​หญิง​นอก​ทาง
16לְֽקַח־בִּ֭גְדֹו כִּי־עָ֣רַב זָ֑ר וּבְעַ֖ד *נָכְרִים (נָכְרִיָּ֣ה) חַבְלֵֽהוּ׃
17อาหาร​ที่​ได้​มา​ด้วย​การ​หลอกลวง​หวาน​ปาก แต่​ภายหลัง​ใน​ปาก​กลับ​เต็ม​ไป​ด้วย​กรวด
17עָרֵ֣ב לָ֭אִישׁ לֶ֣חֶם שָׁ֑קֶר וְ֝אַחַ֗ר יִמָּֽלֵא־פִ֥יהוּ חָצָֽץ׃
18แผนการ​ตั้ง​มั่น​ได้​ด้วย​คำ​ปรึกษา จะ​ทำ​สงคราม​ก็​ต้อง​มี​คำ​แนะนำ​ที่​ชาญ​ฉลาด
18מַ֭חֲשָׁבֹות בְּעֵצָ֣ה תִכֹּ֑ון וּ֝בְתַחְבֻּלֹ֗ות עֲשֵׂ֣ה מִלְחָמָֽה׃
19คน​ชอบ​นินทา​เปิดเผย​ความ​ลับ อย่า​คบ​คน​ปาก​มาก
19גֹּֽולֶה־סֹּ֭וד הֹולֵ֣ךְ רָכִ֑יל וּלְפֹתֶ֥ה שְׂ֝פָתָ֗יו לֹ֣א תִתְעָרָֽב׃
20ใคร​สาปแช่ง​พ่อ​หรือ​แม่ ตะเกียง​ของ​เขา​จะ​ดับ​ใน​ความ​มืด​สนิท
20מְ֭קַלֵּל אָבִ֣יו וְאִמֹּ֑ו יִֽדְעַ֥ךְ נֵ֝רֹ֗ו *בְּאִישֹׁון (בֶּאֱשׁ֥וּן) חֹֽשֶׁךְ׃
21มรดก​ที่​ได้​มา​อย่าง​รีบร้อน​ตั้งแต่​แรก สุดท้าย​จะ​ไม่​เป็น​พร
21נַ֭חֲלָה *מְבֻחֶלֶת (מְבֹהֶ֣לֶת) בָּרִאשֹׁנָ֑ה וְ֝אַחֲרִיתָ֗הּ לֹ֣א תְבֹרָֽךְ׃
22อย่า​พูด​ว่า “ฉัน​จะ​แก้​แค้น​ความ​ชั่ว” จง​รอ​พระ​ยาห์เวห์ แล้ว​พระองค์​จะ​ช่วย​ให้​รอด
22אַל־תֹּאמַ֥ר אֲשַׁלְּמָה־רָ֑ע קַוֵּ֥ה לַֽ֝יהוָ֗ה וְיֹ֣שַֽׁע לָֽךְ׃
23พระ​ยาห์เวห์​ทรง​รังเกียจ​ลูกตุ้ม​น้ำหนัก​สอง​มาตรฐาน และ​ตรา​ชั่ง​โกง​ไม่​เป็น​ที่​พอ​พระทัย
23תֹּועֲבַ֣ת יְ֭הוָה אֶ֣בֶן וָאָ֑בֶן וּמֹאזְנֵ֖י מִרְמָ֣ה לֹא־טֹֽוב׃
24ก้าว​ของ​คน​มา​จาก​พระ​ยาห์เวห์ แล้ว​คน​จะ​เข้าใจ​ทาง​ของ​ตน​ได้​อย่างไร
24מֵיְהוָ֥ה מִצְעֲדֵי־גָ֑בֶר וְ֝אָדָ֗ם מַה־יָּבִ֥ין דַּרְכֹּֽו׃
25การ​ด่วน​ปฏิญาณ​ถวาย​สิ่ง​ใด​โดย​ไม่​คิด​เป็น​กับดัก​ของ​คน แล้ว​ค่อย​มา​ทบทวน​คำ​ปฏิญาณ​ทีหลัง
25מֹוקֵ֣שׁ אָ֭דָם יָ֣לַע קֹ֑דֶשׁ וְאַחַ֖ר נְדָרִ֣ים לְבַקֵּֽר׃
26กษัตริย์​ผู้​มี​ปัญญา​ฝัด​คน​ชั่ว​ออก​ไป แล้ว​ใช้​ล้อ​สำหรับ​นวด​ข้าว​บด​ทับ​พวก​เขา
26מְזָרֶ֣ה רְ֭שָׁעִים מֶ֣לֶךְ חָכָ֑ם וַיָּ֖שֶׁב עֲלֵיהֶ֣ם אֹופָֽן׃
27จิต​วิญญาณ​ของ​คน​เป็น​ตะเกียง​ของ​พระ​ยาห์เวห์ ส่อง​ค้น​ส่วน​ลึก​ที่สุด​ภายใน
27נֵ֣ר יְ֭הוָה נִשְׁמַ֣ת אָדָ֑ם חֹ֝פֵ֗שׂ כָּל־חַדְרֵי־בָֽטֶן׃
28ความ​รัก​และ​ความ​ซื่อสัตย์​รักษา​กษัตริย์​ให้​ปลอดภัย บัลลังก์​ของ​เขา​ตั้ง​มั่น​ด้วย​ความ​รัก
28חֶ֣סֶד וֶ֭אֱמֶת יִצְּרוּ־מֶ֑לֶךְ וְסָעַ֖ד בַּחֶ֣סֶד כִּסְאֹֽו׃
29กำลัง​เป็น​เกียรติ​ของ​ชาย​หนุ่ม ผม​หงอก​เป็น​สง่า​ของ​คน​ชรา
29תִּפְאֶ֣רֶת בַּחוּרִ֣ים כֹּחָ֑ם וַהֲדַ֖ר זְקֵנִ֣ים שֵׂיבָֽה׃
30บาดแผล​จาก​การ​เฆี่ยน​ช่วย​ชำระ​ความ​ชั่ว และ​การ​ตี​ช่วย​ชำระ​ไป​ถึง​ส่วน​ลึก​ของ​คน
30חַבֻּרֹ֣ות פֶּ֭צַע *תַּמְרִיק (תַּמְר֣וּק) בְּרָ֑ע וּ֝מַכֹּ֗ות חַדְרֵי־בָֽטֶן׃

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.