สุภาษิต 14
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1หญิงมีปัญญาสร้างบ้านของตน แต่หญิงโง่รื้อบ้านลงด้วยมือตัวเอง
1חַכְמֹ֣ות נָ֭שִׁים בָּנְתָ֣ה בֵיתָ֑הּ וְ֝אִוֶּ֗לֶת בְּיָדֶ֥יהָ תֶהֶרְסֶֽנּוּ׃
2คนที่ดำเนินอย่างซื่อตรงยำเกรงพระยาห์เวห์ แต่คนที่เดินทางคดเคี้ยวย่อมดูหมิ่นพระองค์
2הֹולֵ֣ךְ בְּ֭יָשְׁרֹו יְרֵ֣א יְהוָ֑ה וּנְלֹ֖וז דְּרָכָ֣יו בֹּוזֵֽהוּ׃
3คำพูดของคนโง่นำไม้เรียวมาฟาดหลังตน แต่ริมฝีปากของคนมีปัญญาคุ้มครองพวกเขา
3בְּֽפִי־אֱ֭וִיל חֹ֣טֶר גַּאֲוָ֑ה וְשִׂפְתֵ֥י חֲ֝כָמִ֗ים תִּשְׁמוּרֵֽם׃
4ไม่มีวัว รางหญ้าก็สะอาด แต่ผลผลิตมากมายมาจากแรงของวัว
4בְּאֵ֣ין אֲ֭לָפִים אֵב֣וּס בָּ֑ר וְרָב־תְּ֝בוּאֹ֗ות בְּכֹ֣חַ שֹֽׁור׃
5พยานซื่อตรงไม่โกหก แต่พยานเท็จพ่นคำโกหกออกมา
5עֵ֣ד אֱ֭מוּנִים לֹ֣א יְכַזֵּ֑ב וְיָפִ֥יחַ כְּ֝זָבִ֗ים עֵ֣ד שָֽׁקֶר׃
6คนชอบเยาะเย้ยแสวงหาปัญญาแต่ไม่พบ แต่คนมีความเข้าใจได้ความรู้โดยง่าย
6בִּקֶּשׁ־לֵ֣ץ חָכְמָ֣ה וָאָ֑יִן וְדַ֖עַת לְנָבֹ֣ון נָקָֽל׃
7อยู่ให้ห่างจากคนโง่ จากปากเขาไม่มีความรู้ให้พบ
7לֵ֣ךְ מִ֭נֶּגֶד לְאִ֣ישׁ כְּסִ֑יל וּבַל־יָ֝דַ֗עְתָּ שִׂפְתֵי־דָֽעַת׃
8ปัญญาของคนรอบคอบคือรู้จักพิจารณาทางของตน แต่ความโง่ของคนโง่คือการหลอกลวง
8חָכְמַ֣ת עָ֭רוּם הָבִ֣ין דַּרְכֹּ֑ו וְאִוֶּ֖לֶת כְּסִילִ֣ים מִרְמָֽה׃
9คนโง่เห็นการชดใช้ความผิดเป็นเรื่องน่าขัน แต่ในหมู่คนซื่อตรงมีความปรารถนาดีต่อกัน
9אֱ֭וִלִים יָלִ֣יץ אָשָׁ֑ם וּבֵ֖ין יְשָׁרִ֣ים רָצֹֽון׃
10ใจรู้ทั้งความขมขื่นและความยินดีของตัวเอง คนนอกไม่อาจร่วมรับรู้สิ่งเหล่านี้ได้
10לֵ֗ב יֹ֭ודֵעַ מָרַּ֣ת נַפְשֹׁ֑ו וּ֝בְשִׂמְחָתֹ֗ו לֹא־יִתְעָ֥רַב זָֽר׃
11บ้านของคนชั่วจะถูกทำลาย แต่เต็นท์ของคนซื่อตรงจะงอกงาม
11בֵּ֣ית רְ֭שָׁעִים יִשָּׁמֵ֑ד וְאֹ֖הֶל יְשָׁרִ֣ים יַפְרִֽיחַ׃
12มีทางที่คนเราคิดว่าถูก แต่ปลายทางกลับนำไปสู่ความตาย
12יֵ֤שׁ דֶּ֣רֶךְ יָ֭שָׁר לִפְנֵי־אִ֑ישׁ וְ֝אַחֲרִיתָ֗הּ דַּרְכֵי־מָֽוֶת׃
13แม้กำลังหัวเราะ ใจก็อาจเศร้าได้ และความสนุกอาจจบลงด้วยความทุกข์
13גַּם־בִּשְׂחֹ֥וק יִכְאַב־לֵ֑ב וְאַחֲרִיתָ֖הּ שִׂמְחָ֣ה תוּגָֽה׃
14คนไม่ซื่อสัตย์จะได้รับผลจากทางของตน คนดีก็จะได้รับผลจากการกระทำของตนเช่นกัน
14מִדְּרָכָ֣יו יִ֭שְׂבַּע ס֣וּג לֵ֑ב וּ֝מֵעָלָ֗יו אִ֣ישׁ טֹֽוב׃
15คนไม่รู้เท่าทันเชื่อทุกอย่าง แต่คนรอบคอบคิดให้ดีก่อนก้าวไป
15פֶּ֭תִי יַאֲמִ֣ין לְכָל־דָּבָ֑ר וְ֝עָר֗וּם יָבִ֥ין לַאֲשֻׁרֹֽו׃
16คนมีปัญญารู้จักกลัวและหลีกหนีความชั่ว แต่คนโง่หุนหันและประมาท
16חָכָ֣ם יָ֭רֵא וְסָ֣ר מֵרָ֑ע וּ֝כְסִ֗יל מִתְעַבֵּ֥ר וּבֹוטֵֽחַ׃
17คนโกรธง่ายทำเรื่องโง่เขลา และคนเจ้าเล่ห์ย่อมเป็นที่เกลียดชัง
17קְֽצַר־אַ֭פַּיִם יַעֲשֶׂ֣ה אִוֶּ֑לֶת וְאִ֥ישׁ מְ֝זִמֹּ֗ות יִשָּׂנֵֽא׃
18คนไม่รู้เท่าทันได้รับความโง่เป็นมรดก แต่คนรอบคอบได้รับความรู้เป็นมงกุฎ
18נָחֲל֣וּ פְתָאיִ֣ם אִוֶּ֑לֶת וַֽ֝עֲרוּמִ֗ים יַכְתִּ֥רוּ דָֽעַת׃
19คนเลวต้องก้มลงต่อหน้าคนดี และคนชั่วต้องก้มลงที่ประตูของคนชอบธรรม
19שַׁח֣וּ רָ֭עִים לִפְנֵ֣י טֹובִ֑ים וּ֝רְשָׁעִ֗ים עַֽל־שַׁעֲרֵ֥י צַדִּֽיק׃
20แม้เพื่อนบ้านก็รังเกียจคนจน แต่คนมั่งมีมีเพื่อนมากมาย
20גַּם־לְ֭רֵעֵהוּ יִשָּׂ֣נֵא רָ֑שׁ וְאֹהֲבֵ֖י עָשִׁ֣יר רַבִּֽים׃
21คนดูหมิ่นเพื่อนบ้านทำบาป แต่คนที่เมตตาคนยากจนย่อมเป็นสุข
21בָּז־לְרֵעֵ֥הוּ חֹוטֵ֑א וּמְחֹונֵ֖ן *עֲנָיִים (עֲנָוִ֣ים) אַשְׁרָֽיו׃
22คนที่วางแผนชั่วย่อมหลงทางไม่ใช่หรือ แต่ความรักและความซื่อสัตย์อยู่กับคนที่คิดทำดี
22הֲֽלֹוא־יִ֭תְעוּ חֹ֣רְשֵׁי רָ֑ע וְחֶ֥סֶד וֶ֝אֱמֶ֗ת חֹ֣רְשֵׁי טֹֽוב׃
23การทำงานหนักทุกอย่างให้ผลตอบแทน แต่พูดอย่างเดียวมีแต่ทำให้ยากจน
23בְּכָל־עֶ֭צֶב יִהְיֶ֣ה מֹותָ֑ר וּדְבַר־שְׂ֝פָתַ֗יִם אַךְ־לְמַחְסֹֽור׃
24ทรัพย์ของคนมีปัญญาเป็นมงกุฎของเขา แต่ความโง่คือมงกุฎของคนโง่
24עֲטֶ֣רֶת חֲכָמִ֣ים עָשְׁרָ֑ם אִוֶּ֖לֶת כְּסִילִ֣ים אִוֶּֽלֶת׃
25พยานสัตย์จริงช่วยชีวิตคน แต่พยานเท็จหลอกลวง
25מַצִּ֣יל נְ֭פָשֹׁות עֵ֣ד אֱמֶ֑ת וְיָפִ֖חַ כְּזָבִ֣ים מִרְמָֽה׃
26การยำเกรงพระยาห์เวห์เป็นป้อมปราการอันมั่นคง และลูกหลานของเขาก็มีที่ลี้ภัย
26בְּיִרְאַ֣ת יְ֭הוָה מִבְטַח־עֹ֑ז וּ֝לְבָנָ֗יו יִהְיֶ֥ה מַחְסֶֽה׃
27การยำเกรงพระยาห์เวห์เป็นธารแห่งชีวิต ช่วยให้พ้นจากบ่วงแห่งความตาย
27יִרְאַ֣ת יְ֭הוָה מְקֹ֣ור חַיִּ֑ים לָ֝ס֗וּר מִמֹּ֥קְשֵׁי מָֽוֶת׃
28ประชาชนมากมายคือศักดิ์ศรีของกษัตริย์ แต่เมื่อไร้ประชาชน เจ้าผู้ครองก็ถึงความพินาศ
28בְּרָב־עָ֥ם הַדְרַת־מֶ֑לֶךְ וּבְאֶ֥פֶס לְ֝אֹ֗ם מְחִתַּ֥ת רָזֹֽון׃
29คนใจเย็นมีความเข้าใจมาก แต่คนใจร้อนอวดความโง่ของตนออกมา
29אֶ֣רֶךְ אַ֭פַּיִם רַב־תְּבוּנָ֑ה וּקְצַר־ר֝֗וּחַ מֵרִ֥ים אִוֶּֽלֶת׃
30ใจสงบทำให้กายมีชีวิตชีวา แต่ความริษยาทำให้กระดูกผุพัง
30חַיֵּ֣י בְ֭שָׂרִים לֵ֣ב מַרְפֵּ֑א וּרְקַ֖ב עֲצָמֹ֣ות קִנְאָֽה׃
31คนกดขี่คนจนดูหมิ่นพระผู้สร้างตน แต่คนที่เมตตาคนขัดสนถวายเกียรติแด่พระองค์
31עֹ֣שֵֽׁק־דָּ֭ל חֵרֵ֣ף עֹשֵׂ֑הוּ וּ֝מְכַבְּדֹ֗ו חֹנֵ֥ן אֶבְיֹֽון׃
32คนชั่วถูกโค่นลงเมื่อภัยมาถึง แต่แม้ในความตาย คนชอบธรรมก็มีที่ลี้ภัย
32בְּֽ֭רָעָתֹו יִדָּחֶ֣ה רָשָׁ֑ע וְחֹסֶ֖ה בְמֹותֹ֣ו צַדּֽ͏ִיק׃
33ปัญญาพักอยู่ในใจของคนมีความเข้าใจ แม้อยู่ในใจของคนโง่ ปัญญาก็ยังเผยตัวให้เห็น
33בְּלֵ֣ב נָ֭בֹון תָּנ֣וּחַ חָכְמָ֑ה וּבְקֶ֥רֶב כְּ֝סִילִ֗ים תִּוָּדֵֽעַ׃
34ความชอบธรรมยกชาติให้สูงขึ้น แต่บาปทำให้ชนชาติใดๆ ต้องอับอาย
34צְדָקָ֥ה תְרֹֽומֵֽם־גֹּ֑וי וְחֶ֖סֶד לְאֻמִּ֣ים חַטָּֽאת׃
35กษัตริย์โปรดปรานคนรับใช้ที่ทำงานอย่างมีปัญญา แต่กษัตริย์โกรธคนรับใช้ที่ทำให้ขายหน้า
35רְֽצֹון־מֶ֭לֶךְ לְעֶ֣בֶד מַשְׂכִּ֑יל וְ֝עֶבְרָתֹ֗ו תִּהְיֶ֥ה מֵבִֽישׁ׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.