สุภาษิต 27
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1อย่าโอ้อวดเรื่องวันพรุ่งนี้ เพราะไม่รู้ว่าวันหนึ่งจะนำอะไรมาบ้าง
1אַֽל־תִּ֭תְהַלֵּל בְּיֹ֣ום מָחָ֑ר כִּ֤י לֹא־תֵ֝דַ֗ע מַה־יֵּ֥לֶד יֹֽום׃
2ให้คนอื่นชม ไม่ใช่ปากของตัวเอง ให้คนนอกชม ไม่ใช่ริมฝีปากของตัวเอง
2יְהַלֶּלְךָ֣ זָ֣ר וְלֹא־פִ֑יךָ נָ֝כְרִ֗י וְאַל־שְׂפָתֶֽיךָ׃
3หินนั้นหนัก ทรายก็เป็นภาระ แต่การยั่วยุของคนโง่หนักกว่าทั้งสองอย่าง
3כֹּֽבֶד־אֶ֭בֶן וְנֵ֣טֶל הַחֹ֑ול וְכַ֥עַס אֱ֝וִ֗יל כָּבֵ֥ד מִשְּׁנֵיהֶֽם׃
4ความเดือดดาลนั้นโหดร้าย ความโกรธก็ท่วมท้น แต่ใครจะยืนหยัดต่อหน้าความริษยาได้?
4אַכְזְרִיּ֣וּת חֵ֭מָה וְשֶׁ֣טֶף אָ֑ף וּמִ֥י יַ֝עֲמֹד לִפְנֵ֥י קִנְאָֽה׃
5ตักเตือนกันตรงๆ ยังดีกว่ารักกันแต่เก็บไว้ไม่บอก
5טֹ֖ובָה תֹּוכַ֣חַת מְגֻלָּ֑ה מֵֽאַהֲבָ֥ה מְסֻתָּֽרֶת׃
6บาดแผลที่เพื่อนฝากไว้ย่อมมาจากความจริงใจ แต่จูบของศัตรูกลับพรั่งพรู
6נֶ֭אֱמָנִים פִּצְעֵ֣י אֹוהֵ֑ב וְ֝נַעְתָּרֹ֗ות נְשִׁיקֹ֥ות שֹׂונֵֽא׃
7คนอิ่มเอียนแม้แต่น้ำผึ้งจากรวง แต่คนหิวเห็นของขมก็หวาน
7נֶ֣פֶשׁ שְׂ֭בֵעָה תָּב֣וּס נֹ֑פֶת וְנֶ֥פֶשׁ רְ֝עֵבָ֗ה כָּל־מַ֥ר מָתֹֽוק׃
8คนที่เร่ร่อนจากบ้านของตน เหมือนนกที่บินเร่จากรัง
8כְּ֭צִפֹּור נֹודֶ֣דֶת מִן־קִנָּ֑הּ כֵּֽן־אִ֝֗ישׁ נֹודֵ֥ד מִמְּקֹומֹֽו׃
9น้ำหอมและเครื่องหอมทำให้ใจชื่นบาน คำแนะนำจริงใจจากเพื่อนก็เช่นกัน
9שֶׁ֣מֶן וּ֭קְטֹרֶת יְשַׂמַּֽח־לֵ֑ב וּמֶ֥תֶק רֵ֝עֵ֗הוּ מֵֽעֲצַת־נָֽפֶשׁ׃
10อย่าทิ้งเพื่อนหรือเพื่อนของพ่อ ยามเกิดภัย อย่าไปบ้านพี่น้อง เพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้ยังดีกว่าพี่น้องที่อยู่ไกล
10רֵֽעֲךָ֙ *וְרֵעֶה (וְרֵ֪עַ) אָבִ֡יךָ אַֽל־תַּעֲזֹ֗ב וּבֵ֥ית אָחִ֗יךָ אַל־תָּ֭בֹוא בְּיֹ֣ום אֵידֶ֑ךָ טֹ֥וב שָׁכֵ֥ן קָ֝רֹ֗וב מֵאָ֥ח רָחֹֽוק׃
11ลูกเอ๋ย จงมีปัญญา และทำให้พ่อชื่นใจ พ่อจะได้ตอบคนที่คอยรังควานพ่อได้
11חֲכַ֣ם בְּ֭נִי וְשַׂמַּ֣ח לִבִּ֑י וְאָשִׁ֖יבָה חֹרְפִ֣י דָבָֽר׃
12คนรอบคอบเห็นอันตรายก็หลบ แต่คนไม่รู้เท่าทันเดินต่อไป แล้วต้องรับผล
12עָר֤וּם רָאָ֣ה רָעָ֣ה נִסְתָּ֑ר פְּ֝תָאיִ֗ם עָבְר֥וּ נֶעֱנָֽשׁוּ׃
13เอาเสื้อของคนที่ค้ำประกันให้คนนอกไว้ และยึดไว้เป็นประกันเมื่อเขาค้ำให้หญิงนอกทาง
13קַח־בִּ֭גְדֹו כִּי־עָ֣רַב זָ֑ר וּבְעַ֖ד נָכְרִיָּ֣ה חַבְלֵֽהוּ׃
14คนที่อวยพรเพื่อนบ้านเสียงดังแต่เช้ามืด เพื่อนบ้านจะถือว่าเป็นคำสาป
14מְבָ֘רֵ֤ךְ רֵעֵ֨הוּ ׀ בְּקֹ֣ול גָּ֭דֹול בַּבֹּ֣קֶר הַשְׁכֵּ֑ים קְ֝לָלָ֗ה תֵּחָ֥שֶׁב לֹֽו׃
15ภรรยาที่ชอบทะเลาะ เหมือนน้ำหยดไม่หยุดในวันฝนตก
15דֶּ֣לֶף טֹ֭ורֵד בְּיֹ֣ום סַגְרִ֑יר וְאֵ֥שֶׁת *מִדֹונִים (מִ֝דְיָנִ֗ים) נִשְׁתָּוָֽה׃
16จะห้ามนางก็เหมือนห้ามลม หรือกำเอาน้ำมันไว้ในมือขวา
16צֹפְנֶ֥יהָ צָֽפַן־ר֑וּחַ וְשֶׁ֖מֶן יְמִינֹ֣ו יִקְרָֽא׃
17เหล็กลับเหล็กให้คม คนเราก็ขัดเกลาเพื่อนให้เฉียบคมได้เช่นกัน
17בַּרְזֶ֣ל בְּבַרְזֶ֣ל יָ֑חַד וְ֝אִ֗ישׁ יַ֣חַד פְּנֵֽי־רֵעֵֽהוּ׃
18คนดูแลต้นมะเดื่อย่อมได้กินผลของมัน คนดูแลเจ้านายย่อมได้รับเกียรติ
18נֹצֵ֣ר תְּ֭אֵנָה יֹאכַ֣ל פִּרְיָ֑הּ וְשֹׁמֵ֖ר אֲדֹנָ֣יו יְכֻבָּֽד׃
19น้ำสะท้อนใบหน้าอย่างไร ใจก็สะท้อนตัวคนอย่างนั้น
19כַּ֭מַּיִם הַפָּנִ֣ים לַפָּנִ֑ים כֵּ֤ן לֵֽב־הָ֝אָדָ֗ם לָאָדָֽם׃
20เชโอล และอาบัดโดนไม่เคยอิ่ม ดวงตาของมนุษย์ก็ไม่เคยอิ่มเช่นกัน
20שְׁאֹ֣ול *וַאֲבַדֹּה (וַ֭אֲבַדֹּו) לֹ֣א תִשְׂבַּ֑עְנָה וְעֵינֵ֥י הָ֝אָדָ֗ם לֹ֣א תִשְׂבַּֽעְנָה׃
21เบ้าหลอมมีไว้สำหรับเงิน เตาหลอมสำหรับทอง ส่วนคำชมใช้ทดสอบคน
21מַצְרֵ֣ף לַ֭כֶּסֶף וְכ֣וּר לַזָּהָ֑ב וְ֝אִ֗ישׁ לְפִ֣י מַהֲלָלֹֽו׃
22ต่อให้เอาคนโง่ใส่ครกตำพร้อมเมล็ดข้าว ความโง่ก็ไม่หลุดออกจากเขา
22אִ֥ם תִּכְתֹּֽושׁ־אֶת־הָאֱוִ֨יל ׀ בַּֽמַּכְתֵּ֡שׁ בְּתֹ֣וךְ הָ֭רִיפֹות בַּֽעֱלִ֑י לֹא־תָס֥וּר מֵ֝עָלָ֗יו אִוַּלְתֹּֽו׃ פ
23จงรู้สภาพฝูงแกะให้ดี และเอาใจใส่ฝูงสัตว์
23יָדֹ֣עַ תֵּ֭דַע פְּנֵ֣י צֹאנֶ֑ךָ שִׁ֥ית לִ֝בְּךָ֗ לַעֲדָרִֽים׃
24ความมั่งคั่งไม่ได้อยู่ตลอดไป มงกุฎก็ไม่ได้คงอยู่ทุกชั่วอายุ
24כִּ֤י לֹ֣א לְעֹולָ֣ם חֹ֑סֶן וְאִם־נֵ֝֗זֶר לְדֹ֣ור *דֹור (וָדֹֽור)׃
25เมื่อเก็บหญ้าแห้งออก ยอดหญ้าใหม่ก็โผล่ แล้วหญ้าบนเนินเขาก็ถูกรวบรวม
25גָּלָ֣ה חָ֭צִיר וְנִרְאָה־דֶ֑שֶׁא וְ֝נֶאֶסְפ֗וּ עִשְּׂבֹ֥ות הָרִֽים׃
26ลูกแกะให้ขนสำหรับเสื้อผ้า แพะขายได้เงินซื้อที่นา
26כְּבָשִׂ֥ים לִלְבוּשֶׁ֑ךָ וּמְחִ֥יר שָׂ֝דֶ֗ה עַתּוּדִֽים׃
27นมแพะจะมีมากพอเป็นอาหาร เป็นอาหารของครอบครัว และเลี้ยงดูสาวใช้
27וְדֵ֤י ׀ חֲלֵ֬ב עִזִּ֗ים לְֽ֭לַחְמְךָ לְלֶ֣חֶם בֵּיתֶ֑ךָ וְ֝חַיִּ֗ים לְנַעֲרֹותֶֽיךָ׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.