สุภาษิต
Chapter 26
Freedom Bible (Thai)
vs Westminster Lening…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

สุภาษิต 26

Freedom Bible (Thai)
Westminster Leningrad Codex (Hebrew Old Testament)
1หิมะ​ใน​ฤดู​ร้อน ฝน​ใน​ฤดู​เก็บเกี่ยว​ไม่​เหมาะ​ฉัน​ใด เกียรติ​ก็​ไม่​เหมาะ​กับ​คน​โง่​ฉัน​นั้น
1כַּשֶּׁ֤לֶג ׀ בַּקַּ֗יִץ וְכַמָּטָ֥ר בַּקָּצִ֑יר כֵּ֤ן לֹא־נָאוֶ֖ה לִכְסִ֣יל כָּבֽוֹד׃
2เหมือน​นก​กระจอก​บิน​ว่อน เหมือน​นางแอ่น​โฉบ​ไป​มา คำ​สาป​ที่​ไม่​มี​เหตุ​ย่อม​ไม่​ตก​ถึง​ผู้​ใด
2כַּצִּפּ֣וֹר לָ֭נוּד כַּדְּר֣וֹר לָע֑וּף כֵּ֥ן קִֽלְלַ֥ת חִ֝נָּ֗ם לא תָבֹֽא׃
3แส้​มี​ไว้​สำหรับ​ม้า บังเหียน​สำหรับ​ลา และ​ไม้เรียว​สำหรับ​หลัง​คน​โง่!
3שׁ֣וֹט לַ֭סּוּס מֶ֣תֶג לַחֲמ֑וֹר וְ֝שֵׁ֗בֶט לְגֵ֣ו כְּסִילִֽים׃
4อย่า​ตอบ​คน​โง่​ตาม​ความ​โง่​ของ​เขา มิ​ฉะนั้น​ก็​จะ​เป็น​เหมือน​เขา
4אַל־תַּ֣עַן כְּ֭סִיל כְּאִוַּלְתּ֑וֹ פֶּֽן־תִּשְׁוֶה־לּ֥וֹ גַם־אָֽתָּה׃
5จง​ตอบ​คน​โง่​ให้​สม​กับ​ความ​โง่​ของ​เขา มิ​ฉะนั้น​เขา​จะ​คิด​ว่า​ตัวเอง​ฉลาด
5עֲנֵ֣ה כְ֭סִיל כְּאִוַּלְתּ֑וֹ פֶּן־יִהְיֶ֖ה חָכָ֣ם בְּעֵינָֽיו׃
6ใช้​คน​โง่​ไป​ส่ง​ข่าว ก็​เหมือน​ตัด​เท้า​ตัวเอง แล้ว​กลืน​เอา​ภัย​ร้าย​เข้าตัว
6מְקַצֶּ֣ה רַ֭גְלַיִם חָמָ֣ס שֹׁתֶ֑ה שֹׁלֵ֖חַ דְּבָרִ֣ים בְּיַד־כְּסִֽיל׃
7ขา​ของ​คน​พิการ​ห้อย​ไร้​แรง​ฉัน​ใด สุภาษิต​ใน​ปาก​คน​โง่​ก็​เป็น​เช่น​นั้น
7דַּלְי֣וּ שֹׁ֭קַיִם מִפִּסֵּ֑חַ וּ֝מָשָׁ֗ל בְּפִ֣י כְסִילִֽים׃
8ให้​เกียรติ​คน​โง่ ก็​เหมือน​ผูก​ก้อน​หิน​ไว้​กับ​สาย​เหวี่ยง
8כִּצְר֣וֹר אֶ֭בֶן בְּמַרְגֵּמָ֑ה כֵּן־נוֹתֵ֖ן לִכְסִ֣יל כָּבֽוֹד׃
9สุภาษิต​ใน​ปาก​คน​โง่ เหมือน​พุ่ม​หนาม​ที่​ทิ่ม​มือ​คน​เมา
9ח֭וֹחַ עָלָ֣ה בְיַד־שִׁכּ֑וֹר וּ֝מָשָׁ֗ל בְּפִ֣י כְסִילִֽים׃
10เหมือน​นัก​ธนู​ที่​ยิง​คน​ไม่​เลือก คน​ที่​จ้าง​คน​โง่​ก็​เป็น​เช่น​นั้น รวม​ทั้งคน​ที่​จ้าง​ใคร​ก็​ได้​ที่​ผ่าน​ไป​มา
10רַ֥ב מְחֽוֹלֵֽל־כֹּ֑ל וְשֹׂכֵ֥ר כְּ֝סִ֗יל וְשֹׂכֵ֥ר עֹבְרִֽים׃
11คน​โง่​ที่​หวน​กลับ​ไป​ทำ​เรื่อง​โง่​เดิมๆ เหมือน​สุนัข​ที่​กลับ​ไป​กิน​อาเจียน​ของ​มัน
11כְּ֭כֶלֶב שָׁ֣ב עַל־קֵא֑וֹ כְּ֝סִ֗יל שׁוֹנֶ֥ה בְאִוַּלְתּֽוֹ׃
12เห็น​คน​ที่​คิด​ว่า​ตัวเอง​ฉลาด​ไหม? ยัง​มี​หวัง​กับ​คน​โง่​มาก​กว่า​เขา​เสีย​อีก
12רָאִ֗יתָ אִ֭ישׁ חָכָ֣ם בְּעֵינָ֑יו תִּקְוָ֖ה לִכְסִ֣יל מִמֶּֽנּוּ׃
13คน​เกียจคร้าน​พูด​ว่า “มี​สิงโต​อยู่​บน​ถนน! สิงโต​ดุร้าย​เดิน​เพ่นพ่าน​อยู่​กลาง​เมือง!”
13אָמַ֣ר עָ֭צֵל שַׁ֣חַל בַּדָּ֑רֶךְ אֲ֝רִ֗י בֵּ֣ין הָרְחֹבֽוֹת׃
14ประตู​หมุน​ไป​มา​บนบาน​พับ​อย่างไร คน​เกียจคร้าน​ก็​พลิก​ไป​มา​บน​เตียง​อย่าง​นั้น
14הַ֭דֶּלֶת תִּסּ֣וֹב עַל־צִירָ֑הּ וְ֝עָצֵ֗ל עַל־מִטָּתֽוֹ׃
15คน​เกียจคร้าน​ซุก​มือ​ลง​ใน​ชาม ขี้เกียจ​เสีย​จน​ไม่​ยอม​ยก​กลับ​เข้า​ปาก
15טָ֘מַ֤ן עָצֵ֣ל יָ֭דוֹ בַּצַּלָּ֑חַת נִ֝לְאָ֗ה לַֽהֲשִׁיבָ֥הּ אֶל־פִּֽיו׃
16คน​เกียจคร้าน​คิด​ว่า​ตัวเอง​ฉลาด ยิ่ง​กว่า​คน​เจ็ด​คน​ที่​ตอบ​อย่าง​มี​เหตุผล
16חָכָ֣ם עָצֵ֣ל בְּעֵינָ֑יו מִ֝שִּׁבְעָ֗ה מְשִׁ֣יבֵי טָֽעַם׃
17คน​ที่​เดิน​ผ่าน​แล้ว​เข้า​ไป​ยุ่ง​กับ​เรื่อง​ทะเลาะ​ที่​ไม่​ใช่​เรื่อง​ของ​ตน เหมือน​คน​คว้า​หู​สุนัข​ไว้
17מַחֲזִ֥יק בְּאָזְנֵי־כָ֑לֶב עֹבֵ֥ר מִ֝תְעַבֵּ֗ר עַל־רִ֥יב לֹּֽא־לֽוֹ׃
18เหมือน​คน​คลั่ง​ที่​ยิง​คบไฟ ลูก​ธนู และ​ความ​ตาย​ไป​ทั่ว
18כְּֽ֭מִתְלַהְלֵהַּ הַיֹּרֶ֥ה זִקִּ֗ים חִצִּ֥ים וָמָֽוֶת׃
19คน​ที่​หลอก​เพื่อนบ้าน​แล้ว​พูด​ว่า “ล้อเล่น​น่า!” ก็​เป็น​เช่น​นั้น
19כֵּֽן־אִ֭ישׁ רִמָּ֣ה אֶת־רֵעֵ֑הוּ וְ֝אָמַ֗ר הֲֽלֹא־מְשַׂחֵ֥ק אָֽנִי׃
20ไม่​มี​ฟืน ไฟ​ก็​ดับ ไม่​มี​คน​นินทา การ​ทะเลาะ​ก็​สงบ​ลง
20בְּאֶ֣פֶס עֵ֭צִים תִּכְבֶּה־אֵ֑שׁ וּבְאֵ֥ין נִ֝רְגָּ֗ן יִשְׁתֹּ֥ק מָדֽוֹן׃
21ถ่าน​เติม​กอง​ไฟ​ให้​คุ ฟืน​เติม​ไฟ​ให้​ลุก คน​ชอบ​ทะเลาะ​ก็​เติม​เชื้อ​ให้การ​วิวาท
21פֶּחָ֣ם לְ֭גֶחָלִים וְעֵצִ֣ים לְאֵ֑שׁ וְאִ֥ישׁ מדונים לְחַרְחַר־רִֽיב׃ פ
22คำ​ซุบซิบ​เหมือน​ของ​อร่อย​คำ​เล็กๆ กลืน​ลง​ไป​ลึก​ถึง​ข้าง​ใน
22דִּבְרֵ֣י נִ֭רְגָּן כְּמִֽתְלַהֲמִ֑ים וְ֝הֵ֗ם יָרְד֥וּ חַדְרֵי־בָֽטֶן׃
23คำ​พูด​เร่าร้อน​จาก​คน​ใจ​ชั่ว เหมือน​ตะกรัน​เงิน​เคลือบ​ภาชนะ​ดิน
23כֶּ֣סֶף סִ֭יגִים מְצֻפֶּ֣ה עַל־חָ֑רֶשׂ שְׂפָתַ֖יִם דֹּלְקִ֣ים וְלֶב־רָֽע׃
24คน​คิด​ร้าย​ใช้​คำ​พูด​พราง​ตัว แต่​ใน​ใจ​ซ่อน​ความ​ชั่ว​ไว้
24בשפתו יִנָּכֵ֣ר שׂוֹנֵ֑א וּ֝בְקִרְבּ֗וֹ יָשִׁ֥ית מִרְמָֽה׃
25เมื่อ​คำ​พูด​ของ​เขา​น่า​ฟัง ก็​อย่า​เชื่อ ใน​ใจ​เขา​มี​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​อยู่​เจ็ด​อย่าง
25כִּֽי־יְחַנֵּ֣ן ק֭וֹלוֹ אַל־תַּֽאֲמֶן־בּ֑וֹ כִּ֤י שֶׁ֖בַע תּוֹעֵב֣וֹת בְּלִבּֽוֹ׃
26แม้​ความ​เกลียด​ชัง​จะ​ถูก​ปิดบัง​ด้วย​การ​หลอกลวง ความ​ชั่ว​ของ​เขา​ก็​จะ​ถูก​เปิดโปง​ต่อ​หน้า​ชุมชน
26תִּכַּסֶּ֣ה שִׂ֭נְאָה בְּמַשָּׁא֑וֹן תִּגָּלֶ֖ה רָעָת֣וֹ בְקָהָֽל׃
27ใคร​ขุด​หลุม​ไว้ จะ​ตกลง​ไป​เอง ใคร​กลิ้ง​ก้อน​หิน มัน​จะ​กลิ้ง​กลับ​มา​ทับ​เขา
27כֹּֽרֶה־שַּׁ֭חַת בָּ֣הּ יִפֹּ֑ל וְגֹ֥לֵ֥ל אֶ֝בֶן אֵלָ֥יו תָּשֽׁוּב׃
28คน​พูด​โกหก​เกลียด​คน​ที่​ตน​ทำร้าย ปาก​ที่​ป้อยอ​ก็​นำ​ความ​พินาศ​มา
28לְֽשׁוֹן־שֶׁ֭קֶר יִשְׂנָ֣א דַכָּ֑יו וּפֶ֥ה חָ֝לָ֗ק יַעֲשֶׂ֥ה מִדְחֶֽה׃

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.