อพยพ 12
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Tongan Bible, Revised West Version
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนในแผ่นดินอียิปต์ว่า
1Pea naʻe folofola ʻa Sihova kia Mōsese mo ʻElone ʻi he fonua ko ʻIsipite, ʻo pehē,
2“เดือนนี้จะเป็นเดือนเริ่มต้นของพวกเจ้า ให้ถือเป็นเดือนแรกของปี
2“Ko e māhina ni ʻe ʻiate kimoutolu ko e kamataʻanga ʻoe ngaahi māhina: ʻe ʻiate kimoutolu ia ko e ʻuluaki māhina ʻi he taʻu.”
3จงบอกชุมชนอิสราเอลทั้งหมดว่า ‘ในวันที่ 10 ของเดือนนี้ ให้แต่ละครัวเรือนในตระกูลเลือกลูกแกะ 1 ตัว ครัวเรือนละ 1 ตัว
3¶ Mo lea ki he kakai fakataha kotoa pē ʻo ʻIsileli, ʻo pehē, “ʻI hono hongofulu ʻoe ʻaho ʻoe māhina ni, te nau toʻo kiate kinautolu taki taha ʻe he tangata ha lami, ʻo fakatatau ki he fale ʻoe ngaahi tamai, ko e lami ki he fale:
4ถ้าครอบครัวไหนมีคนน้อยเกินกว่าจะกินลูกแกะทั้งตัว ให้ครอบครัวนั้นรวมกับเพื่อนบ้านที่อยู่ติดกัน เลือกหนึ่งตัวตามจำนวนคน และคำนวณตามปริมาณที่แต่ละคนกินได้
4Pea kapau ʻoku tokosiʻi ʻae kau nofoʻanga ki ha lami, ke toʻo ia ʻe ia mo hono kaungāʻapi ʻoku na fale vāofi ʻo fakatatau ki hono lau ʻoe kakai; ko e tangata kotoa pē ʻe kau ia ʻo fakatatau mo ʻene kai ʻi homou lau ki he lami.
5สัตว์ที่เลือกต้องไม่มีตำหนิ เป็นตัวผู้อายุ 1 ปี จะเลือกเป็นลูกแกะหรือลูกแพะก็ได้
5ʻE haohaoa ʻa hoʻomou lami taʻehanomele, ko e manu tangata ʻi hono ʻuluaki taʻu: te mou toʻo ia mei he fanga sipi, pe mei he fanga kosi.
6จงเก็บมันไว้จนถึงวันที่ 14 ของเดือนนั้น แล้วชุมชนอิสราเอลทั้งหมดจะฆ่ามันในเวลาเย็น
6Pea te mou talitalifaki ʻaki ia ʻo aʻu ki hono hongofulu ma fā ʻoe ʻaho ʻoe māhina ko ia: pea ʻe tāmateʻi ia ʻe he fakataha kotoa pē ʻae fānau ʻa ʻIsileli ʻi he efiafi poʻuli.
7ให้เอาเลือดบางส่วนทาที่เสาประตูทั้งสองข้างและคานประตูด้านบนของบ้านที่กินเนื้อนั้น
7Pea te nau ʻave ʻa hono toto ʻo vali ʻaki ia ʻae pou ʻe ua, mo e ʻakau fakalava ʻi he ʻulu matapā ʻoe ngaahi fale ʻoku nau kai ai ia.
8คืนนั้นให้กินเนื้อซึ่งย่างด้วยไฟพร้อมขนมปังไร้เชื้อและผักรสขม
8Pea te nau kai hono kakano ʻi he pō ko ia, kuo tunu ʻaki ʻae afi, mo e mā taʻefakalēvani; te nau kai ia mo e ngaahi louʻakau kona.
9อย่ากินดิบหรือเอาไปต้มในน้ำ ต้องย่างด้วยไฟทั้งหัว ขา และเครื่องใน
9ʻOua naʻa kai ʻota ia, pe haka ʻi he vai, ka ko e tunu pe ʻaki ʻae afi: ko hono ʻulu, mo e kau vaʻe, mo hono toʻotoʻonga.
10อย่าเหลือไว้ถึงเช้า ถ้ามีอะไรเหลือถึงเช้าให้เผาเสีย
10Pea ʻoua naʻa fakatoe hano potu ki he ʻapongipongi; pea ko ia ʻoku toe ki he ʻapongipongi te mou tutu ʻaki ʻae afi.
11ให้กินแบบนี้ คือคาดเข็มขัดไว้ที่เอว สวมรองเท้า ถือไม้เท้าไว้ในมือ และรีบกิน นี่คือพิธีปัสกาของพระยาห์เวห์
11¶ Pea te mou kai pehē ia; kuo nonoʻo homou vala, kuo ʻai homou topuvaʻe ʻi homou vaʻe, mo homou tokotoko ʻi homou nima; pea te mou kai fakatoʻotoʻo ia; ko e Lakaatu ia ʻa Sihova.
12เพราะคืนนั้นเราจะผ่านไปทั่วแผ่นดินอียิปต์ และจะประหารลูกคนโตทุกคนในแผ่นดินอียิปต์ ทั้งคนและสัตว์ เราจะพิพากษาเทพเจ้าทั้งหมดของอียิปต์ เราคือพระยาห์เวห์
12“He te u ʻalu ʻo ʻasi ʻi he fonua ʻo ʻIsipite he poōni, pea te u taaʻi ʻae ʻuluaki fānau kotoa pē ʻi he fonua ko ʻIsipite, ʻae tangata mo e manu; pea ko e ngaahi ʻotua ʻo ʻIsipite te u fai ʻeku fakaʻauha ki ai: Ko au ko Sihova.
13เลือดบนบ้านที่พวกเจ้าอยู่จะเป็นหมายสำคัญสำหรับพวกเจ้า เมื่อเราเห็นเลือด เราจะผ่านเลยพวกเจ้าไป และเมื่อเราโจมตีแผ่นดินอียิปต์ ภัยพิบัติที่จะทำลายจะไม่เกิดกับพวกเจ้า
13Pea ko e toto, ʻe hoko ko e fakaʻilonga ia kiate kimoutolu ʻi he ngaahi fale ʻoku mou ʻi ai: ʻo kau ka mamata ki he toto, teu laka atu ʻiate kimoutolu, pea ʻe ʻikai ha fakaʻauha kiate kimoutolu ke mou mate ai ʻo kau ka taaʻi ʻae fonua ko ʻIsipite.
14วันนี้จะเป็นวันที่พวกเจ้าระลึกถึง จงฉลองวันนี้เป็นเทศกาลถวายแด่พระยาห์เวห์ พวกเจ้าต้องถือเทศกาลนี้ตลอดทุกชั่วอายุเป็นข้อกำหนดถาวร
14Pea ko e ʻaho ni ʻe ʻiate kimoutolu ke fakamanatu: pea te mou tauhi ia ʻo fai ʻae kātoanga kia Sihova ʻi homou ngaahi toʻutangata tuku fakaholo: te mou tauhi ia ko e kātoanga ʻi he tuʻutuʻuni taʻengata.”
15“‘พวกเจ้าต้องกินขนมปังไร้เชื้อเป็นเวลา 7 วัน ตั้งแต่วันแรกให้เอาเชื้อแป้งออกจากบ้าน เพราะใครกินขนมปังที่มีเชื้อตั้งแต่วันแรกจนถึงวันที่ 7 คนนั้นจะถูกตัดออกจากอิสราเอล
15“Ko e ʻaho ʻe fitu te mou kai mā taʻefakalēvani; ʻio, ʻi hono ʻuluaki ʻaho te mou tukuange ʻae lēvani mei homou ngaahi fale: he ko ia ʻoku kai ha mā kuo fakalēvani mei he ʻuluaki ʻaho ʻo aʻu ki hono fitu ʻoe ʻaho, ʻe motuhi ia mei ʻIsileli.
16ในวันแรกและวันที่ 7 ให้มีการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ ห้ามทำงานใด ๆ ในวันเหล่านั้น นอกจากเตรียมอาหารที่แต่ละคนต้องกินเท่านั้น
16Pea ʻe fai ʻi he ʻuluaki ʻaho ʻae fakataha māʻoniʻoni, pea ʻe fai ʻekimoutolu ʻi hono fitu ʻoe ʻaho ʻae fakataha māʻoniʻoni: ʻe ʻikai ha ngāue ʻe taha ʻe fai ʻi ai, ka koeʻuhi ko e kai ʻe he tangata kotoa pē, ko ia pe ʻe ngofua ke fai.
17จงถือเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ เพราะในวันนี้เองเราได้นำกองทัพของพวกเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์ พวกเจ้าจึงต้องถือวันนี้ตลอดทุกชั่วอายุเป็นข้อกำหนดถาวร
17Pea te mou tokanga ki he kātoanga ʻoe mā taʻefakalēvani; koeʻuhi ʻi he ʻaho totonu ko ʻeni, kuo u ʻomi ai homou ngaahi kautau mei he fonua ko ʻIsipite: ko ia te mou fakaʻilongaʻi ʻae ʻaho ni ʻi homou toʻutangata kotoa pē ʻi he tuʻutuʻuni taʻengata.
18ในเดือนแรก ตั้งแต่เย็นวันที่ 14 จนถึงเย็นวันที่ 21 ของเดือน พวกเจ้าต้องกินขนมปังไร้เชื้อ
18¶ ʻI he ʻuluaki māhina, ʻi hono hongofulu ma fā ʻoe ʻaho ʻoe māhina, ʻi he efiafi, te mou kai ʻae mā taʻefakalēvani, ʻo aʻu ki hono uofulu ma taha ʻoe ʻaho ʻoe māhina ʻi he efiafi.
19ตลอด 7 วันต้องไม่พบเชื้อแป้งในบ้านของพวกเจ้า เพราะใครกินสิ่งที่มีเชื้อ คนนั้นจะถูกตัดออกจากชุมชนอิสราเอล ไม่ว่าจะเป็นคนต่างชาติหรือคนที่เกิดในแผ่นดิน
19ʻI he ʻaho ʻe fitu ʻe ʻikai ʻilo ha lēvani ʻi homou ngaahi fale; he ko ia ʻoku kai ʻaia kuo fakalēvani, ʻe motuhi ia mei he fakataha ʻo ʻIsileli, pe ko ha muli ia, pe ko ha tupu ʻi he fonua.
20พวกเจ้าอย่ากินสิ่งใดที่มีเชื้อ ไม่ว่าพวกเจ้าจะอาศัยอยู่ที่ไหนก็ให้กินขนมปังไร้เชื้อ’”
20ʻE ʻikai te mou kai ha meʻa kuo ʻi ai ʻae lēvani; ʻi homou ngaahi nofoʻanga kotoa pē te mou kai mā taʻefakalēvani.
21โมเสสเรียกผู้อาวุโสทั้งหมดของอิสราเอลมาแล้วพูดว่า “ไปเลือกลูกแกะตามครอบครัวของพวกคุณ แล้วฆ่าสัตว์สำหรับพิธีปัสกา
21¶ Pea naʻe toki fekau ʻe Mōsese ke haʻu ʻae kau mātuʻa kotoa pē ʻo ʻIsileli, ʻo ne pehē kiate kinautolu, “Vaheʻi ʻo toʻo kiate kimoutolu ʻae lami ʻo fakatatau ki homou ngaahi kau nofoʻanga ʻo tāmateʻi ʻae Lakaatu.
22เอากิ่งหุสบหนึ่งกำจุ่มลงในเลือดที่อยู่ในอ่าง แล้วใช้เลือดนั้นแต้มคานประตูด้านบนกับเสาประตูทั้งสองข้าง ไม่มีใครออกจากประตูบ้านจนถึงเช้า
22Pea te mou toʻo ʻae ʻū ʻisope ʻo unu ia ki he toto ʻoku ʻi he ipu, ʻo vali ʻae potu fakalava mo e pou ʻe ua ʻoe matapā ʻaki ʻae toto ʻaia ʻoku ʻi he ipu; pea ʻe ʻikai ʻalu ha tokotaha ʻi he matapā ʻo hono fale kituaʻā kaeʻoua ke pongipongi hake.
23เพราะพระยาห์เวห์จะผ่านไปประหารชาวอียิปต์ เมื่อพระองค์เห็นเลือดบนคานประตูด้านบนและเสาประตูทั้งสองข้าง พระยาห์เวห์จะผ่านเลยประตูนั้นไป และจะไม่ยอมให้ผู้ทำลายเข้าไปในบ้านของพวกคุณเพื่อประหารพวกคุณ
23Koeʻuhi ʻe hāʻele atu ʻa Sihova ke taaʻi ʻae kakai ʻIsipite: pea ka ʻafio ia ki he toto ʻi he potu fakalava mo e pou ʻe ua, ʻe Lakaatu ʻa Sihova ʻi he matapā, pea ʻe ʻikai te ne tuku ʻae fakaʻauha ke hū ki homou fale ke taaʻi ʻakimoutolu.
24พวกคุณและลูก ๆ ต้องปฏิบัติตามเรื่องนี้เป็นข้อกำหนดตลอดไป
24Pea te mou tokanga maʻu ki he meʻa ni, ko e fekau kiate koe mo ho ngaahi foha ʻo taʻengata.
25เมื่อพวกคุณเข้าไปในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์จะประทานให้ตามที่พระองค์สัญญาไว้แล้ว ก็จงถือพิธีนี้ต่อไป
25Pea ʻe pehē, ʻoka mou ka hoko atu ki he fonua ʻaia ʻe foaki ʻe Sihova kiate kimoutolu, ʻo hangē ko ʻene talaʻofa, te mou fai ʻae ngāue ni.
26เมื่อลูก ๆ ถามพวกคุณว่า ‘พิธีนี้หมายความว่าอย่างไร?’
26Pea ʻe hoko ʻo pehē, ʻoka fehuʻi hoʻomou fānau kiate kimoutolu, ‘Ko e hā hono ʻuhinga ʻoe ngāue ni?’
27ให้ตอบว่า ‘นี่คือเครื่องบูชาปัสกาของพระยาห์เวห์ เพราะพระองค์ผ่านเลยบ้านของชาวอิสราเอลในอียิปต์ไป ตอนที่พระองค์ประหารชาวอียิปต์ แต่ละเว้นบ้านของพวกเราไว้’” ประชาชนจึงก้มศีรษะลงนมัสการ
27Te mou pehē: ‘Ko e feilaulau ia ʻoe Lakaatu ʻa Sihova, ʻaia naʻa ne laka atu ʻi he ngaahi fale ʻoe fānau ʻa ʻIsileli ʻi ʻIsipite, ʻi heʻene taaʻi ʻae kakai ʻIsipite, ʻo ne fakamoʻui homau fale. Pea naʻe fakapunou hifo honau ʻulu ʻe he kakai ʻo hū.
28ชาวอิสราเอลก็ไปทำเช่นนั้น พวกเขาทำตามที่พระยาห์เวห์สั่งโมเสสและอาโรนทุกอย่าง
28Pea naʻe ʻalu ʻae fānau ʻa ʻIsileli, ʻo fai ʻo hangē ko e fekau ʻa Sihova kia Mōsese mo ʻElone, naʻe pehē ʻenau fai.
29เวลาเที่ยงคืน พระยาห์เวห์ประหารลูกคนโตทุกคนในแผ่นดินอียิปต์ ตั้งแต่ลูกคนโตของฟาโรห์ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ ไปจนถึงลูกคนโตของเชลยที่อยู่ในคุกใต้ดิน รวมทั้งลูกตัวแรกของสัตว์ทั้งหมด
29¶ Pea naʻe hoko ʻo pehē, ʻi heʻene tuʻuapō, naʻe taaʻi ʻe Sihova ʻae ʻuluaki fānau kotoa pē ʻi he fonua ko ʻIsipite, mei he ʻuluaki fānau ʻa Felo naʻe nofo ʻi he nofoʻanga fakatuʻi ʻo aʻu ki he ʻuluaki fānau ʻae pōpula ʻi he fale fakapōpula; pea mo e ʻuluaki tupu kotoa pē ʻoe fanga manu.
30ฟาโรห์ลุกขึ้นกลางดึกพร้อมกับข้ารับใช้ทั้งหมดและชาวอียิปต์ทุกคน เกิดเสียงร้องไห้คร่ำครวญดังทั่วอียิปต์ เพราะไม่มีบ้านไหนที่ไม่มีคนตาย
30Pea naʻe tuʻu hake ʻa Felo ʻi he pō, ʻaia mo ʻene kau tamaioʻeiki kotoa pē, mo e kakai ʻIsipite kotoa pē; pea naʻe ai ʻae tangi lahi ʻi ʻIsipite: he naʻe ʻikai hala ha fale ʻi he taʻeʻiai-ha-taha kuo mate.
31ฟาโรห์เรียกโมเสสกับอาโรนมากลางดึกแล้วพูดว่า “ลุกขึ้น! ออกไปจากท่ามกลางประชาชนของเรา ทั้งพวกเจ้าและชาวอิสราเอล ไปเสีย ไปรับใช้พระยาห์เวห์อย่างที่พวกเจ้าพูดไว้!
31¶ Pea naʻe fekau ʻe ia ʻi he poʻuli ke haʻu ʻa Mōsese mo ʻElone, ʻo ne pehē, Tuʻu hake pea mou ʻalu atu mei hoku kakai, ʻakimoua pea mo e fānau ʻa ʻIsileli: pea mou ʻalu ʻo tauhi ʻa Sihova, ʻo hangē ko hoʻomou lea.
32เอาทั้งฝูงแพะแกะและฝูงวัวของพวกเจ้าไปด้วยอย่างที่พวกเจ้าพูดไว้ แล้วไปให้พ้น และช่วยอวยพรเราด้วย!”
32ʻAve mo hoʻomou ngaahi fanga sipi, mo hoʻomou fanga manu, ʻo hangē ko hoʻomou tala, pea mou ʻalu; pea mou tāpuaki foki au.
33ชาวอียิปต์เร่งให้ประชาชนออกจากแผ่นดินโดยเร็ว เพราะพูดกันว่า “พวกเราตายกันหมดแน่!”
33Pea naʻe fai mālohi ʻe he kakai ʻIsipite ki he kakai, koeʻuhi ke nau tukuange fakatoʻotoʻo ʻakinautolu ke ʻalu mei he fonua; he naʻa nau pehē, Kuo tau mate kotoa pē.
34ประชาชนจึงยกแป้งที่ยังไม่ขึ้นฟูไปทั้งอ่างนวดแป้ง โดยห่ออ่างไว้ในเสื้อผ้าแล้วแบกขึ้นบ่า
34Pea naʻe toʻo ʻenau mā ʻe he kakai ʻi he teʻeki ai ʻae lēvani; mo e nau ngaahi natuʻanga mā, kuo haʻi fakataha mo e nau ngaahi kofu ki honau uma.
35ชาวอิสราเอลทำตามที่โมเสสบอก พวกเขาขอเครื่องเงิน เครื่องทอง และเสื้อผ้าจากชาวอียิปต์
35Pea naʻe fai ʻe he fānau ʻa ʻIsileli ʻo fakatatau ki he lea ʻa Mōsese; naʻa nau kole mei he kakai ʻIsipite ʻae ngaahi teunga siliva, mo e teunga koula, mo e ngaahi kofu;
36พระยาห์เวห์ทำให้ชาวอิสราเอลได้รับความเอ็นดูจากชาวอียิปต์ ชาวอียิปต์จึงให้สิ่งที่พวกเขาขอ ชาวอิสราเอลจึงกวาดเอาทรัพย์สินของชาวอียิปต์ไป
36Pea naʻe fakaʻofeina ʻe Sihova ʻae kakai ʻi he ʻao ʻoe kakai ʻIsipite, ko ia naʻa nau tuku ai kiate kinautolu ʻae ngaahi meʻa. Pea naʻa nau fakamasivaʻi ʻae kakai ʻIsipite.
37ชาวอิสราเอลเดินทางจากราเมเสสไปสุคคท มีผู้ชายที่เดินเท้าประมาณ 600,000 คน ไม่นับเด็ก
37¶ Pea fononga ai ʻae fānau ʻa ʻIsileli mei Lamisisi ki Sukote, ko e kau tangata hāʻele, ko e toko ono kilu nai, kaeʻumaʻā ʻae fānau.
38ยังมีฝูงชนหลากหลายกลุ่มจำนวนมากร่วมเดินทางไปกับพวกเขา พร้อมฝูงแพะแกะ ฝูงวัว และสัตว์เลี้ยงจำนวนมาก
38Pea naʻe ʻalu mo kinautolu ʻae ngaahi kakai kehe tokolahi: mo e ngaahi fanga sipi mo e fanga manu, ʻae fuʻu fanga manu lahi.
39พวกเขาเอาแป้งที่นำออกมาจากอียิปต์มาอบเป็นแผ่นขนมปังไร้เชื้อ เพราะแป้งยังไม่ขึ้นฟู เนื่องจากพวกเขาถูกเร่งให้ออกจากอียิปต์จนรอไม่ได้ และไม่ได้เตรียมเสบียงไว้สำหรับตัวเอง
39Pea naʻa nau taʻo ʻae ngaahi foʻi mā taʻehalēvani, ʻi he mā naʻa nau ʻomi mei ʻIsipite, he naʻe ʻikai ai ʻae lēvani; koeʻuhi naʻe kapusi ʻakinautolu mei ʻIsipite, pea naʻe ʻikai te nau faʻa tatali, pea naʻe teʻeki te nau teuteu haʻanau meʻakai.
40ชาวอิสราเอลพำนักอยู่ในอียิปต์เป็นเวลา 430 ปี
40¶ Pea ko e nofo ʻāunofo ʻae fānau ʻa ʻIsileli, ʻaia naʻe nofo ʻi ʻIsipite, ko e taʻu ʻe fāngeau ma tolungofolu.
41เมื่อครบ 430 ปีพอดี ในวันนั้นเอง กองทัพทั้งหมดของพระยาห์เวห์ก็ออกจากแผ่นดินอียิปต์
41Pea hili ʻae taʻu ʻe fāngeau ma tolungofulu, pea hoko ʻo pehē, ʻio, naʻe hoko ʻi he ʻaho pe ko ia, ʻae ʻalu ai ʻae ngaahi kautau ʻa Sihova mei he fonua ko ʻIsipite.
42คืนนั้นเป็นคืนที่ต้องเฝ้าระลึกถึงพระยาห์เวห์ เพราะพระองค์พาพวกเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์ นี่คือคืนของพระยาห์เวห์ที่ชาวอิสราเอลทุกชั่วอายุต้องเฝ้าระลึกถึง
42Ko e pō ko ia ke tokanga lahi ki ai maʻa Sihova koeʻuhi ko ʻene ʻomi ʻakinautolu mei he fonua ko ʻIsipite: ko e pō eni ia ʻo Sihova ke fakamanatu ki ai ʻe he fānau ʻa ʻIsileli, ʻi honau toʻutangata kotoa pē.
43พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า “นี่คือข้อกำหนดสำหรับพิธีปัสกา คนต่างชาติห้ามกินอาหารพิธีนี้
43¶ Pea naʻe folofola ʻa Sihova kia Mōsese mo ʻElone, “Ko eni ʻae tuʻutuʻuni ʻoe Lakaatu: ʻE ʻikai kai ia ʻe ha muli:
44แต่ทาสชายที่ซื้อมา เมื่อให้เขาเข้าสุหนัตแล้วจึงกินได้
44Ka ko e tamaioʻeiki ʻae tangata kotoa pē kuo fakatauʻaki ʻae paʻanga, hili hao kamu ia, ʻe toki kai ia ʻe ia.
45คนต่างชาติและลูกจ้างห้ามกิน
45ʻE ʻikai kai ia ʻe ha muli, pe ha tamaioʻeiki ngāue totongi.
46ต้องกินในบ้านหลังเดียว ห้ามนำเนื้อออกนอกบ้าน และห้ามหักกระดูกของมันแม้แต่ชิ้นเดียว
46ʻE kai ia ʻi he fale pe taha: ʻoua naʻa ke ʻave kituaʻā mei he fale ha konga siʻi ʻoe kakano; pea ʻoua naʻa mou fesiʻi hano hui.
47ชุมชนอิสราเอลทั้งหมดต้องถือพิธีนี้
47ʻE fai ia ʻe he fakataha kotoa pē ʻo ʻIsileli.
48ถ้ามีคนต่างถิ่นมาพำนักอยู่กับพวกเจ้าและต้องการถือพิธีปัสกาถวายแด่พระยาห์เวห์ ทุกคนในบ้านของเขาที่เป็นเพศชายต้องเข้าสุหนัตก่อน แล้วเขาจึงเข้าร่วมพิธีได้ เขาจะเป็นเหมือนคนที่เกิดในแผ่นดิน แต่คนที่ไม่ได้เข้าสุหนัตห้ามกินอาหารพิธีนี้
48Pea ka ʻāunofo ha muli kiate koe, pea loto ia ke fai ʻae Lakaatu kia Sihova, tuku ke kamu ʻene kakai tangata kotoa pē, pea ʻe toki ngofua ke haʻu ia ʻo fai: pea ʻe tatau ia mo ha tokotaha naʻe tupu ʻi he fonua: ʻe ʻikai kai ia ʻe ha tokotaha ʻoku taʻekamu.
49กฎเดียวกันใช้กับคนพื้นเมืองและคนต่างถิ่นที่มาพำนักอยู่ท่ามกลางพวกเจ้า”
49ʻE ai ʻae fono pe taha kiate ia ʻoku tupu ʻi he fonua, pea ki he muli ʻoku ʻāunofo ʻiate kimoutolu.”
50ชาวอิสราเอลทุกคนก็ทำเช่นนั้น พวกเขาทำตามที่พระยาห์เวห์สั่งโมเสสและอาโรน
50Pea naʻe fai pehē ʻe he fānau kotoa pē ʻa ʻIsileli; ʻo hangē ko e fekau ʻa Sihova kia Mōsese mo ʻElone, naʻe pehē ʻenau fai.
51ในวันนั้นเอง พระยาห์เวห์นำชาวอิสราเอลออกจากแผ่นดินอียิปต์เป็นกองทัพต่าง ๆ
51Pea naʻe hoko ʻi he pō pe ko ia, ʻae ʻomi ʻe Sihova ʻae fānau ʻe ʻIsileli kituaʻā mei he fonua ko ʻIsipite ʻi honau ngaahi kongakau.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.