ปฐมกาล
Chapter 50
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ปฐมกาล 50

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1โยเซฟ​โน้ม​ตัว​ลง​แนบ​ใบหน้า​พ่อ ร้องไห้​และ​จูบ​พ่อ
1וַיִּפֹּ֥ל יֹוסֵ֖ף עַל־פְּנֵ֣י אָבִ֑יו וַיֵּ֥בְךְּ עָלָ֖יו וַיִּשַּׁק־לֹֽו׃
2โยเซฟ​สั่ง​พวก​แพทย์​ซึ่ง​เป็น​คน​รับใช้​ของ​ตน​ให้​ดอง​ศพ​พ่อ พวก​แพทย์​จึง​ดอง​ศพ​อิสราเอล
2וַיְצַ֨ו יֹוסֵ֤ף אֶת־עֲבָדָיו֙ אֶת־הָרֹ֣פְאִ֔ים לַחֲנֹ֖ט אֶת־אָבִ֑יו וַיַּחַנְט֥וּ הָרֹפְאִ֖ים אֶת־יִשְׂרָאֵֽל׃
3การ​ดอง​ศพ​ใช้​เวลา 40 วัน เพราะ​ต้อง​ใช้​เวลา​นาน​เท่านั้น ชาว​อียิปต์​ไว้ทุกข์​ให้​อิสราเอล 70 วัน
3וַיִּמְלְאוּ־לֹו֙ אַרְבָּעִ֣ים יֹ֔ום כִּ֛י כֵּ֥ן יִמְלְא֖וּ יְמֵ֣י הַחֲנֻטִ֑ים וַיִּבְכּ֥וּ אֹתֹ֛ו מִצְרַ֖יִם שִׁבְעִ֥ים יֹֽום׃
4เมื่อ​วัน​ไว้ทุกข์​ผ่าน​ไป โยเซฟ​พูด​กับ​คน​ใน​สำนัก​ของ​ฟาโรห์​ว่า “ถ้า​พวก​คุณ​เห็นแก่​ผม ช่วย​พูด​กับ​ฟาโรห์​ให้​ที​ว่า
4וַיַּֽעַבְרוּ֙ יְמֵ֣י בְכִיתֹ֔ו וַיְדַבֵּ֣ר יֹוסֵ֔ף אֶל־בֵּ֥ית פַּרְעֹ֖ה לֵאמֹ֑ר אִם־נָ֨א מָצָ֤אתִי חֵן֙ בְּעֵ֣ינֵיכֶ֔ם דַּבְּרוּ־נָ֕א בְּאָזְנֵ֥י פַרְעֹ֖ה לֵאמֹֽר׃
5‘พ่อ​ให้​ผม​สาบาน​ไว้​ว่า “พ่อ​กำลัง​จะ​ตาย ให้​ฝัง​พ่อ​ใน​หลุม​ฝัง​ศพ​ที่​พ่อ​ขุด​ไว้​สำหรับ​ตัวเอง​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน” เพราะ​ฉะนั้น​ขอ​อนุญาต​ให้​ผม​ขึ้น​ไป​ฝัง​พ่อ แล้ว​ผม​จะ​กลับ​มา’”
5אָבִ֞י הִשְׁבִּיעַ֣נִי לֵאמֹ֗ר הִנֵּ֣ה אָנֹכִי֮ מֵת֒ בְּקִבְרִ֗י אֲשֶׁ֨ר כָּרִ֤יתִי לִי֙ בְּאֶ֣רֶץ כְּנַ֔עַן שָׁ֖מָּה תִּקְבְּרֵ֑נִי וְעַתָּ֗ה אֶֽעֱלֶה־נָּ֛א וְאֶקְבְּרָ֥ה אֶת־אָבִ֖י וְאָשֽׁוּבָה׃
6ฟาโรห์​ตอบ​ว่า “ขึ้น​ไป​ฝัง​พ่อ​ของ​เจ้า​เถอะ ตาม​ที่​พ่อ​ให้​เจ้า​สาบาน​ไว้”
6וַיֹּ֖אמֶר פַּרְעֹ֑ה עֲלֵ֛ה וּקְבֹ֥ר אֶת־אָבִ֖יךָ כַּאֲשֶׁ֥ר הִשְׁבִּיעֶֽךָ׃
7โยเซฟ​จึง​ขึ้น​ไป​ฝัง​พ่อ คน​รับใช้​ของ​ฟาโรห์​ทั้งหมด ผู้​อาวุโส​ใน​สำนัก​ของ​ฟาโรห์ และ​ผู้​อาวุโส​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​ก็​ไป​กับ​เขา
7וַיַּ֥עַל יֹוסֵ֖ף לִקְבֹּ֣ר אֶת־אָבִ֑יו וַיּֽ͏ַעֲל֨וּ אִתֹּ֜ו כָּל־עַבְדֵ֤י פַרְעֹה֙ זִקְנֵ֣י בֵיתֹ֔ו וְכֹ֖ל זִקְנֵ֥י אֶֽרֶץ־מִצְרָֽיִם׃
8รวม​ทั้ง​ทุก​คน​ใน​ครอบครัว​ของ​โยเซฟ พวก​พี่น้อง และ​ครอบครัว​ของ​พ่อ เหลือ​ไว้​ที่​โกเชน​เพียง​เด็กๆ ฝูง​แกะ และ​ฝูง​โค
8וְכֹל֙ בֵּ֣ית יֹוסֵ֔ף וְאֶחָ֖יו וּבֵ֣ית אָבִ֑יו רַ֗ק טַפָּם֙ וְצֹאנָ֣ם וּבְקָרָ֔ם עָזְב֖וּ בְּאֶ֥רֶץ גֹּֽשֶׁן׃
9มี​ทั้ง​รถม้า​และ​ทหาร​ม้า​เดินทาง​ไป​กับ​เขา เป็น​ขบวน​ใหญ่​มาก
9וַיַּ֣עַל עִמֹּ֔ו גַּם־רֶ֖כֶב גַּם־פָּרָשִׁ֑ים וַיְהִ֥י הַֽמַּחֲנֶ֖ה כָּבֵ֥ד מְאֹֽד׃
10เมื่อ​มา​ถึง​ลาน​นวด​ข้าวของ​อาทัด​ซึ่ง​อยู่​อีก​ฟาก​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน พวก​เขา​ร้อง​คร่ำครวญ​กัน​อย่าง​หนัก​และ​โศกเศร้า​ยิ่ง โยเซฟ​ไว้ทุกข์​ให้​พ่อ 7 วัน
10וַיָּבֹ֜אוּ עַד־גֹּ֣רֶן הָאָטָ֗ד אֲשֶׁר֙ בְּעֵ֣בֶר הַיַּרְדֵּ֔ן וַיִּ֨סְפְּדוּ־שָׁ֔ם מִסְפֵּ֛ד גָּדֹ֥ול וְכָבֵ֖ד מְאֹ֑ד וַיַּ֧עַשׂ לְאָבִ֛יו אֵ֖בֶל שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים׃
11เมื่อ​ชาว​คานาอัน​ที่​อยู่​ใน​แผ่นดิน​เห็น​การ​ไว้ทุกข์​ที่​ลาน​นวด​ข้าวของ​อาทัด พวก​เขา​พูด​ว่า “ชาว​อียิปต์​กำลัง​ไว้ทุกข์​กัน​อย่าง​หนัก” เพราะ​เหตุ​นี้​จึง​เรียก​สถานที่​นั้น​ว่า​อาเบลมิสราอิม ซึ่ง​อยู่​อีก​ฟาก​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน
11וַיַּ֡רְא יֹושֵׁב֩ הָאָ֨רֶץ הַֽכְּנַעֲנִ֜י אֶת־הָאֵ֗בֶל בְּגֹ֙רֶן֙ הָֽאָטָ֔ד וַיֹּ֣אמְר֔וּ אֵֽבֶל־כָּבֵ֥ד זֶ֖ה לְמִצְרָ֑יִם עַל־כֵּ֞ן קָרָ֤א שְׁמָהּ֙ אָבֵ֣ל מִצְרַ֔יִם אֲשֶׁ֖ר בְּעֵ֥בֶר הַיַּרְדֵּֽן׃
12บุตร​ชาย​ของ​ยาโคบ​ทำ​ตาม​ที่​พ่อ​สั่ง​ทุก​อย่าง
12וַיַּעֲשׂ֥וּ בָנָ֖יו לֹ֑ו כֵּ֖ן כַּאֲשֶׁ֥ר צִוָּֽם׃
13พวก​เขา​นำ​ศพ​พ่อ​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน และ​ฝัง​ไว้​ใน​ถ้ำ​ที่​ทุ่ง​มัคเปลาห์​ใกล้​มัมเร ซึ่ง​อับราฮัม​ซื้อ​พร้อม​กับ​ทุ่ง​จาก​เอโฟรน​ชาว​ฮิตไทต์​ไว้​เป็น​กรรมสิทธิ์​สำหรับ​ฝัง​ศพ
13וַיִּשְׂא֨וּ אֹתֹ֤ו בָנָיו֙ אַ֣רְצָה כְּנַ֔עַן וַיִּקְבְּר֣וּ אֹתֹ֔ו בִּמְעָרַ֖ת שְׂדֵ֣ה הַמַּכְפֵּלָ֑ה אֲשֶׁ֣ר קָנָה֩ אַבְרָהָ֨ם אֶת־הַשָּׂדֶ֜ה לַאֲחֻזַּת־קֶ֗בֶר מֵאֵ֛ת עֶפְרֹ֥ן הַחִתִּ֖י עַל־פְּנֵ֥י מַמְרֵֽא׃
14หลัง​จาก​ฝัง​พ่อ​แล้ว โยเซฟ​ก็​กลับ​อียิปต์​พร้อม​พวก​พี่น้อง​และ​ทุก​คน​ที่​ขึ้น​ไป​ฝัง​พ่อ​กับ​เขา
14וַיָּ֨שָׁב יֹוסֵ֤ף מִצְרַ֙יְמָה֙ ה֣וּא וְאֶחָ֔יו וְכָל־הָעֹלִ֥ים אִתֹּ֖ו לִקְבֹּ֣ר אֶת־אָבִ֑יו אַחֲרֵ֖י קָבְרֹ֥ו אֶת־אָבִֽיו׃
15เมื่อ​พวก​พี่​ชาย​ของ​โยเซฟ​เห็น​ว่า​พ่อ​ตาย​แล้ว พวก​เขา​พูด​กัน​ว่า “ถ้า​โยเซฟ​ยัง​เกลียด​พวก​เรา​อยู่ เขา​อาจ​จะ​เอา​คืน​พวก​เรา​เต็ม​ที่​สำหรับ​ความ​ชั่ว​ทั้งหมด​ที่​เรา​ทำ​กับ​เขา”
15וַיִּרְא֤וּ אֲחֵֽי־יֹוסֵף֙ כִּי־מֵ֣ת אֲבִיהֶ֔ם וַיֹּ֣אמְר֔וּ ל֥וּ יִשְׂטְמֵ֖נוּ יֹוסֵ֑ף וְהָשֵׁ֤ב יָשִׁיב֙ לָ֔נוּ אֵ֚ת כָּל־הָ֣רָעָ֔ה אֲשֶׁ֥ר גָּמַ֖לְנוּ אֹתֹֽו׃
16พวก​เขา​จึง​ส่ง​ข้อความ​ไป​หา​โยเซฟ​ว่า “ก่อน​ตาย​พ่อ​สั่ง​ไว้​ว่า
16וַיְצַוּ֕וּ אֶל־יֹוסֵ֖ף לֵאמֹ֑ר אָבִ֣יךָ צִוָּ֔ה לִפְנֵ֥י מֹותֹ֖ו לֵאמֹֽר׃
17‘ให้​บอก​โยเซฟ​ว่า “โปรด​ยก​โทษ​ให้​พวก​พี่น้อง​ที่​ล่วงเกิน​และ​ทำบาป เพราะ​พวก​เขา​ทำ​ชั่ว​ต่อ​เจ้า”’ ตอน​นี้​โปรด​ยก​โทษ​ให้​พวก​เรา​ซึ่ง​เป็น​คน​รับใช้​ของ​พระเจ้า​ของ​พ่อ​คุณ​ที่​ล่วงเกิน​ด้วย” เมื่อ​ได้ยิน​ดังนั้น​โยเซฟ​ก็​ร้องไห้
17כֹּֽה־תֹאמְר֣וּ לְיֹוסֵ֗ף אָ֣נָּ֡א שָׂ֣א נָ֠א פֶּ֣שַׁע אַחֶ֤יךָ וְחַטָּאתָם֙ כִּי־רָעָ֣ה גְמָל֔וּךָ וְעַתָּה֙ שָׂ֣א נָ֔א לְפֶ֥שַׁע עַבְדֵ֖י אֱלֹהֵ֣י אָבִ֑יךָ וַיֵּ֥בְךְּ יֹוסֵ֖ף בְּדַבְּרָ֥ם אֵלָֽיו׃
18แล้ว​พวก​พี่​ชาย​ก็​ไป​หา​โยเซฟ หมอบ​ลง​ต่อ​หน้า​เขา​และ​พูด​ว่า “พวก​เรา​เป็น​คน​รับใช้​ของ​นาย​ท่าน”
18וַיֵּלְכוּ֙ גַּם־אֶחָ֔יו וֽ͏ַיִּפְּל֖וּ לְפָנָ֑יו וַיֹּ֣אמְר֔וּ הִנֶּ֥נּֽוּ לְךָ֖ לַעֲבָדִֽים׃
19โยเซฟ​ตอบ​ว่า “อย่า​กลัว​เลย ผม​จะ​ไป​แทน​พระเจ้า​ได้​อย่างไร?
19וַיֹּ֧אמֶר אֲלֵהֶ֛ם יֹוסֵ֖ף אַל־תִּירָ֑אוּ כִּ֛י הֲתַ֥חַת אֱלֹהִ֖ים אָֽנִי׃
20พวก​พี่​คิด​ร้าย​ต่อ​ผม แต่​พระเจ้า​ตั้งใจ​ให้​เรื่อง​นั้น​เกิด​ผล​ดี เพื่อ​ช่วย​ให้​คน​จำนวน​มาก​มี​ชีวิต​รอด​อย่าง​ที่​เป็นอยู่​ใน​วัน​นี้
20וְאַתֶּ֕ם חֲשַׁבְתֶּ֥ם עָלַ֖י רָעָ֑ה אֱלֹהִים֙ חֲשָׁבָ֣הּ לְטֹבָ֔ה לְמַ֗עַן עֲשֹׂ֛ה כַּיֹּ֥ום הַזֶּ֖ה לְהַחֲיֹ֥ת עַם־רָֽב׃
21เพราะ​ฉะนั้น​ไม่​ต้อง​กลัว ผม​จะ​เลี้ยงดู​พวก​พี่​กับ​ลูกๆ เอง” โยเซฟ​ปลอบ​พวก​เขา​และ​พูด​อย่าง​อ่อนโยน
21וְעַתָּה֙ אַל־תִּירָ֔אוּ אָנֹכִ֛י אֲכַלְכֵּ֥ל אֶתְכֶ֖ם וְאֶֽת־טַפְּכֶ֑ם וַיְנַחֵ֣ם אֹותָ֔ם וַיְדַבֵּ֖ר עַל־לִבָּֽם׃
22โยเซฟ​อาศัย​อยู่​ใน​อียิปต์​พร้อม​กับ​ครอบครัว​ของ​พ่อ เขา​มี​อายุ 110 ปี
22וַיֵּ֤שֶׁב יֹוסֵף֙ בְּמִצְרַ֔יִם ה֖וּא וּבֵ֣ית אָבִ֑יו וַיְחִ֣י יֹוסֵ֔ף מֵאָ֥ה וָעֶ֖שֶׂר שָׁנִֽים׃
23โยเซฟ​ได้​เห็น​ลูกหลาน​ของ​เอฟราอิม​ถึง​รุ่น​ที่ 3 และ​ลูกๆ ของ​มา​คีร์​บุตร​ชาย​ของ​มนัสเสห์​ก็​เกิด​บน​เข่า​ของ​โยเซฟ​ด้วย
23וַיַּ֤רְא יֹוסֵף֙ לְאֶפְרַ֔יִם בְּנֵ֖י שִׁלֵּשִׁ֑ים גַּ֗ם בְּנֵ֤י מָכִיר֙ בֶּן־מְנַשֶּׁ֔ה יֻלְּד֖וּ עַל־בִּרְכֵּ֥י יֹוסֵֽף׃
24โยเซฟ​พูด​กับ​พวก​พี่น้อง​ว่า “ผม​กำลัง​จะ​ตาย แต่​พระเจ้า​จะ​มา​ดูแล​พวก​คุณ​อย่าง​แน่นอน และ​จะ​พา​พวก​คุณ​ออก​จาก​แผ่นดิน​นี้​ขึ้น​ไป​ยัง​แผ่นดิน​ที่​พระองค์​สาบาน​ว่า​จะ​ให้​แก่​อับราฮัม อิสอัค และ​ยาโคบ”
24וַיֹּ֤אמֶר יֹוסֵף֙ אֶל־אֶחָ֔יו אָנֹכִ֖י מֵ֑ת וֵֽאלֹהִ֞ים פָּקֹ֧ד יִפְקֹ֣ד אֶתְכֶ֗ם וְהֶעֱלָ֤ה אֶתְכֶם֙ מִן־הָאָ֣רֶץ הַזֹּ֔את אֶל־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁ֥ר נִשְׁבַּ֛ע לְאַבְרָהָ֥ם לְיִצְחָ֖ק וּֽלְיַעֲקֹֽב׃
25โยเซฟ​ให้​บุตร​หลาน​ของ​อิสราเอล​สาบาน​ว่า “พระเจ้า​จะ​มา​ดูแล​พวก​คุณ​อย่าง​แน่นอน แล้ว​พวก​คุณ​ต้อง​นำ​กระดูก​ของ​ผม​ขึ้น​ไป​จาก​ที่​นี่”
25וַיַּשְׁבַּ֣ע יֹוסֵ֔ף אֶת־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר פָּקֹ֨ד יִפְקֹ֤ד אֱלֹהִים֙ אֶתְכֶ֔ם וְהַעֲלִתֶ֥ם אֶת־עַצְמֹתַ֖י מִזֶּֽה׃
26โยเซฟ​ตาย​เมื่อ​อายุ 110 ปี พวก​เขา​ดอง​ศพ​เขา​และ​ใส่​ไว้​ใน​โลง​ศพ​ที่​อียิปต์
26וַיָּ֣מָת יֹוסֵ֔ף בֶּן־מֵאָ֥ה וָעֶ֖שֶׂר שָׁנִ֑ים וַיַּחַנְט֣וּ אֹתֹ֔ו וַיִּ֥ישֶׂם בָּאָרֹ֖ון בְּמִצְרָֽיִם׃

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.