ปฐมกาล 33
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1ยาโคบเงยหน้ามองไปก็เห็นเอซาวกำลังมาพร้อมชาย 400 คน เขาจึงแบ่งลูกๆให้อยู่กับเลอาห์ราเชลและทาสหญิงสองคน
1וַיִּשָּׂ֨א יַעֲקֹ֜ב עֵינָ֗יו וַיַּרְא֙ וְהִנֵּ֣ה עֵשָׂ֣ו בָּ֔א וְעִמֹּ֕ו אַרְבַּ֥ע מֵאֹ֖ות אִ֑ישׁ וַיַּ֣חַץ אֶת־הַיְלָדִ֗ים עַל־לֵאָה֙ וְעַל־רָחֵ֔ל וְעַ֖ל שְׁתֵּ֥י הַשְּׁפָחֹֽות׃
2เขาให้ทาสหญิงกับลูกของพวกเธออยู่ข้างหน้าเลอาห์กับลูกอยู่ถัดมาส่วนราเชลกับโยเซฟอยู่ท้ายสุด
2וַיָּ֧שֶׂם אֶת־הַשְּׁפָחֹ֛ות וְאֶת־יַלְדֵיהֶ֖ן רִֽאשֹׁנָ֑ה וְאֶת־לֵאָ֤ה וִֽילָדֶ֙יהָ֙ אַחֲרֹנִ֔ים וְאֶת־רָחֵ֥ל וְאֶת־יֹוסֵ֖ף אַחֲרֹנִֽים׃
3ยาโคบเดินล่วงหน้าทุกคนไปและก้มลงถึงพื้นเจ็ดครั้งระหว่างที่เข้าไปใกล้พี่ชาย
3וְה֖וּא עָבַ֣ר לִפְנֵיהֶ֑ם וַיִּשְׁתַּ֤חוּ אַ֙רְצָה֙ שֶׁ֣בַע פְּעָמִ֔ים עַד־גִּשְׁתֹּ֖ו עַד־אָחִֽיו׃
4เอซาววิ่งมาพบเขาโผเข้ากอดโอบคอเขาจูบเขาแล้วทั้งสองก็ร้องไห้
4וַיָּ֨רָץ עֵשָׂ֤ו לִקְרָאתֹו֙ וֽ͏ַיְחַבְּקֵ֔הוּ וַיִּפֹּ֥ל עַל־צַוָּארָ֖ו וַׄיִּׄשָּׁׄקֵ֑ׄהׄוּׄ וַיִּבְכּֽוּ׃
5เอซาวเงยหน้าเห็นพวกผู้หญิงกับเด็กๆจึงถามว่า“คนเหล่านี้ที่มากับเจ้าเป็นใคร” ยาโคบตอบว่า“นี่คือลูกๆที่พระเจ้ากรุณาให้แก่ผมคนรับใช้ของท่าน”
5וַיִּשָּׂ֣א אֶת־עֵינָ֗יו וַיַּ֤רְא אֶת־הַנָּשִׁים֙ וְאֶת־הַיְלָדִ֔ים וַיֹּ֖אמֶר מִי־אֵ֣לֶּה לָּ֑ךְ וַיֹּאמַ֕ר הַיְלָדִ֕ים אֲשֶׁר־חָנַ֥ן אֱלֹהִ֖ים אֶת־עַבְדֶּֽךָ׃
6จากนั้นทาสหญิงสองคนกับลูกๆเข้ามาใกล้แล้วก้มลง
6וַתִּגַּ֧שְׁןָ הַשְּׁפָחֹ֛ות הֵ֥נָּה וְיַלְדֵיהֶ֖ן וַתִּֽשְׁתַּחֲוֶֽיןָ׃
7เลอาห์กับลูกๆก็เข้ามาใกล้และก้มลง หลังจากนั้นโยเซฟกับราเชลเข้ามาใกล้และก้มลง
7וַתִּגַּ֧שׁ גַּם־לֵאָ֛ה וִילָדֶ֖יהָ וַיִּֽשְׁתַּחֲו֑וּ וְאַחַ֗ר נִגַּ֥שׁ יֹוסֵ֛ף וְרָחֵ֖ל וַיִּֽשְׁתַּחֲוֽוּ׃
8เอซาวถามว่า“คนกับฝูงสัตว์ทั้งหมดที่ฉันพบระหว่างทางนั่นหมายความว่าอย่างไร” ยาโคบตอบว่า“เพื่อขอความกรุณาจากนายของผม”
8וַיֹּ֕אמֶר מִ֥י לְךָ֛ כָּל־הַמַּחֲנֶ֥ה הַזֶּ֖ה אֲשֶׁ֣ר פָּגָ֑שְׁתִּי וַיֹּ֕אמֶר לִמְצֹא־חֵ֖ן בְּעֵינֵ֥י אֲדֹנִֽי׃
9เอซาวพูดว่า“ฉันมีมากพอแล้วน้องชาย ของของเจ้าก็เก็บไว้เถอะ”
9וַיֹּ֥אמֶר עֵשָׂ֖ו יֶשׁ־לִ֣י רָ֑ב אָחִ֕י יְהִ֥י לְךָ֖ אֲשֶׁר־לָֽךְ׃
10ยาโคบตอบว่า“อย่าเลยถ้าท่านกรุณาผมก็ขอให้รับของขวัญที่ผมนำมาให้เพราะการได้เห็นหน้าท่านก็เหมือนได้เห็นพระเจ้าซึ่งหน้าและท่านก็ต้อนรับผมด้วยดี
10וַיֹּ֣אמֶר יַעֲקֹ֗ב אַל־נָא֙ אִם־נָ֨א מָצָ֤אתִי חֵן֙ בְּעֵינֶ֔יךָ וְלָקַחְתָּ֥ מִנְחָתִ֖י מִיָּדִ֑י כִּ֣י עַל־כֵּ֞ן רָאִ֣יתִי פָנֶ֗יךָ כִּרְאֹ֛ת פְּנֵ֥י אֱלֹהִ֖ים וַתִּרְצֵֽנִי׃
11ขอรับของขวัญที่ผมนำมาให้ท่านด้วยเพราะพระเจ้ากรุณาผมและผมก็มีทุกอย่างเพียงพอแล้ว” ยาโคบรบเร้าจนเอซาวยอมรับ
11קַח־נָ֤א אֶת־בִּרְכָתִי֙ אֲשֶׁ֣ר הֻבָ֣את לָ֔ךְ כִּֽי־חַנַּ֥נִי אֱלֹהִ֖ים וְכִ֣י יֶשׁ־לִי־כֹ֑ל וַיִּפְצַר־בֹּ֖ו וַיִּקָּֽח׃
12เอซาวพูดว่า“เราออกเดินทางกันเถอะ ฉันจะเดินนำเจ้า”
12וַיֹּ֖אמֶר נִסְעָ֣ה וְנֵלֵ֑כָה וְאֵלְכָ֖ה לְנֶגְדֶּֽךָ׃
13ยาโคบตอบว่า“นายของผมก็รู้ว่าเด็กๆยังเล็กและฝูงแกะฝูงโคที่มากับผมกำลังให้นมลูก ถ้าเร่งพวกมันมากไปแม้เพียงวันเดียวสัตว์ทั้งฝูงก็อาจตายได้
13וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֗יו אֲדֹנִ֤י יֹדֵ֙עַ֙ כִּֽי־הַיְלָדִ֣ים רַכִּ֔ים וְהַצֹּ֥אן וְהַבָּקָ֖ר עָלֹ֣ות עָלָ֑י וּדְפָקוּם֙ יֹ֣ום אֶחָ֔ד וָמֵ֖תוּ כָּל־הַצֹּֽאן׃
14ขอให้นายของผมเดินล่วงหน้าคนรับใช้ไปก่อนส่วนผมจะค่อยๆเดินตามกำลังของปศุสัตว์ที่อยู่ข้างหน้าและตามกำลังของเด็กๆจนไปถึงนายของผมที่เสอีร์”
14יַעֲבָר־נָ֥א אֲדֹנִ֖י לִפְנֵ֣י עַבְדֹּ֑ו וַאֲנִ֞י אֶֽתְנָהֲלָ֣ה לְאִטִּ֗י לְרֶ֨גֶל הַמְּלָאכָ֤ה אֲשֶׁר־לְפָנַי֙ וּלְרֶ֣גֶל הַיְלָדִ֔ים עַ֛ד אֲשֶׁר־אָבֹ֥א אֶל־אֲדֹנִ֖י שֵׂעִֽירָה׃
15เอซาวพูดว่า“อย่างนั้นให้ฉันทิ้งคนของฉันไว้กับเจ้าบางคน” ยาโคบตอบว่า“ไม่ต้องหรอกขอเพียงนายของผมยังกรุณาผมก็พอ”
15וַיֹּ֣אמֶר עֵשָׂ֔ו אַצִּֽיגָה־נָּ֣א עִמְּךָ֔ מִן־הָעָ֖ם אֲשֶׁ֣ר אִתִּ֑י וַיֹּ֙אמֶר֙ לָ֣מָּה זֶּ֔ה אֶמְצָא־חֵ֖ן בְּעֵינֵ֥י אֲדֹנִֽי׃
16วันนั้นเอซาวจึงเดินทางกลับไปเสอีร์
16וַיָּשָׁב֩ בַּיֹּ֨ום הַה֥וּא עֵשָׂ֛ו לְדַרְכֹּ֖ו שֵׂעִֽירָה׃
17ยาโคบเดินทางไปสุคโคทสร้างบ้านให้ตนเองและทำเพิงให้ปศุสัตว์ เพราะเหตุนี้สถานที่นั้นจึงได้ชื่อว่าสุคโคท
17וְיַעֲקֹב֙ נָסַ֣ע סֻכֹּ֔תָה וַיִּ֥בֶן לֹ֖ו בָּ֑יִת וּלְמִקְנֵ֙הוּ֙ עָשָׂ֣ה סֻכֹּ֔ת עַל־כֵּ֛ן קָרָ֥א שֵׁם־הַמָּקֹ֖ום סֻכֹּֽות׃ ס
18เมื่อกลับจากปัดดานอารัมยาโคบมาถึงเมืองเชเคมในดินแดนคานาอันโดยสวัสดิภาพแล้วตั้งค่ายอยู่หน้าเมือง
18וַיָּבֹא֩ יַעֲקֹ֨ב שָׁלֵ֜ם עִ֣יר שְׁכֶ֗ם אֲשֶׁר֙ בְּאֶ֣רֶץ כְּנַ֔עַן בְּבֹאֹ֖ו מִפַּדַּ֣ן אֲרָ֑ם וַיִּ֖חַן אֶת־פְּנֵ֥י הָעִֽיר׃
19เขาซื้อที่ดินแปลงที่กางเต็นท์จากลูกหลานของฮาโมร์พ่อของเชเคมด้วยเงิน 100 ชิ้น
19וַיִּ֜קֶן אֶת־חֶלְקַ֣ת הַשָּׂדֶ֗ה אֲשֶׁ֤ר נָֽטָה־שָׁם֙ אָהֳלֹ֔ו מִיַּ֥ד בְּנֵֽי־חֲמֹ֖ור אֲבִ֣י שְׁכֶ֑ם בְּמֵאָ֖ה קְשִׂיטָֽה׃
20เขาสร้างแท่นบูชาที่นั่นและเรียกว่าเอลเอโลเฮอิสราเอล
20וַיַּצֶּב־שָׁ֖ם מִזְבֵּ֑חַ וַיִּ֨קְרָא־לֹ֔ו אֵ֖ל אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ ס
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.