ปฐมกาล 26
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1เกิดความอดอยากในดินแดนอีกครั้ง นอกเหนือจากความอดอยากครั้งก่อนในสมัยอับราฮัม อิสอัคจึงไปหาอาบีเมเลคกษัตริย์ของชาวฟีลิสเตียที่เกราร์
1וַיְהִ֤י רָעָב֙ בָּאָ֔רֶץ מִלְּבַד֙ הָרָעָ֣ב הָרִאשֹׁ֔ון אֲשֶׁ֥ר הָיָ֖ה בִּימֵ֣י אַבְרָהָ֑ם וַיֵּ֧לֶךְ יִצְחָ֛ק אֶל־אֲבִימֶּ֥לֶךְ מֶֽלֶךְ־פְּלִשְׁתִּ֖ים גְּרָֽרָה׃
2พระยาห์เวห์ปรากฏแก่อิสอัคและกล่าวว่า“อย่าลงไปอียิปต์ให้อาศัยอยู่ในดินแดนที่เราจะบอกเจ้า
2וַיֵּרָ֤א אֵלָיו֙ יְהוָ֔ה וַיֹּ֖אמֶר אַל־תֵּרֵ֣ד מִצְרָ֑יְמָה שְׁכֹ֣ן בָּאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֖ר אֹמַ֥ר אֵלֶֽיךָ׃
3พักอาศัยเป็นคนต่างถิ่นในดินแดนนี้เราจะอยู่กับเจ้าและอวยพรเจ้าเราจะมอบดินแดนเหล่านี้ทั้งหมดให้เจ้าและลูกหลานของเจ้าและจะรักษาคำสาบานที่เราให้ไว้กับอับราฮัมพ่อของเจ้า
3גּ֚וּר בָּאָ֣רֶץ הַזֹּ֔את וְאֶֽהְיֶ֥ה עִמְּךָ֖ וַאֲבָרְכֶ֑ךָּ כִּֽי־לְךָ֣ וּֽלְזַרְעֲךָ֗ אֶתֵּן֙ אֶת־כָּל־הָֽאֲרָצֹ֣ת הָאֵ֔ל וַהֲקִֽמֹתִי֙ אֶת־הַשְּׁבֻעָ֔ה אֲשֶׁ֥ר נִשְׁבַּ֖עְתִּי לְאַבְרָהָ֥ם אָבִֽיךָ׃
4เราจะให้ลูกหลานของเจ้ามากเหมือนดาวบนท้องฟ้าและจะมอบดินแดนเหล่านี้ทั้งหมดให้ลูกหลานของเจ้าทุกชนชาติบนแผ่นดินจะได้รับพรผ่านทางลูกหลานของเจ้า
4וְהִרְבֵּיתִ֤י אֶֽת־זַרְעֲךָ֙ כְּכֹוכְבֵ֣י הַשָּׁמַ֔יִם וְנָתַתִּ֣י לְזַרְעֲךָ֔ אֵ֥ת כָּל־הָאֲרָצֹ֖ת הָאֵ֑ל וְהִתְבָּרֲכ֣וּ בְזַרְעֲךָ֔ כֹּ֖ל גֹּויֵ֥י הָאָֽרֶץ׃
5เพราะอับราฮัมเชื่อฟังเสียงของเราและรักษาข้อกำหนดคำสั่งกฎเกณฑ์และกฎหมายของเรา”
5עֵ֕קֶב אֲשֶׁר־שָׁמַ֥ע אַבְרָהָ֖ם בְּקֹלִ֑י וַיִּשְׁמֹר֙ מִשְׁמַרְתִּ֔י מִצְוֹתַ֖י חֻקֹּותַ֥י וְתֹורֹתָֽי׃
6อิสอัคจึงอาศัยอยู่ที่เกราร์
6וַיֵּ֥שֶׁב יִצְחָ֖ק בִּגְרָֽר׃
7คนในที่นั้นถามอิสอัคเรื่องภรรยาเขาตอบว่า“เราสองคนเป็นพี่น้องกัน”เขาไม่กล้าบอกว่า“นางเป็นภรรยาของผม”เพราะคิดว่า“คนที่นี่อาจฆ่าผมเพราะเรเบคาห์นางสวยมาก”
7וַֽיִּשְׁאֲל֞וּ אַנְשֵׁ֤י הַמָּקֹום֙ לְאִשְׁתֹּ֔ו וַיֹּ֖אמֶר אֲחֹ֣תִי הִ֑וא כִּ֤י יָרֵא֙ לֵאמֹ֣ר אִשְׁתִּ֔י פֶּן־יַֽהַרְגֻ֜נִי אַנְשֵׁ֤י הַמָּקֹום֙ עַל־רִבְקָ֔ה כִּֽי־טֹובַ֥ת מַרְאֶ֖ה הִֽיא׃
8เมื่ออิสอัคอยู่ที่นั่นมานานอาบีเมเลคกษัตริย์ของชาวฟีลิสเตียมองออกไปทางหน้าต่างแล้วเห็นอิสอัคกำลังคลอเคลียกับเรเบคาห์ภรรยาของเขา
8וַיְהִ֗י כִּ֣י אָֽרְכוּ־לֹ֥ו שָׁם֙ הַיָּמִ֔ים וַיַּשְׁקֵ֗ף אֲבִימֶ֙לֶךְ֙ מֶ֣לֶךְ פְּלִשְׁתִּ֔ים בְּעַ֖ד הֽ͏ַחַלֹּ֑ון וַיַּ֗רְא וְהִנֵּ֤ה יִצְחָק֙ מְצַחֵ֔ק אֵ֖ת רִבְקָ֥ה אִשְׁתֹּֽו׃
9อาบีเมเลคเรียกอิสอัคมาและพูดว่า“เห็นชัดว่านางเป็นภรรยาของเจ้าแล้วทำไมเจ้าถึงบอกว่า‘เราเป็นพี่น้องกัน’” อิสอัคตอบว่า“เพราะผมคิดว่าอาจถูกฆ่าตายเพราะเธอ”
9וַיִּקְרָ֨א אֲבִימֶ֜לֶךְ לְיִצְחָ֗ק וַיֹּ֙אמֶר֙ אַ֣ךְ הִנֵּ֤ה אִשְׁתְּךָ֙ הִ֔וא וְאֵ֥יךְ אָמַ֖רְתָּ אֲחֹ֣תִי הִ֑וא וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ יִצְחָ֔ק כִּ֣י אָמַ֔רְתִּי פֶּן־אָמ֖וּת עָלֶֽיהָ׃
10อาบีเมเลคพูดว่า“เจ้าทำอะไรกับพวกเรานี่คนใดคนหนึ่งอาจเผลอหลับนอนกับภรรยาของเจ้าแล้วเจ้าจะทำให้พวกเรามีความผิด!”
10וַיֹּ֣אמֶר אֲבִימֶ֔לֶךְ מַה־זֹּ֖את עָשִׂ֣יתָ לָּ֑נוּ כִּ֠מְעַט שָׁכַ֞ב אַחַ֤ד הָעָם֙ אֶת־אִשְׁתֶּ֔ךָ וְהֵבֵאתָ֥ עָלֵ֖ינוּ אָשָֽׁם׃
11อาบีเมเลคจึงสั่งประชาชนทั้งหมดว่า“ใครแตะต้องชายคนนี้หรือภรรยาของเขาจะต้องถูกประหารชีวิต”
11וַיְצַ֣ו אֲבִימֶ֔לֶךְ אֶת־כָּל־הָעָ֖ם לֵאמֹ֑ר הַנֹּגֵ֜עַ בָּאִ֥ישׁ הַזֶּ֛ה וּבְאִשְׁתֹּ֖ו מֹ֥ות יוּמָֽת׃
12อิสอัคหว่านพืชในดินแดนนั้นและในปีเดียวกันเก็บเกี่ยวได้ร้อยเท่าของที่หว่านพระยาห์เวห์อวยพรเขา
12וַיִּזְרַ֤ע יִצְחָק֙ בָּאָ֣רֶץ הַהִ֔וא וַיִּמְצָ֛א בַּשָּׁנָ֥ה הַהִ֖וא מֵאָ֣ה שְׁעָרִ֑ים וֽ͏ַיְבָרֲכֵ֖הוּ יְהוָֽה׃
13เขาจึงมั่งคั่งขึ้นเรื่อยๆจนร่ำรวยอย่างยิ่ง
13וַיִּגְדַּ֖ל הָאִ֑ישׁ וַיֵּ֤לֶךְ הָלֹוךְ֙ וְגָדֵ֔ל עַ֥ד כִּֽי־גָדַ֖ל מְאֹֽד׃
14เขามีฝูงแกะฝูงแพะฝูงโคและคนในเรือนเป็นจำนวนมากชาวฟีลิสเตียจึงอิจฉาเขา
14וֽ͏ַיְהִי־לֹ֤ו מִקְנֵה־צֹאן֙ וּמִקְנֵ֣ה בָקָ֔ר וַעֲבֻדָּ֖ה רַבָּ֑ה וַיְקַנְא֥וּ אֹתֹ֖ו פְּלִשְׁתִּֽים׃
15บ่อน้ำทุกบ่อที่คนรับใช้ของอับราฮัมพ่อของเขาเคยขุดไว้ชาวฟีลิสเตียเอาดินถมปิดเสียหมด
15וְכָל־הַבְּאֵרֹ֗ת אֲשֶׁ֤ר חָֽפְרוּ֙ עַבְדֵ֣י אָבִ֔יו בִּימֵ֖י אַבְרָהָ֣ם אָבִ֑יו סִתְּמ֣וּם פְּלִשְׁתִּ֔ים וַיְמַלְא֖וּם עָפָֽר׃
16อาบีเมเลคพูดกับอิสอัคว่า“ไปจากพวกเราเสียเพราะเจ้าแข็งแกร่งกว่าพวกเรามากแล้ว”
16וַיֹּ֥אמֶר אֲבִימֶ֖לֶךְ אֶל־יִצְחָ֑ק לֵ֚ךְ מֽ͏ֵעִמָּ֔נוּ כִּֽי־עָצַֽמְתָּ־מִמֶּ֖נּוּ מְאֹֽד׃
17อิสอัคจึงออกจากที่นั่นไปตั้งค่ายในหุบเขาเกราร์และอาศัยอยู่ที่นั่น
17וַיֵּ֥לֶךְ מִשָּׁ֖ם יִצְחָ֑ק וַיִּ֥חַן בְּנַֽחַל־גְּרָ֖ר וַיֵּ֥שֶׁב שָֽׁם׃
18อิสอัคขุดบ่อน้ำที่เคยขุดในสมัยอับราฮัมพ่อของเขาขึ้นใหม่เพราะหลังอับราฮัมตายชาวฟีลิสเตียได้ถมบ่อเหล่านั้นไว้แล้วอิสอัคก็เรียกบ่อตามชื่อเดิมที่พ่อเคยตั้งไว้
18וַיָּ֨שָׁב יִצְחָ֜ק וַיַּחְפֹּ֣ר ׀ אֶת־בְּאֵרֹ֣ת הַמַּ֗יִם אֲשֶׁ֤ר חָֽפְרוּ֙ בִּימֵי֙ אַבְרָהָ֣ם אָבִ֔יו וַיְסַתְּמ֣וּם פְּלִשְׁתִּ֔ים אַחֲרֵ֖י מֹ֣ות אַבְרָהָ֑ם וַיִּקְרָ֤א לָהֶן֙ שֵׁמֹ֔ות כַּשֵּׁמֹ֕ת אֲשֶׁר־קָרָ֥א לָהֶ֖ן אָבִֽיו׃
19คนรับใช้ของอิสอัคขุดในหุบเขาและพบบ่อน้ำที่มีน้ำไหล
19וַיַּחְפְּר֥וּ עַבְדֵֽי־יִצְחָ֖ק בַּנָּ֑חַל וַיִּ֨מְצְאוּ־שָׁ֔ם בְּאֵ֖ר מַ֥יִם חַיִּֽים׃
20คนเลี้ยงสัตว์ของเกราร์ทะเลาะกับคนเลี้ยงสัตว์ของอิสอัคว่า“น้ำนี้เป็นของพวกเรา”อิสอัคจึงตั้งชื่อบ่อนั้นว่าเอเสกเพราะพวกเขาโต้แย้งกับเขา
20וַיָּרִ֜יבוּ רֹעֵ֣י גְרָ֗ר עִם־רֹעֵ֥י יִצְחָ֛ק לֵאמֹ֖ר לָ֣נוּ הַמָּ֑יִם וַיִּקְרָ֤א שֵֽׁם־הַבְּאֵר֙ עֵ֔שֶׂק כִּ֥י הִֽתְעַשְּׂק֖וּ עִמֹּֽו׃
21พวกเขาขุดอีกบ่อหนึ่งแต่ก็ถูกโต้แย้งเรื่องบ่อนั้นด้วยอิสอัคจึงตั้งชื่อว่าสิตนาห์
21וַֽיַּחְפְּרוּ֙ בְּאֵ֣ר אַחֶ֔רֶת וַיָּרִ֖יבוּ גַּם־עָלֶ֑יהָ וַיִּקְרָ֥א שְׁמָ֖הּ שִׂטְנָֽה׃
22เขาย้ายจากที่นั่นไปขุดอีกบ่อหนึ่งคราวนี้ไม่มีใครมาโต้แย้งเขาจึงตั้งชื่อว่าเรโหโบทแล้วกล่าวว่า“ตอนนี้พระยาห์เวห์เปิดที่ให้พวกเราแล้วเราจะเจริญเพิ่มพูนในดินแดนนี้”
22וַיַּעְתֵּ֣ק מִשָּׁ֗ם וַיַּחְפֹּר֙ בְּאֵ֣ר אַחֶ֔רֶת וְלֹ֥א רָב֖וּ עָלֶ֑יהָ וַיִּקְרָ֤א שְׁמָהּ֙ רְחֹבֹ֔ות וַיֹּ֗אמֶר כִּֽי־עַתָּ֞ה הִרְחִ֧יב יְהוָ֛ה לָ֖נוּ וּפָרִ֥ינוּ בָאָֽרֶץ׃
23จากที่นั่นอิสอัคขึ้นไปเบเออร์เชบา
23וַיַּ֥עַל מִשָּׁ֖ם בְּאֵ֥ר שָֽׁבַע׃
24คืนนั้นพระยาห์เวห์ปรากฏแก่เขาและกล่าวว่า“เราเป็นพระเจ้าของอับราฮัมพ่อของเจ้าอย่ากลัวเลยเพราะเราอยู่กับเจ้าเราจะอวยพรเจ้าและทำให้ลูกหลานของเจ้ามากขึ้นเพราะเห็นแก่อับราฮัมคนรับใช้ของเรา”
24וַיֵּרָ֨א אֵלָ֤יו יְהוָה֙ בַּלַּ֣יְלָה הַה֔וּא וַיֹּ֕אמֶר אָנֹכִ֕י אֱלֹהֵ֖י אַבְרָהָ֣ם אָבִ֑יךָ אַל־תִּירָא֙ כִּֽי־אִתְּךָ֣ אָנֹ֔כִי וּבֵֽרַכְתִּ֙יךָ֙ וְהִרְבֵּיתִ֣י אֶֽת־זַרְעֲךָ֔ בַּעֲב֖וּר אַבְרָהָ֥ם עַבְדִּֽי׃
25อิสอัคสร้างแท่นบูชาที่นั่นและร้องเรียกพระนามของพระยาห์เวห์แล้วกางเต็นท์อยู่ที่นั่นคนรับใช้ของเขาขุดบ่อน้ำที่นั่น
25וַיִּ֧בֶן שָׁ֣ם מִזְבֵּ֗חַ וַיִּקְרָא֙ בְּשֵׁ֣ם יְהוָ֔ה וַיֶּט־שָׁ֖ם אָהֳלֹ֑ו וַיִּכְרוּ־שָׁ֥ם עַבְדֵי־יִצְחָ֖ק בְּאֵֽר׃
26ต่อมาอาบีเมเลคเดินทางจากเกราร์มาหาอิสอัคพร้อมอาหุสซัทเพื่อนของเขาและฟีโคลผู้บัญชาการกองทัพ
26וַאֲבִימֶ֕לֶךְ הָלַ֥ךְ אֵלָ֖יו מִגְּרָ֑ר וַאֲחֻזַּת֙ מֵֽרֵעֵ֔הוּ וּפִיכֹ֖ל שַׂר־צְבָאֹֽו׃
27อิสอัคถามพวกเขาว่า“ทำไมพวกท่านถึงมาหาผมทั้งที่พวกท่านเกลียดผมและไล่ผมออกไป”
27וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ יִצְחָ֔ק מַדּ֖וּעַ בָּאתֶ֣ם אֵלָ֑י וְאַתֶּם֙ שְׂנֵאתֶ֣ם אֹתִ֔י וַתְּשַׁלְּח֖וּנִי מֵאִתְּכֶֽם׃
28พวกเขาตอบว่า“พวกเราเห็นชัดว่าพระยาห์เวห์อยู่กับท่านจึงคิดว่าควรมีคำสาบานระหว่างเรากับท่านและทำพันธสัญญากับท่าน
28וַיֹּאמְר֗וּ רָאֹ֣ו רָאִינוּ֮ כִּֽי־הָיָ֣ה יְהוָ֣ה ׀ עִמָּךְ֒ וַנֹּ֗אמֶר תְּהִ֨י נָ֥א אָלָ֛ה בֵּינֹותֵ֖ינוּ בֵּינֵ֣ינוּ וּבֵינֶ֑ךָ וְנִכְרְתָ֥ה בְרִ֖ית עִמָּֽךְ׃
29ว่าท่านจะไม่ทำร้ายพวกเราเหมือนที่พวกเราไม่เคยแตะต้องท่านและทำแต่สิ่งดีแก่ท่านแล้วส่งท่านไปอย่างสงบตอนนี้ท่านเป็นผู้ที่พระยาห์เวห์อวยพร”
29אִם־תַּעֲשֵׂ֨ה עִמָּ֜נוּ רָעָ֗ה כַּאֲשֶׁר֙ לֹ֣א נְגַֽעֲנ֔וּךָ וְכַאֲשֶׁ֨ר עָשִׂ֤ינוּ עִמְּךָ֙ רַק־טֹ֔וב וַנְּשַׁלֵּֽחֲךָ֖ בְּשָׁלֹ֑ום אַתָּ֥ה עַתָּ֖ה בְּר֥וּךְ יְהוָֽה׃
30อิสอัคจัดงานเลี้ยงให้พวกเขาแล้วพวกเขาก็กินและดื่ม
30וַיַּ֤עַשׂ לָהֶם֙ מִשְׁתֶּ֔ה וַיֹּאכְל֖וּ וַיִּשְׁתּֽוּ׃
31เช้าตรู่พวกเขาลุกขึ้นและสาบานต่อกันอิสอัคส่งพวกเขากลับไปและพวกเขาจากเขาไปอย่างสงบ
31וַיַּשְׁכִּ֣ימוּ בַבֹּ֔קֶר וַיִּשָּׁבְע֖וּ אִ֣ישׁ לְאָחִ֑יו וַיְשַׁלְּחֵ֣ם יִצְחָ֔ק וַיֵּלְכ֥וּ מֵאִתֹּ֖ו בְּשָׁלֹֽום׃
32วันเดียวกันนั้นคนรับใช้ของอิสอัคมาบอกเรื่องบ่อที่พวกเขาขุดว่า“พวกเราพบน้ำแล้ว”
32וַיְהִ֣י ׀ בַּיֹּ֣ום הַה֗וּא וַיָּבֹ֙אוּ֙ עַבְדֵ֣י יִצְחָ֔ק וַיַּגִּ֣דוּ לֹ֔ו עַל־אֹדֹ֥ות הַבְּאֵ֖ר אֲשֶׁ֣ר חָפָ֑רוּ וַיֹּ֥אמְרוּ לֹ֖ו מָצָ֥אנוּ מָֽיִם׃
33เขาตั้งชื่อบ่อนั้นว่า“ชิบาห์”ดังนั้นเมืองนั้นจึงมีชื่อว่า“เบเออร์เชบา”จนถึงทุกวันนี้
33וַיִּקְרָ֥א אֹתָ֖הּ שִׁבְעָ֑ה עַל־כֵּ֤ן שֵׁם־הָעִיר֙ בְּאֵ֣ר שֶׁ֔בַע עַ֖ד הַיֹּ֥ום הַזֶּֽה׃ ס
34เมื่อเอซาวอายุ 40 ปีเขาแต่งงานกับยูดิธลูกสาวของเบเอรีชาวฮิตไทต์และบาเสมัทลูกสาวของเอโลนชาวฮิตไทต์
34וַיְהִ֤י עֵשָׂו֙ בֶּן־אַרְבָּעִ֣ים שָׁנָ֔ה וַיִּקַּ֤ח אִשָּׁה֙ אֶת־יְהוּדִ֔ית בַּת־בְּאֵרִ֖י הַֽחִתִּ֑י וְאֶת־בָּ֣שְׂמַ֔ת בַּת־אֵילֹ֖ן הֽ͏ַחִתִּֽי׃
35ผู้หญิงทั้งสองทำให้อิสอัคกับเรเบคาห์ขมขื่นใจ
35וַתִּהְיֶ֖יןָ מֹ֣רַת ר֑וּחַ לְיִצְחָ֖ק וּלְרִבְקָֽה׃ ס
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.