ปฐมกาล 40
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1หลังจากนั้น ผู้ดูแลเครื่องดื่มของกษัตริย์อียิปต์กับคนทำขนมปังได้ทำความผิดต่อเจ้านายของตน คือกษัตริย์อียิปต์
1וַיְהִ֗י אַחַר֙ הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה חָ֥טְא֛וּ מַשְׁקֵ֥ה מֶֽלֶךְ־מִצְרַ֖יִם וְהָאֹפֶ֑ה לַאֲדֹנֵיהֶ֖ם לְמֶ֥לֶךְ מִצְרָֽיִם׃
2ฟาโรห์โกรธเจ้าหน้าที่ทั้งสอง คือหัวหน้าคนถือถ้วยและหัวหน้าคนทำขนมปัง
2וַיִּקְצֹ֣ף פַּרְעֹ֔ה עַ֖ל שְׁנֵ֣י סָרִיסָ֑יו עַ֚ל שַׂ֣ר הַמַּשְׁקִ֔ים וְעַ֖ל שַׂ֥ר הָאֹופִֽים׃
3จึงขังทั้งสองไว้ในบ้านของหัวหน้าองครักษ์ ในเรือนจำเดียวกับที่โยเซฟถูกขังอยู่
3וַיִּתֵּ֨ן אֹתָ֜ם בְּמִשְׁמַ֗ר בֵּ֛ית שַׂ֥ר הַטַבָּחִ֖ים אֶל־בֵּ֣ית הַסֹּ֑הַר מְקֹ֕ום אֲשֶׁ֥ר יֹוסֵ֖ף אָס֥וּר שָֽׁם׃
4หัวหน้าองครักษ์มอบหมายให้โยเซฟดูแลทั้งสอง และพวกเขาอยู่ในเรือนจำเป็นเวลาหลายวัน
4וַ֠יִּפְקֹד שַׂ֣ר הַטַּבָּחִ֧ים אֶת־יֹוסֵ֛ף אִתָּ֖ם וַיְשָׁ֣רֶת אֹתָ֑ם וַיִּהְי֥וּ יָמִ֖ים בְּמִשְׁמָֽר׃
5คืนหนึ่งทั้งสองคนฝัน ต่างคนต่างฝันกันคนละเรื่อง และแต่ละความฝันก็มีความหมายของมันเอง คนทั้งสองคือคนถือถ้วยกับคนทำขนมปังของกษัตริย์อียิปต์ซึ่งถูกขังอยู่ในเรือนจำ
5וַיַּֽחַלְמוּ֩ חֲלֹ֨ום שְׁנֵיהֶ֜ם אִ֤ישׁ חֲלֹמֹו֙ בְּלַ֣יְלָה אֶחָ֔ד אִ֖ישׁ כְּפִתְרֹ֣ון חֲלֹמֹ֑ו הַמַּשְׁקֶ֣ה וְהָאֹפֶ֗ה אֲשֶׁר֙ לְמֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם אֲשֶׁ֥ר אֲסוּרִ֖ים בְּבֵ֥ית הַסֹּֽהַר׃
6ตอนเช้าโยเซฟเข้าไปหาทั้งสองและเห็นว่าพวกเขาหน้าตาเศร้าหมอง
6וַיָּבֹ֧א אֲלֵיהֶ֛ם יֹוסֵ֖ף בַּבֹּ֑קֶר וַיַּ֣רְא אֹתָ֔ם וְהִנָּ֖ם זֹעֲפִֽים׃
7เขาจึงถามเจ้าหน้าที่ของฟาโรห์ที่ถูกคุมขังอยู่กับเขาในบ้านของนายว่า “ทำไมวันนี้พวกคุณดูเศร้านัก?”
7וַיִּשְׁאַ֞ל אֶת־סְרִיסֵ֣י פַרְעֹ֗ה אֲשֶׁ֨ר אִתֹּ֧ו בְמִשְׁמַ֛ר בֵּ֥ית אֲדֹנָ֖יו לֵאמֹ֑ר מַדּ֛וּעַ פְּנֵיכֶ֥ם רָעִ֖ים הַיֹּֽום׃
8ทั้งสองตอบว่า “พวกเราฝัน แต่ไม่มีใครแปลความฝันให้ได้” โยเซฟตอบว่า “การแปลความฝันเป็นเรื่องของพระเจ้าไม่ใช่หรือ? เล่าให้ผมฟังสิ”
8וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָ֔יו חֲלֹ֣ום חָלַ֔מְנוּ וּפֹתֵ֖ר אֵ֣ין אֹתֹ֑ו וַיֹּ֨אמֶר אֲלֵהֶ֜ם יֹוסֵ֗ף הֲלֹ֤וא לֽ͏ֵאלֹהִים֙ פִּתְרֹנִ֔ים סַפְּרוּ־נָ֖א לִֽי׃
9หัวหน้าคนถือถ้วยจึงเล่าความฝันให้โยเซฟฟังว่า “ในฝันของผม มีเถาองุ่นอยู่ตรงหน้า
9וַיְסַפֵּ֧ר שַֽׂר־הַמַּשְׁקִ֛ים אֶת־חֲלֹמֹ֖ו לְיֹוסֵ֑ף וַיֹּ֣אמֶר לֹ֔ו בַּחֲלֹומִ֕י וְהִנֵּה־גֶ֖פֶן לְפָנָֽי׃
10เถานั้นมี 3 กิ่ง ดูเหมือนกำลังผลิยอด แล้วก็ออกดอก จากนั้นพวงองุ่นก็สุก
10וּבַגֶּ֖פֶן שְׁלֹשָׁ֣ה שָׂרִיגִ֑ם וְהִ֤יא כְפֹרַ֙חַת֙ עָלְתָ֣ה נִצָּ֔הּ הִבְשִׁ֥ילוּ אַשְׁכְּלֹתֶ֖יהָ עֲנָבִֽים׃
11ถ้วยของฟาโรห์อยู่ในมือผม ผมเก็บองุ่นมาบีบลงในถ้วยของฟาโรห์ แล้วส่งถ้วยให้ฟาโรห์”
11וְכֹ֥וס פַּרְעֹ֖ה בְּיָדִ֑י וָאֶקַּ֣ח אֶת־הָֽעֲנָבִ֗ים וָֽאֶשְׂחַ֤ט אֹתָם֙ אֶל־כֹּ֣וס פַּרְעֹ֔ה וָאֶתֵּ֥ן אֶת־הַכֹּ֖וס עַל־כַּ֥ף פַּרְעֹֽה׃
12โยเซฟบอกว่า “ความหมายของความฝันคือ 3 กิ่งนั้นหมายถึง 3 วัน
12וַיֹּ֤אמֶר לֹו֙ יֹוסֵ֔ף זֶ֖ה פִּתְרֹנֹ֑ו שְׁלֹ֙שֶׁת֙ הַשָּׂ֣רִגִ֔ים שְׁלֹ֥שֶׁת יָמִ֖ים הֵֽם׃
13ภายใน 3 วัน ฟาโรห์จะยกศีรษะของคุณขึ้น คือคืนตำแหน่งเดิมให้ คุณจะส่งถ้วยให้ฟาโรห์เหมือนที่เคยทำตอนเป็นคนถือถ้วย
13בְּעֹ֣וד ׀ שְׁלֹ֣שֶׁת יָמִ֗ים יִשָּׂ֤א פַרְעֹה֙ אֶת־רֹאשֶׁ֔ךָ וַהֲשִֽׁיבְךָ֖ עַל־כַּנֶּ֑ךָ וְנָתַתָּ֤ כֹוס־פַּרְעֹה֙ בְּיָדֹ֔ו כַּמִּשְׁפָּט֙ הָֽרִאשֹׁ֔ון אֲשֶׁ֥ר הָיִ֖יתָ מַשְׁקֵֽהוּ׃
14แต่เมื่อคุณได้ดีแล้ว ช่วยนึกถึงผมด้วย เมตตาผม ช่วยพูดเรื่องผมกับฟาโรห์ และพาผมออกจากที่นี่
14כִּ֧י אִם־זְכַרְתַּ֣נִי אִתְּךָ֗ כַּאֲשֶׁר֙ יִ֣יטַב לָ֔ךְ וְעָשִֽׂיתָ־נָּ֥א עִמָּדִ֖י חָ֑סֶד וְהִזְכַּרְתַּ֙נִי֙ אֶל־פַּרְעֹ֔ה וְהֹוצֵאתַ֖נִי מִן־הַבַּ֥יִת הַזֶּֽה׃
15เพราะผมถูกลักพาตัวมาจากดินแดนของชาวฮีบรู และที่นี่ผมก็ไม่ได้ทำอะไรผิดถึงขั้นต้องถูกขังในคุกใต้ดินนี้”
15כִּֽי־גֻנֹּ֣ב גֻּנַּ֔בְתִּי מֵאֶ֖רֶץ הָעִבְרִ֑ים וְגַם־פֹּה֙ לֹא־עָשִׂ֣יתִֽי מְא֔וּמָה כִּֽי־שָׂמ֥וּ אֹתִ֖י בַּבֹּֽור׃
16เมื่อหัวหน้าคนทำขนมปังเห็นว่าคำแปลความฝันนั้นเป็นผลดี เขาจึงพูดกับโยเซฟว่า “ในฝันของผมก็เหมือนกัน มีตะกร้าขนมปังขาว 3 ใบอยู่บนหัวผม
16וַיַּ֥רְא שַׂר־הָאֹפִ֖ים כִּ֣י טֹ֣וב פָּתָ֑ר וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל־יֹוסֵ֔ף אַף־אֲנִי֙ בַּחֲלֹומִ֔י וְהִנֵּ֗ה שְׁלֹשָׁ֛ה סַלֵּ֥י חֹרִ֖י עַל־רֹאשִֽׁי׃
17ในตะกร้าใบบนสุดมีอาหารอบทุกชนิดสำหรับฟาโรห์ แต่นกมากินอาหารจากตะกร้าบนหัวผม”
17וּבַסַּ֣ל הָֽעֶלְיֹו֔ן מִכֹּ֛ל מַאֲכַ֥ל פַּרְעֹ֖ה מַעֲשֵׂ֣ה אֹפֶ֑ה וְהָעֹ֗וף אֹכֵ֥ל אֹתָ֛ם מִן־הַסַּ֖ל מֵעַ֥ל רֹאשִֽׁי׃
18โยเซฟตอบว่า “ความหมายคือ ตะกร้า 3 ใบนั้นหมายถึง 3 วัน
18וַיַּ֤עַן יֹוסֵף֙ וַיֹּ֔אמֶר זֶ֖ה פִּתְרֹנֹ֑ו שְׁלֹ֙שֶׁת֙ הַסַּלִּ֔ים שְׁלֹ֥שֶׁת יָמִ֖ים הֵֽם׃
19ภายใน 3 วัน ฟาโรห์จะยกศีรษะของคุณออกจากตัว แล้วแขวนคุณไว้บนต้นไม้ และนกจะมากินเนื้อจากตัวคุณ”
19בְּעֹ֣וד ׀ שְׁלֹ֣שֶׁת יָמִ֗ים יִשָּׂ֨א פַרְעֹ֤ה אֶת־רֹֽאשְׁךָ֙ מֵֽעָלֶ֔יךָ וְתָלָ֥ה אֹותְךָ֖ עַל־עֵ֑ץ וְאָכַ֥ל הָעֹ֛וף אֶת־בְּשָׂרְךָ֖ מֵעָלֶֽיךָ׃
20วันที่ 3 เป็นวันเกิดของฟาโรห์ เขาจัดงานเลี้ยงให้คนรับใช้ทั้งหมด และฟาโรห์ก็ยกศีรษะของทั้งหัวหน้าคนถือถ้วยและหัวหน้าคนทำขนมปังขึ้นในหมู่คนรับใช้
20וַיְהִ֣י ׀ בַּיֹּ֣ום הַשְּׁלִישִׁ֗י יֹ֚ום הֻלֶּ֣דֶת אֶת־פַּרְעֹ֔ה וַיַּ֥עַשׂ מִשְׁתֶּ֖ה לְכָל־עֲבָדָ֑יו וַיִּשָּׂ֞א אֶת־רֹ֣אשׁ ׀ שַׂ֣ר הַמַּשְׁקִ֗ים וְאֶת־רֹ֛אשׁ שַׂ֥ר הָאֹפִ֖ים בְּתֹ֥וךְ עֲבָדָֽיו׃
21ฟาโรห์คืนตำแหน่งหัวหน้าคนถือถ้วยให้เขา และเขาก็ส่งถ้วยให้ฟาโรห์อีกครั้ง
21וַיָּ֛שֶׁב אֶת־שַׂ֥ר הַמַּשְׁקִ֖ים עַל־מַשְׁקֵ֑הוּ וַיִּתֵּ֥ן הַכֹּ֖וס עַל־כַּ֥ף פַּרְעֹֽה׃
22แต่ฟาโรห์แขวนหัวหน้าคนทำขนมปังไว้ ตามที่โยเซฟแปลความฝันให้ทั้งสอง
22וְאֵ֛ת שַׂ֥ר הָאֹפִ֖ים תָּלָ֑ה כַּאֲשֶׁ֥ר פָּתַ֛ר לָהֶ֖ם יֹוסֵֽף׃
23ถึงอย่างนั้น หัวหน้าคนถือถ้วยก็ไม่ได้นึกถึงโยเซฟ เขากลับลืมโยเซฟไป
23וְלֹֽא־זָכַ֧ר שַֽׂר־הַמַּשְׁקִ֛ים אֶת־יֹוסֵ֖ף וַיִּשְׁכָּחֵֽהוּ׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.